The Guru

શ્રી દાસબોધ અધ્યાય 12

(Dasbodh Dashak 12 in Gujarati)

Samartha Ramdas

Also known as Dasbodh · Dasbodh adhyay 12 · Shri Dasbodh

Dasbodh Dashak 12. The Dasbodh of Samartha Ramdas, spoken in the caves at Shivthar Ghal and set down by his disciple Kalyan Swami. Cast as a dialogue between guru and disciple across twenty dashaks, each of ten samasas, it moves from the discipline of listening through discrimination between the real and the unreal to the nature of the Self — practical throughout, and addressed to people living in the world. This dashak is named in its colophon for उत्तमपुरुषनिरूपण.

#of 324
સમાસ પહિલા : વિમળ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દુસરા : પ્રત્યયનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ તિસરા : ભક્તનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ ચૌથા : વિવેકવૈરાગ્યનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પાંચવા : આત્મનિવેદન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સહાવા : સૃષ્ટિક્રમનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સાતવા : વિષયત્યાગ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ આઠવા : કાળરૂપનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ નવવા : યત્નશિકવણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દહાવા : ઉત્તમપુરુષહ્નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પહિલા : વિમળ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
આધી પ્રપંચ કરાવા નેટકા । મગ ઘ્યાવેં પરમાર્થવિવેકા ।
યેથેં આળસ કરૂં નકા । વિવેકી હો ॥ ૧ ॥
પ્રપંચ સાંડૂન પરમાર્થ કરાલ । તેણેં તુમ્હી કષ્ટી વ્હાલ ।
પ્રપંચ પરમાર્થ ચાલવાલ । તરી તુમ્હી વિવેકી ॥ ૨ ॥
પ્રપંચ સાંડૂન પરમાર્થ કેલા । તરી અન્ન મિળેના ખાયાલા ।
મગ તયા કરંટ્યાલા । પરમાર્થ કૈંચા ॥ ૩ ॥
પરમાર્થ સાંડૂન પ્રપંચ કરિસી । તરી તૂં યેમયાતના ભોગિસી ।
અંતીં પરમ કષ્ટી હોસી । યેમયાતના ભોગિતાં ॥ ૪ ॥
સાહેબકામાસ નાહીં ગેલા । ગૃહીંચ સુરવડોન બૈસલા ।
તરી સાહેબ કુટીલ તયાલા । પાહાતી લોક ॥ ૫ ॥
તેવ્હાં મહત્વચિ ગેલેં । દુર્જનાચેં હાસેં જાલેં ।
દુઃખ ઉદંડ ભોગિલેં । આપુલ્યા જીવેં ॥ ૬ ॥
તૈસેચિ હોણાર અંતીં । મ્હણોન ભજાવેં ભગવંતીં ।
પરમાર્થાચી પ્રચિતી । રોકડી ઘ્યાવી ॥ ૭ ॥
સંસારીં અસતાં મુક્ત । તોચિ જાણાવા સંયુક્ત ।
અખંડ પાહે યુક્તાયુક્ત । વિચારણા હે ॥ ૮ ॥
પ્રપંચી તો સાવધાન । તો પરમાર્થ કરીલ જાણ ।
પ્રપંચીં જો અપ્રમાણ । તો પરમાર્થીં ખોટા ॥ ૯ ॥
મ્હણૌન સાવધપણેં । પ્રપંચ પરમાર્થ ચાલવણેં ।
ઐસેં ન કરિતા ભોગણેં । નાના દુઃખેં ॥ ૧૦ ॥
પર્ણાળિ પાહોન ઉચલે । જીવસૃષ્ટિ વિવેકેં ચાલે ।
આણિ પુરુષ હોઊન ભ્રમલે । યાસી કાય મ્હણાવેં ॥ ૧૧ ॥
મ્હણૌન અસાવી દીર્ઘ સૂચના । અખંડ કરાવી ચાળણા ।
પુઢીલ હોણાર અનુમાના । આણૂન સોડાવેં ॥ ૧૨ ॥
સુખી અસતો ખબર્દાર । દુઃખી હોતો બેખબર ।
ઐસા હા લોકિક વિચાર । દિસતચિ આહે ॥ ૧૩ ॥
મ્હણૌન સર્વસાવધાન । ધન્ય તયાચેં મહિમાન ।
જનીં રાખે સમાધાન । તોચિ યેક ॥ ૧૪ ॥
ચાળણેચા આળસ કેલા । તરી અવચિતા પડેલ ઘાલા ।
તે વેળે સાવરાયાલા । અવકાશ કૈંચા ॥ ૧૫ ॥
મ્હણૌન દીર્ઘસૂચનેચે લોક । ત્યાંચા પાહાવા વિવેક ।
લોકાંકરિતા લોક । શાહાણે હોતી ॥ ૧૬ ॥
પરી તે શાહાણે વોળખાવે । ગુણવંતાચે ગુણ ઘ્યાવે ।
અવગુણ દેખોન સાંડાવે । જનામધેં ॥ ૧૭ ॥
મનુષ્ય પારખૂં રાહેના । આણિ કોણાચેં મન તોડીના ।
મનુષ્યમાત્ર અનુમાના । આણૂન પાહે ॥ ૧૮ ॥
દિસે સકળાંસ સારિખા । પાહાતાં વિવેકી નેટકા ।
કામી નિકામી લોકાં । બરેં પાહે ॥ ૧૯ ॥
જાણોન પાહિજેત સર્વ । હેંચિ તયાચેં અપૂર્વ ।
જ્યાચે ત્યાપરી ગૌરવ । રાખોં જાણે ॥ ૨૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે વિમળલક્ષણનામ સમાસ પહિલા
॥
સમાસ દુસરા : પ્રત્યયનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
ઐકા સંસારાસી આલે હો । સ્ત્રી પુરુષ નિસ્પૃહ હો ।
સુચિતપણેં પાહો । અર્થાંતર ॥ ૧ ॥
કાયે મ્હણતે વાસના । કાયે કલ્પિતે કલ્પના ।
અંતરીંચે તરંગ નાના । પ્રકારેં ઉઠતી ॥ ૨ ॥
બરેં ખાવેં બરેં જેવાવેં । બરેં લ્યાવેં બરેં નેસાવેં ।
મનાસારિખેં અસાવેં । સકળ કાંહીં ॥ ૩ ॥
