Lord Krishna

উদ্ধৱগীতা - প্ৰথমোঽধ্যাযঃ

(Uddhava Gita - First Chapter in Assamese)

From Shrimad Bhagavata Purana

Also known as sriradhakrsnabhyam namah

The Uddhava Gita is a profound philosophical discourse found within the eleventh skandha of the Shrimad Bhagavata Purana. Attributed to the sage Veda Vyasa, it captures the final instructions imparted by Lord Krishna to his dear devotee and friend, Uddhava, as the Lord prepares to depart from the earthly realm. This dialogue delves into the essence of detachment, self-realization, and the path of devotion. By studying these verses, practitioners seek to transcend material illusions and cultivate unwavering wisdom, ultimately attaining inner peace, spiritual clarity, and a deeper understanding of the divine nature of Lord Krishna.

শ্ৰীৰাধাকৃষ্ণাভ্যাং নমঃ ।
শ্ৰীমদ্ভাগৱতপুৰাণম্ ।
একাদশঃ স্কন্ধঃ । উদ্ধৱ গীতা ।
অথ প্ৰথমোঽধ্যাযঃ ।
শ্ৰীবাদৰাযণিঃ উৱাচ।
কৃত্ৱা দৈত্যৱধং কৃষ্ণঃ সৰমঃ যদুভিঃ ৱৃতঃ ।
ভুৱঃ অৱতাৰৱত্ ভাৰং জৱিষ্ঠন্ জনযন্ কলিম্ ॥ 1॥
যে কোপিতাঃ সুবহু পাণ্ডুসুতাঃ সপত্নৈঃ
দুৰ্দ্যূতহেলনকচগ্ৰহণ আদিভিঃ তান্ ।
কৃত্ৱা নিমিত্তং ইতৰ ইতৰতঃ সমেতান্
হত্ৱা নৃপান্ নিৰহৰত্ ক্ষিতিভাৰং ঈশঃ ॥ 2॥
ভূভাৰৰাজপৃতনা যদুভিঃ নিৰস্য
গুপ্তৈঃ স্ৱবাহুভিঃ অচিন্তযত্ অপ্ৰমেযঃ ।
মন্যে অৱনেঃ ননু গতঃ অপি অগতং হি ভাৰম্
যত্ যাদৱং কুলং অহো হি অৱিষহ্যং আস্তে ॥ 3॥
ন এৱ অন্যতঃ পৰিভৱঃ অস্য ভৱেত্ কথঞ্চিত্
মত্ সংশ্ৰযস্য ৱিভৱ উন্নহন্ অস্য নিত্যম্ ।
অন্তঃকলিং যদুকুলস্য ৱিধ্হায ৱেণুঃ
তম্বস্য ৱহ্নিং ইৱ শান্তিং উপৈমি ধাম ॥ 4॥
এৱং ৱ্যৱসিতঃ ৰাজন্ সত্যসঙ্কল্পঃ ঈশ্ৱৰঃ ।
শাপৱ্যাজেন ৱিপ্ৰাণাং সঞ্জহ্ৱে স্ৱকুলং ৱিভুঃ ॥ 5॥
স্ৱমূৰ্ত্যা লোকলাৱণ্যনিৰ্মুক্ত্যা লোচনং নৃণাম্ ।
গীৰ্ভিঃ তাঃ স্মৰতাং চিত্তং পদৈঃ তান্ ঈক্ষতাং ক্ৰিযা ॥ 6॥
আচ্ছিদ্য কীৰ্তিং সুশ্লোকাং ৱিতত্য হি অঞ্জসা নু কৌ ।
তমঃ অনযা তৰিষ্যন্তি ইতি অগাত্ স্ৱং পদং ঈশ্ৱৰঃ ॥ 7॥
ৰাজা উৱাচ।
