The Guru

શ્રી દાસબોધ અધ્યાય 11

(Dasbodh Dashak 11 in Gujarati)

Samartha Ramdas

Also known as Dasbodh · Dasbodh adhyay 11 · Shri Dasbodh

Dasbodh Dashak 11. The Dasbodh of Samartha Ramdas, spoken in the caves at Shivthar Ghal and set down by his disciple Kalyan Swami. Cast as a dialogue between guru and disciple across twenty dashaks, each of ten samasas, it moves from the discipline of listening through discrimination between the real and the unreal to the nature of the Self — practical throughout, and addressed to people living in the world. This dashak is named in its colophon for निरूपण.

#of 321
સમાસ પહિલા : સિદ્ધાંતનિરૂપણ ॥ શ્રીરામસમર્થ ॥
સમાસ દુસરા : ચત્વારદેવનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ તિસરા : શિકવણ નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ ચવથા : સારવિવેકનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પાંચવા : રાજકારણ નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સહાવા : મહંત લક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સાતવા : ચંચળ નદીઈ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ આઠવા : અંતરાત્માવિવરણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ નવાવા : ઉપદેશ નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દહાવા : નિસ્પૃહ વર્તણૂક ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પહિલા : સિદ્ધાંતનિરૂપણ ॥ શ્રીરામસમર્થ ॥
આકાશાપાસૂન વાયો હોતો । હા તોં પ્રત્યયે યેતો ।
વાયોપાસૂન અગ્ની જો તો । સાવધ ઐકા ॥ ૧ ॥
વાયોચી કઠીણ ઘિસણી । તેથેં નિર્માણ જાલા વન્હી ।
મંદ વાયો સીતળ પાણી । તેથુનિ જાલેં ॥ ૨ ॥
આપાપાસૂન જાલી પૃથ્વી । તે નાના બીજરૂપ જાણાવી ।
બીજાપાસૂન ઉત્પત્તિ વ્હાવી । હા સ્વભાવચિ આહે ॥ ૩ ॥
મુળીં સૃષ્ટી કલ્પનેચી । કલ્પના આહે મુળીંચી ।
જયેપાસૂન દેવત્રયાચી । કાયા જાલી ॥ ૪ ॥
નિશ્ચળામધેં ચંચળ । તે ચિ કલ્પના કેવળ ।
અષ્ટધા પ્રકૃતીચેં મૂળ । કલ્પનારૂપ ॥ ૫ ॥
કલ્પના તેચિ અષ્ટધા પ્રકૃતિ । અષ્ટધા તેચિ કલ્પનામુર્તી ।
મુળાગ્રાપાસૂન ઉત્પત્તિ । અષ્ટધા જાણાવી ॥ ૬ ॥
પાંચ ભૂતેં તીન ગુણ । આઠ જાલીં દોની મિળોન ।
મ્હણૌનિ અષ્ટધા પ્રકૃતિ જાણ । બોલિજેતે ॥ ૭ ॥
મુળીં કલ્પનારૂપ જાલી । પુઢેં તેચિ ફાપાવલી ।
કેવળ જડત્વાસ આલી । સૃષ્ટિરૂપેં ॥ ૮ ॥
મુળીં જાલી તે મૂળમાયા । ત્રિગુણ જાલે તે ગુણમાયા ।
જડત્વ પાવલી તે અવિદ્યા માયા । સૃષ્ટિરૂપેં ॥ ૯ ॥
પુઢેં ચ્યારી ખાણી જાલ્યા । ચ્યારી વાણી વિસ્તારલ્યા ।
નાના યોની પ્રગટલ્યા । નાના વેક્તી ॥ ૧૦ ॥
ઐસી જાલી ઉભારણી । આતાં ઐકા સંવ્હારણી ।
માગીલ દશકીં વિશદ કરૂનિ । બોલિલેં અસે ॥ ૧૧ ॥
પરંતુ આતાં સંકળિત । બોલિજેલ સંવ્હારસંકેત ।
શ્રોતે વક્તે યેથેં ચિત્ત । દેઊન ઐકા ॥ ૧૨ ॥
શત વરુષેં અનાવૃષ્ટિ । તેથેં આટેલ જીવસૃષ્ટિ ।
ઐશા કલ્પાંતાચ્યા ગોષ્ટી । શાસ્ત્રીં નિરોપિલ્યા ॥ ૧૩ ॥
બારાકળીં તપે સૂર્ય । તેણેં પૃથ્વીચી રક્શા હોયે ।
મગ તે રક્શા વિરોન જાયે । જળાંતરીં ॥ ૧૪ ॥
તેં જળ શોષી વૈશ્વાનરુ । વન્હી ઝડપી સમીરુ ।
સમીર વિતુળે નિરાકારુ । જૈસેં તૈસેં ॥ ૧૫ ॥
ઐસી સૃષ્ટિસંહારણી જાલી । માગાં વિસ્તારેં બોલિલી ।
માયાનિરાસેં ઉરલી । સ્વરૂપસ્થિતિ ॥ ૧૬ ॥
તેથેં જીવશિવ પિંડબ્રહ્માંડ । અટોન ગેલેં થોતાંડ ।
માયેઅવિદ્યેચેં બંડ । વિતળોન ગેલેં ॥ ૧૭ ॥
વિવેકેંચિ બોલિલા ક્શયે । મ્હણોનિ વિવેકપ્રળયે ।
વિવેકી જાણતી કાયે । મૂર્ખાસ કળે ॥ ૧૮ ॥
સૃષ્ટિ શોધિતાં સકળ । યેક ચંચળ યેક નિશ્ચળ ।
ચંચળાસ કર્તા ચંચળ । ચંચળરૂપી ૧૯ ॥
જો સકળ શરીરીં વર્તે । સકલ કર્તુત્વાસ પ્રવર્તે ।
કરૂન અકર્તા હા વર્તે । શબ્દ જયા ॥ ૨૦ ॥
રાવ રંક બ્રહ્માદિક । સકળાંમધેં વર્તે યેક ।
નાના શરીરેં ચાળક । ઇંદ્રિયેંદ્વારેં ॥ ૨૧ ॥
ત્યાસ પરમાત્મા બોલતી । સકળ કર્તા ઐસેં જાણતી ।
પરિ તો નાસેલ પ્રચિતી । વિવેકેં પાહાવી ॥ ૨૨ ॥
જો સ્વાનામધેં ગુરુગુરિતો । જો સૂકરાંમધેં કુરુકુરિતો ।
ગાઢવીં ભરોન ભુંકતો । આટાહાસ્યેં ॥ ૨૩ ॥
લોક નાના દેહ દેખતી । વિવેકી દેહાંત પાહાતી ।
પંડિત સમદર્શનેં ઘેતી । યેણેં પ્રકારેં ॥ ૨૪ ॥