ઐસેં આહે મનોગત । તરી તેં કાંહીંચ ન હોત ।
બરેં કરિતાં અકસ્માત । વાઈટ હોતેં ॥ ૪ ॥
યેક સુખી યેક દુઃખી । પ્રત્યક્ષ વર્તતેં લોકીં ।
કષ્ટી હોઊનિયાં સેખીં । પ્રારબ્ધાવરી ઘાલિતી ॥ ૫ ॥
અચુક યેત્ન કરવેના । મ્હણૌન કેલેં તેં સજેના ।
આપલા અવગુણ જાણવેના । કાંહીં કેલ્યાં ॥ ૬ ॥
જો આપલા આપણ નેણે । તો દુસર્યાચેં કાયે જાણે ।
ન્યાયે સાંડિતાં દૈન્યવાણે । હોતી લોક ॥ ૭ ॥
લોકાંચે મનોગત કળેના । લોકાંસારિખેં વર્તવેના ।
મૂર્ખપણેં લોકીં નાના । કળહ ઉઠતી ॥ ૮ ॥
મગ તે કળો વાઢતી । પરસ્પરેં કષ્ટી હોતી ।
પ્રેત્ન રાહાતાં અંતીં । શ્રમચિ હોયેં ॥ ૯ ॥
ઐસી નવ્હે વર્તણુક । પરિક્ષાવે નાના લોક ।
સમજલેં પાહિજે નેમક । જ્યાચેં ત્યાપરી ॥ ૧૦ ॥
શબ્દ પરીક્ષા અંતરપરીક્ષા । કાંહીં યેક કળે દક્ષા ।
મનોગત નતદ્રક્ષા । કાય કળે ॥ ૧૧ ॥
દુસર્યાસ શબ્દ ઠેવણેં । આપલા કૈપક્ષ ઘેણેં ।
પાહોં જાતાં લોકિક લક્ષણેં । બહુતેક ઐસીં ॥ ૧૨ ॥
લોકીં બરેં મ્હણાયાકારણેં । ભલ્યાસ લાગતેં સોસણેં ।
ન સોસિતાં ભંડવાણેં । સહજચિ હોયે ॥ ૧૩ ॥
આપણાસ જેં માનેના । તેથેં કદાપિ રાહાવેના ।
ઉરી તોડૂન જાવેના । કોણીયેકેં ॥ ૧૪ ॥
બોલતો ખરેં ચાલતો ખરેં । ત્યાસ માનિતી લહાનથોરેં ।
ન્યાયે અન્યાયે પરસ્પરેં । સહજચિ કળે ॥ ૧૫ ॥
લોકાંસ કળેના તંવરી । વિવેકેં ક્ષ્મા જો ન કરી ।
તેણેંકરિતાં બરાબરી । હોત જાતે ॥ ૧૬ ॥
જંવરી ચંદન ઝિજેના । તંવ તો સુગંધ કળેના ।
ચંદન આણિ વૃક્ષ નાના । સગટ હોતી ॥ ૧૭ ॥
જંવ ઉત્તમ ગુણ ન કળે । તોં યા જનાસ કાયે કળે ।
ઉત્તમ ગુણ દેખતાં નિવળે । જગદાંતર ॥ ૧૮ ॥
જગદાંતર નિવળત ગેલેં । જગદાંતરી સખ્ય જાલેં ।
મગ જાણાવેં વોળલે । વિશ્વજન ॥ ૧૯ ॥
જનીંજનાર્દન વોળલા । તરી કાયે ઉણેં તયાલા ।
રાજી રાખાવેં સકળાંલા । કઠીણ આહે ॥ ૨૦ ॥
પેરિલેં તેં ઉગવતેં । ઉસિણેં દ્યાવેં ઘ્યાવેં લાગતેં ।
વર્મ કાઢિતાં ભંગતેં । પરાંતર ॥ ૨૧ ॥
લોકીકીં બરેપણ કેલેં । તેણેં સૌખ્ય વાઢલેં ।
ઉત્તરાસારિખેં આલેં । પ્રત્યોત્તર ॥ ૨૨ ॥
હેં આવઘેં આપણાંપાસીં । યેથેં બોલ નાહીં જનાસી ।
સિકવાવેં આપલ્યા મનાસી । ક્ષણક્ષણા ॥ ૨૩ ॥
ખળ દુર્જન ભેટલા । ક્ષમેચા ધીર બુડાલા ।
તરી મોનેંચિ સ્થળત્યાગ કેલા । પાહિજે સાધકેં ॥ ૨૪ ॥
લોક નાના પરીક્ષા જાણતી । અંતરપરીક્ષા નેણતી ।
તેણેં પ્રાણી કરંટે હોતી । સંદેહ નાહીં ॥ ૨૫ ॥
આપણાસ આહે મરણ । મ્હણૌન રાખાવેં બરેંપણ ।
કઠિણ આહે લક્ષણ । વિવેકાચેં ॥ ૨૬ ॥
થોર લાહાન સમાન । આપલે પારિખે સકળ જન ।
ચઢતેં વાઢતેં સનેધાન । કરિતાં બરેં ॥ ૨૭ ॥
બરેં કરિતાં બરેં હોતેં । હેં તોં પ્રત્યયાસ યેતેં ।
આતાં પુઢેં સાંગાવેં તેં । કોણાસ કાયે ॥ ૨૮ ॥
હરિકથાનિરૂપણ । બરેપણેં રાજકારણ ।
પ્રસંગ પાહિલ્યાવિણ । સકળ ખોટેં ॥ ૨૯ ॥
વિદ્યા ઉદંડચિ સિકલા । પ્રસંગમાન ચુકતચિ ગેલા ।
તરી મગ તયે વિદ્યેલા । કોણ પુસે ॥ ૩૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે પ્રત્યયનિરૂપણનામ સમાસ દુસરા ॥
સમાસ તિસરા : ભક્તનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
પૃથ્વીમધેં બહુત લોક । તેંહિ પાહાવા વિવેક ।
ઇહલોક આણિ પરલોક । બરા પાહાવા॥ ૧ ॥
ઇહલોક સાધાયાકારણેં । જાણત્યાચી સંગતી ધરણેં ।
પરલોક સાધાયાકારણેં । સદ્ગુરુ પાહિજે ॥ ૨ ॥
સદ્ગુરુસી પાય પુસાવેં । હેંહિ કળેના સ્વભાવેં ।
અનન્યભાવેં યેકભાવેં । દોની ગોષ્ટી પુસાવ્યા ॥ ૩ ॥
દોની ગોષ્ટી ત્યા કોણ । દેવ કોણ આપણ કોણ ।
યા ગોષ્ટીંચે વિવરણ । કેલેંચિ કરાવેં ॥ ૪ ॥
આધીં મુખ્ય દેવ તો કોણ । મગ આપણ ભક્ત તો કોણ ।
પંચીકર્ણ માહાવાક્યવિવરણ । કેલેંચિ કરાવેં ॥ ૫ ॥
સકળ કેલિયાચેં ફળ । શાશ્વત વોળખાવેં નિશ્ચળ ।
આપણ કોણ કા કેવળ । શોધ ઘ્યાવા ॥ ૬ ॥
સારાસાર વિચાર ઘેતાં । પદાસ નાહીં શાશ્વતતા ।
આધી કારણ ભગવંતા । વોળખિલેં પાહિજે ॥ ૭ ॥
નિશ્ચળ ચંચળ આણિ જડ । અવઘા માયેચા પવાડ ।
યામધેં વસ્તુ જાડ । જાણાર નાહીં ॥ ૮ ॥
તેં પરબ્રહ્મ ધુંડાવેં । વિવેકેં ત્રૈલોક્ય હિંડાવેં ।
માઈક વિચાર ખંડાવેં । પરીક્ષવંતીં ॥ ૯ ॥
ખોટેં સાંડૂન ખરેં ઘ્યાવેં । પરીક્ષવંતીં પરીક્ષાવેં ।
માયેચેં અવઘેચિ જાણાવેં । રૂપ માઈક ॥ ૧૦ ॥
પંચભૂતિક હે માયા । માઈક જાયે વિલયા ।
પિંડબ્રહ્માંડ અષ્ટકાયા । નસિવંત ॥ ૧૧ ॥
દિસેલ તિતુકેં નાસેલ । ઉપજેલ તિતુકેં મરેલ ।
રચેલ તિતુકેં ખચેલ । રૂપ માયેચેં ॥ ૧૨ ॥
વાઢેલ તિતુકેં મોડેલ । યેઈલ તિતુલેં જાઈલ ।
ભૂતાંસ ભૂત ખાઈલ । કલ્પાંતકાળીં ॥ ૧૩ ॥
