Lord Rama

অহল্যাকৃত ৰাম স্তোত্ৰম্

(Ahalyakrita Shri Rama Stotram in Assamese)

From Adhyatma Ramayana

Also known as ahalyakrita shri rama stotra · aho krtartha smi jagannivasa te padabjasamlagnarajahkanadaham

Twenty-three verses from the Adhyatma Ramayana, spoken by Ahalya at the moment she is released, and her first word is astonishment at herself: how fortunate I am, that I touch the dust of those feet which the lotus-born and Shankara are forever seeking with minds worn out by the search. The second verse sets down the paradox the whole hymn works on — how strange your acting is, Rama; by taking on the character of a man you have bewildered the world; you move ceaselessly and yet you have no feet, being complete and made of bliss and the great worker of illusion. The rest holds that double sight, the man standing in front of her and the thing he is, and it closes by promising release to whoever recites it with Raghupati in the heart.

অহো কৃতাৰ্থাঽস্মি জগন্নিৱাস তে পদাব্জসংলগ্নৰজঃকণাদহং।
স্পৃশামি যত্পদ্মজশঙ্কৰাদিভি-ৰ্ৱিমৃশ্যতে ৰন্ধিতমানসৈঃ সদা॥১॥
অহো ৱিচিত্ৰং তৱ ৰাম চেষ্টিতম্ মনুষ্যভাৱেন ৱিমোহিতং জগত্।
চলস্যজস্ৰং চৰণাদি ৱৰ্জিতঃ সংপূৰ্ণ আনন্দমযোঽতিমাযিকঃ॥২॥
যত্পাদপংকজপৰাগৱিচিত্ৰগাত্ৰা ভাগীৰথী ভৱৱিৰিঞ্চমুখান্ পুনাতি।
সাক্ষাত্ স এৱ মম দৃগ্ৱিষযো যদাস্তে কিং ৱৰ্ণ্যতে মম পুৰাকৃতভাগধেযম্॥৩॥
মৰ্ত্যাৱতাৰে মনুজাকৃতিং হৰিং ৰামাভিধেযং ৰমণীযদেহিনম্।
ধনুৰ্দ্ধৰং পদ্মৱিলোললোচনং ভজামি নিত্যং ন পৰান্ ভজিষ্যে॥৪॥
যত্পাদপঙ্কজৰজঃশ্ৰুতিভিৰ্ৱিমৃগ্যং যন্নাভিপংকজভৱঃ কমলাসনশ্চ।
যন্নামসাৰৰসিকো ভগৱান্ পুৰাৰিঃ তং ৰামচন্দ্ৰমনিশং হৃদি ভাৱযামি॥৫॥
যস্যাৱতাৰচৰিতানি ৱিৰিঞ্চলোকে গাযন্তি নাৰদমুখাভৱপদ্মজাদ্যাঃ।
আনন্দজাশ্ৰুপৰিষিক্তকুচাগ্ৰসীমা ৱাগীশ্ৱৰী চ তমহং শৰণং প্ৰপদ্যে॥৬॥
