Lord Krishna

വസിഷ്ഠപ്രോക്തം ത്രൈലോക്യവിജയകവചസ്തോത്രമ്

(Vasisthaproktam Trailokyavijayakavacastotram in Malayalam)

Also known as trailokya vijaya kavacha stotram · vasisthaproktam trailokyavijayakavacastotra · srutam sarvam munisrestha kirtyamanam tvaya vibho

Vasishtha gives this armour to Sagara in the thirty-third chapter of the middle part of the Brahmanda Purana, and it is built around the ten-syllabled Gopala mantra, which the third verse spells out by description rather than setting down plainly. Two sets of credentials are given, one for the mantra and one for the armour — Sadashiva as seer of the first and Prajapati of the second, with Krishna named as the deity of both. What follows places a different form of the name over each part of the body in turn: Om at the head, Krishna at the eyes, Hari at the brows, Govinda at the nose, Gopala at the cheek, Gopisha at the rows of teeth, through some thirty verses. It ends on the warning that belongs to the form and is part of it — give away your kingdom, give your head, give your life, but do not give this away, not even in extremity.

സഗര ഉവാച।
ശ്രുതം സര്വം മുനിശ്രേഷ്ഠ കീര്ത്യമാനം ത്വയാ വിഭോ ।
കവചം വദ സര്വത്ര ത്രൈലോക്യവിജയപ്രദമ് ॥ ൧॥
വസിഷ്ഠ ഉവാച।
ശൃണു വത്സ പ്രവക്ഷ്യാമി കവചം പരമാദ്ഭുതമ് ।
മന്ത്രം ച സിദ്ധിദം ശശ്വത്സാധകാനാം സുഖാവഹമ് ॥ ൨॥
ഗോപീജനപദസ്യാന്തേ വല്ലഭായ സമുച്ചരേത് ।
സ്വാഹാന്തോഽയം മഹാമന്ത്രോ ദശാര്ണോ ഭുക്തിമുക്തിദഃ ॥ ൩॥
സദാശിവസ്ത്വസ്യ ഋഷിഃ പങ്ക്തിശ്ഛന്ദ ഉദാഹൃതമ് ।
ദേവതാ കൃഷ്ണ ഉദിതോ വിനിയോഗോഽഖിലാപ്തയേ ॥ ൪॥
ത്രൈലോക്യവിജയസ്യാഥ കവചസ്യ പ്രജാപതിഃ ।
ഋഷിശ്ഛന്ദശ്ച ജഗതീ ദേവോ രാജേശ്വരഃ സ്വയമ് ॥ ൫॥
ത്രൈലോക്യവിജയപ്രാപ്തൌ വിനിയോഗഃ പ്രകീര്ത്തിതഃ ।
പ്രണവോ മേ ശിരഃ പാതു ശ്രീകൃഷ്ണായ നമഃ സദാ ॥ ൬॥
പായാത്കപാലം കൃഷ്ണായ സ്വാഹേതി സതതം മമ ।
കൃഷ്ണേതി പാതു നേത്രേ മേ കൃഷ്ണസ്വാഹേതി താരകാമ് ॥ ൭॥
ഹരയേ നമ ഇത്യേഷ ഭ്രൂലതാം പാതു മേ സദാ ।
ഓം ഗോവിന്ദായ സ്വാഹേതി നാസികാം പാതു സന്തതമ് ॥ ൮॥
ഗോപാലായ നമോ ഗണ്ഡം പാതു മേ സതതം മനുഃ ।
ക്ലീം കൃഷ്ണായ നമഃ കര്ണൌം പാതു കല്പതരുര്മമ ॥ ൯॥
ശ്രീം കൃഷ്ണായ നമഃ പാതു നിത്യം മേഽധരയുഗ്മകമ് ।
ഓം ഗോപീശായ സ്വാഹേതി ദന്തപങ്ക്തിം മമാവതു ॥ ൧൦॥
ശ്രീകൃഷ്ണേതി രദച്ഛിദ്രം പാതു മേ ത്ര്യക്ഷരോ മനുഃ ।
ഓം ശ്രീകൃഷ്ണായ സ്വാഹേതി ജിഹ്വികാം പാതു മേ സദാ ॥ ൧൧॥
രാമേശ്വരായ സ്വാഹേതി താലുകം പാതു മേ സദാ ।
രാധികേശായ സ്വാഹേതി കണ്ഠം മേ പാതു സര്വദാ ॥ ൧൨॥
നമോ ഗോപീഗണേശായ ഗ്രീവാം മേ പാതു സര്വദാ ।
ഓം ഗോപേശായ സ്വാഹേതി സ്കന്ധൌ പാതു സദാ മമ ॥ ൧൩॥
നമഃ കിശോരവേഷായ സ്വാഹാ പൃഷ്ഠം മമാവതു ।