॥ શ્લોક ॥
વિદ્યાવિનયસંપન્ને બ્રાહ્મણે ગવિ હસ્તિનિ ।
શુનિ ચૈવ શ્વપાકે ચ પંડિતાઃ સમદર્શિનઃ ॥
દેહ પાહાતાં વેગળાલે । પરંતુ અંતર યેકચિ જાલેં ।
પ્રાણીમાત્ર દેખિલેં । યેકાંતરેં ॥ ૨૫ ॥
અનેક પ્રાણી નિર્માણ હોતી । પરી યેકચિ કળા વર્તતી ।
તયે નાંવ જગજ્જોતી । જાણતીકળા ॥ ૨૬ ॥
શ્રોત્રીં નાના શબ્દ જાણે । ત્વચેમધેં સીતોષ્ણ જાણે ।
ચક્ષુમધેં પાહોં જાણે । નાના પદાર્થ ॥ ૨૭ ॥
રસનેમધેં રસ જાણે । ઘ્રાણામધેં વાસ તો જાણે ।
કર્મૈંદ્રિયામધેં જાણે । નાના વિષયસ્વાદ ॥ ૨૮ ॥
સૂક્શ્મ રૂપેં સ્થૂળ રક્શી । નાના સુખદુઃખેં પરીક્શી ।
ત્યાસ મ્હણતી અંતરસાક્શી । અંતરાત્મા ॥ ૨૯ ॥
આત્મા અંતરાત્મા વિશ્વાત્મા । ચૈતન્ય સર્વાત્મા સુક્શ્માત્મા ।
જીવાત્મા શિવાત્મા પરમાત્મા । દ્રષ્ટા સાક્શી સત્તારૂપ ॥ ૩૦ ॥
વિકારામધીલ વિકારી । અખંડ નાના વિકાર કરી ।
તયાસ વસ્તુ મ્હણતી ભિકારી । પરમ હીન ॥ ૩૧ ॥
સર્વ યેકચિ દિસતી । અવઘા યેકંકાર કરિતી ।
તે અવઘી માઈક સ્થિતી । ચંચળામધેં ॥ ૩૨ ॥
ચંચળ માયા તે માઈક । નિશ્ચળ પરબ્રહ્મ યેક ।
નિત્યાનિત્યવિવેક । યાકારણે ॥ ૩૩ ॥
જાતો જીવ તો પ્રાણ । નેણે જીવ તો અજ્ઞાન ।
જન્મતો જીવ તો જાણ । વાસનાત્મક ॥ ૩૪ ॥
ઐક્ય જીવ તો બ્રહ્માંશ । જેથેં પિંડબ્રહ્માંડનિરાસ ।
યેથેં સાંગિતલે વિશેષ । ચત્વાર જીવ ॥ ૩૫ ॥
અસો હેં અવઘેં ચંચળ । ચંચળ જાઈલ સકળ ।
નિશ્ચળ તેં નિશ્ચળ । આદિઅંતીં ॥ ૩૬ ॥
આદ્ય મધ્ય અવસાન । જે વસ્તુ સમસમાન ।
નિર્વિકારી નિર્ગુણ નિરંજન । નિઃસંગ નિઃપ્રપંચ ॥ ૩૭ ॥
ઉપાધીનિરાસેં તત્વતા । જીવશિવાસ ઐક્યતા ।
વિવંચૂન પાહોં જાતાં । ઉપાધિ કૈંચી ॥ ૩૮ ॥
અસો જાણણેં તિતુકેં જ્ઞાન । પરંતુ હોતેં વિજ્ઞાન ।
મનેં વોળખાવેં ઉન્મન । કોણ્યા પ્રકારેં ॥ ૩૯ ॥
વૃત્તિસ ન કળે નિવૃત્તિ । ગુણાસ કૈંચી નિર્ગુણપ્રાપ્તી ।
ગુણાતીત સાધક સંતીં । વિવેકેં કેલેં ॥ ૪૦ ॥
શ્રવણાપરીસ મનન સાર । મનનેં કળે સારાસાર ।
નિજધ્યાસેં સાક્શાત્કાર । નિઃસંગ વસ્તુ ॥ ૪૧ ॥
નિર્ગુણીં જે અનન્યતા । તેચિ મુક્તિ સાયોજ્યતા ।
લક્શ્યાંશ વાચ્યાંશ આતાં । પુરે જાલા ॥ ૪૨ ॥
અલક્શીં રાહિલેં લક્શ । સિદ્ધાંતીં કૈંચા પૂર્વપક્શ ।
અપ્રત્યક્શાસ કૈંચેં પ્રત્યક્શ । અસોન નાહીં ॥ ૪૩ ॥
અસોન માઈક ઉપાધી । તેચિ સહજસમાધી ।
શ્રવણેં બળાવી બુદ્ધી । નિશ્ચયાચી ॥ ૪૪ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સિદ્ધાંતનિરૂપણનામ સમાસ પહિલા ॥
સમાસ દુસરા : ચત્વારદેવનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
યેક નિશ્ચળ યેક ચંચળ । ચંચળીં ગુંતલેં સકળ ।
નિશ્ચળ તેં નિશ્ચળ । જૈસેં તૈસેં ॥ ૧ ॥
પાહે નિશ્ચળાચા વિવેક । ઐસા લક્શાંમધેં યેક ।
નિશ્ચળાઐસા નિશ્ચયાત્મક । નિશ્ચળચિ તો ॥ ૨ ॥
યા નિશ્ચળાચ્યા ગોષ્ટી સાંગતી । પુન્હાં ચંચળાકડે ધાંવતી ।
ચંચળચક્રીં નિઘોન જાતી । ઐસે થોડે ॥ ૩ ॥
ચંચળીં ચંચળ જન્મલેં । ચંચળાચિ મધેં વાઢલેં ।
અવઘેં ચંચળચિ બિંબલેં । જન્મવરી ॥ ૪ ॥
પૃથ્વી અવઘી ચંચળાકડે । કરણેં તિતુકેં ચંચળીં ઘડે ।
ચંચળ સાંડૂન નિશ્ચળીં પવાડે । ઐસા કૈંચા ॥ ૫ ॥
ચંચળ કાંહીં નિશ્ચળેના । નિશ્ચળ કદાપી ચળેના ।
નિત્યાનિત્યવિવેકેં જના । ઉમજે કાંહીં ॥ ૬ ॥
કાંહીં ઉમજલેં તરી નુમજે । કાંહીં સમજલેં તરી ન સમજે ।
કાંહીં બુઝે તરી નિર્બુજે । કિંચિત માત્ર ॥ ૭ ॥
સંદેહ અનુમાન આણી ભ્રમ । અવઘા ચંચળામધેં શ્રમ ।
નિશ્ચળીં કદા નાહીં વર્મ । સમજલેં પાહિજે ॥ ૮ ॥
ચંચળાકરી તિતુકી માયા । માઈક જાલે વિલયા ।
લહાન થોર મ્હણાવયા । કાર્ય નાહીં ॥ ૯ ॥
સગટ માયા વિસ્તારલી । અષ્ટધા પ્રકૃતિ ફાંપાવલી ।
ચિત્રવિચિત્ર વિકારલી । નાના રૂપેં ॥ ૧૦ ॥
નાના ઉત્પત્તી નાના વિકાર । નાના પ્રાણી લાહાન થોર ।
નાના પદાર્થ મકાર । નાના રૂપેં ॥ ૧૧ ॥
વિકારવંત વિકારલેં । સૂક્શ્મ જડત્વા આલેં ।
અમર્યાદ દિસોં લાગલેં । કાંહીંચાબાહીં ॥ ૧૨ ॥
મગ નાના શરીરેં નિર્માણ જાલીં । નાના નામાભિધાનેં ઠેવિલીં ।
ભાષા પરત્વેં કળોં આલીં । કાહીં કાંહીં ॥ ૧૩ ॥
મગ નાના રીતિ નાના દંડક । આચાર યેકાહૂન યેક ।
વર્તોં લાગલે સકળ લોક । લોકાચારેં ॥ ૧૪ ॥
અષ્ટધા પ્રકૃતીચીં શરીરેં । નિર્માણ જાલીં લાહાનથોરેં ।
પુઢેં આપુલાલ્યા પ્રકારેં । વર્તોં લાગતી ॥ ૧૫ ॥
નાના મત્તેં નિર્માણ જાલીં । નાના પાષાંડેં વાઢલીં ।
નાના પ્રકારીચીં ઉઠિલીં ॥ નાના બંડેં ॥
