Lord Ganesha

গণেশ চতুৰ্থি পূজা ৱিধানম্, ৱ্ৰত কল্পং

(Ganesha Chaturthi Puja Vidhanam, Vrata Kalpam in Assamese)

From Puranic Tradition

This sacred text outlines the comprehensive ritualistic guidelines and liturgical procedures for observing Ganesha Chaturthi, the festival celebrating the birth of Lord Ganesha. Rooted in Puranic traditions, this guide provides the step-by-step methodology for invoking the deity, performing the shodashopachara puja, and chanting the meditative verses that invite his presence. Devotees perform these rituals to seek the removal of obstacles, the attainment of wisdom, and the blessing of prosperity. Chanting these verses with devotion is believed to clear negative karma, ensure success in new endeavors, and foster profound inner peace through the grace of the Vighnaharta.

Reading depth
Lyrics

প্ৰাৰ্থন

শুক্লাম্বৰধৰং ৱিষ্ণুং শশিৱৰ্ণং চতুৰ্ভুজম্ ।
প্ৰসন্ন ৱদনং ধ্যাযেত্সৰ্ৱ ৱিঘ্নোপশান্তযে ॥
অযং মুহূৰ্তস্সুমুহূৰ্তোঽস্তু ।
তদেৱ লগ্নং সুদিনং তদেৱ, তাৰাবলং চন্দ্ৰবলং তদেৱ, ৱিদ্যাবলং দৈৱবলং তদেৱ, লক্ষ্মীপতে তেঙ্ঘ্ৰিযুগং স্মৰামি, সুমুহূৰ্তোঽস্তু ।
যশ্শিৱো নামৰূপাভ্যাং যা দেৱী সৰ্ৱমঙ্গলা ।
তযোস্সংস্মৰণাত্ পুংসাং সৰ্ৱতো জযমঙ্গলম্ ॥
লাভস্তেষাং জযস্তেষাং কুতস্তেষাং পৰাভৱঃ ।
যেষামিন্দীৱৰশ্যামো হৃদযস্থোজনাৰ্থনঃ ॥
আপদামপহৰ্তাৰং দাতাৰং সৰ্ৱসম্পদাম্ ।
লোকাভিৰামং শ্ৰীৰামং ভূযো ভূযো নমাম্যহম্ ॥
(শ্ৰী ৱিঘ্নেশ্ৱৰ ষোডশনাম স্তোত্ৰং)
সুমুখশ্চৈকদন্তশ্চ কপিলো গজকৰ্ণিকঃ ।
লম্বোদৰশ্চ ৱিকটো ৱিঘ্নৰাজো গণাধিপঃ ॥ 1 ॥
ধূমকেতু-ৰ্গণাধ্যক্ষো ফালচন্দ্ৰো গজাননঃ ।
ৱক্ৰতুণ্ড-শ্শূৰ্পকৰ্ণো হেৰম্ব-স্স্কন্দপূৰ্ৱজঃ ॥ 2 ॥
ষোডশৈতানি নামানি যঃ পঠে-চ্ছৃণু-যাদপি ।
ৱিদ্যাৰম্ভে ৱিৱাহে চ প্ৰৱেশে নিৰ্গমে তথা ।
সঙ্গ্ৰামে সৰ্ৱ কাৰ্যেষু ৱিঘ্নস্তস্য ন জাযতে ॥ 3 ॥
অভীপ্সিতাৰ্থ সিদ্ধ্যৰ্থং পূজিতো যস্সুৰৈৰপি ।
সৰ্ৱৱিঘ্নচ্চিদেতস্মৈ শ্ৰী মহাগণাধিপতযে নমঃ ॥
ওঁ শ্ৰীলক্ষ্মী নাৰাযণাভ্যাং নমঃ ।
ওঁ উমা মহেশ্ৱৰাভ্যাং নমঃ ।
ওঁ ৱাণী হিৰণ্যগৰ্ভাভ্যাং নমঃ ।
ওঁ শচী পুৰন্দৰাভ্যাং নমঃ ।
ওঁ অৰুন্ধতী ৱশিষ্ঠাভ্যাং নমঃ ।
ওঁ শ্ৰী সিতাৰামাভ্যাং নমঃ ।
নমস্সৰ্ৱেভ্যো মহাজনেভ্যো নমঃ ॥
অযং মুহূৰ্ত-স্সুমুহূৰ্তোঽস্তু ॥
শৰীৰ শুদ্ধি
অপৱিত্ৰঃ পৱিত্ৰো ৱা সৰ্ৱাৱস্থা-ঙ্গতো-ঽপিৱা ।
য-স্স্মৰে-ত্পুণ্ডৰীকাক্ষং স বাহ্যাভ্যন্তৰ শ্শুচিঃ ॥
পুণ্ডৰীকাক্ষ ! পুণ্ডৰীকাক্ষ ! পুণ্ডৰীকাক্ষায নমঃ ।
আচমনঃ
ওঁ আচম্য
ওঁ কেশৱায স্ৱাহা
ওঁ নাৰাযণায স্ৱাহা
ওঁ মাধৱায স্ৱাহা (ইতি ত্ৰিৰাচম্য)
ওঁ গোৱিন্দায নমঃ (পাণী মাৰ্জযিত্ৱা)
ওঁ ৱিষ্ণৱে নমঃ
ওঁ মধুসূদনায নমঃ (ওষ্ঠৌ মাৰ্জযিত্ৱা)
ওঁ ত্ৰিৱিক্ৰমায নমঃ
ওঁ ৱামনায নমঃ (শিৰসি জলং প্ৰোক্ষ্য)
ওঁ শ্ৰীধৰায নমঃ
ওঁ হৃষীকেশায নমঃ (ৱামহস্তে জলং প্ৰোক্ষ্য)
ওঁ পদ্মনাভায নমঃ (পাদযোঃ জলং প্ৰোক্ষ্য)
ওঁ দামোদৰায নমঃ (শিৰসি জলং প্ৰোক্ষ্য)
ওঁ সঙ্কৰ্ষণায নমঃ (অঙ্গুলিভিশ্চিবুকং জলং প্ৰোক্ষ্য)
ওঁ ৱাসুদেৱায নমঃ
