ವಿಷ್ಣು ಮಹಿಮಾ ಸ್ತೋತ್ರಮ್

ಶ್ರೀ ಗಣೇಶಾಯ ನಮಃ ।
ಮಹಿಮ್ನಸ್ತೇ ಪಾರಂ ವಿಧಿಹರಫಣೀನ್ದ್ರಪ್ರಭೃತಯೋ
ವಿದುರ್ನಾದ್ಯಪ್ಯಜ್ಞಶ್ಚಲಮತಿರಹೋ ನಾಥ ನು ಕಥಮ್ ।
ವಿಜಾನೀಯಾಮದ್ಧಾ ನಲಿನನಯನಾತ್ಮೀಯವಚಸೋ
ವಿಶುದ್ಧ್ಯೈ ವಕ್ಷ್ಯಾಮೀಷದಪಿ ತು ತಥಾಪಿ ಸ್ವಮತಿತಃ ॥ ೧॥

ಯದಾಹುರ್ಬ್ರಹ್ಮೈಕೇ ಪುರುಷಮಿತರೇ ಕರ್ಮ ಚ
ಪರೇಽಪರೇ ಬುದ್ಧಂ ಚಾನ್ಯೇ ಶಿವಮಪಿ ಚ ಧಾತಾರಮಪರೇ ।
ತಥಾ ಶಕ್ತಿಂ ಕೇಚಿದ್ಗಣಪತಿಮುತಾರ್ಕಂ ಚ
ಸುಧಿಯೋ ಮತೀನಾಂ ವೈ ಭೇದಾತ್ತ್ವಮಸಿ ತದಶೇಷಂ ಮಮ ಮತಿಃ ॥ ೨॥

ಶಿವಃ ಪಾದಾಮ್ಭಸ್ತೇ ಶಿರಸಿ ಧೃತವಾನಾದರಯುತಂ
ತಥಾ ಶಕ್ತಿಶ್ಚಾಸೌ ತವ ತನುಜತೇಜೋಮಯತನುಃ ।
ದಿನೇಶಂ ಚೈವಾಮುಂ ತವ ನಯನಮೂಚುಸ್ತು ನಿಯಮಾಸ್ತ್ವದನ್ಯಃ
ಕೋ ಧ್ಯೇಯೋ ಜಗತಿ ಕಿಲ ದೇವೋ ವದ ವಿಭೋ ॥ ೩॥

ಕ್ವಚಿನ್ಮತ್ಸ್ಯಃ ಕೂರ್ಮಃ ಕ್ವಚಿದಪಿ ವರಾಹೋ ನರಹರಿಃ
ಕ್ವಚಿತ್ಖರ್ವೋ ರಾಮೋ ದಶರಥಸುತೋ ನನ್ದತನಯಃ ।
ಕ್ವಚಿದ್ಬುದ್ಧಃ ಕಲ್ಕಿರ್ವಿಹರಸಿ ಕುಭಾರಾಪಹೃತಯೇ
ಸ್ವತನ್ತ್ರೋಽಜೋ ನಿತ್ಯೋ ವಿಭುರಪಿ ತವಾಕ್ರೀಡನಮಿದಮ್ ॥ ೪॥

ಹೃತಾಮ್ನಾಯೇನೋಕ್ತಂ ಸ್ತವನವರಮಾಕರ್ಣ್ಯ ವಿಧಿನಾ
ದ್ರುತಂ ಮಾತ್ಸ್ಯಂ ಧೃತ್ವಾ ವಪುರಜರಶಙ್ಖಾಸುರಮಥೋ ।
ಕ್ಷಯಂ ನೀತ್ವಾ ಮೃತ್ಯೋರ್ನಿಗಮಗಣಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಜಲಧೇರಶೇಷಂ
ಸಙ್ಗುಪ್ತಂ ಜಗದಪಿ ಚ ವೇದೈಕಶರಣಮ್ ॥ ೫॥