૧૬ ॥ જૈસા પ્રવાહ પડિલા । તૈસાચ લોક ચાલિલા ।
કોણ વારીલ કોણાલા । યેક નાહીં ॥ ૧૭ ॥
પૃથ્વીચા જાલા ગળાંઠા । યેકાહૂન યેક મોઠા ।
કોણ ખરા કોણ ખોટા । કોણ જાણે ॥ ૧૮ ॥
આચાર બહુકાચેંત પડિલા । કિત્યેક પોટાસાઠીં બુડાલા ।
અવઘા વરપંગચિ જાલા । સાભિમાનેં ॥ ૧૯ ॥
દેવ જાલે ઉદંડ । દેવાંચેં માંડલેં ભંડ ।
ભૂતાદેવતાંચેં થોતાંડ । યેકચિ જાલેં ॥ ૨૦ ॥
મુખ્ય દેવ તો કળેના । કાશાસ કાંહીંચ મિળેના ।
યેકાસ યેક વળેના । અનાવર ॥ ૨૧ ॥
ઐસા નાસલા વિચાર । કોણ પાહાતો સારાસાર ।
કૈચા લહાન કૈંચા થોર । કળેચિના ॥ ૨૨ ॥
શાસ્ત્રાંચા બાજાર ભરલા । દેવાંચા ગલ્બલા જાલા ।
લોક કામનેચ્યા વ્રતાલા । ઝોંબોન પડતી ॥ ૨૩ ॥
ઐસેં અવઘેં નાસલેં । સત્યાસત્ય હારપલેં ।
અવઘેં અનાયેક જાલેં । ચહૂંકડે ॥ ૨૪ ॥
મતામતાંચા ગલ્બલા । કોણી પુસેના કોણાલા ।
જો જે મતીં સાંપડલા । તયાસ તેંચિ થોર ॥ ૨૫ ॥
અસત્યાચા અભિમાન । તેણેં પાવિજે પતન ।
મ્હણોનિયાં જ્ઞાતે જન । સત્ય શોધિતી ॥ ૨૬ ॥
લોક વર્તતી સકળ । તેં જ્ઞાત્યાસ કરતળામળ ।
આતાં એઇકા કેવળ । વિવેકી હો ॥ ૨૭ ॥
લોક કોણ્યા પંથેં જાતી । આણિ કોણ્યા દેવાસ ભજતી ।
ઐસી હે રોકડી પ્રચિતી । સાવધ ઐકા ॥ ૨૮ ॥
મૃત્તિકા ધાતુ પાષાણાદિક । ઐસિયા પ્રતિમા અનેક ।
બહુતેક લોકાંચા દંડક । પ્રતિમાદેવીં ॥ ૨૯ ॥
નાના દેવાંચે અવતાર । ચરિત્રેં ઐકતી યેક નર ।
જપ ધ્યાન નિરંતર । કરિતી પૂજા ॥ ૩૦ ॥
યેક સકળાંચા અંતરાત્મા । વિશ્વીં વર્તે જો વિશ્વાત્મા ।
દ્રષ્ટા સાક્શી જ્ઞાનાત્મા । માનિતી યેક ॥ ૩૧ ॥
યેક તે નિર્મળ નિશ્ચળ । કદાપી નવ્હેતિ ચંચળ ।
અનન્યભાવેં કેવળ । વસ્તુચ તે ॥ ૩૨ ॥
યેક નાના પ્રતિમા । દુસરા અવતારમહિમા ।
તિસરા તો અંતરાત્મા । ચૌથા તો નિર્વિકારી ॥ ૩૩ ॥
ઐસે હે ચત્વાર દેવ । સૃષ્ટીમધીલ સ્વભાવ ।
યાવેગળા અંતર્ભાવ । કોઠેંચિ નાહીં ॥ ૩૪ ॥
અવઘેં યેકચિ માનિતી । તે સાક્શ દેવ જાણતી ।
પરંતુ અષ્ટધા પ્રકૃતિ । વોળખિલી પાહિજે ॥ ૩૫ ॥
પ્રકૃતીમધીલ દેવ । તો પ્રકૃતીચા સ્વભાવ ।
ભાવાતીત માહાનભાવ । વિવેકેં જાણાવા ॥ ૩૬ ॥
જો નિર્મળાસ ધ્યાઈલ । તો નિર્મળચિ હોઈલ ।
જો જયાસ ભજેલ । તો તદ્રૂપ જાણાવા ॥ ૩૭ ॥
ક્શીર નીર નિવડિતી । તે રાજહંસ બોલિજેતી ।
સારાસાર જાણતી । તે માહાનભાવ ॥ ૩૮ ॥
અરે જો ચંચળાસ ધ્યાઈલ । તો સહજચિ ચળેલ ।
જો નિશ્ચળાસ ભજેલ । તો નિશ્ચળચિ ॥ ૩૯ ॥
પ્રકૃતીસારિખેં ચાલાવેં । પરી અંતરીં શાશ્વત વોળખાવેં ।
સત્ય હોઊન વર્તાવેં । લોકાંઐસેં ॥ ૪૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ચત્વારદેવનિરૂપણનામ સમાસ દુસરા ॥
સમાસ તિસરા : શિકવણ નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
બહુતાં જન્માંચા સેવટ । નરદેહ સાંપડે અવચટ ।
યેથેં વર્તાવેં ચોખટ । નિતિન્યાયેં ॥ ૧ ॥
પ્રપંચ કરાવા નેમક । પાહાવા પરમાર્થવિવેક ।
જેણેંકરિતાં ઉભય લોક । સંતુષ્ટ હોતી ॥ ૨ ॥
શત વરુષેં વય નેમિલેં । ત્યાંત બાળપણ નેણતાં ગેલેં ।
તારુણ્ય અવઘેં વેચલેં । વિષયાંકડે ॥ ૩ ॥
વૃદ્ધપણીં નાના રોગ । ભોગણેં લાગે કર્મભોગ ।
આતાં ભગવંતાચા યોગ । કોણે વેળે ॥ ૪ ॥
રાજિક દેવિક ઉદેગ ચિંતા । અન્ન વસ્ત્ર દેહમમતા ।
નાના પ્રસંગેં અવચિતા । જન્મ ગેલા ॥ ૫ ॥
લોક મરમરોં જાતી । વડિલેં ગેલીં હે પ્રચિતી ।
જાણત જાણત નિશ્ચિતી । કાયે માનિલેં ॥ ૬ ॥
અગ્ન ગૃહાસી લાગલા । આણિ સાવકાસ નિજેલા ।
તો કૈસા મ્હણાવા ભલા । આત્મહત્યારા ॥ ૭ ॥
પુણ્યમાર્ગ અવઘા બુડાલા । પાપસંગ્રહ ઉદંડ જાલા ।
યેમયાતનેચા ઝોલા । કઠીણ આહે ॥ ૮ ॥
તરી આતાં ઐસેં ન કરાવેં । બહુત વિવેકેં વર્તાવેં ॥
ઇક લોક પરત્ર સાધાવેં । દોહીકડે ॥ ૯ ॥
આળસાચેં ફળ રોકડેં । જાંભયા દેઊન નિદ્રા પડે ।
સુખ મ્હણૌન આવડે । આળસી લોકાં ॥ ૧૦ ॥
સાક્શેપ કરિતાં કષ્ટતી । પરંતુ પુઢેં સુરવાડતી ।
ખાતી જેવિતી સુખી હોતી । યેત્નેંકરૂની ॥ ૧૧ ॥
આળસ ઉદાસ નાગવણા । આળસ પ્રેત્નબુડવણા ।
આળસેં કરંટપણાચ્યા ખુણા । પ્રગટ કરિતી ॥ ૧૨ ॥
મ્હણૌન આળસ નસાવા । તરીચ પાવિજે વૈભવા ।
અરત્રીં પરત્રીં જીવા । સમાધાન ॥ ૧૩ ॥
પ્રેત્ન કરાવા તો કોણ । હેંચિ ઐકા નિરૂપણ ।
સાવધ કરૂન અંતઃકરણ । નિમિષ્ય યેક ॥ ૧૪ ॥
પ્રાતઃકાળી ઉઠાવેં । કાંહીં પાઠાંતર કરાવે ।
યેથાનશક્તી આઠવાવેં સર્વોત્તમાસી ॥ ૧૫ ॥
મગ દિશેકડે જાવેં । જે કોણાસિચ નવ્હે ઠાવેં ।
શૌચ્ય આચ્મન કરાવેં । નિર્મળ જળેં ॥ ૧૬ ॥
