Lord Krishna

వసిష్ఠప్రోక్తం త్రైలోక్యవిజయకవచస్తోత్రమ్

(Vasisthaproktam Trailokyavijayakavacastotram in Telugu)

Also known as trailokya vijaya kavacha stotram · vasisthaproktam trailokyavijayakavacastotra · srutam sarvam munisrestha kirtyamanam tvaya vibho

Vasishtha gives this armour to Sagara in the thirty-third chapter of the middle part of the Brahmanda Purana, and it is built around the ten-syllabled Gopala mantra, which the third verse spells out by description rather than setting down plainly. Two sets of credentials are given, one for the mantra and one for the armour — Sadashiva as seer of the first and Prajapati of the second, with Krishna named as the deity of both. What follows places a different form of the name over each part of the body in turn: Om at the head, Krishna at the eyes, Hari at the brows, Govinda at the nose, Gopala at the cheek, Gopisha at the rows of teeth, through some thirty verses. It ends on the warning that belongs to the form and is part of it — give away your kingdom, give your head, give your life, but do not give this away, not even in extremity.

సగర ఉవాచ।
శ్రుతం సర్వం మునిశ్రేష్ఠ కీర్త్యమానం త్వయా విభో ।
కవచం వద సర్వత్ర త్రైలోక్యవిజయప్రదమ్ ॥ ౧॥
వసిష్ఠ ఉవాచ।
శృణు వత్స ప్రవక్ష్యామి కవచం పరమాద్భుతమ్ ।
మన్త్రం చ సిద్ధిదం శశ్వత్సాధకానాం సుఖావహమ్ ॥ ౨॥
గోపీజనపదస్యాన్తే వల్లభాయ సముచ్చరేత్ ।
స్వాహాన్తోఽయం మహామన్త్రో దశార్ణో భుక్తిముక్తిదః ॥ ౩॥
సదాశివస్త్వస్య ఋషిః పఙ్క్తిశ్ఛన్ద ఉదాహృతమ్ ।
దేవతా కృష్ణ ఉదితో వినియోగోఽఖిలాప్తయే ॥ ౪॥
త్రైలోక్యవిజయస్యాథ కవచస్య ప్రజాపతిః ।
ఋషిశ్ఛన్దశ్చ జగతీ దేవో రాజేశ్వరః స్వయమ్ ॥ ౫॥
త్రైలోక్యవిజయప్రాప్తౌ వినియోగః ప్రకీర్త్తితః ।
ప్రణవో మే శిరః పాతు శ్రీకృష్ణాయ నమః సదా ॥ ౬॥
పాయాత్కపాలం కృష్ణాయ స్వాహేతి సతతం మమ ।
కృష్ణేతి పాతు నేత్రే మే కృష్ణస్వాహేతి తారకామ్ ॥ ౭॥
హరయే నమ ఇత్యేష భ్రూలతాం పాతు మే సదా ।
ఓం గోవిన్దాయ స్వాహేతి నాసికాం పాతు సన్తతమ్ ॥ ౮॥
గోపాలాయ నమో గణ్డం పాతు మే సతతం మనుః ।
క్లీం కృష్ణాయ నమః కర్ణౌం పాతు కల్పతరుర్మమ ॥ ౯॥
శ్రీం కృష్ణాయ నమః పాతు నిత్యం మేఽధరయుగ్మకమ్ ।
ఓం గోపీశాయ స్వాహేతి దన్తపఙ్క్తిం మమావతు ॥ ౧౦॥
శ్రీకృష్ణేతి రదచ్ఛిద్రం పాతు మే త్ర్యక్షరో మనుః ।
ఓం శ్రీకృష్ణాయ స్వాహేతి జిహ్వికాం పాతు మే సదా ॥ ౧౧॥
రామేశ్వరాయ స్వాహేతి తాలుకం పాతు మే సదా ।
రాధికేశాయ స్వాహేతి కణ్ఠం మే పాతు సర్వదా ॥ ౧౨॥
నమో గోపీగణేశాయ గ్రీవాం మే పాతు సర్వదా ।
ఓం గోపేశాయ స్వాహేతి స్కన్ధౌ పాతు సదా మమ ॥ ౧౩॥