ഉദരം പാതു മേ നിത്യം മുകുന്ദായ നമോ മനുഃ ॥ ൧൪॥
ഹ്രീം ശ്രീങ്ക്ലീങ്കൃഷ്ണായ സ്വാഹാ കരൌ പാതു സദാ മമ ।
ഓം വിഷ്ണവേ നമഃ സ്വാഹാ ബാഹുയുഗ്മം മമാവതു ॥ ൧൫॥
ഓം ഹ്രീമ്ഭഗവതേ സ്വാഹാ നഖപങ്ക്തിം മമാവതു ।
നമോ നാരായണായേതി നഖരന്ധ്രം മമാവതു ॥ ൧൬॥
ഓം ഹ്രീംശ്രീമ്പദ്മനാഭായ നാഭിം പാതു സദാ മമ ।
ഓം സര്വേശായ സ്വാഹേതി കേശാന്മമ സദാവതു ॥ ൧൭॥
നമഃ കൃഷ്ണായ സ്വാഹേതി ബ്രഹ്മരന്ധ്രം സദാവതു ।
ഓം മാധവായ സ്വാഹേതി ഭാലം മേ സര്വദാവതു ॥ ൧൮॥
ഓം ഹ്രീംശ്രീംരസികേശായ കടിം മമ സദാവതു ।
നമോ ഗോപീജനേശായ ഊരൂ പാതു സദാ മമ ॥ ൧൯॥
ഓം നമോ ദൈത്യനാശായ സ്വാഹേത്യവതു ജാനുനീ ।
യശോദാനന്ദനായേതി നമോഽന്തോ ജങ്ഘകേഽവതു ॥ ൨൦॥
രാസാരമ്ഭപ്രിയായേതി സ്വാഹാന്തോ ഹ്രീം മമാവതു ।
വൃന്ദാപ്രിയായ സ്വാഹേതി സകലാങ്ഗാനി മേഽവതു ॥ ൨൧॥
പരിപൂര്ണമനാഃ കൃഷ്ണഃ പ്രാച്യാം മാം സര്വദാവതു ।
സ്വയം ഗോലോകനാഥോ മാമാഗ്നേയ്യാം ദിശി രക്ഷതു ॥ ൨൨॥
പൂര്ണബ്രഹ്മസ്വരൂപശ്ച ദക്ഷിണേ മാം സദാവതു ।
നൈരൃത്യാം പാതു മാം കൃഷ്ണാഃ പശ്ചിമേ പാതു മാം ഹരിഃ ॥ ൨൩॥
ഗോവിന്ദഃ പാതു വായവ്യാമുത്തരേ രസികേശ്വരഃ ।
ഐശാന്യാം മേ സദാ പാതു വൃന്ദാവനവിഹാരകൃത് ॥ ൨൪॥
വൃന്ദാപ്രാണേശ്വരഃ ശശ്വത്പാതു മാമൂര്ദ്ധ്വദേശതഃ ।
സദൈവ മാമധഃ പാതു ബലിധ്വംസീ മഹാബലഃ ॥ ൨൫॥
ജലേ സ്ഥലേ ചാന്തരിക്ഷേ നൃസിംഹഃ പാതു മാം സദാ ।
സ്വപ്നേ ജാഗരണേ ചൈവ പാതു മാം മാധവഃ സ്വയമ് ॥ ൨൬॥
സര്വാന്തരാത്മാ നിര്ലിപ്തഃ പാതു മാം സര്വതോ വിഭുഃ ।
ഇതി തേ കഥിതം ഭൂപ സര്വാഘൌഘവിനാശനമ് ॥ ൨൭॥
ത്രൈലോക്യവിജയം നാമ കവചം പരമേശിതുഃ ।
മയാ ശ്രുതം ശിവമുഖാത്പ്രവക്തവ്യം ന കസ്യചിത് ॥ ൨൮॥
(ഫലശ്രുതിഃ)
ഗുരുമഭ്യര്ച്യ വിധിവത്കവചം ധാരയേത്തു യഃ ।
കണ്ഠേ വാ ദക്ഷിണേ ബാഹൌ സോഽപി വിഷ്ണുര്ന സംശയഃ ॥ ൨൯॥
സ സാധകോഽവസദ്യത്ര തത്ര വാണീരമേ സ്ഥിതേ ।
യദി സ്യാത്സിദ്ധകവചോ ജീവന്മുക്തോ ന സംശയഃ ॥ ൩൦॥
നിശ്ചിതം കോടിവര്ഷാണാം പൂജായാഃ ഫലമാപ്നുയാത് ।
രാജസൂയസഹസ്രാണി വാജപേയശതാനി ച ॥ ൩൧॥
മഹാദാനാനി യാന്യേവ ഭുവശ്ചാപി പ്രദക്ഷിണാ ।
ത്രൈലോക്യവിജയസ്യാസ്യ കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ് ॥ ൩൨॥
വ്രതോപവാസനിയമാഃ സ്വാധ്യായാധ്യയനേ തഥാ ।
സ്നാനം ച സര്വതീര്ഥേഷു നാസ്യാര്ഹന്തി കലാമപി ॥ ൩൩॥
സിദ്ധത്വമമരത്വം ച ദാസത്വം ശ്രീഹരേരപി ।
യദി സ്യാത്സിദ്ധകവചഃ സര്വം പ്രാപ്നോതി നിശ്ചിതമ് ॥ ൩൪॥
സ ഭവേത്സിദ്ധകവചോ ദശലക്ഷം ജപേത്തു യഃ ।
യോ ഭവേത്സിദ്ധകവചോ വിജയീ സ ഭവേദ്ധ്രുവമ് ॥ ൩൫॥
രാജ്യം ദേയം ശിരോ ദേയം പ്രാണാ ദേയാശ്ച ഭൂപതേ ।
ഏതത്തു കവചം വത്സ ന ദേയം സങ്കടേഽപി ച ॥ ൩൬॥
മയാ പ്രകാശിതം യത്തേ ചൈതേഷാം ത്രാണകാരണാത് ।
മമാജ്ഞാകരണാച്ചൈവ തദ്വിദ്ധി കുലഭാസ്കര ।
ഇദം ധൃത്വാ തു കവചം ചക്രവര്ത്തീ ഭവാന്ഭവ ॥ ൩൭॥
॥ ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡേ മഹാപുരാണേ മധ്യമഭാഗേ ത്രയസ്ത്രിംശത്തമാധ്യായാന്തര്ഗതം വസിഷ്ഠമുനിപ്രോക്തം ത്രൈലോക്യവിജയകവചസ്തോത്രം സമാപ്തമ് ॥

Explore More