દેહધારક તિતુકે નાસતી । હે તોં રોકડી પ્રચિતી ।
મનુષ્યેંવિણ ઉત્પત્તિ । રેત કૈંચેં ॥ ૧૪ ॥
અન્ન નસ્તાં રેત કૈંચેં । વોષધી નસ્તાં અન્ન કૈંચેં ।
વોષધીસ જિણેં કૈંચેં । પૃથ્વી નસ્તાં ॥ ૧૫ ॥
આપ નસ્તાં પૃથ્વી નાહીં । તેજ નસ્તાં આપ નાહીં ।
વાયો નસ્તાં તેજ નાહીં । ઐસેં જાણાવેં ॥ ૧૬ ॥
અંતરાત્મા નસ્તાં વાયો કૈંચા । વિકાર નસ્તાં અંતરાત્મા કૈંચા ।
નિર્વિકારીં વિકાર કૈંચા । બરેં પાહા ॥ ૧૭ ॥
પૃથ્વી નાહીં આપ નાહીં । તેજ નાહીં વાયો નાહીં ।
અંતરાત્મા વિકાર નાહીં । નિર્વિકારીં ॥ ૧૮ ॥
નિર્વિકાર જેં નિર્ગુણ । તેચિ શાશ્વતાચી ખૂણ ।
અષ્ટધા પ્રકૃતિ સંપૂર્ણ । નાસિવંત ॥ ૧૯ ॥
નાસિવંત સમજોન પાહિલેં । તોં તેં અસ્તાંચિ નસ્તેં જાલેં ।
સારાસારેં કળોં આલેં । સમાધાન ॥ ૨૦ ॥
વિવેકેં પાહિલા વિચાર । મનાસ આલેં સારાસાર ।
યેણેંકરિતાં વિચાર । સદૃઢ જાલા ॥ ૨૧ ॥
શાશ્વત દેવ તો નિર્ગુણ । ઐસીં અંતરીં બાણલી ખૂણ ।
દેવ કળલા મી કોણ । કળલેં પાહિજે ॥ ૨૨ ॥
મી કોણ પાહિજે કળલેં । દેહતત્વ તિતુકેં શોધિલેં ।
મનોવૃત્તીચા ઠાઈં આલેં । મીતૂંપણ ॥ ૨૩ ॥
સકળ દેહાચા શોધ ઘેતાં । મીપણ દિસેના પાહાતાં ।
મીતૂંપણ હેં તત્વતા । તત્વીં માવળલેં ॥ ૨૪ ॥
દૃશ્ય પદાર્થચિ વોસરે । તત્વેં તત્વ તેવ્હાં સરે ।
મીતૂંપણ હેં કૈંચેં ઉરે । તત્વતા વસ્તુ ॥ ૨૫ ॥
પંચીકર્ણ તત્વવિવર્ણ । માહાવાક્યેં વસ્તુ આપણ ।
નિસંગપણેં નિવેદન । કેલે પાહિજે ॥ ૨૬ ॥
દેવાભક્તાંચે મૂળ । શોધૂન પાહાતાં સકળ ।
ઉપાધિવેગલા કેવળ । નિરોપાધી આત્મા ॥ ૨૭ ॥
મીપણ તેં બુડાલેં । વિવેકેં વેગળેપણ ગેલેં ।
નિવૃત્તિપદાસ પ્રાપ્ત જાલેં । ઉન્મનીપદ ॥ ૨૮ ॥
વિજ્ઞાનીં રાહિલેં જ્ઞાન । ધ્યેયે રાહિલેં ધ્યાન ।
સકળ કાંહીં કાર્યાકારણ । પાહોન સાંડિલેં ॥ ૨૯ ॥
જન્મમરણાચેં ચુકલેં । પાપ અવઘેંચિ બુડાલેં ।
યેમયાતનેચેં જાલેં । નિસંતાન ॥ ૩૦ ॥
નિર્બંદ અવઘાચિ તુટલા । વિચારેં મોક્ષ પ્રાપ્ત જાલા ।
જન્મ સાર્થકચિ વાટલા । સકળ કાંહીં ॥ ૩૧ ॥
નાના કિંત નિવારલે । ધોકે અવઘેચિ તુટલે ।
જ્ઞાનવિવેકેં પાવન જાલેં । બહુત લોક ॥ ૩૨ ॥
પતિતપાવનાચે દાસ । તેહિ પાવન કરિતી જગાસ ।
ઐસી હે પ્રચિત મનાસ । બહુતાંચ્યા આલી ॥ ૩૩ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ભક્તનિરૂપણનામ સમાસ તિસરા ॥
સમાસ ચૌથા : વિવેકવૈરાગ્યનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
મહદ્ભાગ્ય હાતાસી આલેં । પરી ભોગૂં નાહીં જાણિતલેં ।
તૈસેં વૈરાગ્ય ઉત્પન્ન જાલેં । પરી વિવેક નાહીં ॥ ૧ ॥
આદળતેં આફળતેં । કષ્ટી હોતેં દુઃખી હોતેં ।
ઐકતેં દેખતે યેતેં । વૈરાગ્ય તેણેં ॥ ૨ ॥
નાના પ્રપંચાચ્યા વોઢી ॥ નાના સંકટેં સાંકડીં ।
સંસાર સાંડુની દેશધડી । હોયે તેણેં ॥ ૩ ॥
તો ચિંતેપાસૂન સુટલા । પરાધેનતેપાસુનિ પળાલા ।
દુઃખત્યાગેં મોકળા જાલા । રોગી જૈસા ॥ ૪ ॥
પરી તો હોઊં નયે મોકાટ । નષ્ટ ભ્રષ્ટ આણિ ચાટ ।
સીમાચ નાહીં સૈરાટ । ગુરૂં જૈંસેં ॥ ૫ ॥
વિવેકેંવિણ વૈરાગ્યે કેલેં । તરી અવિવેકેં અનર્થીં ઘાતલેં ।
અવઘેં વેર્થચિ ગેલેં । દોહિંકડે ॥ ૬ ॥
ના પ્રપંચ ના પરમાર્થ । અવઘેં જિણેંચિ જાલેં વેર્થ ।
અવિવેકેં અનર્થ । ઐસા કેલા ॥ ૭ ॥
કા।મ્ વેર્થચિ જ્ઞાન બડબડિલા । પરી વૈરાગ્યયોગ નાહીં ઘડલા ।
જૈસા કારાગૃહીં અડકલા । પુરુષાર્થ સાંગે ॥ ૮ ॥
વૈરાગ્યેંવિણ જ્ઞાન । તો વેર્થચિ સાભિમાન ।
લોભદંભેં ઘોળસૂન । કાસાવિસ કેલા ॥ ૯ ॥
સ્વાન બાંધલેં તરી ભુંકે । તૈસા સ્વાર્થમુળેં થિંકેં
પરાધીક દેખોં ન સકે । સાભિમાનેં ॥ ૧૦ ॥
હેં યેકેંવિણ યેક । તેણેં ઉગાચ વાઢે શોક ।
આતાં વૈરાગ્ય આણિ વિવેક । યોગ ઐકા ॥ ૧૧ ॥
વિવેકેં અંતરીં સુટલા । વૈરાગ્યેં પ્રપંચ તુટલા ।
અંતર્બાહ્ય મોકળા જાલા । નિઃસંગ યોગી ॥ ૧૨ ॥
જૈસેં મુખેં જ્ઞાન બોલે । તૈસીચ સવેં ક્રિયા ચાલે ।
દીક્ષા દેખોની ચક્કિત જાલે । સુચિસ્મંત ॥ ૧૩ ॥
આસ્થા નાહીં ત્રિલોક્યાચી । સ્થિતી બાણલી વૈરાગ્યાચી ।
યેત્નવિવેકધારણેચી । સીમા નાહીં ॥ ૧૪ ॥
સંગીત રસાળ હરિકીર્તન । તાલબદ્ધ તાનમાન ।
પ્રેમળ આવડીચેં ભજન । અંતરાપાસુની ॥ ૧૫ ॥
તત્કાળચિ સન્માર્ગ લાગે । ઐસા અંતરીં વિવેક જાગે ।
વગત્રૃત્વ કરિતાં ન ભંગે । સાહિત્ય પ્રત્યયાચેં ॥ ૧૬ ॥
સન્માર્ગેં જગાસ મિળાલા । મ્હણિજે જગદીશ વોળલા ।
પ્રસંગ પાહિજે કળલા । કોણીયેક ॥ ૧૭ ॥
પ્રખર વૈરાગ્ય ઉદાસીન । પ્રત્યયાચેં બ્રહ્મજ્ઞાન ।
સ્નાનસંધ્યા ભગવદ્ભજન । પુણ્યમાર્ગ ॥ ૧૮ ॥