నమః కిశోరవేషాయ స్వాహా పృష్ఠం మమావతు ।
ఉదరం పాతు మే నిత్యం ముకున్దాయ నమో మనుః ॥ ౧౪॥
హ్రీం శ్రీఙ్క్లీఙ్కృష్ణాయ స్వాహా కరౌ పాతు సదా మమ ।
ఓం విష్ణవే నమః స్వాహా బాహుయుగ్మం మమావతు ॥ ౧౫॥
ఓం హ్రీమ్భగవతే స్వాహా నఖపఙ్క్తిం మమావతు ।
నమో నారాయణాయేతి నఖరన్ధ్రం మమావతు ॥ ౧౬॥
ఓం హ్రీంశ్రీమ్పద్మనాభాయ నాభిం పాతు సదా మమ ।
ఓం సర్వేశాయ స్వాహేతి కేశాన్మమ సదావతు ॥ ౧౭॥
నమః కృష్ణాయ స్వాహేతి బ్రహ్మరన్ధ్రం సదావతు ।
ఓం మాధవాయ స్వాహేతి భాలం మే సర్వదావతు ॥ ౧౮॥
ఓం హ్రీంశ్రీంరసికేశాయ కటిం మమ సదావతు ।
నమో గోపీజనేశాయ ఊరూ పాతు సదా మమ ॥ ౧౯॥
ఓం నమో దైత్యనాశాయ స్వాహేత్యవతు జానునీ ।
యశోదానన్దనాయేతి నమోఽన్తో జఙ్ఘకేఽవతు ॥ ౨౦॥
రాసారమ్భప్రియాయేతి స్వాహాన్తో హ్రీం మమావతు ।
వృన్దాప్రియాయ స్వాహేతి సకలాఙ్గాని మేఽవతు ॥ ౨౧॥
పరిపూర్ణమనాః కృష్ణః ప్రాచ్యాం మాం సర్వదావతు ।
స్వయం గోలోకనాథో మామాగ్నేయ్యాం దిశి రక్షతు ॥ ౨౨॥
పూర్ణబ్రహ్మస్వరూపశ్చ దక్షిణే మాం సదావతు ।
నైరృత్యాం పాతు మాం కృష్ణాః పశ్చిమే పాతు మాం హరిః ॥ ౨౩॥
గోవిన్దః పాతు వాయవ్యాముత్తరే రసికేశ్వరః ।
ఐశాన్యాం మే సదా పాతు వృన్దావనవిహారకృత్ ॥ ౨౪॥
వృన్దాప్రాణేశ్వరః శశ్వత్పాతు మామూర్ద్ధ్వదేశతః ।
సదైవ మామధః పాతు బలిధ్వంసీ మహాబలః ॥ ౨౫॥
జలే స్థలే చాన్తరిక్షే నృసింహః పాతు మాం సదా ।
స్వప్నే జాగరణే చైవ పాతు మాం మాధవః స్వయమ్ ॥ ౨౬॥
సర్వాన్తరాత్మా నిర్లిప్తః పాతు మాం సర్వతో విభుః ।
ఇతి తే కథితం భూప సర్వాఘౌఘవినాశనమ్ ॥ ౨౭॥
త్రైలోక్యవిజయం నామ కవచం పరమేశితుః ।
మయా శ్రుతం శివముఖాత్ప్రవక్తవ్యం న కస్యచిత్ ॥ ౨౮॥
(ఫలశ్రుతిః)
గురుమభ్యర్చ్య విధివత్కవచం ధారయేత్తు యః ।
కణ్ఠే వా దక్షిణే బాహౌ సోఽపి విష్ణుర్న సంశయః ॥ ౨౯॥
స సాధకోఽవసద్యత్ర తత్ర వాణీరమే స్థితే ।
యది స్యాత్సిద్ధకవచో జీవన్ముక్తో న సంశయః ॥ ౩౦॥
నిశ్చితం కోటివర్షాణాం పూజాయాః ఫలమాప్నుయాత్ ।
రాజసూయసహస్రాణి వాజపేయశతాని చ ॥ ౩౧॥
మహాదానాని యాన్యేవ భువశ్చాపి ప్రదక్షిణా ।
త్రైలోక్యవిజయస్యాస్య కలాం నార్హన్తి షోడశీమ్ ॥ ౩౨॥
వ్రతోపవాసనియమాః స్వాధ్యాయాధ్యయనే తథా ।
స్నానం చ సర్వతీర్థేషు నాస్యార్హన్తి కలామపి ॥ ౩౩॥
సిద్ధత్వమమరత్వం చ దాసత్వం శ్రీహరేరపి ।
యది స్యాత్సిద్ధకవచః సర్వం ప్రాప్నోతి నిశ్చితమ్ ॥ ౩౪॥
స భవేత్సిద్ధకవచో దశలక్షం జపేత్తు యః ।
యో భవేత్సిద్ధకవచో విజయీ స భవేద్ధ్రువమ్ ॥ ౩౫॥
రాజ్యం దేయం శిరో దేయం ప్రాణా దేయాశ్చ భూపతే ।
ఏతత్తు కవచం వత్స న దేయం సఙ్కటేఽపి చ ॥ ౩౬॥
మయా ప్రకాశితం యత్తే చైతేషాం త్రాణకారణాత్ ।
మమాజ్ఞాకరణాచ్చైవ తద్విద్ధి కులభాస్కర ।
ఇదం ధృత్వా తు కవచం చక్రవర్త్తీ భవాన్భవ ॥ ౩౭॥
॥ ఇతి శ్రీబ్రహ్మాణ్డే మహాపురాణే మధ్యమభాగే త్రయస్త్రింశత్తమాధ్యాయాన్తర్గతం వసిష్ఠమునిప్రోక్తం త్రైలోక్యవిజయకవచస్తోత్రం సమాప్తమ్ ॥

Explore More