ನಿಮಜ್ಜನ್ತಂ ವಾರ್ಧೌ ನಗವರಮುಪಾಲೋಕ್ಯ
ಸಹಸಾ ಹಿತಾರ್ಥಂ ದೇವಾನಾಂ ಕಮಠವಪುಷಾಽಽವಿಶ್ಯ ಗಹನಮ್ ।
ಪಯೋರಾಶಿಂ ಪೃಷ್ಠೇ ತಮಜಿತ ಸಲೀಲಂ ಘೃತವತೋ
ಜಗದ್ಧಾತುಸ್ತೇಽಭೂತ್ಕಿಮು ಸುಲಭಭಾರಾಯ ಗಿರಿಕಃ ॥ ೬॥

ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷಃ ಕ್ಷೋಣೀಮವಿಶದಸುರೋ ನಕ್ರನಿಲಯಂ
ಸಮಾದಾಯಾಮರ್ತ್ಯೈಃ ಕಮಲಜುಮುಖೈರಮ್ಬರಗತೈಃ ।
ಸ್ತುತೇನಾನನ್ತಾತ್ಮನ್ನಚಿರಮವಭಾತಿ ಸ್ಮ
ವಿಘೃತಾ ತ್ವಯಾ ದಂಷ್ಟ್ರಾಗ್ರೇಽಸಾವವನಿರಖಿಲಾ ಕನ್ದುಕ ಇವ ॥ ೭॥

ಹರಿಃ ಕ್ವಾಸ್ತೀತ್ಯುಕ್ತೇ ದನುಜಪತಿನಾಽಽಪೂರ್ಯ
ನಿಖಿಲಂ ಜಗನ್ನಾದೈಃ ಸ್ತಮ್ಭಾನ್ನರಹರಿಶರೀರೇಣ ಕರಜೈಃ ।
ಸಮುತ್ಪತ್ಯಾಶೂರಾವಸುರವರಮಾದಾರಿತವತಸ್ತವಾಖ್ಯಾತಾ
ಭೂಮನ್ಕಿಮು ಜಗತಿ ನೋ ಸರ್ವಗತತಾ ॥ ೮॥

ವಿಲೋಕ್ಯಾಜಂ ದ್ವಾರ್ಗಂ ಕಪಟಲಘುಕಾಯಂ ಸುರರಿಪುರ್ನಿಷಿದ್ಧೋಽಪಿ
ಪ್ರಾದಾದಸುರಗುರುಣಾತ್ಮೀಯಮಖಿಲಮ್ ।
ಪ್ರಸನ್ನಸ್ತದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ತ್ಯಜಸಿ ಕಿಲ ನಾದ್ಯಾಪಿ
ಭವನಂ ಬಲೇರ್ಭಕ್ತಾಧೀನ್ಯಂ ತವ ವಿದಿತಮೇವಾಮರಪತೇ ॥ ೯॥

ಸಮಾಧಾವಾಸಕ್ತಂ ನೃಪತಿತನಯೈರ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಪಿತರಂ ಹತಂ
ಬಾಣೈ ರೋಷಾದ್ಗುರುತರಮುಪಾದಾಯ ಪರಶುಮ್ ।
ವಿನಾ ಕ್ಷತ್ರಂ ವಿಷ್ಣೋ ಕ್ಷಿತಿತಲಮಶೇಷಂ ಕೃತವಸೋಽಸಕೃತ್ಕಿಂ
ಭೂಭಾರೋದ್ಧರಣಪಟುತಾ ತೇ ನ ವಿದಿತಾ ॥ ೧೦॥

ಸಮಾರಾಧ್ಯೋಮೇಶಂ ತ್ರಿಭುವನಮಿದಂ ವಾಸವಮುಖಂ ವಶೇ
ಚಕ್ರೇ ಚಕ್ರಿನ್ನಗಣಯದನಿಶಂ ಜಗದಿದಮ್ ।
ಗತೋಽಸೌ ಲಙ್ಕೇಶಸ್ತ್ವಚಿರಮಥ ತೇ ಬಾಣವಿಷಯಂ
ನ ಕೇನಾಪ್ತಂ ತ್ವತ್ತಃ ಫಲಮವಿನಯಸ್ಯಾಸುರರಿಪೋ ॥ ೧೧॥