મુખમાર્જન પ્રાતઃસ્નાન । સંધ્યા તર્પણ દેવતાર્ચન ।
પુઢેં વૈશ્યદેવૌપાસન । યેથાસાંગ ॥ ૧૭ ॥
કાંહીં ફળાહાર ઘ્યાવ । મગ સંસારધાંદા કરાવા ।
સુશબ્દેં રાજી રાખાવા । સકળ લોક ॥ ૧૮ ॥
જ્યા જ્યાચા જો વ્યાપાર । તેથેં અસાવે ખબર્દાર ।
દુશ્ચિતપણેં તરી પોર । વેઢા લાવી ॥ ૧૯ ॥
ચુકે ઠકે વિસરે સાંડી । આઠવણ જાલિયાં ચર્ફડી ।
દુશ્ચિત આળસાચી રકડી । પ્રચિત પાહા ॥ ૨૦ ॥
યાકારણેં સાવધાન । યેકાગ્ર અસાવેં મન ।
તરી મગ જેવિતાં ભોજન । ગોડ વાટે॥ ૨૧ ॥
પુઢેં ભોજન જાલિયાંવરી । કાંહીં વાચી ચર્ચા કરી ।
યેકાંતીં જાઊન વિવરી । નાના ગ્રંથ ॥ ૨૨ ॥
તરીચ પ્રાણી શાહાણા હોતો । નાહીંતરી મૂર્ખચિ રાહાતો ।
લોક ખાતી આપણ પાહાતો । દૈન્યવાણા ॥ ૨૩ ॥
ઐક સદેવપણાચેં લક્શણ । રિકામ્યા જાઊં નેદી યેક ક્શણ ।
પ્રપંચવેવસાયાચેં જ્ઞાન । બરેં પાહે ॥ ૨૪ ॥
કાંહીં મેળવી મગ જેવી । ગુંતલ્યા લોકાંસ ઉગવી ।
શરીર કારણીં લાવી । કાંહીં તરી ॥ ૨૫ ॥
કાંહીં ધર્મચર્ચા પુરાણ । હરીકથા નિરૂપણ ।
વાયાં જઊં નેદી ક્શણ । દોહીંકડે ॥ ૨૬ ॥
ઐસા જો સર્વસાવધ । ત્યાસ કૈંચા અસેલ ખેદ ।
વિવેકેં તુટલા સમંધ । દેહબુદ્ધીચા ॥ ૨૭ ॥
આહે તિતુકેં દેવાચેં । ઐસેં વર્તણેં નિશ્ચયાચેં ।
મૂળ તુટેં ઉદ્વેગાચેં । યેણેં રીતીં ॥ ૨૮ ॥
પ્રપંચીં પાહિજે સુવર્ણ । પરમાર્થીં પંચિકર્ણ ।
માહાવાક્યાચેં વિવરણ । કરિતાં સુટે ॥ ૨૯ ॥
કર્મ ઉપાસના આણિ જ્ઞાન । યેણેં રાહે સમાધાન ।
પરમાર્થાચેં જેં સાધન । તેંચિ ઐકત જાવેં ॥ ૩૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સિકવણનિરૂપણનામ સમાસ તીસરા ॥
સમાસ ચવથા : સારવિવેકનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
બ્રહ્મ મ્હણિજે નિરાકાર । ગગનાસારિખા વિચાર ।
વિકાર નાહીં નિર્વિકાર । તેંચિ બ્રહ્મ ॥ ૧ ॥
બ્રહ્મ મ્હણિજે નિશ્ચળ । અંતરાત્મા તો ચંચળ ।
દ્રષ્ટા સાક્શી કેવળ । બોલિજે તયા ॥ ૨ ॥
તો અંતરાત્મા મ્હણિજે દેવ । ત્યાચા ચંચળ સ્વભાવ ।
પાળિતાહે સકળ જીવ । અંતરી વસોની ॥ ૩ ॥
ત્યાવેગળે જડ પદાર્થ । તેણેંવીણ દેહ વેર્થ ।
તેણેંચિ કળે પરમાર્થ । સકળ કાંહી ॥ ૪ ॥
કર્મમાર્ગ ઉપાસના માર્ગ । જ્ઞાનમાર્ગ સિદ્ધાંતમાર્ગ ।
પ્રવૃત્તિમાર્ગ નિવૃત્તિમાર્ગ । દેવચી ચાલવી ॥ ૫ ॥
ચંચળેવિણ નિશ્ચળ કળેના । ચંચળ તરી સ્થિરાવેના ।
ઐસેં હે વિચાર નાના । બરે પાહા ॥ ૬ ॥
ચંચળનિશ્ચળાચી સંધી । તેથેં ભાંબાવતે બુદ્ધિ ।
કર્મમાર્ગાચે જે વિધી । તે મગ ઐલિકડે ॥ ૭ ॥
દેવ યા સકળાંચે મૂળ । દેવાસ મૂળ ના ડાળ ।
પરબ્રહ્મ તેં નિશ્ચળ । નિર્વિકારી ॥ ૮ ॥
નિર્વિકારી આણિ વિકારી। યેક મ્હણેલ તો ભિકારી ।
વિચારાચી હોતે વારી । દેખતદેખતાં ॥ ૯ ॥
સકળ પરમાર્થાસ મૂળ । પંચીકર્ણ માહાવાક્ય કેવળ ।
તેંચી કરાવેં પ્રાંજળ । પુનઃપુન્હાં ॥ ૧૦ ॥
પહિલા દેહ સ્થૂળકાયા । આઠવા દેહ મૂળમાયા ।
અષ્ટ દેહ નિર્શલિયાં । વિકાર કૈંચા ॥ ૧૧ ॥
યાકારણેં વિકારી । સાચાઐસી બાજીગરી ।
યેક સમજે યેક ખરી । માનિતાહે ॥ ૧૨ ॥
ઉત્પત્તિ સ્થિતી સંવ્હાર । યાવેગળા નિર્વિકાર ।
કળાયાસાઠીં સારાસાર । વિચાર કેલા ॥ ૧૩ ॥
સાર અસાર દોની યેક । તેથેં કૈંચા ઉરલા વિવેક ।
પરિક્શા નેણતી તંક । પાપી કરંટે ॥ ૧૪ ॥
જો યેકચિ વિસ્તારલા । તો અંતરાત્મા બોલિલા ।
નાના વિકારીં વિકારલા । નિર્વિકારી નવ્હે ॥ ૧૫ ॥
ઐસેં પ્રગટચિ આહે । આપુલ્યા પ્રત્યયેં પાહે ।
કાય રાહે કાય ન રાહે । હેં કળેના ॥ ૧૬ ॥
જેં અખંડ હોત જાતેં । જેં સર્વદા સંવ્હારતેં ।
રોકડેં પ્રચિતીસ યેતેં । જનામધેં ॥ ૧૭ ॥
યેક રડે યેક ચર્ફડી । યેકાંચી ધરી નરડી ।
યેકમેકાં ઝોંબતી બરાડી । દુકળ્ળલે જૈસે ॥ ૧૮ ॥
નાહીં ન્યાવે નાહિં નીતિ । ઐસે હે લોક વર્તતી ।
આણિ અવઘેંચ સાર મ્હણતી । વિવેકહીન ॥ ૧૯ ॥
ધોંડે સાંડૂન સોનેં ઘ્યાવેં । માતી સાંડૂન અન્ન ખાવેં ।
આણિ આવઘેંચિ સાર મ્હણાવેં । બાષ્કળપણેં ॥ ૨૦ ॥
મ્હણૌનિ હા વિચાર કરાવા । સત્યમાર્ગ તોચિ ધરાવા ।
લાભ જાણોન ઘ્યાવા । વિવેકાચા ॥ ૨૧ ॥
સારગાર યેકચિ સરી । તેથેં પરીક્શેસ કૈંચી ઉરી ।
યાકારણેં ચતુરીં । પરીક્શા કરાવી ॥ ૨૨ ॥
જેથેં પરીક્શેચા અભાવ । તેથેં દે ઘાવ ઘે ઘાવ ।
સગટ સારિખા સ્વભાવ । લૌંદપણાચા ॥ ૨૩ ॥
ઘેવ યે તેંચિ ઘ્યાવેં । ઘેવ ન યે તેં સોંડાવેં ।
ઉંચ નીચ વોળખાવેં । ત્યા નાવ જ્ઞાન ॥ ૨૪ ॥
સંસારસાંતેસ આલે । યેક લાભેં અમર જાલે ।