વિવેકવૈરાગ્ય તેં ઐસેં । નુસ્તેં વૈરાગ્ય હેંકાડપિસેં ।
શબ્દજ્ઞાન યેળિલસેં । આપણચિ વાટે ॥ ૧૯ ॥
મ્હણૌન વિવેક આણિ વૈરાગ્ય । તેંચિ જાણિજે મહદ્ભાગ્ય ।
રામદાસ મ્હણે યોગ્ય । સાધુ જાણતી ॥ ૨૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે વિવેકવૈરાગ્યનિરૂપણનામ સમાસ ચૌથા
॥
સમાસ પાંચવા : આત્મનિવેદન ॥ શ્રીરામ ॥
રેખેચેં ગુંડાળેં કેલેં । માત્રુકાક્ષરીં શબ્દ જાલે ।
શબ્દ મેળઊન ચાલે । શ્લોક ગદ્ય પ્રબંદ ॥ ૧ ॥
વેદશાસ્ત્રેં પુરાણેં । નાના કાવ્યેં નિરૂપણેં ।
ગ્રંથભેદ અનુવાદણેં । કિતી મ્હણોનિ ॥ ૨ ॥
નાના ઋષી નાના મતેં । પાહોં જાતાં અસંખ્યાતેં ।
ભાષા લિપી જેથ તેથેં । કાયે ઉણેં ॥ ૩ ॥
વર્ગ ઋચા શ્રુતિ સ્મૃતિ । અધે સ્વર્ગ સ્તબક જાતી ।
પ્રસંગ માનેં સમાસ પોથી । બહુધા નામેં ॥ ૪ ॥
નાના પદેં નાના શ્લોક । નાના બીર નાના કડક ।
નાના સાખ્યા દોહડે અનેક । નામાભિધાનેં ॥ ૫ ॥
ડફગાણેં માચિગાણેં । દંડિગાણેં કથાગાણેં ।
નાના માનેં નાના જસનેં । નાના ખેળ ॥ ૬ ॥
ધ્વનિ ઘોષ નાદ રેખા । ચહું વાચામધ્યેં દેખા ।
વાચારૂપેંહિ ઐકા । નાના ભેદ ॥ ૭ ॥
ઉન્મેષ પરા ધ્વનિ પશ્યંતિ । નાદ મધ્યમા શબ્દ ચૌથી ।
વૈખરીપાસૂન ઉમટતી । નાના શબ્દરત્નેં ॥ ૮ ॥
અકાર ઉકાર મકાર । અર્ધમાત્રાચેં અંતર ।
ઔટમાત્રા તદનંતર । બાવન માત્રુકા ॥ ૯ ॥
નાના ભેદ રાગજ્ઞાન । નૃત્યભેદ તાનમાન ।
અર્થભેદ તત્વજ્ઞાન । વિવંચના ॥ ૧૦ ॥
તત્વાંમધ્યેં મુખ્ય તત્વ । તેં જાણાવેં શુદ્ધસત્વ ।
અર્ધમાત્રા મહત્તત્વ । મૂળમાયા ॥ ૧૧ ॥
નાના તત્વેં લાહાનથોરે । મિળોન અષ્ટહિ શરીરેં ।
અષ્ટધા પ્રકૃતીચેં વારેં । નિઘોન જાતેં ॥ ૧૨ ॥
વારેં નસ્તાં જેં ગગન । તૈસેં પરબ્રહ્મ સઘન ।
અષ્ટ દેહાચેં નિર્શન । કરૂન પાહાવેં ॥ ૧૩ ॥
બ્રહ્માંડપિંડૌભાર । પિંડબ્રહ્માંડસંવ્હાર ।
દોહિવેગળેં સારાસાર । વિમળબ્રહ્મ ॥ ૧૪ ॥
પદાર્થ જડ આત્મા ચંચળ । વિમળબ્રહ્મ તેં નિશ્ચળ ।
વિવરોન વિરે તત્કાળ । તદ્રૂપ હોયે ॥ ૧૫ ॥
પદાર્થ મનેં કાયા વાચા । મી હા અવઘાચિ દેવાચા ।
જડ આત્મનિવેદનાચા । વિચાર ઐસા ॥ ૧૬ ॥
ચંચળકર્તા તો જગદીશ । પ્રાણીમાત્ર તો ત્યાચા અંશ ।
ત્યાચા તોચિ આપણાસ । ઠાવ નાહીં ॥ ૧૭ ॥
ચંચળ આત્મનિવેદન । યાચેં સાંગિતલેં લક્ષણ ।
કર્તા દેવ તો આપણ । કોઠેંચિ નાહીં ॥ ૮ ॥
ચંચળ ચળે સ્વપ્નાકાર । નિશ્ચળ દેવ તો નિરાકાર ।
આત્મનિવેદનાચા પ્રકાર । જાણિજે ઐસા ॥ ૧૯ ॥
ઠાવચિ નાઈં ચંચળાચા । તેથેં આધીં આપણ કૈંચા ।
નિશ્ચળ આત્મનિવેદનાચા । વિવેક ઐસા ॥ ૨૦ ॥
તિહિં પ્રકારેં આપણ । નાહીં નાહીં દુજેપણ ।
આપણ નસ્તાં મીપણ । નાહીંચ કોઠેં ॥ ૨૧ ॥
પાહાતાં પાહાતાં અનુમાનલેં । કળતાં કળતાં કળોં આલેં ।
પાહાતાં અવઘેંચિ નિવાંત જાલેં । બોલણેં આતાં ॥ ૨૨ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે આત્મનિવેદનનામ સમાસ પાંચવા ॥
સમાસ સહાવા : સૃષ્ટિક્રમનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
બ્રહ્મ નિર્મળ નિશ્ચળ । શાશ્વત સાર અમળ વિમળ ।
અવકાશ ઘન પોકળ । ગગનાઐસેં ॥ ૧ ॥
તયાસ કરણેં ના ધરણેં । તયાસ જન્મ ના મરણેં ।
તેથેં જાણણેં ના નેણણેં । સુન્યાતીત ॥ ૨ ॥
તેં રચેના ના ખચેના । તેં હોયેના ના જાયેના ।
માયાતીત નિરંજના પારચિ નાહીં ॥ ૩ ॥
પુઢેં સંકલ્પ ઉઠિલા । ષડગુણેશ્વર બોલિજે ત્યાલા ।
અર્ધરારીનટેશ્વરાલા । બોલિજેતેં ॥ ૪ ॥
સર્વેશ્વર સર્વજ્ઞ । સાક્ષી દ્રષ્ટા જ્ઞાનઘન ।
પરેશ પરમાત્મા જગજીવન । મૂળપુરુષ ॥ ૫ ॥
તે મૂળમાયા બહુગુણી । અધોમુખેં ગુણક્ષોભિણી ।
ગુણત્રયે તિજપાસૂનિ । નિર્માણ જાલે ॥ ૬ ॥
પુઢેં વિષ્ણુ જાલા નિર્માણ । જાણતીકળા સત્વગુણ ।
જો કરિતાહે પાળણ । ત્રૈલોક્યાચેં ॥ ૭ ॥
પુઢેં જાણીવનેણીવમિશ્રિત । બ્રહ્મા જાણાવા નેમસ્ત ।
ત્યાચ્યા ગુણેં ઉત્પત્તિ હોત । ભુવનત્રૈં ॥ ૮ ॥
પુઢેં રુદ્ર તમોગુણ । સકળ સંવ્હારાચેં કારણ ।
સકળ કાંહીં કર્તેપણ । તેથેંચિ આલેં ॥ ૯ ॥
તેથૂન પુઢેં પંચભૂતેં । પાવલીં પષ્ટ દશેતેં ।
અષ્ટધા પ્રકૃતીચેં સ્વરૂપ તેં । મુળીંચ આહે ॥ ૧૦ ॥
નિશ્ચળીં જાલેં ચળણ । તેંચિ વાયોચેં લક્ષણ ।
પંચભૂતેં આણિ ત્રિગુણ । સૂક્ષ્મ અષ્ટધા ॥ ૧૧ ॥
આકાશ મ્હણિજે અંતરાત્મા । પ્રત્યયેં પાહવા મહિમા ।
ત્યા આકાશાપાસૂન જન્મા । વાયો આલા ॥ ૧૨ ॥
તયા વાયોચ્યા દોની ઝુળુકા । ઉષ્ણ સીતળ ઐકા ।
સીતળાપાસૂન તારા મયંકા । જન્મ જાલા ॥ ૧૩ ॥
ઉષ્ણાપાસૂન રવિ વન્હી । વિદ્યુલ્યતા આદિકરૂનિ ।
સીતળ ઉષ્ણ મિળોનિ । તેજ જાણાવેં ॥ ૧૪ ॥
તયા તેજાપાસૂન જાલેં આપ । આપ આળોન પૃથ્વીચેં રૂપ ।