ಕ್ವಚಿದ್ದಿವ್ಯಂ ಶೌರ್ಯಂ ಕ್ವಚಿದಪಿ ರಣೇ ಕಾಪುರುಷತಾ
ಕ್ವಚಿದ್ಗೀತಾಜ್ಞಾನಂ ಕ್ವಚಿದಪಿ ಪರಸ್ತ್ರೀವಿಹರಣಮ್ ।
ಕ್ವಚಿನ್ಮೃತ್ಸ್ನಾಶಿತ್ವಂ ಕ್ವಚಿದಪಿ ಚ ವೈಕುಣ್ಠವಿಭವಶ್ಚರಿತ್ರಂ
ತೇ ನೂನಂ ಶರಣದ ವಿಮೋಹಾಯ ಕುಧಿಯಾಮ್ ॥ ೧೨॥

ನ ಹಿಂಸ್ಯಾದಿತ್ಯೇದ್ಘ್ರುವಮವಿತಥಂ ವಾಕ್ಯಮಬುಧೈರಥಾಗ್ನೀಷೋಮೀಯಂ
ಪಶುಮಿತಿ ತು ವಿಪ್ರೈರ್ನಿಗದಿತಮ್ ।
ತವೈತನ್ನಾಸ್ಥಾನೇಽಸುರಗಣವಿಮೋಹಾಯ ಗದತಃ
ಸಮೃದ್ಧಿರ್ನೀಚಾನಾಂನಯಕರ ಹಿ ದುಃಖಾಯ ಜಗತಃ ॥ ೧೩॥

ವಿಭಾಗೇ ವರ್ಣಾನಾಂ ನಿಗಮನಿಚಯೇ ಚಾವನಿತಲೇ
ವಿಲುಪ್ತೇ ಸಞ್ಜಾತೋ ದ್ವಿಜವರಗೃಹೇ ಶಮ್ಭಲಪುರೇ ।
ಸಮಾರುಹ್ಯಾಶ್ವಂ ಸ್ವಂ ಲಸದಸಿಕರೋ
ಮ್ಲೇನ್ಚ್ಛನಿಕರಾನ್ನಿಹನ್ತಾಽಸ್ಯುನ್ಮತ್ತಾನ್ಕಿಲ ಕಲಿಯುಗಾನ್ತೇ ಯುಗಪತೇ ॥ ೧೪॥

ಗಭೀರೇ ಕಾಸಾರೇ ಜಲಚರವರಾಕೃಷ್ಟಚರಣೋ ರಣೇಽಶಕ್ತೋ
ಮಜ್ಜನ್ನಭಯದ ಜಲೇಽಚಿನ್ತಯದಸೌ ।
ಯದಾ ನಾಗೇನ್ದ್ರಸ್ತ್ವಾಂ ಸಪದಿ ಪದಪಾಶಾದಪಗತೋ ಗತಃ
ಸ್ವರ್ಗಂ ಸ್ಥಾನಂ ಭವತಿ ವಿಪದಾಂ ತೇ ಕಿಮು ಜನಃ ॥ ೧೫॥

ಸುತೈಃ ಪೃಷ್ಟೋ ವೇಧಾಃ ಪ್ರತಿವಚನದಾನೇಽಪ್ರಭುರಸಾವಥಾತ್ಮನ್ಯಾತ್ಮಾನಂ
ಶರಣಮಗಮತ್ತ್ವಾಂ ತ್ರಿಜಗತಾಮ್ ।
ತತಸ್ತೇಽಸ್ತಾತಙ್ಕಾ ಯಯುರಥ ಮುದಂ ಹಂಸವಪುಷಾ
ತ್ವಯಾ ತೇ ಸಾರ್ವಜ್ಞಂ ಪ್ರಥಿತಮಮರೇಶೇಹ ಕಿಮು ನೋ ॥ ೧೬॥

ಸಮಾವಿದ್ಧೋ ಮಾತುರ್ವಚನವಿಶಿಖೈರಾಶು ವಿಪಿನಂ ತಪಶ್ಚಕ್ರೇ
ಗತ್ವಾ ತವ ಪರಮತೋಷಾಯ ಪರಮಮ್ ।
ಧ್ರುವೋ ಲೇಭೇ ದಿವ್ಯಂ ಪದಮಚಲಮಲ್ಪೇಽಪಿ ವಯಸಿ
ಕಿಮಸ್ತ್ಯಸ್ಮಿಂಲ್ಲೋಕೇ ತ್ವಯಿ ವರದ ತುಷ್ಟೇ ದುರಧಿಗಮ್ ॥ ೧೭॥