યેક તે કરંટે ઠકલે । મુદલ ગેલેં ॥ ૨૫ ॥
જાણત્યાનેં ઐસેં ન કરાવેં । સાર તેંચિ શોધૂન ઘ્યાવેં ।
અસાર તેં જાણોન ત્યાગાવેં । વમક જૈસેં ॥ ૨૬ ॥
તેં વમક કરી પ્રાશન । તરી તેં સ્વાનાચેં લક્શણ ।
તેથેં સુચિસ્મંત બ્રાહ્મણ । કાય કરી ॥ ૨૭ ॥
જેહિ।મ્ જૈસેં સંચિત કેલેં । તયાસ તૈસેંચિ ઘડલેં ।
જેં અભ્યાસીં પડોન જડલેં । તેં તોં સુટેના ॥ ૨૮ ॥
યેક દિવ્યાન્નેં ભક્શિતી । યેક વિષ્ઠા સાવડિતી ।
આપુલ્યા વડિલાંચા ઘેતી । સાભિમાન ॥ ૨૯ ॥
અસો વિવેકેવિણ । બોલણેં તિતુકા સીણ ।
કોણીયેકેં શ્રવણ મનન । કેલેંચિ કરાવેં ॥ ૩૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સારવિવેકનિરૂપણનામ સમાસ ચૌથા ॥
સમાસ પાંચવા : રાજકારણ નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
કર્મ કેલેંચિ કરાવેં । ધ્યાન ધરિલેંચિ ધરાવેં ।
વિવરલેંચિ વિવરાવેં । પુન્હા નિરૂપણ ॥ ૧ ॥
તૈસેં આમ્હાંસ ઘડલેં । બોલિલેંચિ બોલણેં પડિલેં ।
કાં જેં બિઘડલેંચિ ઘડલેં । પાહિજે સમાધાન ॥ ૨ ॥
અનન્ય રાહે સમુદાવ । ઇતર જનાસ ઉપજે ભાવ ।
ઐસા આહે અભિપ્રાવ । ઉપાયાચા ॥ ૩ ॥
મુખ્ય હરિકથા નિરૂપણ । દુસરેં તેં રાજકરણ ।
તિસરેં તેં સાવધપણ । સર્વવિષઈં ॥ ૪ ॥
ચૌથા અત્યંત સાક્શપ । ફેડાવે નાના આક્શપ ।
અન્યાયે થોર અથવા અલ્પ । ક્શ્મા કરીત જાવે ॥ ૫ ॥
જાણાવેં પરાચેં અંતર । ઉદાસીનતા નિરંતર ।
નીતિન્યાયાસિ અંતર । પડોંચ નેદાવેં ॥ ૬ ॥
સંકેતેં લોક વેધાવા । યેકૂનયેક બોધાવા ।
પ્રપંચહિ સાવરાવા । યેથાનશક્ત્યા ॥ ૭ ॥
પ્રપંચસમયો વોળખાવા । ધીર બહુત અસાવા ।
સંમંધ પડોં નેદાવા । અતિ પરી તયાચા ॥ ૮ ॥
ઉપાધીસી વિસ્તારાવેં । ઉપાધીંત ન સંપડાવેં ।
નીચત્વ પહિલેંચ ઘ્યાવેં । આણિ મૂર્ખપણ ॥ ૯ ॥
દોષ દેખોન ઝાંકાવે। અવગુણ અખંડ ન બોલાવે ।
દુર્જન સાંપડોન સોડાવે । પરોપકાર કરૂની ॥ ૧૦ ॥
તર઼્હે ભરોંચ નયે । સુચાવે નાના ઉપાયે ।
નવ્હે તેંચિ કરાવેં કાયેં । દીર્ઘ પ્રેત્નેં ॥ ૧૧ ॥
ફડ નાસોંચિ નેદાવા । પડિલા પ્રસંગ સાંવરાવા ।
અતિવાદ ન કરાવા । કોણીયેકાસી ॥ ૧૨ ॥
દુસર્યાચેં અભિષ્ટ જાણાવેં । બહુતાંચેં બહુત સોસાવેં ।
ન સોસે તરી જાવેં । દિગાંતરાપ્રતી ॥ ૧૩ ॥
દુખઃ દુસર્યાચેં જાણાવેં । ઐકોન તરી વાંટૂન ઘ્યાવેં ।
બરેં વાઈટ સોસાવેં । સમુદાયાચેં ॥ ૧૪ ॥
અપાર અસાવેં પાઠાંતર । સન્નિધચિ અસાવા વિચાર ।
સદા સર્વદા તત્પર । પરોપકારાસી ॥ ૧૫ ॥
શાંતી કરૂન કરવાવી । તર઼્હે સાંડૂન સાંડવાવી ।
ક્રિયા કરૂન કરવાવી । બહુતાંકરવીં ॥ ૧૬ ॥
કરણેં અસેલ અપાયે । તરી બોલોન દાખઊં નયે ।
પરસ્પરેંચિ પ્રત્યયે । પ્રચિતીસ આણાવા ॥ ૧૭ ॥
જો બહુતાંચે સોસીન । ત્યાસ બહુતેક લોક મિળેના ।
બહુત સોસિતાં ઉરેના । મહત્વ આપુલેં ॥ ૧૮ ॥
રાજકારણ બહુત કરાવેં । પરંતુ કળોંચ નેદાવેં ।
પરપીડેવરી નસાવેં । અંતઃકરણ ॥ ૧૯ ॥
લોક પારખૂન સાંડાવે । રાજકારણેં અભિમાન ઝાડાવે ।
પુન્હા મેળઊન ઘ્યાવેં । દુરીલ દોરે ॥ ૨૦ ॥
હિરવટાસી દુરી ધરાવેં । કચરટાસી ન બોલાવેં ।
સમંધ પડતા સોડૂન જાવેં । યેકીકડે ॥ ૨૧ ॥
ઐસેં અસો રાજકારણ । સાંગતાં તેં અસાધારણ ।
સુચિત અસ્તાં અંતઃકરણ । રાજકારણ જાણે ॥ ૨૨ ॥
વૃક્ષીં રૂઢાસી ઉચલાવેં । યુદ્ધકર્ત્યાસ ઢકલૂન દ્યાવેં ।
કારબારાચેં સાંગાવેં । આંગ કૈસેં ॥ ૨૩ ॥
પાહાતાં તરી સાંપડેના । કીર્તિ કરૂં તરી રાહેના ।
આલેં વૈભવ અભિળાસીના । કાંહીં કેલ્યાં ॥ ૨૪ ॥
યેકાંચી પાઠી રાખણેં । યેકાંસ દેખો ન સકણેં ।
ઐસીં નવ્હેત કીં લક્ષણેં । ચાતુર્યાચીં ॥ ૨૫ ॥
ન્યાય બોલતાંહિ માનેના । હિત તેંચિ ન યે મના ।
યેથેં કાંહીંચ ચાલેના । ત્યાગેંવીણ ॥ ૨૬ ॥
શ્રોતીં કળોન આક્ષેપિલેં । મ્હણૌન બોલિલેંચિ બોલિલેં ।
ન્યૂનપૂર્ણ ક્ષ્મા કેલેં । પાહિજે શ્રોતીં ॥ ૨૭ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે રાજકારણનિરૂપણનામ સમાસ પાંચવા ॥
સમાસ સહાવા : મહંત લક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
શુદ્ધ નેટકેં લ્યાહાવેં । લેહોન શુદ્ધ શોધાવેં ।
શોધૂન શુદ્ધ વાચાવેં । ચુકોં નયે ॥ ૧ ॥
વિશ્કળિત માત્રુકા નેમસ્ત કરાવ્યા । ધાટ્યા જાણોન સદૃઢ ધરાવ્યા ।
રંગ રાખોન ભરાવ્યા । નાના કથા ॥ ૨ ॥
જાણાયાચેં સાંગતાં ન યે । સાંગાયાચેં નેમસ્ત ન યે ।
સમજલ્યાવિણ કાંહીંચ ન યે । કોણીયેક ॥ ૩ ॥
હરિકથા નિરૂપણ । નેમસ્તપણેં રાજકારણ ।
વર્તાયાચેં લક્ષણ । તેંહિ અસાવેં ॥ ૪ ॥