પુઢેં ઔષધી અમૂપ । નિર્માણ જાલ્યાં ॥ ૧૫ ॥
ઔષધીપાસૂન નાના રસ । નાના બીજ અન્નરસ ।
ચૌર્યાસિ લક્ષ યોનીચ વાસ । ભૂમંડળીં ॥ ૧૬ ॥
ઐસી જાલી સૃષ્ટીરચના । વિચાર આણિલા પાહિજે મના ।
પ્રત્યયેંવિણ અનુમાના । પાત્ર હોઈજે ॥ ૧૭ ॥
ઐસા જાલા આકાર । યેણેંચિ ન્યાયેં સંવ્હાર ।
સારાસારવિચાર । યાસ બોલિજે ॥ ૧૮ ॥
જેં જેં જેથૂન નિર્માણ જાલેં । તેં તેં તેથેંચિ નિમાલેં ।
યેણેંચિ ન્યાયેં સંવ્હારલેં । માહાપ્રળઈં ॥ ૧૯ ॥
આદ્ય મધ્ય અવસાન । જેં શાશ્વત નિરંજન ।
તેથેં લાવાવેં અનુસંધાન । જાણતે પુરુષીં ॥ ૨૦ ॥
હોત જાતે નાના રચના । પરી તે કાંહીંચ તગેના ।
સારાસાર વિચારણા । યાકારણેં ॥ ૨૧ ॥
દ્રષ્ટા સાક્ષી અંતરાત્મા । સર્વત્ર બોલતી મહિમા ।
પરી હે સર્વસાક્ષિણી અવસ્તા માં । પ્રત્યયેં પાહવી ॥ ૨૨ ॥
મુળાપાસૂન સેવટવરી । અવઘી માયેચી ભરોવરી ।
નાના વિદ્યા કળાકુંસરી । તયેમધેં ॥ ૨૩ ॥
જો ઉપાધીચા સેવટ પાવેલ । ત્યાસ ભ્રમ ઐસેં વાટેલ ।
જો ઉપાધીમધ્યેં આડકેલ । ત્યાસ કાઢિતા કવણ ॥ ૨૪ ॥
વિવેક પ્રત્યયાચીં કામેં । કૈસીં ઘડતીલ અનુમાનભ્રમેં ।
સારાસારવિચારાચેન સંભ્રમેં । પાવિજે બ્રહ્મ ॥ ૨૫ ॥
બ્રહ્માંડીંચે માહાકારણ । તે મુળમાયા જાણ ।
અપૂર્ણાસ મ્હણતી બ્રહ્મ પૂર્ણ । વિવેકહીન ॥ ૨૬ ॥
સૃષ્ટીમધેં બહુજન । યેક ભોગિતી નૃપાસન ।
યેક વિષ્ઠા ટાકિતી જાણ । પ્રત્યેક્ષ આતાં ॥ ૨૭ ॥
ઐસે ઉદંડ લોક અસતી । આપણાસ થોર મ્હણતી ।
પરી તે વિવેકી જાણતી । સકળ કાંહીં ॥ ૨૮ ॥
ઐસા આહે સમાચાર । કારણ પાહિજે વિચાર ।
બહુતાંચ્યા બોલેં હા સંસર । નાસૂં નયે ॥ ૨૯ ॥
પુસ્તકજ્ઞાનેં નિશ્ચયે ધરણેં । તરી ગુરુ કાસયા કરણેં ।
યાકારણેં વિવરણેં । આપુલ્યા પ્રત્યયેં ॥ ૩૦ ॥
જો બહુતાંચ્યા બોલેં લાગલા । તો નેમસ્ત જાણાવા બુડાલા ।
યેક સાહેબ નસ્તાં કોણાલા । મુશ્યારા મગાવા ॥ ૩૧ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સૃષ્ટિક્રમનિરૂપણનામ સમાસ સહાવા ॥
સમાસ સાતવા : વિષયત્યાગ ॥ શ્રીરામ ॥
ન્યાયેં નિષ્ઠુર બોલણેં । બહુતાંસ વાટે કંટાળવાણેં ।
મળમળ કરિતાં જેવણેં । વિહિત નવ્હે ॥ ૧ ॥
બહુતીં વિષય નિંદિલે । આણિ તેચિ સેવિત ગેલે ।
વિષયત્યાગેં દેહ ચાલે । હેં તોં ઘડેના ॥ ૨ ॥
બોલણેં યેક ચાલણેં યેક । ત્યાચેં નાંવ હીન વિવેક ।
યેણેં કરિતાં સકળ લોક । હાંસોં લાગતી ॥ ૩ ॥
વિષયત્યાગેંવિણ તોં કાંહીં । પરલોક તો પ્રાપ્ત નાહીં ।
ઐસેં બોલણેં ઠાઈં ઠાઈં । બરેં પાહા ॥ ૪ ॥
પ્રપંચી ખાતી જેવિતી । પરમાર્થી કાયે ઉપવાસ કરિતી ।
ઉભયતા સારિખે દિસતી । વિષયાવિષઈં ॥ ૫ ॥
દેહ ચાલતાં વિષય ત્યાગી । ઐસા કોણ આહે જગીં ।
યાચા નિર્વાહ મજલાગીં । દેવેં નિરોપાવા ॥ ૬ ॥
વિષય અવઘા ત્યાગાવા । તરીચ પરમાર્થ કરાવા ।
ઐસેં પાહાતાં ગોવા । દિસતો કિં ॥ ૭ ॥
ઐસા શ્રોતા અનુવાદલા । વક્તા ઉત્તર દેતા જાલા ।
સાવધ હોઊન મન ઘાલા । યેતદ્વિષઈં ॥ ૮ ॥
વૈરગ્યેં કરાવા ત્યાગ । તરીચ પરમાર્થયોગ ।
પ્રપંચત્યાગેં સર્વ સાંગ । પરમાર્થ ઘડે ॥ ૯ ॥
માગેં જ્ઞાની હોઊન ગેલે । તેંહિં બહુત કષ્ટ કેલે ।
તરી મગ વિખ્યાત જાલે । ભૂમંડળીં ॥ ૧૦ ॥
યેર મત્સર કરિતાંચ ગેલીં । અન્ન અન્ન મ્હણતાં મેલીં ।
કિત્યેક ભ્રષ્ટલીં । પોટાસાઠીં ॥ ૧૧ ॥
વૈરાગ્ય મુળીંહૂન નાહીં । જ્ઞાન પ્રત્યયાચેં નાહીં ।
સુચિ આચાર તોહિ નાહીં । ભજન કૈંચેં ॥ ૧૨ ॥
ઐસે પ્રકારીચે જન । આપણાસ મ્હણતી સજ્જન ।
પાહોં જાતાં અનુમાન । અવઘાચ દિસે ॥ ૧૩ ॥
જયાસ નાહીં અનુતાપ । હેંચિ યેક પૂર્વપાપ ।
ક્ષણક્ષ્ણા વિક્ષેપ । પરાધીકપણેં ॥ ૧૪ ॥
મજ નાહીં તુજ સાજેના । હેં તોં અવઘેં ઠાઉકેં આહે જના ।
ખાત્યાસ નખાતેં દેખોં સકેના । ઐસેં આહે ॥ ૧૫ ॥
ભાગ્યપુરુષ થોર થોર । ત્યાસ નિંદિતી ડીવાળખોર ।
સાવાસ દેખતાં ચોર । ચર્ફડી જૈસા ॥ ૧૬ ॥
વૈરાગ્યપરતેં નાહીં ભગ્ય । વૈરાગ્ય નાહીં તેં અભાગ્ય ।
વૈરાગ્ય નસ્તાં યોગ્ય । પરમાર્થ નવ્હે ॥ ૧૭ ॥
પ્રત્યયેજ્ઞાની વીતરાગી । વિવેકબળેં સકળ ત્યાગી ।
તો જાણીજે માહાંયોગી । ઈશ્વરી પુરુષ ॥ ૧૮ ॥
અષ્ટમા સિદ્ધીચી ઉપેક્ષા । કરૂન ઘેતલી યોગદીક્ષા ।
ઘરોઘરીં માગે ભિક્ષા । માહાદેવ ॥ ૧૯ ॥
ઈશ્વરાચી બરાબરી । કૈસા કરીલ વેષધારી ।
મ્હણોનિયાં સગટ સરી । હોત નાહીં ॥ ૨૦ ॥
ઉદાસ આણિ વિવેક । ત્યાસ શોધિતી સકળ લોક ।
જૈસેં લાલચી મૂર્ખ રંક । તેં દૈન્યવાણેં ॥ ૨૧ ॥
જે વિચારાપાસૂન ચેવલે । જે આચારાપાસૂન ભ્રષ્ઠલે ।
વિવેક કરૂં વિસરલે । વિષયલોભીં ॥ ૨૨ ॥
ભજન તરી આવડેના । પુરશ્ચર્ણ કદાપિ ઘડેના ।
ભલ્યાંસ ત્યાંસ પડેના । યેતન્નિમિત્ય ॥ ૨૩ ॥
વૈરાગ્યેં કરૂન ભ્રષ્ટેના । જ્ઞાન ભજન સાંડિના ।
વિત્પન્ન આણિ વાદ ઘેના । ઐસા થોડા ॥ ૨૪ ॥
કષ્ટ કરિતાં સેત પિકે । ઉંચ વસ્ત તત્કાળ વિકે ।
જાણત્યા લોકાંચ્યા કૌતુકેં । ઉડ્યા પડતી ॥ ૨૫ ॥
યેર તે અવઘેચિ મંદલે । દુરાશેનેં ખોટે જાલે ।
કાનકોંડેં જ્ઞાન કેલેં । ભ્રષ્ટાકારેં ॥ ૨૬ ॥
સબળ વિષય ત્યાગણેં । શુદ્ધ કાર્યાકારણ ઘેણેં ।
વિષયત્યાગાચીં લક્ષણેં । વોળખા ઐસીં ॥ ૨૭ ॥
સકળ કાંહીં કર્તા દેવ । નાહીં પ્રકૃતીચા ઠાવ ।
વિવેકાચા અભિપ્રાવ । વિવેકી જાણતી ॥ ૨૮ ॥
શૂરત્વવિષઈં ખડતર । ત્યાસ માનિતી લાહાનથોર ।
કામગાર આણિ આંગચોર । યેક કૈસા ॥ ૨૯ ॥
ત્યાગાત્યાગ તાર્કિક જાણે । બોલાઐસેં ચાલોં જાણે ।
પિંડબ્રહ્માંડ સકળ જાણે । યેથાયોગ્ય ॥ ૩૦ ॥
ઐસા જો સર્વજાણતા । ઉત્તમલક્ષણી પુરુતા ।
તયાચેનિ સાર્થકતા । સહજચિ હોયે ॥ ૩૧ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે વિષયત્યાગનિરૂપણનામ સમાસ સાતવા ॥
સમાસ આઠવા : કાળરૂપનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
મૂળમાયા જગદેશ્વર । પુઢેં અષ્ટધેચા વિસ્તાર ।
સૃષ્ટિક્રમેં આકાર । આકારલા ॥ ૧ ॥
હેં અવઘેંચ નસ્તાં નિર્મળ । જૈસેં ગગન અંતરાળ ।
નિરાકારીં કાળવેળ । કાંહીંચ નાહીં ॥ ૨ ॥
ઉપાધીચા વિસ્તાર જાલા । તેથેં કાળ દિસોન આલા ।
યેરવીં પાહાતાં કાળાલા । ઠાવચિ નાહી ॥ ૩ ॥
યેક ચંચળ યેક નિશ્ચલ । યાવેગળા કોઠેં કાળ ।
ચંચળ આહે તાવત્કાળ । કાળ મ્હણાવેં ॥ ૪ ॥
આકાશ મ્હણિજે અવકાશ । અવકાશ બોલિજે વિલંબાસ ।
ત્યા વિલંબરૂપ કાળાસ । જાણોનિ ઘ્યાવેં ॥ ૫ ॥
સૂર્યાકરિતાં વિલંબ કળે । ગણના સકળાંચી આકળે ।
પળાપાસૂન નિવળે । યુગપરિયંત ॥ ૬ ॥
પળ ઘટિકા પ્રહર દિવસ । અહોરાત્ર પક્ષ માસ ।
શડ્માસ વરિ યુગાસ । ઠાવ જાલા ॥ ૭ ॥
ક્રેત ત્રેત દ્વાપાર કળી । સંખ્યા ચાલિલી ભૂમંડળી ।
દેવાંચીં આયુષ્યેં આગળીં । શાસ્ત્રીં નિરોપિલીં ॥ ૮ ॥
તે દેવત્રયાચી ખટપટ । સૂક્ષ્મરૂપેં વિલગટ ।
દંડક સાંડિતાં ચટપટ । લોકાંસ હોતે ॥ ૯ ॥
મિશ્રિત ત્રિગુણ નિવડેના । તેણેં આદ્યંત સૃષ્ટિરચના ।
કોણ થોર કોણ સાના । કૈસા મ્હણાવા ॥ ૧૦ ॥
અસો હીં જાણત્યાચીં કામેં । નેણતા ઉગાચ ગુંતે ભ્રમેં ।
પ્રત્યયે જાણજાણોં વર્મેં । ઠાઈં પાડાવીં ॥ ૧૧ ॥
ઉત્પન્નકાળ સૃષ્ટિકાળ । સ્થિતિકાળ સંવ્હારકાળ ।
આદ્યંત અવઘા કાળ । વિલંબરૂપી ॥ ૧૨ ॥
જેં જેં જયે પ્રસંગીં જાલેં । તેથેં કાળાચેં નાંવ પડિલેં ।
બરેં નસેલ અનુમાનલેં । તરી પુઢેં ઐકા ॥ ૧૩ ॥
પ્રજન્યકાળ શીતકાળ । ઉષ્ણકાળ સંતોષકાળ ।
સુખદુઃખઆનંદકાળ । પ્રત્યયે યેતો ॥ ૧૪ ॥
પ્રાતઃકાળ માધ્યાનકાળ । સાયંકાળ વસંતકાળ ।
પર્વકાળ કઠિણકાળ । જાણિજે લોકીં ॥ ૧૫ ॥
જન્મકાળ બાળત્વકાળ । તારુણ્યકાળ વૃધાપ્યકાળ ।
અંતકાળ વિષમકાળ । વેળરૂપેં ॥ ૧૬ ॥
સુકાળ આણિ દુષ્કાળ । પ્રદોષકાળ પુણ્યકાળ ।
સકળ વેળા મિળોન કાળ । તયાસ મ્હણાવેં ॥ ૧૭ ॥
અસતેં યેક વાટતેં યેક । ત્યાચેં નાંવ હીન વિવેક ।
નાના પ્રવૃત્તીચે લોક । પ્રવૃત્તિ જાણતી ॥ ૧૮ ॥
પ્રવૃત્તિ ચાલે અધોમુખેં । નિવૃત્તિ ધાવે ઊર્ધમુખેં ।
ઊર્ધમુખેં નાના સુખેં । વિવેકી જાણતી ॥ ૧૯ ॥
બ્રહ્માંડરચના જેથૂન જાલી । તેથેં વિવેકી દૃષ્ટિ ઘાલી ।
વિવરતાં વિવરતાં લાધલી । પૂર્વાપર સ્થિતિ ॥ ૨૦ ॥
પ્રપંચી અસોન પરમાર્થ પાહે । તોહિ યે સ્થિતીતેં લાહે ।
પ્રારબ્ધયોગેં કરૂન રાહે । લોકાંમધેં ॥ ૨૧ ॥
સકળાંચે યેકચિ મૂળ । યેક જાણતે યેક બાષ્કળ ।
વિવેકેં કરૂન તત્કાળ । પરલોક સાધાવા ॥ ૨૨ ॥
તરીચ જન્માચેં સાર્થક । ભલે પાહાતી ઉભયે લોક ।
કારણ મુળીંચા વિવેક । પાહિલા પાહિજે ॥ ૨૩ ॥
વિવેકહીન જે જન । તે જાણાવે પશુસમાન ।
ત્યાંચે ઐકતાં ભાષણ । પરલોક કૈંચા ॥ ૨૪ ॥
બરેં આમચેં કાયે ગેલેં । જેં કેલેં તેં ફળાસ આલેં ।
પેરિલેં તેં ઉગવલેં । ભોગિતી આતાં ॥ ૨૫ ॥
પુઢેંહિ કરી તો પાવે । ભક્તિયોગેં ભગવંત ફાવે ।
દેવ ભક્ત મિળતાં દુણાવેં । સમાધાન ॥ ૨૬ ॥
કીર્તિ કરૂન નાહીં મેલે । ઉગેચ આલે આણિ ગેલે ।
શાહાણે હોઊન ભુલલે । કાયે સાંગવેં ॥ ૨૭ ॥
યેથીલ યેથેં અવઘેંચિ રાહાતેં । ઐસેં પ્રત્યયાસ હેતેં ।
કોણ કાયે ઘેઊન જાતેં । સાંગાના કાં ॥ ૨૮ ॥
પદાર્થીં અસાવેં ઉદાસ । વિવેક પાહાવા સાવકાસ ।
યેણેંકરિતાં જગદીશ । અલભ્ય લાભે ॥ ૨૯ ॥
જગદીશાપરતા લાભ નાહીં । કાર્યાકારણ સર્વ કાંહીં ।
સંસાર કરિત અસતાંહિ । સમાધાન ॥ ૩૦ ॥
માગાં હોતે જનકાદિક । રાજ્ય કરિતાંહિ અનેક ।
