Lord Hanuman

ৱীৰৱিংশতিকাখ্যং শ্ৰী হনুমত্স্তোত্ৰম্

(Viravimsatikakhyam Sri Hanumatstotram in Assamese)

Umapati Sharma Dvivedi

Also known as viravinshatika hanumat stotram · viravimsatikakhyam sri hanumatstotra

Twenty verses by Umapati Sharma Dvivedi, who writes under the name Kavipati and says in his closing verse that the poem grew out of his boyhood. Its meditation verse is the all-red one that also opens the Hanuman Tandava Stotram — vermilion-coloured, dressed in red cloth, bright with red unguent, a red tail. What follows is in long ornate metres and dwells on Sita more than most of these hymns do: the tail sweeping the sky as he goes by the mid-path of the ocean; the terrible and wonderful vow kept in the middle of the night-wanderers' unbearable terror; the messenger of many shapes sent to her husband, whose body Sita herself honoured; and the trees of the Ashoka grove torn up like clouds, because they were the cause of her pain of separation.

॥ ধ্যান ॥
ৱন্দে সিন্দূৰৱৰ্ণাভং লোহিতাম্বৰভূষিতম্।
ৰক্তাঙ্গৰাগশোভাঢ্যং শোণাপুচ্ছং কপীশ্ৱৰম্॥
॥ স্তোত্ৰ পাঠ ॥
লাঙ্গূলমৃষ্টৱিযদম্বুধিমধ্যমাৰ্গ-
মুত্প্লুত্য যান্তমমৰেন্দ্ৰমুদো নিদানম্।
আস্ফালিতস্ৱকভুজস্ফুটিতাদ্ৰিকাণ্ডং
দ্ৰাঙ্মৈথিলীনযননন্দনমদ্য ৱন্দে॥১॥
মধ্যেনিশাচৰমহাভযদুৰ্ৱিষহ্যং
ঘোৰাদ্ভুতৱ্ৰতমিযং যদদশ্চচাৰ।
পত্যে তদস্য বহুধাপৰিণামদূতং
সীতাপুৰস্কৃততনুং হনুমন্তমীডে॥২॥
যঃ পাদপঙ্কজযুগং ৰঘুনাথপত্ন্যা
নৈৰাশ্যৰূষিতৱিৰক্তমপি স্ৱৰাগৈঃ।
প্ৰাগেৱ ৰাগি ৱিদধে বহু ৱন্দমানো
ৱন্দেঽঞ্জনাজনুষমেষ ৱিশেষতুষ্ট্যৈ॥৩॥
তাঞ্জানকীৱিৰহৱেদনহেতুভূতান্
দ্ৰাগাকলয্য সদশোকৱনীযৱৃক্ষান্।
লঙ্কালকানিৱ ঘনানুদপাটযদ্য-
স্তং হেমসুন্দৰকপিং প্ৰণমামি পুষ্ট্যৈ॥৪॥
ঘোষপ্ৰতিধ্ৱনিতশৈলগুহাসহস্ৰ
সম্ভ্ৰান্তনাদিতৱলন্মৃগনাথযূথম্।
অক্ষক্ষযক্ষণৱিলক্ষিতৰাক্ষসেন্দ্ৰ-
মিন্দ্ৰং কপীন্দ্ৰপৃতনাৱলযস্য ৱন্দে॥৫॥
হেলাৱিলঙ্ঘিতমহাৰ্ণৱমপ্যমন্দং
ধূৰ্ণদ্গদাৱিহতিৱিক্ষতৰাক্ষসেষু।
স্ৱম্মোদৱাৰিধিমপাৰমিৱেক্ষমাণং
ৱন্দেঽহমক্ষযকুমাৰকমাৰকেশম্॥৬॥
জম্ভাৰিজিত্প্ৰসভলম্ভিতপাশবন্ধং
ব্ৰহ্মানুৰোধমিৱ তত্ক্ষণমুদ্ৱহন্তম্।
ৰৌদ্ৰাৱতাৰমপি ৰাৱণদীৰ্ঘদৃষ্টি
