ભક્તસંકટીં નાના સ્વરૂપીં સ્થાપિસી સ્વધર્મ॥
અંબઋષીકારણેં ગર્ભવાસ સોશીસી।
વેદ નેલે ચોરૂની બ્રહ્મા આણુનિયાં દેસી॥
મત્સ્યરૂપી નારાયણ સપ્તહી સાગર ધુંડીસી।
હસ્ત લાગતાં શંખાસુરા તુઝા વર દેસી॥૧॥
પરોપકારાસાઠીં દેવા કાંસવ ઝાલાસી॥
દાઢેં ધરૂની પૃથ્વી નેતાં વરાહરૂપ હોસી।
પ્રલ્હાદાકારણેં સ્તંભીં નરહરિ ગુરગુરસી॥૨॥
ભિક્ષે સ્થળ માગુની બળિલા પાતાળીં નેસી॥
સર્વ સમર્પણ કેલેં મ્હણઉનિ પ્રસન્ન ત્યા હોસી।
વામનરૂપ ધરૂની બળિચ્યાદ્વારીં તિષ્ઠસી॥૩॥
કષ્ટીં તે રેણુકા મ્હણુની સહસ્રાર્જુન વધિલા॥
નિઃક્ષત્રી પૃથ્વી દાન દિધલી વિપ્રાલા।
સહાવા અવતાર પરશુરામ પ્રગટલા॥૪॥
તેહતીસ કોટી દેવ બંદીં હરલેં સીતેલા॥
પિતૃવચનાલાગીં રામેં વનવાસ કેલા।
મિળોની વાનર સહિત રાજારામ પ્રગટલા॥૫॥
નંદાઘરીં જાઉન નિજસુખ ગોકુળા દિધલેં॥
ગોરસચોરી કરીતાં નવલક્ષ ગોપાળ મિળવિલે।
ગોપિકાંચેં પ્રેમ દેખુનિ શ્રીકૃષ્ણ ભુલલે॥૬॥
અધર્મ હા અવઘા।
સાંડુનિ નિત્યધર્મ સોડુનિ નંદાચી સેવા॥
મ્લેંચ્છમર્દન કરિસી મ્હણુનિ કલંકી કેશવા।
બહિરવિ જાન્હવિ દ્યાવિ નિજસુખાનંદસેવા॥૭॥