ವೃಕಾದ್ಭೀತಸ್ತೂರ್ಣಂ ಸ್ವಜನಭಯಭಿತ್ತ್ವಾಂ
ಪಶುಪತಿರ್ಭ್ರಮಂಲ್ಲೋಕಾನ್ಸರ್ವಾನ್ ಶರಣಭುಪಯಾತೋಽಥ ದನುಜಃ ।
ಸ್ವಯಂ ಭಸ್ಮೀಭೂತಸ್ತವ ವಚನಭಙ್ಗೋದ್ಗತಮತೀ
ರಮೇಶಾಹೋ ಮಾಯಾ ತವ ದುರನುಮೇಯಾಽಖಿಲಜನೈಃ ।೧೮॥

ಹೃತಂ ದೈತ್ಯೈರ್ದ್ದಷ್ಟ್ವಾಽನೃತಘಟಮಜಯ್ಯೈಸ್ತು ನಯತಃ ಕಟಾಕ್ಷೈಃ
ಸಂಮೋಹಂ ಯುವತಿವರವೇಷೇಣ ದಿತಿಜಾನ್ ।
ಸಮಗ್ರಂ ಪೀಯೂಷಂ ಸುಭಗ ಸುರಪೂಗಾಯ ದದತಃ ಸಮಸ್ಯಾಪಿ
ಪ್ರಾಯಸ್ತವ ಖಲು ಹಿ ಭೃತ್ಯೇಷ್ವಭಿರತಿಃ ॥ ೧೯॥

ಸಮಾಕೃಷ್ಟಾ ದುಷ್ಟೈರ್ದುಪದತನಯಾಽಲಬ್ಧಶರಣಾ ಸಭಾಯಾಂ
ಸರ್ವಾತ್ಮಂಸ್ತವ ಶರಣಮುಚ್ಚೈರುಪಗತಾ ।
ಸಮಕ್ಷಂ ಸರ್ವೇಷಾಮಭವದಚಿರಂ ಚೀರನಿಚಯಃ ಸ್ಮೃತೇಸ್ತೇ
ಸಾಫಲ್ಯಂ ನಯನವಿಷಯಂ ನೋ ಕಿಮು ಸತಾಮ್ ॥ ೨೦॥

ವದನ್ತ್ಯೇಕೇ ಸ್ಥಾನಂ ತವ ವರದ ವೈಕುಣ್ಠಮಪರೇ
ಗವಾಂ ಲೋಕಂ ಲೋಕಂ ಫಣಿನಿಲಯಪಾತಾಲಮಿತರೇ ।
ತಥಾನ್ಯೇ ಕ್ಷೀರೋದಂ ಹೃದಯನಲಿನಂ ಚಾಪಿ ತು ಸತಾಂ ನ ಮನ್ಯೇ
ತತ್ಸ್ಥಾನಂ ತ್ವಹಮಿಹ ಚ ಯತ್ರಾಸಿ ನ ವಿಭೋ ॥ ೨೧॥

ಶಿವೋಽಹಂ ರೂದ್ರಾಣಾಮಹಮಮರರಾಜೋ ದಿವಿಷದಾಂ ಮುನೀನಾಂ
ವ್ಯಾಸೋಽಹಂ ಸುರವರ ಸಮುದ್ರೋಽಸ್ಮಿ ಸರಸಾಮ್ ।
ಕುಬೇರೋ ಯಕ್ಷಾಣಾಮಿತಿ ತವ ವಚೋ ಮನ್ದಮತಯೇ ನ
ಜಾನೇ ತಜ್ಜಾತಂ ಜಗತಿ ನನು ಯನ್ನಾಸಿ ಭಗವನ್ ॥ ೨೨॥

ಶಿರೋ ನಾಕೋ ನೇತ್ರೇ ಶಶಿದಿನಕರಾವಮ್ಬರಮುರೋ ದಿಶಃ
ಶ್ರೋತೇ ವಾಣೀ ನಿಗಮನಿಕರಸ್ತೇ ಕಟಿರಿಲಾ ।
ಅಕೂಪಾರೋ ಬಸ್ತಿಶ್ಚರಣಮಪಿ ಪಾತಾಲಮಿತಿ
ವೈ ಸ್ವರೂಪಂ ತೇಽಜ್ಞಾತ್ವಾ ನೃತನುಮವಜಾನನ್ತಿ ಕುಧಿಯಃ ॥ ೨೩॥