ওঁ প্ৰদ্যুম্নায নমঃ (নাসিকাং স্পৃষ্ট্ৱা)
ওঁ অনিৰুদ্ধায নমঃ
ওঁ পুৰুষোত্তমায নমঃ
ওঁ অধোক্ষজায নমঃ
ওঁ নাৰসিংহায নমঃ (নেত্ৰে শ্ৰোত্ৰে চ স্পৃষ্ট্ৱা)
ওঁ অচ্যুতায নমঃ (নাভিং স্পৃষ্ট্ৱা)
ওঁ জনাৰ্ধনায নমঃ (হৃদযং স্পৃষ্ট্ৱা)
ওঁ উপেন্দ্ৰায নমঃ (হস্তং শিৰসি নিক্ষিপ্য)
ওঁ হৰযে নমঃ
ওঁ শ্ৰীকৃষ্ণায নমঃ (অংসৌ স্পৃষ্ট্ৱা)
ওঁ শ্ৰীকৃষ্ণ পৰব্ৰহ্মণে নমো নমঃ
ভূতোচ্চাটন
উত্তিষ্ঠন্তু । ভূত পিশাচাঃ । যে তে ভূমিভাৰকাঃ । যে তেষামৱিৰোধেন । ব্ৰহ্মকৰ্ম সমাৰভে । ওঁ ভূৰ্ভুৱস্সুৱঃ ।
দৈৱী গাযত্ৰী চন্দঃ প্ৰাণাযামে ৱিনিযোগঃ
প্ৰাণাযামঃ
ও-ম্ভূঃ । ও-ম্ভুৱঃ । ওগ্ং সুৱঃ । ও-ম্মহঃ । ও-ঞ্জনঃ । ও-ন্তপঃ । ওগ্ং সত্যম্ ।
ও-ন্তত্সৱিতুৰ্ৱৰেণ্য-ম্ভৰ্গো দেৱস্য ধীমহি ।
ধিযো যো নঃ প্ৰচোদযাত্ ॥
ওমাপো জ্যোতী ৰসো-ঽমৃত-ম্ব্ৰহ্ম ভূ-ৰ্ভুৱ-স্সুৱৰোম্ ॥
সঙ্কল্পঃ
মমোপাত্ত, দুৰিত ক্ষযদ্ৱাৰা, শ্ৰী পৰমেশ্ৱৰ-মুদ্দিস্য, শ্ৰী পৰমেশ্ৱৰ প্ৰীত্যৰ্থং, শুভে, শোভনে, অভ্যুদয মুহূৰ্তে, শ্ৰী মহাৱিষ্ণো ৰাজ্ঞযা, প্ৰৱৰ্ত মানস্য, অদ্য ব্ৰহ্মণঃ, দ্ৱিতীয পৰাৰ্থে, শ্ৱেতৱৰাহ কল্পে, ৱৈৱশ্ৱত মন্ৱন্তৰে, কলিযুগে, প্ৰথম পাদে, (ভাৰত দেশঃ - জম্বূ দ্ৱীপে, ভৰত ৱৰ্ষে, ভৰত খণ্ডে, মেৰোঃ দক্ষিণ/উত্তৰ দিগ্ভাগে; অমেৰিকা - ক্ৰৌঞ্চ দ্ৱীপে, ৰমণক ৱৰ্ষে, ঐন্দ্ৰিক খণ্ডে, সপ্ত সমুদ্ৰান্তৰে, কপিলাৰণ্যে), শোভন গৃহে, সমস্ত দেৱতা ব্ৰাহ্মণ, হৰিহৰ গুৰুচৰণ সন্নিথৌ, অস্মিন্, ৱৰ্তমান, ৱ্যাৱহাৰিক, চান্দ্ৰমান, ... সংৱত্সৰে, ... অযনে, ... ঋতে, ... মাসে, ... পক্ষে, ... তিথৌ, ... ৱাসৰে, ... শুভ নক্ষত্ৰ, শুভ যোগ, শুভ কৰণ, এৱঙ্গুণ, ৱিশেষণ, ৱিশিষ্ঠাযাং, শুভ তিথৌ, শ্ৰীমান্, ... গোত্ৰঃ, ... নামধেযঃ, ... গোত্ৰস্য, ... নামধেযোহং ... মম ধৰ্মপত্নী সমেতস্য, অস্মাকং সহকুটুম্বানাং, ক্ষেমস্থৈৰ্য ৱিজয অভয আযুৰাৰোগ্য ঐশ্ৱৰ্যাভিৱৃধ্হ্যৰ্থং, ধৰ্মাৰ্থ কাম মোক্ষ চতুৰ্ৱিধ ফল পুৰুষাৰ্থ সিদ্দ্যৰ্থং, ইষ্টকাম্যাৰ্থ সিদ্ধ্যৰ্থং, মনোৱাঞ্ছাফল সিদ্ধৰ্থং, সমস্ত দুৰিতোপ শান্ত্যৰ্থং, সমস্ত মঙ্গলাৱাপ্যৰ্থং, পুত্ৰপৌত্ৰাভিৱৃদ্ধ্যৰ্থং, সকলকাৰ্যেষু সৰ্ৱদা দিগ্ৱিজযসিদ্ধ্যৰ্থং, ৱৰ্ষে ৱৰ্ষে প্ৰযুক্ত শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক দেৱতা-মুদ্ধিস্য, শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক দেৱতা প্ৰীত্যৰ্থং, কল্পোক্ত প্ৰকাৰেণ যাৱচ্ছক্তি ধ্যানাৱাহনাদি ষোডশোপচাৰপূজাং কৰিষ্যে ।
তদঙ্গ কলশপূজাং কৰিষ্যে ॥
কলশং গন্ধপুষ্পাক্ষতৈৰভ্যৰ্চ্য ।
তস্যোপৰি হস্তং নিধায -
কলশ পূজা
কলশস্য মুখে ৱিষ্ণুঃ কণ্ঠে ৰুদ্ৰ-স্সমাহিতঃ ।
মূলে তত্ৰ স্থিতো ব্ৰহ্মা মধ্যে মাতৃগণাস্মৃতাঃ ॥
কুক্ষৌতু সাগৰাঃ সৰ্ৱে সপ্তদ্ৱ্ৱীপা ৱসুন্ধৰা ।
ঋগ্ৱেদোধ যজুৰ্ৱেদ-স্সামৱেদো-হ্যধৰ্ৱণঃ ॥
অঙ্গৈশ্চ সহিতাস্সৰ্ৱে কলশাম্বু সমাশ্ৰিতাঃ ।
আ কলশেষু ধাৱতি পৱিত্ৰে পৰিষিচ্যতে ।
উক্থৈৰ্যজ্ঞেষু ৱৰ্ধতে ॥
আপো ৱা ইদগ্ং সৰ্ৱং-ৱিঁশ্ৱা ভূতান্যাপঃ প্ৰাণা ৱা আপঃ পশৱ আপো-ঽন্নমাপো -ঽমৃতমাপঃ সম্ৰাডাপো ৱিৰাডাপঃ স্ৱৰাডাপ-শ্ছন্দাগ্স্যাপো জ্যোতীগ্ষ্যাপো যজূগ্ষ্যাপঃ সত্যমাপ-স্সৰ্ৱা দেৱতা আপো ভূৰ্ভুৱস্সুৱৰাপ ওম্ ॥ 29.1 (তৈ. অৰ. 6.29.1)
গঙ্গে চ যমুনে চৈৱ গোদাৱৰি সৰস্ৱতী ।