તૈસેચિ આતાં પુણ્યશ્લોક । કિત્યેક અસતી ॥ ૩૧ ॥
રાજા અસતાં મૃત્યુ આલા । લક્ષ કોટી કબુલ જાલા ।
તરિ સોડિના તયાલા । મૃત્ય કાંહીં ॥ ૩૨ ॥
ઐસેં હેં પરાધેન જિણેં । યામધેં દુખણેં બાહાણેં ।
નાના ઉદ્વેગ ચિંતા કરણેં । કિતી મ્હણોનિ ॥ ૩૩ ॥
હાટ ભરલા સંસારાચા । નફા પાહાવા દેવાચા ।
તરીચ યા કષ્ટાચા । પરિયાયે હોતો ॥ ૩૪ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે કાળરૂપનિરૂપણનામ સમાસ આઠવા ॥
સમાસ નવવા : યત્નશિકવણ ॥ શ્રીરામ ॥
દુર્બલ નાચારી વોડગસ્ત । આળસી ખાદાડ રિણગસ્ત ।
મૂર્ખપણેં અવઘેં વેસ્ત । કાંહીંચ નાહીં ॥ ૧ ॥
ખાયા નાહીં જેવાયા નાહીં । લેયા નાહીં નેસાયા નાહીં ।
અંથરાયા નાહીં પાંઘરાયા નાહીં । કોંપટ નાહીં અભાગી ॥ ૨ ॥
સોએયેરે નાહીં ધાયેરે નાહીં । ઇષ્ટ નાહીં મિત્ર નાહીં ।
પાહાતાં કોઠેં વોળખી નાહીં । આશ્રયેંવિણ પરદેસી ॥ ૩ ॥
તેણેં કૈસેં કરાવેં । કાયે જીવેંસીં ધરાવેં ।
વાચાવેં કિં મરાવેં । કોણ્યા પ્રકારેં ॥ ૪ ॥
ઐસેં કોણીયેકેં પુસિલેં । કોણીયેકેં ઉત્તર દિધલેં ।
શ્રોતીં સાવધ ઐકિલેં । પાહિજે આતાં ।
૫ ॥ લાહાન થોર કામ કાંહીં । કેલ્યાવેગળેં હોત નાહીં ।
કરંટ્યા સાવધ પાહીં । સદેવ હોસી ॥ ૬ ॥
અંતરીં નાહીં સાવધાનતા । યેત્ન ઠાકેના પુરતા ।
સુખસંતોષાચી વાર્તા । તેથેં કૈંચી ॥ ૭ ॥
મ્હણોન આળસ સોડાવા । યેત્ન સાક્ષેપેં જોડાવા ।
દુશ્ચિતપણાચા મોડાવા । થારા બળેં ॥ ૮ ॥
પ્રાતઃકાળીં ઉઠત જાવેં । પ્રાતઃસ્મરામિ કરાવેં ।
નિત્ય નેમેં સ્મરાવેં । પાઠાંતર ॥ ૯ ॥
માગીલ ઉજળણી પુઢેં પાઠ । નેમ ધરાવા નિકટ ।
બાષ્કળપણાચી વટવટ । કરૂંચ નયે ॥ ૧૦ ॥
દિશેકડે દુરી જાવેં । સુચિસ્મંત હોઊન યાવેં ।
યેતાં કાંહીં તરી આણાવેં । રિતેં ખોટેં ॥ ૧૧ ॥
ધૂતવસ્ત્રેં ઘાલાવીં પિળૂન । કરાવેં ચરણક્ષાળણ ।
દેવદર્શન દેવાર્ચન । યેથાસાંગ ॥ ૧૨ ॥
કાંહીં ફળાહાર ઘ્યાવા । પુઢેં વેવસાયે કરાવા ।
લોક આપલા પરાવા । મ્હણત જાવા ॥ ૧૩ ॥
સુંદર અક્ષર લ્યાહાવેં । પષ્ટ નેમસ્ત વાચાવેં ।
વિવરવિવરોં જાણાવેં । અર્થાંતર ॥ ૧૪ ॥
નેમસ્ત નેટકેં પુસાવેં । વિશદ કરૂન સાંગાવેં ।
પ્રત્યયેંવિણ બોલાવેં । તેંચિ પાપ ॥ ૧૫ ॥
સાવધાનતા અસાવી । નીતિમર્યાદ રાખાવી ।
જનાસ માને ઐસી કરાવી । ક્રિયાસિદ્ધિ ॥ ૧૬ ॥
આલિયાચેં સમાધાન । હરિકથા નિરૂપણ ।
સર્વદા પ્રસંગ પાહોન । વર્તત જાવેં ॥ ૧૭ ॥
તાળ ધાટી મુદ્રા શુદ્ધ । અર્થ પ્રમયે અન્વયે શુદ્ધ ।
ગદ્યપદ્યેં દૃષ્ટાંત શુદ્ધ । અન્વયાચે ॥ ૧૮ ॥
ગાણેં વાજવણેં નાચણેં । હસ્તન્યાસ દાખવણેં ।
સભારંજકેં વચનેં । આડકથા છંદબંદ ॥ ૧૯ ॥
બહુતાંચેં સમાધાન રાખાવેં । બહુતાંસ માનેલ તેં બોલાવેં ।
વિલગ પડોં નેદાવેં । કથેમધેં ॥ ૨૦ ॥
લોકાંસ ઉદંડ વાજી આણૂં નયે । લોકાંચે ઉકલાવેં હૃદયે ।
તરી મગ સ્વભાવેં હોયે । નામઘોષ ॥ ૨૧ ॥
ભક્તિ જ્ઞાન વૈરાગ્ય યોગ । નાના સાધનાચે પ્રયોગ ।
જેણેં તુટે ભવરોગ । મનનમાત્રેં ॥ ૨૨ ॥
જૈસેં બોલણેં બોલાવેં । તૈસેંચિ ચાલણેં ચાલાવેં ।
મગ મહંતલીળા સ્વભાવેં । આંગીં બાણે ॥ ૨૩ ॥
યુક્તિવીણ સાજિરા યોગ । તો દુરાશેચા રોગ ।
સંગતીચ્યા લોકાંચા ભોગ । ઉભા ઠેલા ॥ ૨૪ ॥
ઐસેં ન કરાવેં સર્વથા । જનાસ પાવઊં નયે વેથા ।
હૃદઈં ચિંતાવેં સમર્થ । રઘુનાથજીસી ॥ ૨૫ ॥
ઉદાસવૃત્તિસ માનવે જન । વિશેષ કથાનિરૂપણ ।
રામકથા બ્રહ્માંડ ભેદૂન । પૈલાડ ન્યાવી ॥ ૨૬ ॥
સાંગ મહંતી સંગીત ગાણેં । તેથેં વૈભવાસ કાય ઉણેં ।
નભામાજી તારાંગણેં । તૈસે લોક ॥ ૨૭ ॥
આકલબંદ નાહીં જેથેં । અવઘેંચિ વિશ્કળિત તેથેં ।
યેકેં આકલેવિણ તેં । કાયે આહે ॥ ૨૮ ॥
ઘાલૂન અકલેચા પવાડ । વ્હાવેં બ્રહ્માંડાહૂન જાડ ।
તેથેં કૈચેં આણિલે દ્વાડ । કરંટપણ ॥ ૨૯ ॥
યેથેં આશંકા ફિટલી । બુદ્ધિ યેત્નીં પ્રવેશલી ।
કાંહીંયેક આશા વાઢલી । અંતઃકર્ણી ॥ ૩૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે યત્નશિકવણનામ સમાસ નવવા ॥
સમાસ દહાવા : ઉત્તમપુરુષહ્નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
આપણ યેથેષ્ટ જેવણેં । ઉરલેં તેં અન્ન વાટણેં ।
પરંતુ વાયા દવડણેં । હા ધર્મ નવ્હે ॥ ૧ ॥
તૈસેં જ્ઞાનેં તૃપ્ત વ્હાવેં। તેંચિ જ્ઞાન જનાસ સાંગાવેં ।
તરતેન બુડોં નેદાવેં । બુડતયાસી ॥ ૨ ॥
ઉત્તમ ગુણ સ્વયેં ઘ્યાવે । તે બહુતાંસ સાંગાવે ।
વર્તલ્યાવિણ બોલાવે । તે શબ્દ મિથ્યા ॥ ૩ ॥
સ્નાન સંધ્યા દેવાર્ચન । યેકાગ્ર કરાવેં જપધ્યાન ।
હરિકથા નિરૂપણ । કેલેં પાહિજે ॥ ૪ ॥