ಶರೀರಂ ವೈಕುಣ್ಠಂ ಹೃದಯನಲಿನಂ ವಾಸಸದನಂ
ಮನೋವೃತ್ತಿಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯೋ ಮತಿರಿಯಮಥೋ ಸಾಗರಸುತಾ ।
ವಿಹಾರಸ್ತೇಽವಸ್ಥಾತ್ರಿತಯಮಸವಃ ಪಾರ್ಷದಗಣೋ ನ ಪಶ್ಯತ್ಯಜ್ಞಾ
ತ್ವಾಮಿಹ ಬಹಿರಹೋ ಯಾತಿ ಜನತಾ ॥ ೨೪॥

ಸುಘೋರಂ ಕಾನ್ತಾರಂ ವಿಶತಿ ಚ ತಡಾಗಂ ಸುಗಹನಂ
ತಥೋತ್ತುಙ್ಗಂ ಶೃಙ್ಗಂ ಸಪದಿ ಚ ಸಮಾರೋಹತಿ ಗಿರೇಃ ।
ಪ್ರಸೂನಾರ್ಥಂ ಚೇತೋಮ್ಬುಜಮಮಲಮೇಕಂ ತ್ವಯಿ ವಿಭೋ
ಸಮರ್ಪ್ಯಾಜ್ಞಸ್ತೂರ್ಣಂ ವತ ನ ಚ ಸುಖಂ ವಿನ್ದತಿ ಜನಃ ॥ ೨೫॥

ಕೃತೈಕಾನ್ತಾವಾಸಾ ವಿಗತನಿಖಿಲಾಶಾಃ ಶಮಪರಾ
ಜಿತಶ್ವಾಸೋಚ್ಛ್ವಾಸಾಸ್ತ್ರುಟಿತಭವಪಾಶಾಃ ಸುಯಮಿನಃ ।
ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಃ ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯನಘ ಯದಿ ಪಶ್ಯನ್ತು ಮಮ ತು
ಶ್ರಿಯಾಶ್ಲಿಷ್ಟಂ ಭೂಯಾನ್ನಯನವಿಷಯಂ ತೇ ಕಿಲ ವಪುಃ ॥ ೨೬॥

ಕದಾ ಗಙ್ಗೋತ್ತುಙ್ಗಾಮಲತರತರಙ್ಗಾಚ್ಛಪುಲಿನೇ
ವಸನ್ನಾಶಾಪಾಶಾದಖಿಲಖಲದಾಶಾದ್ ಅಪಗತಃ ।
ಅಯೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀಕಾನ್ತಾಮ್ಬುಜನಯನ ತಾತಾಮರಪತೇ
ಪ್ರಸೀದೇತ್ಯಾಜಲ್ಪನ್ನಮರವರ ನೇಷ್ಯಾಮಿ ಸಮಯಮ್ ॥ ೨೭॥

ಕದಾ ಶೃಙ್ಗೈಃ ಸ್ಫೀತೇ ಮುನಿಗಣಪರೀತೇ ಹಿಮನಗೇ
ದ್ರುಮಾವೀತೇ ಶೀತೇ ಸುರಮಧುರಗೀತೇ ಪ್ರತಿವಸನ್ ।
ಕ್ವಚಿದ್ಧ್ಯಾನಾಸಕ್ತೋ ವಿಷಯಸುವಿರಕ್ತೋ ಭವಹರಂ
ಸ್ಮರಂಸ್ತೇ ಪಾದಾಬ್ಜಂ ಜನಿಹರ ಸಮೇಷ್ಯಾಮಿ ವಿಲಯಮ್ ॥ ೨೮॥