নৰ্মদে সিন্ধু কাৱেৰী জলেস্মিন্ সন্নিধিং কুৰু ॥
আযান্তু দেৱপূজাৰ্থং দুৰিতক্ষযকাৰকাঃ ।
(কলশোদকেন পূজাদ্ৰৱ্যাণি, আত্মানং, দেৱং চ সম্প্ৰোক্ষ্য)
ও-ঙ্গণানা-ন্ত্ৱা গণপতিগ্ং হৱামহে কৱি-ঙ্কৱীনাং উপমশ্ৰৱস্তৱম্ ।
জ্যেষ্ঠৰাজ-ম্ব্ৰহ্মণা-ম্ব্ৰহ্মণস্পত আ নঃ শৃণ্ৱন্নূতিভিস্সীদ সাদনম্ ॥
শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক দেৱতাযে নমঃ ।
অথ প্ৰাণপ্ৰতিষ্ঠাপনং কৰিষ্যে ।
শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা
ওঁ অসুনীতে পুনৰস্মাসু চক্ষুঃ পুনঃপ্ৰাণমিহ নো ধেহি ভোগম্ ।
জ্যোক্পশ্যেম সূৰ্যমুচ্চৰং তমনুমতে মৃডযা নঃ স্স্ৱস্তি ॥ ঋ.ৱে. - 10.59.6
অমৃতং ৱৈ প্ৰাণা অমৃতমাপঃ প্ৰাণানেৱ যথাস্থানমুপহ্ৱযতে ।
ইত্যাদ্যেন প্ৰাণপ্ৰতিষ্ঠাপনং কৃত্ৱা, নমস্কৃত্ৱা ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযকায নমঃ ।
স্ৱামিন্ সৰ্ৱজগন্নাথ যাৱত্পূজাৱসানকম্ ।
তাৱত্ৱং প্ৰীতিভাৱেন বিম্বেঽস্মিন্ সন্নিধিং কুৰু ॥
আৱাহিতো ভৱ, স্থাপিতো ভৱ, সুমুখো ভৱ, সুপ্ৰসন্নো ভৱ, ৱৰদো ভৱ, প্ৰসীদ, প্ৰসীদ, প্ৰসীদ ।
ষোডশোপচাৰ পূজা
প্ৰাৰ্থন
ভৱসঞ্চিতপাপৌঘ ৱিধ্ৱংসনৱিচক্ষণম্ ।
ৱিঘ্নান্ধকাৰভাস্ৱন্তং ৱিঘ্নৰাজমহং ভজে ॥
একদন্তং শূৰ্পকৰ্ণং গজৱক্ত্ৰং চতুৰ্ভুজম্ ।
পাশাঙ্কুশধৰং দেৱং ধ্যাযেত্সিদ্ধিৱিনাযকম্ ॥
উত্তমং গণনাথস্য ৱ্ৰতং সম্পত্কৰং শুভম্ ।
ভক্তাভীষ্টপ্ৰদং তস্মাদ্ধ্যাযেত্তং ৱিঘ্ননাযকম্ ॥
ধ্যানং
ধ্যাযেদ্গজাননং দেৱং তপ্তকাঞ্চনসন্নিভম্ ।
চতুৰ্ভুজং মহাকাযং সৰ্ৱাভৰণভূষিতম্ ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ ধ্যাযামি ।
আৱাহনং
(সহস্ৰশীৰ্ষা ... দশাঙ্গুলম্)
অত্ৰাগচ্ছ জগদ্ৱন্দ্য সুৰৰাজাৰ্চিতেশ্ৱৰ ।
অনাথনাথ সৰ্ৱজ্ঞ গৌৰীগৰ্ভসমুদ্ভৱ ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ আৱাহযামি ।
আসনং
(পুৰুষ এৱেদগং ... অতিৰোহতি)
মৌক্তিকৈঃ পুষ্পৰাগৈশ্চ নানাৰত্নৈৰ্ৱিৰাজিতম্ ।
ৰত্নসিংহাসনং চাৰু প্ৰীত্যৰ্থং প্ৰতিগৃহ্যতাম্ ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ আসনং সমৰ্পযামি ।
অৰ্ঘ্যং
(এতাৱানস্য ... দিৱি)
গৌৰীপুত্ৰ নমস্তেঽস্তু শঙ্কৰপ্ৰিযনন্দন ।
গৃহাণাৰ্ঘ্যং মযা দত্তং গন্ধপুষ্পাক্ষতৈৰ্যুতম্ ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ অৰ্ঘ্যং সমৰ্পযামি ।
পাদ্যং
(ত্ৰিপাদূৰ্ধ্ৱঃ ... অভি)
গজৱক্ত্ৰ নমস্তেঽস্তু সৰ্ৱাভীষ্টপ্ৰদাযক ।
ভক্ত্যা পাদ্যং মযা দত্তং গৃহাণ দ্ৱিৰদানন ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ পাদ্যং সমৰ্পযামি ।
মধুপৰ্কঃ
দধিক্ষীৰসমাযুক্তং মধ্ৱাজ্যেন সমন্ৱিতম্ ।
মধুপৰ্কং গৃহাণেদং গজৱক্ত্ৰ নমোঽস্তু তে ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ মধুপৰ্কং সমৰ্পযামি ।
আচমনীযং
(তস্মাদ্ৱিৰাডজাযত ... পুৰঃ)
অনাথনাথ সৰ্ৱজ্ঞ গীৰ্ৱাণৱৰপূজিত ।
গৃহাণাচমনং দেৱ তুভ্যং দত্তং মযা প্ৰভো ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ আচমনীযং সমৰ্পযামি ।
পঞ্চামৃত স্নানং
পযো দধি ঘৃতং চৈৱ শৰ্কৰা মধু সংযুতম্ ।
পঞ্চামৃতং গৃহাণেদং স্নানায গণনাযক ॥
স্নানং পঞ্চামৃতৈৰ্দেৱ গৃহাণ গণনাযক ।
অনাথনাথ সৰ্ৱজ্ঞ গীৰ্ৱাণগণপূজিত ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ পঞ্চামৃত স্নানং সমৰ্পযামি ।