সোযং পৰাত্মা পুৰুষঃ পুৰাণ এষঃ স্ৱযংজ্যোতিৰনন্ত আদ্যঃ।
মাযাতনুং লোকৱিমোহনীযাং ধত্তে পৰানুগ্ৰহ এৱ ৰামঃ॥৭॥
অযং হি ৱিশ্ৱোদ্ভৱসংযমানা-মেকঃ স্ৱমাযাগুণবিম্বিতো যঃ।
ৱিৰিঞ্চিৱিষ্ণ্ৱীশ্ৱৰনামভেদান্ ধত্তে স্ৱতন্ত্ৰঃ পৰিপূৰ্ণ আত্মা॥৮॥
নমোস্তু তে ৰাম তৱাঙ্ঘ্ৰিপংকজং শ্ৰিযা ধৃতং ৱক্ষসি লালিতং প্ৰিযাত্।
আক্ৰান্তমেকেন জগত্ত্ৰযং পুৰা ধ্যেযং মুনীন্দ্ৰৈৰভিমানৱৰ্জিতৈঃ॥৯॥
জগতামাদিভূতস্ত্ৱং জগত্ত্ৱং জগদাশ্ৰযঃ।
সৰ্ৱভূতেষ্ৱসংবদ্ধ একো ভাতি ভৱান্ পৰঃ॥১০॥
ওঙ্কাৰৱাচ্যস্ত্ৱং ৰাম ৱাচামৱিষযঃ পুমান্।
ৱাচ্যৱাচকভেদেন ভৱানেৱ জগন্মযঃ॥১১॥
কাৰ্যকাৰণকৰ্তৃত্ত্ৱ-ফলসাধনভেদতঃ।
একো ৱিভাসি ৰাম ত্ৱং মাযযা বহুৰূপযা॥১২॥
ত্ৱন্মাযামোহিতধিয-স্ত্ৱাং ন জানন্তি তত্ত্ৱতঃ।
মানুষং ত্ৱাভিমন্যন্তে মাযিনং পৰমেশ্ৱৰম্॥১৩॥
আকাশৱত্ত্ৱং সৰ্ৱত্ৰ বহিৰন্তৰ্গতোঽমলঃ।
অসংগোহ্যচলো নিত্যঃ শুদ্ধো বুদ্ধঃ সদৱ্যযঃ॥১৪॥
যোষিন্মূঢাহমজ্ঞা তে তত্ত্ৱং জানে কথং ৱিভো।
তস্মাত্তে শতশো ৰাম নমস্কুৰ্যামনন্যধীঃ॥১৫॥
দেৱ মে যত্ৰকুত্ৰাপি স্থিতাযা অপি সৰ্ৱদা।
ত্ৱত্পাদকমলে সক্তা ভক্তিৰেৱ সদাস্তু তে॥১৬॥
নমস্তে পুৰুষাদ্ধ্যক্ষ নমস্তে ভক্তৱত্সল।
নমস্তেস্তু হৃষীকেশ নাৰাযণ নমোস্তুতে॥১৭॥
ভৱভযহৰমেকং ভানুকোটিপ্ৰকাশং কৰধৃতশৰচাপং কালমেঘাৱভাসম্।
কনকৰুচিৰৱস্ত্ৰং ৰত্নৱত্ কুণ্ডলাঢ্যং কমলৱিশদনেত্ৰং সানুজং ৰামমীডে॥১৮॥
স্তুত্ৱৈৱং পুৰুষং সাক্ষাত্ ৰাঘৱং পুৰতঃস্থিতম্।
পৰিক্ৰম্য প্ৰণম্যাশু সানুজ্ঞাতা যযৌ পতিম্॥১৯॥
অহল্যযা কৃতং স্তোত্ৰং যঃ পঠেত্ভক্তিসংযুতঃ।
স মুচ্যতেঽখিলৈঃ পাপৈঃ প্ৰৰব্ৰহ্মাধিগচ্ছতি॥২০॥
পুত্ৰাদ্যৰ্থে পঠেদ্ভক্ত্যা ৰামং হৃদি ৱিধায চ।
সংৱত্সৰেণ লভতে ৱন্ধ্যা অপি সুপুত্ৰকম্॥২১॥
ব্ৰহ্মঘ্নো গুৰুতল্পগোপি পুৰুষঃ স্তেযী সুৰাপোপি ৱা।
মাতৃভ্ৰাতৃৱিহিংসকোঽপি সততং ভোগৈকবদ্ধাদৰঃ॥২২॥
নিত্যং স্তোত্ৰমিদং জপন্ ৰঘুপতিং ভক্ত্যা হৃদি সংস্মৰন্।
ধ্যাযন্ মুক্তিমুপৈতি কিং পুনৰসৌ স্ৱাচাৰযুক্তো নৰঃ॥২৩॥

Explore More