પુસોં જાણે સાંગોં જાણે । અર્થાંતર કરૂં જાણે ।
સકળિકાંચેં રાખોં જાણે । સમાધાન ॥ ૫ ॥
દીર્ઘ સૂચના આધીં કળે । સાવધપણેં તર્ક પ્રબળે ।
જાણજાણોનિ નિવળે । યેથાયોગ્ય ॥ ૬ ॥
ઐસા જાણે જો સમસ્ત । તોચિ મહંત બુદ્ધિમંત ।
યાવેગળેં અંતવંત । સકળ કાંહીં ॥ ૭ ॥
તાળવેળ તાનમાનેં । પ્રબંદ કવિતા જાડ વચનેં ।
મજ્યાલસી નાના ચિન્હેં । સુચતી તયા ॥ ૮ ॥
જો યેકાંતાસ તત્પર । આધીં કરી પાઠાંતર ।
અથવા શોધી અર્થાંતર । ગ્રંથગર્ભીંચેં ॥ ૯ ॥
આધીંચ સિકોન જો સિકવી । તોચિ પાવે શ્રેષ્ઠ પદવી ।
ગુંતલ્યા લોકાંસ ઉગવી । વિવેકબળેં ॥ ૧૦ ॥
અક્ષર સુંદર વાચણેં સુંદર । બોલણેં સુંદર ચાલણેં સુંદર ।
ભક્તિ જ્ઞાન વૈરાગ્ય સુંદર । કરૂન દાવી ॥ ૧૧ ॥
જયાસ યેત્નચિ આવડે । નાના પ્રસંગીં પવાડે ।
ધીટપણેં પ્રગટે દડે । ઐસા નવ્હે ॥ ૧૨ ॥
સાંકડીમધેં વર્તોં જાણે । ઉપાધીમધેં મિળોં જાણે ।
અલિપ્તપણેં રાખોં જાણે । આપણાસી ॥ ૧૩ ॥
આહે તરી સર્વાં ઠાઈં । પાહોં જાતાં કોઠેંચિ નાહીં ।
જૈસા અંતરાત્મા ઠાઈંચા ઠાઈં । ગુપ્ત જાલા ॥ ૧૪ ॥
ત્યાવેગળેં કાંહીંચ નસે । પાહોં જાતાં તો ન દિસે ।
ન દિસોન વર્તવીતસે । પ્રાણીમાત્રાંસી ॥ ૧૫ ॥
તૈસાચ હાહિ નાનાપરી । બહુત જનાસ શાહાણે કરી ।
નાના વિદ્યા ત્યા વિવરી । સ્થૂળ સૂક્ષ્મા ॥ ૧૬ ॥
આપણાકરિતાં શાહાણે હોતી । તે સહજચિ સોયે ધરિતી ।
જાણતેપણાચી મહંતી । ઐસી અસે ॥ ૧૭ ॥
રાખોં જાણેં નીતિન્યાય । ન કરી ન કરવી અન્યાયે ।
કઠીણ પ્રસંગીં ઉપાયે । કરૂં જાણે ॥ ૧૮ ॥
ઐસા પુરુષ ધારણેચા । તોચિ આધાર બહુતાંચા ।
દાસ મ્હણે રઘુનાથાચા । ગુણ ઘ્યાવા ॥ ૧૯ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે મહંતલક્ષણનિરૂપણનામ સમાસ સહાવા ॥
સમાસ સાતવા : ચંચળ નદીઈ ॥ શ્રીરામ ॥
ચંચળ નદી ગુપ્ત ગંગા । સ્મરણેં પાવન કરીં જગા ।
પ્રચિત રોકડી પાહા ગા । અન્યથા નવ્હે ॥ ૧ ॥
કેવળ અચંચળીં નિર્માણ જાલી । અધોમુખેં બળેં ચાલિલી ।
અખંડ વાહે પરી દેખિલી । નાહીંચ કોણીં ॥ ૨ ॥
વળણેં વાંકાણેં ભોવરે । ઉકળ્યા તરંગ ઝરે ।
લાદા લાટા કાતરે । ઠાઈં ઠાઈં ॥ ૩ ॥
શુષ્ક જળાચે ચળાળ । ધારા ધબાબે ખળાળ ।
ચિપળ્યા ચળક્યા ભળાળ । ચપળ પાણી ॥ ૪ ॥
ફેણ ફુગે હેલાવે । સૈરાવૈરા ઉદક ધાવે ।
થેંબ ફુઈ મોજાવે । અણુરેણુ કિતી ॥ ૫ ॥
વોસાણે વાહતી ઉદંડ । ઝોતાવે દર્કુટે દગડ ।
ખડકેં બેટેં આડ । વળસા ઉઠે ॥ ૬ ॥
મૃદ ભૂમી તુટોન ગેલ્યા । કઠીણ તૈશ્યાચિ રાહિલ્યા ।
ઠાઈં ઠાઈં ઉદંડ પાહિલ્યા । સૃષ્ટીમધેં ॥ ૭ ॥
યેક તે વાહતચિ ગેલે । યેક વળશામધેં પડિલે ।
યેક સાંકડીંત આડકલે । અધોમુખ ॥ ૮ ॥
યેક આપટઆપટોંચ ગેલી । યેક ચિરડચિર્દોંચ મેલીં ।
કિતીયેક તે ફુગલીં । પાણી ભરલેં ॥ ૯ ॥
યેક બળાચે નિવડલે । તે પોહતચિ ઉગમાસ ગેલે ।
ઉગમદર્શનેં પવિત્ર જાલે । તીર્થરૂપ ॥ ૧૦ ॥
તેથેં બ્રહ્માદિકાંચીં ભુવનેં । બ્રહ્માંડદેવતાંચીં સ્થાનેં ।
ઉફરાટી ગંગા પાહાતાં મિળણેં । સકળાંસ તેથેં ॥ ૧૧ ॥
ત્યા જળાઐસેં નાહી નિર્મળ । ત્યા જળાઐસેં નાહીં ચંચળ ।
આપોનારાયણ કેવળ । બોલિજે ત્યાસી ॥ ૧૨ ॥
માહાનદી પરી અંતરાળીં । પ્રત્યક્ષ વાહે સર્વકાળીં ।
સ્વર્ગમૃત્યુપાતાળી । પસરલી પાહા ॥ ૧૩ ॥
અધોર્ધ અષ્ટહિ દિશા । તિચેં ઉદક કરી વળસા ।
જાણતે જાણતી જગદીશા । સારિખીચ તે ॥ ૧૪ ॥
અનંત પાત્રીં ઉદક ભરલેં । કોઠેં પાઝપાઝરોંચ ગેલેં ।
કિતીયેક તેં વેચલેં । સંસારાસી ॥ ૧૫ ॥
યેક્યાસંગે તેં કડવટ । યેક્યાસંગેં તેં ગુળચટ ।
યેક્યાસંગે તે તિખટ । તુરટ ક્ષાર ॥ ૧૬ ॥
જ્યા જ્યા પદાર્થાસ મિળે । તેથેં તદ્રૂપચિ મિસળે ।
સખોલે ભૂમીસ તુંબળે । સખોલપણેં ॥ ૧૭ ॥
વિષામધેં વિષચિ હોતેં । અમૃતામધેં મિળોન જાતે ।
સુગંધીં સુગંધ તેં । દુર્ગંધીં દુર્ગંધ ॥ ૧૮ ॥
ગુણીં અવગુણીં મિળે । જ્યાચેં ત્યાપરી નિવળે ।
ત્યા ઉદકાચા મહિમા ન કળે । ઉદકેંવિણ ॥ ૧૯ ॥
ઉદક વાહે અપરંપાર । ન કળે નદી કીં સરોવર ।
જળવાસ કરૂન નર । રાહિલે કિતીયેક ॥ ૨૦ ॥
ઉગમાપૈલિકડે ગેલે । તેથેં પરતોન પાહિલેં ।
તંવ તેં પાણીચ આટલેં । કાંહીં નાહીં ॥ ૨૧ ॥
વૃત્તિસુન્ય યોગેશ્વર । યાચા પાહાવા વિચાર ।
દાસ મ્હણે વારંવાર । કિતી સાંગોં ॥ ૨૨ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ચંચળ નદીઈનિરૂપણનામ સમાસ સાતવા ॥
સમાસ આઠવા : અંતરાત્માવિવરણ ॥ શ્રીરામ ॥
આતાં વંદૂં સકળકર્તા । સમસ્ત દેવાંચા જો ભર્તા ।
ત્યાચે ભજનીં પ્રવર્તા । કોણીતરી ॥ ૧ ॥