শুদ্ধোদক স্নানং
(যত্পুৰুষেণ ... হৱিঃ)
গঙ্গাদিসৰ্ৱতীৰ্থেভ্য আহৃতৈৰমলৈৰ্জলৈঃ ।
স্নানং কুৰুষ্য ভগৱন্নুমাপুত্ৰ নমোঽস্তু তে ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ শুদ্ধোদক স্নানং সমৰ্পযামি ।
স্নানানন্তৰং আচমনীযং সমৰ্পযামি ।
ৱস্ত্ৰং
(সপ্তাস্যাসন্ ... পশুম্)
ৰক্তৱস্ত্ৰদ্ৱযং চাৰু দেৱযোগ্যং চ মঙ্গলম্ ।
শুভপ্ৰদ গৃহাণ ত্ৱং লম্বোদৰ হৰাত্মজ ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ ৱস্ত্ৰযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
যজ্ঞোপৱীতং
ৰাজতং ব্ৰহ্মসূত্ৰং চ কাঞ্চনং চোত্তৰীযকম্ ।
গৃহাণ দেৱ সৰ্ৱজ্ঞ ভক্তানামিষ্টদাযক ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ যজ্ঞোপৱীতং সমৰ্পযামি ।
গন্ধং
চন্দনাগৰু কৰ্পূৰ কস্তূৰী কুঙ্কুমান্ৱিতম্ ।
ৱিলেপনং সুৰশ্ৰেষ্ঠ প্ৰীত্যৰ্থং প্ৰতিগৃহ্যতাম্ ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ শ্ৰীগন্ধান্ ধাৰযামি ।
অক্ষতান্
অক্ষতান্ ধৱলান্ দিৱ্যান্ শালীযাংস্তণ্ডুলান্ শুভান্ ।
গৃহাণ পৰমানন্দ শম্ভুপুত্ৰ নমোঽস্তু তে ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ অলঙ্কৰণাৰ্থং অক্ষতান্ সমৰ্পযামি ।
পুষ্পাণি
সুগন্ধানি চ পুষ্পাণি জাতীকুন্দমুখানি চ ।
একৱিংশতিপত্ৰাণি সঙ্গৃহাণ নমোঽস্তু তে ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ পুষ্পৈঃ পূজযামি ।
অথাঙ্গপূজা
ওঁ গণেশায নমঃ - পাদৌ পূজযামি ।
ওঁ একদন্তায নমঃ - গুল্ফৌ পূজযামি ।
ওঁ শূৰ্পকৰ্ণায নমঃ - জানুনী পূজযামি ।
ওঁ ৱিঘ্নৰাজায নমঃ - জঙ্ঘে পূজযামি ।
ওঁ আখুৱাহনায নমঃ - ঊৰূং পূজযামি ।
ওঁ হেৰম্বায নমঃ - কটিং পূজযামি ।
ওঁ লম্বোদৰায নমঃ - উদৰং পূজযামি ।
ওঁ গণনাথায নমঃ - নাভিং পূজযামি ।
ওঁ গণেশায নমঃ - হৃদযং পূজযামি ।
ওঁ স্থূলকণ্ঠায নমঃ - কণ্ঠং পূজযামি ।
ওঁ স্কন্দাগ্ৰজায ণমহ শ্কন্ধৌ পূজযামি ।
ওঁ পাশহস্তায ণমহ হস্থৌ পূজযামি ।
ওঁ গজৱক্ত্ৰায নমঃ - ৱক্ত্ৰং পূজযামি ।
ওঁ ৱিঘ্নহন্ত্ৰে নমঃ - নেত্ৰং পূজযামি ।
ওঁ শূৰ্পকৰ্ণায নমঃ - কৰ্ণৌ পূজযামি ।
ওঁ ফালচন্দ্ৰায নমঃ - ললাটং পূজযামি ।
ওঁ সৰ্ৱেশ্ৱৰায নমঃ - শিৰঃ পূজযামি ।
ওঁ ৱিঘ্নৰাজায নমঃ - সৰ্ৱাণ্য্ঙ্গাণি পূজযামি ।
অথৈকৱিংশতি পত্ৰপূজা
সুমুখাযনমঃ - মাচীপত্ৰং পূজযামি (দৰ্ভ) ।
গণাধিপায নমঃ - বৃহতীপত্ৰং পূজযামি ।
উমাপুত্ৰায নমঃ - বিল্ৱপত্ৰং পূজযামি (মাৰেডু) ।
গজাননায নমঃ - দুৰ্ৱাযুগ্মং পূজযামি(গৰিক) ।
হৰসূনৱেনমঃ - দত্তূৰপত্ৰং পূজযামি (উম্মেত্ত) ।
লম্বোদৰাযনমঃ - বদৰীপত্ৰং পূজযামি (ৰেগু) ।
গুহাগ্ৰজাযনমঃ - অপামাৰ্গপত্ৰং পূজযামি (উত্তৰেণি) ।
গজকৰ্ণাযনমঃ - তুলসীপত্ৰং পূজযামি ।
একদন্তায নমঃ - চূতপত্ৰং পূজযামি (আম্ৰ) ।
ৱিকটায নমঃ - কৰৱীৰপত্ৰং পূজযামি (গন্নেৰু)।
ভিন্নদন্তায নমঃ - ৱিষ্ণুক্ৰান্তপত্ৰং পূজযামি ।
ৱটৱেনমঃ - দাডিমীপত্ৰং পূজযামি (দানিম্ম) ।
সৰ্ৱেশ্ৱৰাযনমঃ - দেৱদাৰুপত্ৰং পূজযামি ।
ফালচন্দ্ৰায নমঃ - মৰুৱকপত্ৰং পূজযামি ।
হেৰম্বাযনমঃ - সিন্ধুৱাৰপত্ৰং পূজযামি ।
শূৰ্পকৰ্ণাযনমঃ - জাজীপত্ৰং পূজযামি ।
সুৰাগ্ৰজাযনমঃ - গণ্ডকীপত্ৰং পূজযামি ।
ইভৱক্ত্ৰাযনমঃ - শমীপত্ৰং পূজযামি (জম্মি) ।