ಸುಧಾಪಾನಂ ಜ್ಞಾನಂ ನ ಚ ವಿಪುಲದಾನಂ ನ ನಿಗಮೋ
ನ ಯಾಗೋ ನೋ ಯೋಗೋ ನ ಚ ನಿಖಿಲಭೋಗೋಪರಮಣಮ್ ।
ಜಪೋ ನೋ ನೋ ತೀರ್ಥಂ ವ್ರತಮಿಹ ನ ಚೋಗ್ರಂ ತ್ವಯಿ
ತಪೋ ವಿನಾ ಭಕ್ತಿಂ ತೇಽಲಂ ಭವಭಯವಿನಾಶಾಯ ಮಧುಹನ್ ॥ ೨೯॥

ನಮಃ ಸರ್ವೇಷ್ಟಾಯ ಶ್ರುತಿಶಿಖರದೃಷ್ಟಾಯ ಚ ನಮೋ
ನಮೋಽಸಂಶ್ಲಿಷ್ಟಾಯ ತ್ರಿಭುವನನಿವಿಷ್ಟಾಯ ಚ ನಮಃ ।
ನಮೋವಿಸ್ಪಷ್ಟಾಯ ಪ್ರಣವಪರಿಮೃಷ್ಟಾಯ ಚ ನಮೋ
ನಮಸ್ತೇ ಸರ್ವಾತ್ಮನ್ಪುನರಪಿ ಪುನಸ್ತೇ ಮಮ ನಮಃ ॥ ೩೦॥

ಕಣಾನ್ಕಶ್ಚಿದ್ವೃಷ್ಟೇರ್ಗಣನನಿಪುಣಸ್ತೂರ್ಣಮವನೇಸ್ತಥಾ
ಶೇಷಾನ್ಪಾಂಸೂನಮಿತ ಕಲಯೇಚ್ಚಾಪಿ ತು ಜನಃ ।
ನಭಃ ಪಿಣ್ಡೀಕುರ್ಯಾದಶಿರಮಪಿ ಚೇಚ್ಚರ್ಮವದಿದಂ
ತಥಾಪೀಶಾಸೌ ತೇ ಕಲಯಿತುಮಲಂ ನಾಖಿಲಗುಣಾನ್ ॥ ೩೧॥

ಕ್ವ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಸೀಮೋಜ್ಝಿತಮವಿಷಯಂ ವೇದವಚಸಾಂ ವಿಭೋ
ತೇ ಮೇ ಚೇತಃ ಕ್ವ ಚ ವಿವಿಧತಾಪಾಹತಮಿದಮ್ ।
ಮಯೇದಂ ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿದ್ಗದಿತಮಥ ಬಾಲ್ಯೇನ ತು ಗುರೋ
ಗೃಹಾಣೈತಚ್ಛುದ್ಧಾರ್ಪಿತಮಿಹ ನ ಹೇಯಂ ಹಿ ಮಹತಾಮ್ ॥ ೩೨॥

ಇತಿ ಹರಿಸ್ತವನಂ ಸುಮನೋಹರಂಪರಮಹಂಸಜನೇನ ಸಮೀರಿತಮ್ ।
ಸುಗಮಸುನ್ದರಸಾರಪದಾಸ್ಪದಂತದಿದಮಸ್ತು ಹರೇರನಿಶಂ ಮುದೇ ॥ ೩೩॥

ಗದಾರಥಾಙ್ಗಾಮ್ಬುಜಕಮ್ಬುಧಾರಿಣೋ ರಮಾಸಮಾಶ್ಲಿಷ್ಟತನೋಸ್ತನೋತು ನಃ ।
ಬಿಲೇಶಯಾಧೀಶಶರೀರಶಾಯಿನಃ ಶಿವಂ ಸ್ತವೋಽಸ್ರಮಯಂ ಪರಂ ಹರೇಃ ॥ ೩೪॥

ಪಠೇದಿಮಂ ಯಸ್ತು ನರಃ ಪರಂ ಸ್ತವಂ ಸಮಾಹಿತೋಘೌಘಘನಪ್ರಭಞ್ಜನಮ್ ।
ಸ ವಿನ್ದತೇಽತ್ರಾಖಿಲಭೋಗಸಮ್ಪದೋ ಮಹೀಯತೇ ವಿಷ್ಣುಪದೇ ತತೋ ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೩೫॥

। ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಪರಮಹಂಸಸ್ವಾಮಿಬ್ರಹ್ಮಾನನ್ದವಿರಚಿತಂ
ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುಮಹಿಮ್ನಃ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ।