Lord Hanuman

vīraviṃśatikākhyaṃ śrī hanumatstotram

(Viravimsatikakhyam Sri Hanumatstotram in English (IAST))

Umapati Sharma Dvivedi

Also known as viravinshatika hanumat stotram · viravimsatikakhyam sri hanumatstotra

Twenty verses by Umapati Sharma Dvivedi, who writes under the name Kavipati and says in his closing verse that the poem grew out of his boyhood. Its meditation verse is the all-red one that also opens the Hanuman Tandava Stotram — vermilion-coloured, dressed in red cloth, bright with red unguent, a red tail. What follows is in long ornate metres and dwells on Sita more than most of these hymns do: the tail sweeping the sky as he goes by the mid-path of the ocean; the terrible and wonderful vow kept in the middle of the night-wanderers' unbearable terror; the messenger of many shapes sent to her husband, whose body Sita herself honoured; and the trees of the Ashoka grove torn up like clouds, because they were the cause of her pain of separation.

|| dhyāna ||
vande sindūravarṇābhaṃ lohitāmbarabhūṣitam|
raktāṅgarāgaśobhāḍhyaṃ śoṇāpucchaṃ kapīśvaram||
|| stotra pāṭha ||
lāṅgūlamṛṣṭaviyadambudhimadhyamārga-
mutplutya yāntamamarendramudo nidānam|
āsphālitasvakabhujasphuṭitādrikāṇḍaṃ
drāṅmaithilīnayananandanamadya vande||1||
madhyeniśācaramahābhayadurviṣahyaṃ
ghorādbhutavratamiyaṃ yadadaścacāra|
patye tadasya bahudhāpariṇāmadūtaṃ
sītāpuraskṛtatanuṃ hanumantamīḍe||2||
yaḥ pādapaṅkajayugaṃ raghunāthapatnyā
nairāśyarūṣitaviraktamapi svarāgaiḥ|
prāgeva rāgi vidadhe bahu vandamāno
vande'ñjanājanuṣameṣa viśeṣatuṣṭyai||3||
tāñjānakīvirahavedanahetubhūtān
drāgākalayya sadaśokavanīyavṛkṣān|
laṅkālakāniva ghanānudapāṭayadya-
staṃ hemasundarakapiṃ praṇamāmi puṣṭyai||4||
ghoṣapratidhvanitaśailaguhāsahasra
sambhrāntanāditavalanmṛganāthayūtham|
akṣakṣayakṣaṇavilakṣitarākṣasendra-
mindraṃ kapīndrapṛtanāvalayasya vande||5||
helāvilaṅghitamahārṇavamapyamandaṃ
dhūrṇadgadāvihativikṣatarākṣaseṣu|
svammodavāridhimapāramivekṣamāṇaṃ
vande'hamakṣayakumārakamārakeśam||6||
jambhārijitprasabhalambhitapāśabandhaṃ
brahmānurodhamiva tatkṣaṇamudvahantam|
raudrāvatāramapi rāvaṇadīrghadṛṣṭi
saṅkocakāraṇamudārahariṃ bhajāmi||7||
darponnamanniśicareśvaramūrdhacañcat-
koṭīracumbi nijabimbamudīkṣya hṛṣṭam|
paśyantamātmabhujayantraṇapiṣyamāṇa
tatkāyaśoṇitanipātamapekṣi vakṣaḥ||8||
akṣaprabhṛtyamaravikramavīranāśa-
krodhādiva drutamudañcitacandrahāsām|
nidrāpitābhraghanagarjanaghoraghoṣaiḥ
saṃstambhayantamabhinaumi daśāsyamūrtim||9||
āśaṃsyamānavijayaṃ raghunāthadhāma
śaṃsantamātmakṛtabhūriparākrameṇa|
dautye samāgamasamanvayamādiśantaṃ
vande hareḥ kṣitibhṛtaḥ pṛtanāpradhānam||10||
yasyaucitīṃ samupadiṣṭavato'dhipuccha
dambhāndhitāṃ dhiyamapekṣya vivardhamānaḥ|
naktañcarādhipatiroṣahiraṇyaretā
laṅkāṃ didhakṣurapatattamahaṃ vṛṇomi||11||
krandanniśācarakulāṃ jvalanāvalīḍhaiḥ
sākṣādgṛhairiva bahiḥ paridevamānām|
stabdhasvapucchataṭalagnakṛpīṭayoni
dandahyamānanagarīṃ parigāhamānām||12||
mūrtairgṛhāsubhiriva dyupuraṃ vrajadbhi-
rvyomni kṣaṇaṃ parigataṃ patagairjvaladbhiḥ|
pītāmbaraṃ dadhatamucchritadīpti pucchaṃ
senāṃ vahadvihagarājamivāhamīḍe||13||
stambhībhavatsvagurubāladhilagnavahni
jvālollaladdhvajapaṭāmiva devatuṣṭyai|
vande yathopari puro divi darśayanta-
madyaiva rāmavijayājikavaijayantīm||14||
rakṣaścayaikacitakakṣakapūścitau yaḥ
sītāśuco nijavilokanato mṛtāyāḥ|
dāhaṃ vyadhādiva tadantyavidheyabhūtaṃ
lāṅgūladattadahanena mude sa no'stu||15||
āśuddhaye raghupatipraṇayaikasākṣye
vaideharājaduhituḥ saridīśvarāya|
nyāsaṃ dadānamiva pāvakamāpatanta-
mabdhau prabhañjanatanūjanuṣaṃ bhajāmi||16||
rakṣassvatṛptiruḍaśāntiviśeṣaśoṇaṃ
akṣakṣayakṣaṇavidhānamitātmadākṣyam|
bhāsvatprabhātaravibhānubharāvabhāsaṃ
laṅkābhayaṃkaramamuṃ bhagavantamīḍe||17||
tīrtvodadhiṃ janakajārpitamāpya cūḍāratnaṃ
riporapi puraṃ paramasya dagdhvā|
śrīrāmaharṣagaladaśrubhiṣicyamānaṃ
taṃ brahmacārivaravānaramāśraye'ham||18||
yaḥ prāṇavāyujanito giriśasya śāntaḥ
śiṣyo'pi gautamagururmuniśaṅkarātmā|
hṛdyo harasya harivaddharitāṃ gato'pi
dhīdhairyaśāstravibhave'tulamāśraye tam||19||
skandhe'dhivāhya jagaduttaragītirītyā
yaḥ pārvatīśvaramatoṣayadāśutoṣam|
tasmādavāpa ca varānaparānavāpyān
taṃ vānaraṃ paramavaiṣṇavamīśamīḍe||20||
umāpateḥ kavipateḥ stutirbālyavijṛmbhitā|
hanūmatastuṣṭaye'stu vīraviṃśatikābhidhā||21||
|| iti śrī kavipatyupanāmakomāpati śarmadvivediviracitaṃ vīraviṃśatikākhyaṃ śrīhanumatstotraṃ sampūrṇam ||

Explore More