সঙ্কোচকাৰণমুদাৰহৰিং ভজামি॥৭॥
দৰ্পোন্নমন্নিশিচৰেশ্ৱৰমূৰ্ধচঞ্চত্-
কোটীৰচুম্বি নিজবিম্বমুদীক্ষ্য হৃষ্টম্।
পশ্যন্তমাত্মভুজযন্ত্ৰণপিষ্যমাণ
তত্কাযশোণিতনিপাতমপেক্ষি ৱক্ষঃ॥৮॥
অক্ষপ্ৰভৃত্যমৰৱিক্ৰমৱীৰনাশ-
ক্ৰোধাদিৱ দ্ৰুতমুদঞ্চিতচন্দ্ৰহাসাম্।
নিদ্ৰাপিতাভ্ৰঘনগৰ্জনঘোৰঘোষৈঃ
সংস্তম্ভযন্তমভিনৌমি দশাস্যমূৰ্তিম্॥৯॥
আশংস্যমানৱিজযং ৰঘুনাথধাম
শংসন্তমাত্মকৃতভূৰিপৰাক্ৰমেণ।
দৌত্যে সমাগমসমন্ৱযমাদিশন্তং
ৱন্দে হৰেঃ ক্ষিতিভৃতঃ পৃতনাপ্ৰধানম্॥১০॥
যস্যৌচিতীং সমুপদিষ্টৱতোঽধিপুচ্ছ
দম্ভান্ধিতাং ধিযমপেক্ষ্য ৱিৱৰ্ধমানঃ।
নক্তঞ্চৰাধিপতিৰোষহিৰণ্যৰেতা
লঙ্কাং দিধক্ষুৰপতত্তমহং ৱৃণোমি॥১১॥
ক্ৰন্দন্নিশাচৰকুলাং জ্ৱলনাৱলীঢৈঃ
সাক্ষাদ্গৃহৈৰিৱ বহিঃ পৰিদেৱমানাম্।
স্তব্ধস্ৱপুচ্ছতটলগ্নকৃপীটযোনি
দন্দহ্যমাননগৰীং পৰিগাহমানাম্॥১২॥
মূৰ্তৈৰ্গৃহাসুভিৰিৱ দ্যুপুৰং ৱ্ৰজদ্ভি-
ৰ্ৱ্যোম্নি ক্ষণং পৰিগতং পতগৈৰ্জ্ৱলদ্ভিঃ।
পীতাম্বৰং দধতমুচ্ছ্ৰিতদীপ্তি পুচ্ছং
সেনাং ৱহদ্ৱিহগৰাজমিৱাহমীডে॥১৩॥
স্তম্ভীভৱত্স্ৱগুৰুবালধিলগ্নৱহ্নি
জ্ৱালোল্ললদ্ধ্ৱজপটামিৱ দেৱতুষ্ট্যৈ।
ৱন্দে যথোপৰি পুৰো দিৱি দৰ্শযন্ত-
মদ্যৈৱ ৰামৱিজযাজিকৱৈজযন্তীম্॥১৪॥
ৰক্ষশ্চযৈকচিতকক্ষকপূশ্চিতৌ যঃ
সীতাশুচো নিজৱিলোকনতো মৃতাযাঃ।
দাহং ৱ্যধাদিৱ তদন্ত্যৱিধেযভূতং
লাঙ্গূলদত্তদহনেন মুদে স নোঽস্তু॥১৫॥
আশুদ্ধযে ৰঘুপতিপ্ৰণযৈকসাক্ষ্যে
ৱৈদেহৰাজদুহিতুঃ সৰিদীশ্ৱৰায।
ন্যাসং দদানমিৱ পাৱকমাপতন্ত-
মব্ধৌ প্ৰভঞ্জনতনূজনুষং ভজামি॥১৬॥
ৰক্ষস্স্ৱতৃপ্তিৰুডশান্তিৱিশেষশোণং
অক্ষক্ষযক্ষণৱিধানমিতাত্মদাক্ষ্যম্।
ভাস্ৱত্প্ৰভাতৰৱিভানুভৰাৱভাসং
লঙ্কাভযংকৰমমুং ভগৱন্তমীডে॥১৭॥
তীৰ্ত্ৱোদধিং জনকজাৰ্পিতমাপ্য চূডাৰত্নং
ৰিপোৰপি পুৰং পৰমস্য দগ্ধ্ৱা।
শ্ৰীৰামহৰ্ষগলদশ্ৰুভিষিচ্যমানং
তং ব্ৰহ্মচাৰিৱৰৱানৰমাশ্ৰযেঽহম্॥১৮॥
যঃ প্ৰাণৱাযুজনিতো গিৰিশস্য শান্তঃ
শিষ্যোঽপি গৌতমগুৰুৰ্মুনিশঙ্কৰাত্মা।
হৃদ্যো হৰস্য হৰিৱদ্ধৰিতাং গতোঽপি
ধীধৈৰ্যশাস্ত্ৰৱিভৱেঽতুলমাশ্ৰযে তম্॥১৯॥
স্কন্ধেঽধিৱাহ্য জগদুত্তৰগীতিৰীত্যা
যঃ পাৰ্ৱতীশ্ৱৰমতোষযদাশুতোষম্।
তস্মাদৱাপ চ ৱৰানপৰানৱাপ্যান্
তং ৱানৰং পৰমৱৈষ্ণৱমীশমীডে॥২০॥
উমাপতেঃ কৱিপতেঃ স্তুতিৰ্বাল্যৱিজৃম্ভিতা।
হনূমতস্তুষ্টযেঽস্তু ৱীৰৱিংশতিকাভিধা॥২১॥
॥ ইতি শ্ৰী কৱিপত্যুপনামকোমাপতি শৰ্মদ্ৱিৱেদিৱিৰচিতং ৱীৰৱিংশতিকাখ্যং শ্ৰীহনুমত্স্তোত্ৰং সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More