ৱিনাযকায নমঃ - অশ্ৱত্থপত্ৰং পূজযামি (ৰাৱি) ।
সুৰসেৱিতায নমঃ - অৰ্জুনপত্ৰং পূজযামি (মদ্দি) ।
কপিলায নমঃ - অৰ্কপত্ৰং পূজযামি (জিল্লেডু) ।
শ্ৰী গণেশ্ৱৰায নমঃ - একৱিংশতি পত্ৰাণি পূজযামি ।
একৱিংশতি পুষ্প পূজা
ওঁ পঞ্চাস্য গণপতযে নমঃ - পুন্নাগ পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ মহা গণপতযে নমঃ - মন্দাৰ পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ধীৰ গণপতযে নমঃ - দাডিমী পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ৱিষ্ৱক্সেন গণপতযে নমঃ - ৱকুল পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ আমোদ গণপতযে নমঃ - অমৃণাল(তামৰ) পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ প্ৰমথ গণপতযে নমঃ - পাটলী পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ৰুদ্ৰ গণপতযে নমঃ - দ্ৰোণ পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ৱিদ্যা গণপতযে নমঃ - ধত্তূৰ পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ৱিঘ্ন গণপতযে নমঃ - চম্পক পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ দুৰিত গণপতযে নমঃ - ৰসাল পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ কামিতাৰ্থপ্ৰদ গণপতযে নমঃ - কেতকী পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ সম্মোহ গণপতযে নমঃ - মাধৱী পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ৱিষ্ণু গণপতযে নমঃ - শম্যাক পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ঈশ গণপতযে নমঃ - অৰ্ক পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ গজাস্য গণপতযে নমঃ - কল্হাৰ পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ সৰ্ৱসিদ্ধি গণপতযে নমঃ - সেৱন্তিকা পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ৱীৰ গণপতযে নমঃ - বিল্ৱ পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ কন্দৰ্প গণপতযে নমঃ - কৰৱীৰ পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ উচ্ছিষ্ঠ গণপতযে নমঃ - কুন্দ পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ব্ৰহ্ম গণপতযে নমঃ - পাৰিজাত পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
ওঁ জ্ঞান গণপতযে নমঃ - জাতী পুষ্পং সমৰ্পযামি ।
একৱিংশতি দূৰ্ৱাযুগ্ম পূজা
ওঁ গণাধিপায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ পাশাঙ্কুশধৰায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ আখুৱাহনায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ৱিনাযকায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ঈশপুত্ৰায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ সৰ্ৱসিদ্ধিপ্ৰদায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ একদন্তায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ইভৱক্ত্ৰায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ মূষকৱাহনায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ কুমাৰগুৰৱে নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ কপিলৱৰ্ণায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ ব্ৰহ্মচাৰিণে নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ মোদকহস্তায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ সুৰশ্ৰেষ্ঠায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ গজনাসিকায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ কপিত্থফলপ্ৰিযায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ গজমুখায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ সুপ্ৰসন্নায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ সুৰাগ্ৰজায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ উমাপুত্ৰায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ স্কন্দপ্ৰিযায নমঃ - দূৰ্ৱাযুগ্মং সমৰ্পযামি ।
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ নানাৱিধ পত্ৰ পুষ্পাণি সমৰ্পযামি ।
শ্ৰী ৱিনাযক অষ্টোত্তৰশত নাম পূজা
ওঁ গজাননায নমঃ
ওঁ গণাধ্যক্ষায নমঃ
ওঁ ৱিঘ্নৰাজায নমঃ
ওঁ ৱিনাযকায নমঃ
ওঁ দ্ৱৈমাতুৰায নমঃ
ওঁ দ্ৱিমুখায নমঃ
ওঁ প্ৰমুখায নমঃ
ওঁ সুমুখায নমঃ
ওঁ কৃতিনে নমঃ
ওঁ সুপ্ৰদীপ্তায নমঃ (10)
ওঁ সুখনিধযে নমঃ
ওঁ সুৰাধ্যক্ষায নমঃ
ওঁ সুৰাৰিঘ্নায নমঃ
ওঁ মহাগণপতযে নমঃ
ওঁ মান্যায নমঃ
ওঁ মহাকালায নমঃ
ওঁ মহাবলায নমঃ
ওঁ হেৰম্বায নমঃ
ওঁ লম্বজঠৰায নমঃ
ওঁ হ্ৰস্ৱগ্ৰীৱায নমঃ (20)
ওঁ প্ৰথমায নমঃ
ওঁ প্ৰাজ্ঞায নমঃ
ওঁ প্ৰমোদায নমঃ
ওঁ মোদকপ্ৰিযায নমঃ
ওঁ ৱিঘ্নকৰ্ত্ৰে নমঃ
ওঁ ৱিঘ্নহন্ত্ৰে নমঃ
ওঁ ৱিশ্ৱনেত্ৰে নমঃ
ওঁ ৱিৰাট্পতযে নমঃ
ওঁ শ্ৰীপতযে নমঃ
ওঁ ৱাক্পতযে নমঃ (30)
ওঁ শৃঙ্গাৰিণে নমঃ
ওঁ আশ্ৰিতৱত্সলায নমঃ
ওঁ শিৱপ্ৰিযায নমঃ
ওঁ শীঘ্ৰকাৰিণে নমঃ
ওঁ শাশ্ৱতায নমঃ
ওঁ বল্ৱান্ৱিতায নমঃ
ওঁ বলোদ্দতায নমঃ
ওঁ ভক্তনিধযে নমঃ
ওঁ ভাৱগম্যায নমঃ
ওঁ ভাৱাত্মজায নমঃ (40)
ওঁ অগ্ৰগামিনে নমঃ
ওঁ মন্ত্ৰকৃতে নমঃ
ওঁ চামীকৰ প্ৰভায নমঃ
ওঁ সৰ্ৱায নমঃ
ওঁ সৰ্ৱোপাস্যায নমঃ
ওঁ সৰ্ৱকৰ্ত্ৰে নমঃ
ওঁ সৰ্ৱনেত্ৰে নমঃ
ওঁ সৰ্ৱসিদ্ধিপ্ৰদায নমঃ
ওঁ সৰ্ৱসিদ্ধায নমঃ
ওঁ সৰ্ৱৱন্দ্যায নমঃ (50)
ওঁ নৰ্ৱসিদ্দি-প্ৰদায নমঃ
ওঁ পঞ্চহস্তায নমঃ
ওঁ পাৰ্ৱতীনন্দনায নমঃ
ওঁ প্ৰভৱে নমঃ
ওঁ কুমাৰ গুৰৱে নমঃ
ওঁ কুঞ্জৰাসুৰ-ভঞ্জনায নমঃ
ওঁ কান্তিমতে নমঃ
ওঁ ধৃতিমতে নমঃ
ওঁ কামিনে নমঃ
ওঁ কপিত্থফলপ্ৰিযায নমঃ (60)
ওঁ ব্ৰহ্মচাৰিণে নমঃ
ওঁ ব্ৰহ্মৰূপিণে নমঃ
ওঁ মহোদৰায নমঃ
ওঁ মদোত্কটায নমঃ
ওঁ মহাৱীৰায নমঃ
ওঁ মন্ত্ৰিণে নমঃ
ওঁ মঙ্গলসুস্ৱৰায নমঃ
ওঁ প্ৰমদায নমঃ
ওঁ জ্যাযসে নমঃ
ওঁ যক্ষিকিন্নৰসেৱিতায নমঃ (70)
ওঁ গঙ্গাসুতায নমঃ
ওঁ গণাধীশায নমঃ
ওঁ গম্ভীৰনিনদায নমঃ
ওঁ ৱটৱে নমঃ
ওঁ জ্যোতিষে নমঃ
ওঁ অক্ৰান্ত-পদচিত্প্ৰভৱে নমঃ
ওঁ অভীষ্টৱৰদায নমঃ
ওঁ মঙ্গলপ্ৰদায নমঃ
ওঁ অৱ্যক্ত ৰূপায নমঃ
ওঁ পুৰাণপুৰুষায নমঃ (80)
ওঁ পূষ্ণে নমঃ
ওঁ পুষ্কৰোত্ক্ষিপ্ত-ৱাৰণায নমঃ
ওঁ অগ্ৰগণ্যায নমঃ
ওঁ অগ্ৰপূজ্যায নমঃ
ওঁ অপাকৃতপৰাক্ৰমায নমঃ
ওঁ সত্যধৰ্মিণে নমঃ
ওঁ সখ্যৈ নমঃ
ওঁ সাৰায নমঃ
ওঁ সৰসাম্বুনিধযে নমঃ
ওঁ মহেশায নমঃ (90)
ওঁ ৱিশদাঙ্গায নমঃ
ওঁ মণিকিঙ্কিণী মেখলায নমঃ
ওঁ সমস্তদেৱতামূৰ্তযে নমঃ
ওঁ সহিষ্ণৱে নমঃ
ওঁ ব্ৰহ্মৱিদ্যাদি দানভুৱে নমঃ
ওঁ ৱিষ্ণৱে নমঃ
ওঁ ৱিষ্ণুপ্ৰিযায নমঃ
ওঁ ভক্তজীৱিতায নমঃ
ওঁ ঐশ্ৱৰ্যকাৰণায নমঃ