શરીર પરોપકારીં લાવાવેં । બહુતાંચ્યા કાર્યાસ યાવેં ।
ઉણેં પડોં નેદાવેં । કોણિયેકાચેં ॥ ૫ ॥
આડલે જાકસલેં જાણાવેં । યથાનશક્તિ કામાસ યાવેં ।
મૃદવચનેં બોલત જાવેં । કોણીયેકાસી ॥ ૬ ॥
દુસર્યાચ્યા દુઃખેં દુઃખવાવેં । પરસંતોષેં સુખી વ્હાવેં ।
પ્રાણીમાત્રાસ મેળઊન ઘ્યાવેં । બર્યા શબ્દેં ॥ ૭ ॥
બહુતાંચે અન્યાયે ક્ષ્માવે । બહુતાંચે કાર્યભાગ કરાવે ।
આપલ્યાપરીસ વ્હાવે । પારખે જન ॥૮ ॥
દુસર્યાચેં અંતરજાણાવેં । તદનુસારચિ વર્તાવેં।
લોકાંસ પરીક્ષિત જાવેં । નાના પ્રકારેં ॥ ૯ ॥
નેમકચિ બોલાવેં । તત્કાળચિ પ્રતિવચન દ્યાવેં ।
કદાપી રાગાસ ન યાવેં । ક્ષ્મારૂપેં ॥ ૧૦ ॥
આલસ્ય અવઘાચ દવડાવા । યેત્ન ઉદંડચિ કરાવા ।
શબ્દમત્સર ન કરાવા । કોણીયેકાચા ॥ ૧૧ ॥
ઉત્તમ પદાર્થ દુસર્યાસ દ્યાવા । શબ્દ નિવડૂન બોલાવા ।
સાવધપણેં કરીત જાવા । સંસાર આપલા ॥ ૧૨ ॥
મરણાચેં સ્મરણ અસાવેં । હરિભક્તીસ સાદર વ્હાવેં ।
મરોન કીર્તીસ ઉરવાવેં । યેણેં પ્રકારેં ॥ ૧૩ ॥
નેમકપણેં વર્તોં લાગલા । તો બહુતાંસ કળોં આલા ।
સર્વ આર્જવી તયાલા । કાયે ઉણેં ॥૧૪ ॥
ઐસા ઉત્તમ ગુણી વિશેષ । તયાસ મ્હણાવેં પુરુષ ।
જયાચ્યા ભજનેં જગદીશ । તૃપ્ત હોયે ॥ ૧૫ ॥
ઉદંડ ધિઃકારૂન બોલતી । તરી ચળોં નેદાવી શાંતિ ।
દુર્જનાસ મિળોન જાતી । ધન્ય તે સાધુ ॥ ૧૬ ॥
ઉત્તમ ગુણીં શ્રૃંઘારલા । જ્ઞાનવૈરાગ્યેં શોભલા ।
તોચી યેક જાણાવા ભલા । ભૂમંડળીં ॥ ૧૭ ॥
સ્વયેં આપણ કષ્ટાવેં । બહુતાંચેં સોસિત જાવેં ।
ઝિજોન કીર્તીસ ઉરવાવેં । નાના પ્રકારેં ॥ ૧૮ ॥
કીર્તી પાહોં જાતાં સુખ નાહીં । સુખ પાહાતાં કીર્તી નાહીં ।
વિચારેંવિણ કોઠેંચિ નાહીં । સામાધાન ॥ ૧૯ ॥
પરાંતરાસ ન લાવાવા ઢકા । કદાપિ પડોં નેદાવા ચુકા ।
સ્માસીળ તયાચ્યા તુકા । હાની નાહીં ॥ ૨૦ ॥
આપલેં અથવા પરાવેં । કાર્ય અવઘેંચ કરાવેં ।
પ્રસંગીં કામાસ ચુકવાવેં । હેં વિહિત નવ્હે ॥ ૨૧ ॥
બરેં બોલતાં સુખ વાટતેં । હેં તોં પ્રત્યક્ષ કળતેં ।
આત્મવત પરાવેં તેં । માનીત જાવેં ॥ ૨૨ ॥
કઠિણ શબ્દેં વાઈટ વાટતેં । તેં તોં પ્રત્યયાસ યેતેં ।
તરી મગ વાઈટ બોલાવેં તેં । કાયે નિમિત્ય ॥ ૨૩ ॥
આપણાસ ચિમોટ ઘેતલા । તેણેં કાસાવિસ જાલા ।
આપણાવરૂન દુસર્યાલા । રાખત જાવેં ॥ ૨૪ ॥
જે દુસર્યાસ દુઃખ કરી । તે અપવિત્ર વૈખરી ।
આપણાસ ઘાત કરી । કોણિયેકે પ્રસંગીં ॥ ૨૫ ॥
પેરિલેં તે ઉગવતેં । બોલણ્યાસારિખેં ઉત્તર યેતેં ।
તરી મગ કર્કશ બોલાવેં તેં । કાયે નિમિત્ય ॥ ૨૬ ॥
આપલ્યા પુરુષાર્થવૈભવેં । બહુતાંસ સુખી કરાવેં ।
પરંતુ કષ્ટી કરાવેં । હે રાક્ષેસી ક્રિયા ॥ ૨૭ ॥
દંભ દર્પ અભિમાન । ક્રોધ આણી કઠિણ વચન ।
હેં અજ્ઞાનાચેં લક્ષણ । ભગવદ્ગીતેંત બોલિલેં ॥ ૨૮ ॥
જો ઉત્તમ ગુણેં શોભલા । તોચિ પુરુષ માહા ભલા ।
કિત્યેક લોક તયાલા । શોધીત ફિરતી ॥ ૨૯ ॥
ક્રિયેવિણ શબ્દજ્ઞાન । તેંચિ સ્વાનાચેં વમન ।
ભલે તેથેં અવલોકન । કદાપી ન કરિતી ॥ ૩૦ ॥
મનાપાસૂન ભક્તિ કરણેં । ઉત્તમ ગુણ અગત્ય ધરણેં ।
તયા માહાંપુરુષાકારણેં । ધુંડીત યેતી ॥ ૩૧ ॥
ઐસા જો માહાનુભાવ। તેણેં કરાવા સમુદાવ ।
ભક્તિયોગેં દેવાધિદેવ । આપુલા કરાવા ॥ ૩૨ ॥
આપણ આવચિતેં મરોન જાવેં । મગ ભજન કોણેં કરાવેં ।
યાકારણેં ભજનાસ લાવાવે । બહુત લોક ॥ ૩૩ ॥
આમચી પ્રતિજ્ઞા ઐસી । કાંહીં ન માગાવેં શિષ્યાસી ।
આપણામાગેં જગદીશાસી । ભજત જાવેં ॥ ૩૪ ॥
યાકારણેં સમુદાવ । જાલા પાહિજે મોહોછાવ ।
હાતોહાતીં દેવાધિદેવ । વોળેસા કરાવા ॥ ૩૫ ॥
આતા સમુદાયાકારણેં । પાહિજેતી દોની લક્ષણેં ।
શ્રોતીં યેથેં સાવધપણેં । મન ઘાલાવેં ॥ ૩૬ ॥
જેણેં બહુતાંસ ઘડે ભક્તિ । તે હે રોકડી પ્રબોધશક્તિ ।
બહુતાંચેં મનોગત હાતીં । ઘેતલેં પાહિજે ॥ ૩૭ ॥
માગા બોલિલે ઉત્તમ ગુણ । તયાસ માનિતી પ્રમાણ ।
પ્રબોધશક્તીચેં લક્ષણ । પુઢેં ચાલે ॥ ૩૮ ॥
બોલણ્યાસારિખેં ચાલણેં । સ્વયેં કરૂન બોલણેં ।
તયાચીં વચનેં પ્રમાણેં । માનિતી જનીં ॥ ૩૯ ॥
જેં જેં જનાસ માનેના । તેં તેં જનહિ માનીના ।
આપણ યેકલા જન નાના । સૃષ્ટિમધેં ॥ ૪૦ ॥
મ્હણોન સાંગાતી અસાવે । માનત માનત શિકવાવે ।
હળુ હળુ સેવટા ન્યાવે । વિવેકાનેં ॥ ૪૧ ॥
પરંતુ હે વિવેકાચીં કામેં । વિવેકી કરીલ નેમેં ।
ઇતર તે બાપુડે ભ્રમેં । ભાંડોંચ લાગલે ॥ ૪૨ ॥
બહુતાંસીં ભાંડતાં યેકલા । શૈન્યાવાંચૂન પુરવલા ।
યાકારણેં બહુતાંલા । રાજી રાખાવેં ॥ ૪૩ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ઉત્તમપુરુષનિરૂપણનામ સમાસ દહાવા ॥
દશક બરાવા સમાપ્ત ॥

Explore More