તેણેંવિણ કાર્ય ન ચલે । પડિલેં પર્ણ તેંહિ ન હાલે ।
અવઘેં ત્રૈલોક્યેચિ ચાલે । જયાચેની ॥ ૨ ॥
તો અંતરાત્મા સકળાંચા । દેવદાનવમાનવાંચા ।
ચત્વારખાણીચત્વારવાણીચા । પ્રવર્તકુ ॥ ૩ ॥
તો યેકલાચિ સકળાં ઘટીં । કરી ભિન્નભિન્ના રાહાટી ।
સકળ સૃષ્ટીચી ગોષ્ટી । કિતી મ્હણોન સાંગાવી ॥ ૪ ॥
ઐસા જો ગુપ્તેશ્વર । ત્યાસ મ્હણાવેં ઈશ્વર ।
સકળ ઐશ્વર્ય થોર થોર । જયાચેનિ ભોગિતી ॥ ૫ ॥
ઐસા જેણેં વોળખિલા । તો વિશ્વંભરચિ જાલા ।
સમાધી સહજસ્થિતીલા । કોણ પુસે ॥ ૬ ॥
અવઘેં ત્રૈલોક્ય વિવરાવેં । તેવ્હાં વર્મ પડેલ ઠાવેં ।
આવચટેં ઘબાડ સિણાવેં । નલગેચિ કાંહીં ॥ ૭ ॥
પાહાતાં ઐસા કોણ આહે । જો અંતરાત્મા વિવરોન પાહે ।
અલ્પ સ્વલ્પ કળોન રાહે । સમાધાનેં ॥ ૮ ॥
આરે હેં પાહિલેંચ પાહાવેં । વિવરલેંચિ માગુતેં વિવરાવેં ।
વાચિલેંચિ વાચાવેં । પુન્હાપુન્હા ॥ ૯ ॥
અંતરાત્મા કેવઢા કૈસા । પાહાણારાચી કોણ દશા ।
દેખિલ્યા ઐકિલ્યા ઐસા । વિવેક સાંગે ॥ ૧૦ ॥
ઉદંડ ઐકિલેં દેખિલેં । અંતરાત્મ્યાસ નવચે પુરવિલેં ।
પ્રાણી દેહધારી બાઉલેં । કાય જાણે ॥ ૧૧ ॥
પૂર્ણાસ અપૂર્ણ પુરેના । કાં જેં અખંડ વિવરેના ।
વિવરતાં વિવરતાં ઉરેના । દેવાવેગળા ॥ ૧૨ ॥
વિભક્તપણેં નસાવેં । તરીચ ભક્ત મ્હણવાવેં ।
નાહીંતરી વેર્થચિ સિણાવેં । ખટાટોપેં ॥ ૧૩ ॥
ઉગાચ ઘર પાહોન ગેલા । ઘરધની નાહીં વોળખિલા ।
રાજ્યામધૂનચિ આલા । પરી રાજા નેણે ॥ ૧૪ ॥
દેહસંગેં વિષયે ભોગિલે । દેહસંગેં પ્રાણી મિરવલેં ।
દેહધર્ત્યાસ ચુકલેં । નવલ મોઠેં ॥ ૧૫ ॥
ઐસે લોક અવિવેકી । આણિ મ્હણતી આમ્હી વિવેકી ।
બરેં જ્યાચી જૈસી ટાકી । તૈસેં કરાવેં ॥ ૧૬ ॥
મૂર્ખ અંતર રાખોં નેણે । મ્હણૌન અસાવેં શાહાણે ।
તે શાહાણેહિ દૈન્યવાણે । હોઊન ગેલે ॥ ૧૭ ॥
અંતરીં ઠેવણેં ચુકલેં । દારોદારીં ધુંડૂં લાગલેં ।
તૈસેં અજ્ઞાનાસ જાલેં । દેવ ન કળે ॥ ૧૮ ॥
યા દેવાચેં ધ્યાન કરી । ઐસા કોણ સૃષ્ટીવરી ।
વૃત્તી યેકદેંસી તર્તરી । પવાડેલ કોઠેં ॥ ૧૯ ॥
બ્રહ્માંડીં દાટલે પ્રાણી । બહુરૂપેં બહુવાણી ।
ભૂગર્ભીં આણિ પાષાણીં । કિતીયેક ॥ ૨૦ ॥
ઇતુકે ઠાઈં પુરવલા । અનેકીં યેકચિ વર્તલા ।
ગુપ્ત આણિ પ્રગટલા । કિતીયેક ॥ ૨૧ ॥
ચંચળેં ન હોઈજે નિશ્ચળ । પ્રચિત જાણાવી કેવળ ।
ચંચળ તેં નવ્હે નિશ્ચળ । પરબ્રહ્મ તેં ॥ ૨૨ ॥
તત્વેં તત્વ જેવ્હાં ઉડે । તેવ્હાં દેહબુદ્ધિ ઝડે ।
નિર્મળ નિશ્ચળ ચહુંકડે । નિરંજન ॥ ૨૩ ॥
આપણ કોણ કોઠેં કૈંચા । ઐસા માર્ગ વિવેકચા ।
પ્રાણી જો સ્વયેં કાચા । ત્યાસ હેં કળેના ॥ ૨૪ ॥
ભલ્યાનેં વિવેક ધરાવા । દુસ્તર સંસાર તરાવા ।
અવઘા વંશચિ ઉધરાવા । હરિભક્તી કરૂની ॥ ૨૫ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે અંતરાત્માવિવરણનિરૂપણનામ સમાસ આઠવા ॥
સમાસ નવાવા : ઉપદેશ નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
આધીં કર્માચા પ્રસંગ । કર્મ કેલેં પાહિજે સાંગ ।
કદાચિત પડિલે વ્યંગ । તરી પ્રત્યવાય ઘડે ॥ ૧ ॥
મ્હણૌન કર્મ આરંભિલે । કાંહીંયેક સાંગ ઘડલેં ।
જેથજેથેં અંતર પડિલેં । તેથેં હરિસ્મરણ કરાવેં ॥ ૨ ॥
તરી તો હરી આહે કૈસા । વિચાર પાહાવા ઐસા ।
સંધેપૂર્વીં જગદીશા । ચોવિસાં નામીં સ્મરવેં ॥ ૩ ॥
ચોવીસનામી સહસ્ત્રનામી । અનંતનામી તો અનામી ।
તો કૈસા આહે અંતર્યામીં । વિવેકેં વોળખાવા ॥ ૪ ॥
બ્રાહ્મણ સ્નાનસંધ્યા કરૂન આલા । મગ તો દેવાર્ચનાસ બૈસલા ।
યેથાસાંગ તો પૂજિલા । પ્રતિમાદેવો ॥ ૫ ॥
નાના દેવાંચ્યા નાના પ્રતિમા । લોક પૂજિતી ધરૂન પ્રેમા ।
જ્યાચ્યા પ્રતિમા તો પરમાત્મા । કૈસા આહે ॥ ૬ ॥
ઐસેં વોળખિલેં પાહિજે । વોળખોન ભજન કીજે ।
જૈસા સાહેબ નમસ્કારિજે । વોળખિલ્યાઉપરી ॥ ૭ ॥
તૈસા પરમાત્મા પરમેશ્વર । બરા વોળખાવા પાહોન વિચાર ।
તરીચ પાવિજે પાર । ભ્રમસાગરચા ॥ ૮ ॥
પૂજા ઘેતાતી પ્રતિમા । આંગા યેતો અંતરાત્મા ।
અવતારી તરી નિજધામા । યેઊન ગેલે ॥ ૯ ॥
પરી તે નિજરૂપેં અસતી । તેં નિજરૂપ તે જગજ્જોતી ।
સત્વગુણ તયેસ મ્હણતી । જાણતી કળા ॥ ૧૦ ॥
તયે કળેચે પોટીં । દેવ અસતી કોટ્યાન્-કોટી ।
યા અનુભવાચ્યા ગોષ્ટી । પ્રત્યયેં પાહાવ્યા ॥ ૧૧ ॥
દેહપુરામધેં ઈશ । મ્હણોન તયા નાંવ પુરુષ ।
જગામધેં જગદીશ । તૈસા વોળખાવા ॥ ૧૨ ॥
જાણીવરૂપેં જગદાંતરેં । પ્રસ્તુત વર્તતી શરીરેં ।
અંતઃકરણવિષ્ણુ યેણેં પ્રકારેં । વોળખાવા ॥ ૧૩ ॥