ওঁ সততোত্থিতায নমঃ (100)
ওঁ ৱিষ্ৱগ্দৃশেনমঃ
ওঁ ৱিশ্ৱৰক্ষা-ৱিধানকৃতে নমঃ
ওঁ কল্যাণগুৰৱে নমঃ
ওঁ উন্মত্তৱেষায নমঃ
ওঁ পৰজযিনে নমঃ
ওঁ সমস্ত জগদাধাৰায নমঃ
ওঁ সৰ্ৱৈশ্ৱৰ্যপ্ৰদায নমঃ
ওঁ শ্ৰী ৱিঘ্নেশ্ৱৰায নমঃ (108)
শ্ৰী মহাগণাধিপতযে নমঃ ।
নানাৱিধ পৰিমল পত্ৰপুষ্প পূজাং সমৰ্পযামি ।
ধূপং
দশাঙ্গং গুগ্গুলোপেতং সুগন্ধি সুমনোহৰম্ ।
উমাসুত নমস্তুভ্যং গৃহাণ ৱৰদো ভৱ ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ ধূপমাঘ্ৰাপযামি ।
দীপং
সাজ্যং ত্ৰিৱৰ্তিসংযুক্তং ৱহ্নিনা দ্যোতিতং মযা ।
গৃহাণ মঙ্গলং দীপং ঈশপুত্ৰ নমোঽস্তু তে ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ দীপং দৰ্শযামি ।
নৈৱেদ্যং
সুগন্ধান্ সুকৃতাংশ্চৈৱ মোদকান্ ঘৃত পাচিতান্ ।
নৈৱেদ্যং গৃহ্যতাং দেৱ চণমুদ্গৈঃ প্ৰকল্পিতান্ ॥
ভক্ষ্যং ভোজ্যং চ লেহ্যং চ চোষ্যং পানীযমেৱ চ ।
ইদং গৃহাণ নৈৱেদ্যং মযা দত্তং ৱিনাযক ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ নৈৱেদ্যং সমৰ্পযামি ।
তাম্বূলং
পূগীফলসমাযুক্তং নাগৱল্লীদলৈৰ্যুতম্ ।
কৰ্পূৰচূৰ্ণসংযুক্তং তাম্বূলং প্ৰতিগৃহ্যতাম্ ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ তাম্বূলং সমৰ্পযামি ।
তাম্বূল চৰ্ৱণানন্তৰং আচমনীযং সমৰ্পযামি ।
নীৰাজনং
ঘৃতৱৰ্তি সহস্ৰৈশ্চ কৰ্পূৰশকলৈস্তথা ।
নীৰাজনং মযা দত্তং গৃহাণ ৱৰদো ভৱ ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ নীৰাজনং সমৰ্পযামি ।
নীৰাজনানন্তৰং আচমনীযং সমৰ্পযামি ।
মন্ত্ৰপুষ্পং
গণাধিপ নমস্তেঽস্তু উমাপুত্ৰাঘনাশন ।
ৱিনাযকেশতনয সৰ্ৱসিদ্ধিপ্ৰদাযক ॥
একদন্তৈকৱদন তথা মূষকৱাহন ।
কুমাৰগুৰৱে তুভ্যমৰ্পযামি সুমাঞ্জলিম্ ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ মন্ত্ৰপুষ্পং সমৰ্পযামি ।
প্ৰদক্ষিণং
প্ৰদক্ষিণং কৰিষ্যামি সততং মোদকপ্ৰিয ।
মদ্ৱিঘ্নং হৰযে শীঘ্ৰং ভক্তানামিষ্টদাযক ॥
আখুৱাহন দেৱেশ ৱিশ্ৱৱ্যাপিন্ ৱিনাযক ।
প্ৰদক্ষিণং কৰোমি ত্ৱাং প্ৰসীদ ৱৰদো ভৱ ॥
যানি কানি চ পাপানি জন্মান্তৰকৃতানি চ ।
তানি তানি প্ৰণশ্যন্তি প্ৰদক্ষিণ পদে পদে ॥
পাপোঽহং পাপকৰ্মাঽহং পাপাত্মা পাপসম্ভৱঃ ।
ত্ৰাহি মাং কৃপযা দেৱ শৰণাগতৱত্সল ॥
অন্যথা শৰণং নাস্তি ত্ৱমেৱ শৰণং মম ।
তস্মাত্কাৰুণ্য ভাৱেন ৰক্ষ ৰক্ষ গণাধিপ ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ আত্মপ্ৰদক্ষিণ নমস্কাৰান্ সমৰ্পযামি ।
সাষ্টাঙ্গ নমস্কাৰং
নমো নমো গণেশায নমস্তে ৱিশ্ৱৰূপিণে ।
নিৰ্ৱিঘ্নং কুৰু মে কামং নমামি ত্ৱাং গজাননা ॥
অগজানন পদ্মাৰ্কং গজানন মহৰ্নিশম্ ।
অনেকদং তং ভক্তানাং একদন্তমুপাস্মহে ॥
নমস্তে ভিন্নদন্তায নমস্তে হৰসূনৱে ।
মমাভীষ্টপ্ৰদো ভূযো ৱিনাযক নমোঽস্তু তে ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ সাষ্টাঙ্গ নমস্কাৰং সমৰ্পযামি ।
প্ৰাৰ্থন
প্ৰসীদ দেৱদেৱেশ প্ৰসীদ গণনাযক ।
ঈপ্সিতং মে ৱৰং দেহি পৰত্ৰ চ পৰাঙ্গতিম্ ॥
ৱিনাযক ৱৰং দেহি মহাত্মন্ মোদকপ্ৰিয ।
অৱিঘ্নং কুৰু মে দেৱ সৰ্ৱকাৰ্যেষু সৰ্ৱদা ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ প্ৰাৰ্থন নমস্কাৰান্ সমৰ্পযামি ।
ৰাজোপচাৰ পূজা
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ । ছত্ৰমাচ্ছাদযামি ।