ব্ৰহ্মণ্যানাং ৱদান্যানাং নিত্যং ৱৃদ্ধৌপসেৱিনাম্ ।
ৱিপ্ৰশাপঃ কথং অভূত্ ৱৃষ্ণীনাং কৃষ্ণচেতসাম্ ॥ 8॥
যত্ নিমিত্তঃ সঃ ৱৈ শাপঃ যাদৃশঃ দ্ৱিজসত্তম ।
কথং একাত্মনাং ভেদঃ এতত্ সৰ্ৱং ৱদস্ৱ মে ॥ 9॥
শ্ৰীশুকঃ উৱাচ।
বিভ্ৰত্ ৱপুঃ সকলসুন্দৰসন্নিৱেশম্
কৰ্মাচৰন্ ভুৱি সুমঙ্গলং আপ্তকামঃ ।
আস্থায ধাম ৰমমাণঃ উদাৰকীৰ্তিঃ
সংহৰ্তুং ঐচ্ছত কুলং স্থিতকৃত্যশেষঃ ॥ 10॥
কৰ্মাণি পুণ্যনিৱহানি সুমঙ্গলানি
গাযত্ জগত্ কলিমলাপহৰাণি কৃত্ৱা ।
কাল আত্মনা নিৱসতা যদুদেৱগেহে
পিণ্ডাৰকং সমগমন্ মুনযঃ নিসৃষ্টাঃ ॥ 11॥
ৱিশ্ৱামিত্ৰঃ অসিতঃ কণ্ৱঃ দুৰ্ৱাসাঃ ভৃগুঃ অঙ্গিৰাঃ ।
কশ্যপঃ ৱামদেৱঃ অত্ৰিঃ ৱসিষ্ঠঃ নাৰদ আদযঃ ॥ 12॥
ক্ৰীডন্তঃ তান্ উপৱ্ৰজ্য কুমাৰাঃ যদুনন্দনাঃ ।
উপসঙ্গৃহ্য পপ্ৰচ্ছুঃ অৱিনীতা ৱিনীতৱত্ ॥ 13॥
তে ৱেষযিত্ৱা স্ত্ৰীৱেষৈঃ সাম্বং জাম্বৱতীসুতম্ ।
এষা পৃচ্ছতি ৱঃ ৱিপ্ৰাঃ অন্তৰ্ৱত্ ন্যসিত ঈক্ষণা ॥ 14॥
প্ৰষ্টুং ৱিলজ্জতি সাক্ষাত্ প্ৰব্ৰূত অমোঘদৰ্শনাঃ ।
প্ৰসোষ্যন্তি পুত্ৰকামা কিংস্ৱিত্ সঞ্জনযিষ্যতি ॥ 15॥
এৱং প্ৰলব্ধ্ৱা মুনযঃ তান্ ঊচুঃ কুপিতা নৃপ ।
জনযিষ্যতি ৱঃ মন্দাঃ মুসলং কুলনাশনম্ ॥ 16॥
তত্ শঋত্ৱা তে অতিসন্ত্ৰস্তাঃ ৱিমুচ্য সহসোদৰম্ ।
সাম্বস্য দদৃশুঃ তস্মিন্ মুসলং খলু অযস্মযম্ ॥ 17॥
কিং কৃতং মন্দভাগ্যৈঃ কিং ৱদিষ্যন্তি নঃ জনাঃ ।
ইতি ৱিহ্ৱলিতাঃ গেহান্ আদায মুসলং যযুঃ ॥ 18॥
তত্ চ উপনীয সদসি পৰিম্লানমুখশ্ৰিযঃ ।
ৰাজ্ঞঃ আৱেদযান্ চক্ৰুঃ সৰ্ৱযাদৱসন্নিধৌ ॥ 19॥
শ্ৰুত্ৱা অমোঘং ৱিপ্ৰশাপং দৃষ্ট্ৱা চ মুসলং নৃপ ।
ৱিস্মিতাঃ ভযসন্ত্ৰস্তাঃ বভূৱুঃ দ্ৱাৰকৌকসঃ ॥ 20॥
তত্ চূৰ্ণযিত্ৱা মুসলং যদুৰাজঃ সঃ আহুকঃ ।
সমুদ্ৰসলিলে প্ৰাস্যত্ লোহং চ অস্য অৱশেষিতম্ ॥ 21॥
কশ্চিত্ মত্স্যঃ অগ্ৰসীত্ লোহং চূৰ্ণানি তৰলৈঃ ততঃ ।
উহ্যমানানি ৱেলাযাং লগ্নানি আসন্ কিল ঐৰিকাঃ ॥ 22॥
মত্স্যঃ গৃহীতঃ মত্স্যঘ্নৈঃ জালেন অন্যৈঃ সহ অৰ্ণৱে ।
তস্য উদৰগতং লোহং সঃ শল্যে লুব্ধকঃ অকৰোত্ ॥ 23॥
ভগৱান্ জ্ঞাতসৰ্ৱাৰ্থঃ ঈশ্ৱৰঃ অপি তদন্যথা ।
কৰ্তুং ন ঐচ্ছত্ ৱিপ্ৰশাপং কালৰূপী অন্ৱমোদত ॥ 24॥
ইতি শ্ৰীমদ্ভাগৱতে মহাপুৰাণে পাৰমহংস্যাং সংহিতাযামেকাদশস্কন্ধে ৱিপ্ৰশাপো নাম প্ৰথমোঽধ্যাযঃ ॥

Explore More