તો વિષ્ણુ આહે જગદાંતરીં । તોચિ આપુલે અંતરીં ।
કર્તા ભોક્તા ચતુરીં । અંતરાત્મા વોળખાવા ॥ ૧૪ ॥
ઐકે દેખે હુંગે ચાખે । જાણોન વિચારેં ઓળખે ।
કિત્યેક આપુલે પારિખે । જાણતાહે ॥ ૧૫ ॥
યેકચી જગાચા જિવ્હાળા । પરી દેહલોભાચા આડતાળા ।
દેહસમંધેં વેગળા । અભિમાન ધરી ॥ ૧૬ ॥
ઉપજે વાઢે મરે મારી । જૈશા ઉચલતી લહરીવરી લહરી ।
ચંચળ સાગરીં ભરોવરી । ત્રૈલોક્ય હોત જાતેં ॥ ૧૭ ॥
ત્રૈલોકા વર્તવિતો યેક । મ્હણોન ત્રિલોક્યનાયેક ।
ઐસા પ્રત્યયાચા વિવેક । પાહાના કૈસા ॥ ૧૮ ॥
ઐસા અંતરાત્મા બોલિલા । પરી તોહિ તત્વાંમધેં આલા ।
પુઢેં વિચાર પાહિજે કેલા । માહાવાક્યાચા ॥ ૧૯ ॥
આધીં દેખિલા દેહધારી । મગ પાહાવેં જગદાંતરીં ।
તયાચેનિયાં ઉપરી । પરબ્રહ્મ પાવે ॥ ૨૦ ॥
પરબ્રહ્માચા વિચાર । હોતાં નિવડે સારાસાર ।
ચંચળ જાઈલ હા નિર્ધાર । ચુકેના કીં ॥ ૨૧ ॥
ઉત્પત્તિ સ્થિતિ સંવ્હાર જાણ । ત્યાહૂન વેગળા નિરંજન ।
યેથેં જ્ઞાનાચેં વિજ્ઞાન । હોત આહે ॥ ૨૨ ॥
અષ્ટદેહ થાનમાન । જાણોન જાલિયાં નિર્શન ।
પુઢેં ઉરે નિરંજન । વિમળ બ્રહ્મ ॥ ૨૩ ॥
વિચારેંચિ અનન્ય જાલા । પાહાણારાવિણ પ્રત્યય આલા ।
તેહિ વૃત્તિ નિવૃત્તીલા । બરેં પાહા ॥ ૨૪ ॥
યેથેં રાહિલા વાચ્યાંશ । પાહોન સાંડિલા લક્ષ્યાંશ ।
લક્ષ્યાંશાસારિસા વૃત્તિલેશ । તોહિ ગેલા ॥ ૨૫ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ઉપદેશ નિરૂપણનામ સમાસ નવવા ॥
સમાસ દહાવા : નિસ્પૃહ વર્તણૂક ॥ શ્રીરામ ॥
મૂર્ખ યેકદેસી હોતો । ચતુર સર્વત્ર પાહાતો ।
જૈસા બહુધા હોઊન ભોગિતો । નાના સુખેં ॥ ૧ ॥
તોચિ અંતરાત્મા મહંત । તો કાં હોઈલ સંકોચિત ।
પ્રશસ્ત જાણતા સમસ્ત । વિખ્યાત યોગી ॥ ૨ ॥
કર્તા ભોક્તા તત્વતા । ભૂમંડળીં સર્વ સત્તા ।
ત્યાવેગળા ત્યાસ જ્ઞાતા । પાહેસા કવણુ ॥ ૩ ॥
ઐસેં મહંતે અસાવેં । સર્વ સાર શોધૂન ઘ્યાવેં ।
પાહોં જાતાં ન સાંપડાવેં । યેકાયેકી ॥ ૪ ॥
કીર્તિરૂપેં ઉદંડ ખ્યાત । જાણતી લહાન થોર સમસ્ત ।
વેશ પાહાતાં શાશ્વત । યેકચિ નાહીં ॥ ૫ ॥
પ્રગટ કીર્તિ તે ઢળેના । બહુત જનાસ કળેના ।
પાહોં જાતાં આડળેના । કાયે કૈસેં ॥ ૬ ॥
વેષભૂષણ તે દૂષણ । કીર્તિભૂષણ તેં ભૂષણ ।
ચાળણેવિણ યેક ક્ષણ । જાઊંચ નેદી ॥ ૭ ॥
ત્યાગી વોળખીચે જન । સર્વકાળ નિત્ય નૂતન ।
લોક શોધૂન પાહાતી મન । પરી ઇચ્છા દિસેના ॥ ૮ ॥
પુર્તેં કોણાકડે પાહેના । પુર્તેં કોણાસીં બોલેના ।
પુર્તેં યેકે સ્થળીં રાહેના । ઉઠોન જાતો ॥ ૯ ॥
જાતેં સ્થળ તેં સાંગેના । સાંગિતલેં તેથેં તરી જાયેના ।
આપુલી સ્થિતિ અનુમાના । યેવોંચ જેદી ॥ ૧૦ ॥
લોકીં કેલેં તેં ચુકાવી । લોકી। મ્ ભાવિલેં તેં ઉલથવી ।
લોકીં તર્કિલેં તેં દાવી । નિર્ફલ કરૂની ॥ ૧૧ ॥
લોકાંસ પાહ્યાચા આદર । તેથેં યાચા અનાદર ।
લોક સર્વકાળ તત્પર । તેથેં યાચી અનિછ્યા ॥ ૧૨ ॥
એવં કલ્પિતાં કલ્પેના । ન તર્કિતાંહિ તર્કેના ।
કદપી ભાવિતાં ભાવેના । યોગેશ્વર ॥ ૧૩ ॥
ઐસેં અંતર સાંપડેના । શરીર ઠાઈં પડેના ।
ક્ષણયેક વિશંભેના । કથાકીર્તન ॥ ૧૪ ॥
લોક સંકલ્પ વિકલ્પ કરિતી । તે અવઘેચિ નિર્ફળ હોતી ।
જનાચી જના લાજવી વૃત્તિ । તેવ્હાં યોગેશ્વર ॥ ૧૫ ॥
બહુતીં શોધૂન પાહિલેં । બહુતાંચ્યા મનાસ આલેં ।
તરી મગ જાણાવેં સાધિલેં । મહત્કૃત્ય ॥ ૧૬ ॥
અખંડ યેકાં સેવાવા । અભ્યાસચિ કરીત જાવા ।
કાળ સાર્થકચિ કરાવા । જનાસહિત ॥ ૧૭ ॥
ઉત્તમ ગુણ તિતુલે ઘ્યાવે । ઘેઊન જનાસ સિકવાવે ।
ઉદંડ સમુદાયે કરાવે । પરી ગુપ્તરૂપેં ॥ ૧૮ ॥
અખંડ કામાચી લગબગ । ઉપાસનેસ લાવાવેં જગ ।
લોક સમજોન મગ । આજ્ઞા ઇછિતી ॥ ૧૯ ॥
આધીં કષ્ટ મગ ફળ । કષ્ટચિ નાહીં તેં નિર્ફળ ।
સાક્ષેપેંવિણ કેવળ । વૃથાપુષ્ટ ॥ ૨૦ ॥
લોક બહુત શોધાવે । ત્યાંચે અધિકાર જાણાવે ।
જાણજાણોન ધરાવે । જવળી દુરી ॥ ૨૧ ॥
અધિકારપરત્વેં કાર્ય હોતેં । અધિકાર નસ્તાં વેર્થ જાતેં ।
જાણોનિ શોધાવીં ચિત્તેં । નાના પ્રકારેં ॥ ૨૨ ॥
અધિકાર પાહોન કાર્ય સાંગણેં । સાક્ષેપ પાહોન વિશ્વાસ ધરણેં ।
આપલા મગજ રાખણેં । કાંહીતરી ॥ ૨૩ ॥
હેં પ્રચિતીચેં બોલિલેં । આધીં કેલેં મગ સાંગિતલેં ।
માનેલ તરી પાહિજે ઘેતલેં । કોણીયેકેં ॥ ૨૪ ॥
મહંતેં મહંત કરાવે । યુક્તિબુદ્ધીનેં ભરાવે ।
જાણતે કરૂન વિખરાવે । નાના દેસીં ॥ ૨૫ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે નિસ્પૃહ વર્તણૂક નિરૂપણનામ સમાસ દહાવા ॥
॥ દશક અકરાવા સમાપ્ત ॥

Explore More