ଭକ୍ତସଂକଟୀଂ ନାନା ସ୍ଵରୂପୀଂ ସ୍ଥାପିସୀ ସ୍ଵଧର୍ମ॥
ଅଂବଋଷୀକାରଣେଂ ଗର୍ଭଵାସ ସୋଶୀସୀ।
ଵେଦ ନେଲେ ଚୋରୂନୀ ବ୍ରହ୍ମା ଆଣୁନିଯାଂ ଦେସୀ॥
ମତ୍ସ୍ଯରୂପୀ ନାରାଯଣ ସପ୍ତହୀ ସାଗର ଧୁଂଡୀସୀ।
ହସ୍ତ ଲାଗତାଂ ଶଂଖାସୁରା ତୁଝା ଵର ଦେସୀ॥୧॥
ପରୋପକାରାସାଠୀଂ ଦେଵା କାଂସଵ ଝାଲାସୀ॥
ଦାଢେଂ ଧରୂନୀ ପୃଥ୍ଵୀ ନେତାଂ ଵରାହରୂପ ହୋସୀ।
ପ୍ରଲ୍ହାଦାକାରଣେଂ ସ୍ତଂଭୀଂ ନରହରି ଗୁରଗୁରସୀ॥୨॥
ଭିକ୍ଷେ ସ୍ଥଳ ମାଗୁନୀ ବଳିଲା ପାତାଳୀଂ ନେସୀ॥
ସର୍ଵ ସମର୍ପଣ କେଲେଂ ମ୍ହଣଉନି ପ୍ରସନ୍ନ ତ୍ଯା ହୋସୀ।
ଵାମନରୂପ ଧରୂନୀ ବଳିଚ୍ଯାଦ୍ଵାରୀଂ ତିଷ୍ଠସୀ॥୩॥
କଷ୍ଟୀଂ ତେ ରେଣୁକା ମ୍ହଣୁନୀ ସହସ୍ରାର୍ଜୁନ ଵଧିଲା॥
ନିଃକ୍ଷତ୍ରୀ ପୃଥ୍ଵୀ ଦାନ ଦିଧଲୀ ଵିପ୍ରାଲା।
ସହାଵା ଅଵତାର ପରଶୁରାମ ପ୍ରଗଟଲା॥୪॥
ତେହତୀସ କୋଟୀ ଦେଵ ବଂଦୀଂ ହରଲେଂ ସୀତେଲା॥
ପିତୃଵଚନାଲାଗୀଂ ରାମେଂ ଵନଵାସ କେଲା।
ମିଳୋନୀ ଵାନର ସହିତ ରାଜାରାମ ପ୍ରଗଟଲା॥୫॥
ନଂଦାଘରୀଂ ଜାଉନ ନିଜସୁଖ ଗୋକୁଳା ଦିଧଲେଂ॥
ଗୋରସଚୋରୀ କରୀତାଂ ନଵଲକ୍ଷ ଗୋପାଳ ମିଳଵିଲେ।
ଗୋପିକାଂଚେଂ ପ୍ରେମ ଦେଖୁନି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭୁଲଲେ॥୬॥
ଅଧର୍ମ ହା ଅଵଘା।
ସାଂଡୁନି ନିତ୍ଯଧର୍ମ ସୋଡୁନି ନଂଦାଚୀ ସେଵା॥
ମ୍ଲେଂଚ୍ଛମର୍ଦନ କରିସୀ ମ୍ହଣୁନି କଲଂକୀ କେଶଵା।
ବହିରଵି ଜାନ୍ହଵି ଦ୍ଯାଵି ନିଜସୁଖାନଂଦସେଵା॥୭॥