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ । চামৰৈৰ্ৱীজযামি ।
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ । গীতং শ্ৰাৱযামি ।
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ । নৃত্যং দৰ্শযামি ।
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ । ৱাদ্যং ঘোষযামি ।
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ । আন্দোলিকান্ আৰোহযামি ।
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ । অশ্ৱান্ আৰোহযামি ।
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ । গজান্ আৰোহযামি ।
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ । সমস্ত ৰাজোপচাৰান্ দেৱোপচাৰান্ সমৰ্পযামি ।
পুনৰৰ্ঘ্যং
অৰ্ঘ্যং গৃহাণ হেৰম্ব ৱৰপ্ৰদ ৱিনাযক ।
গন্ধপুষ্পাক্ষতৈৰ্যুক্তং ভক্ত্যা দত্তং মযা প্ৰভো ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ ইদমৰ্ঘ্যং ইদমৰ্ঘ্যং ইদমৰ্ঘ্যম্ ।
নমস্তুভ্যং গণেশায নমস্তে ৱিঘ্ননাযক ।
পুনৰৰ্ঘ্যং প্ৰদাস্যামি গৃহাণ গণনাযক ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ ইদমৰ্ঘ্যং ইদমৰ্ঘ্যং ইদমৰ্ঘ্যম্ ।
নমস্তে ভিন্নদন্তায নমস্তে হৰসূনৱে ।
যিদমৰ্ঘ্যং প্ৰদাস্যামি গৃহাণ গণনাযক ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ ইদমৰ্ঘ্যং ইদমৰ্ঘ্যং ইদমৰ্ঘ্যম্ ।
গৌৰ্যঙ্গমলসম্ভূত স্ৱামি জ্যেষ্ঠ ৱিনাযক ।
গণেশ্ৱৰ গৃহাণাৰ্ঘ্যং গজানন নমোঽস্তু তে ॥
ওঁ শ্ৰী ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযক স্ৱামিনে নমঃ ইদমৰ্ঘ্যং ইদমৰ্ঘ্যং ইদমৰ্ঘ্যম্ ।
সমৰ্পণং
যস্য স্মৃত্যা চ নামোক্ত্যা তপঃ পূজা ক্ৰিযাদিষু ।
ন্যূনং
সম্পূৰ্ণতাং যাতি সদ্যো ৱন্দে গজাননম্ ॥ মন্ত্ৰহীনং ক্ৰিযাহীনং ভক্তিহীনং ৱিনাযক । যত্পূজিতং মযা দেৱ পৰিপূৰ্ণং তদস্তু তে ॥ অনযা ধ্যানাৱহনাদি ষোডশোপচাৰ পূজযা ভগৱান্ সৰ্ৱাত্মকঃ শ্ৰী সিদ্ধি ৱিনাযকঃ স্ৱামি সুপ্ৰীতো সুপ্ৰসন্নো ৱৰদো ভৱন্তু । ৱিঘ্নেশ্ৱৰ কথা A very long time ago, sages who had accomplished the most intense meditative vows and other distinguished brahmins had gathered in the Naimisha forest to ask Sūta, an accomplished Sage, if there was any sacred vow that one can undertake so as to complete one’s work or initiative without any obstacles and can bear fruits of labour as desired, and that if there was one, they requested him to kindly throw light upon it. Upon being greeted with verbal niceties in this manner, Sage Sūta, who was an erudite Puranic scholar and a master of all Shastras, says, “In the past, during the gory war for the kingdom of Hastinapura between the cousins – Pāndavas and Kauravas, the eldest of the Pandavas, Dharma Rāja (Yudhishtira) requests Krishna to enlighten him of the God who is to be prayed to win the war and of a sacred vow that when carried out would help win back the lost kingdom. To this, Lord Krishna answers that every year, on the 4th day of the bright fortnight in the Bhādrapada month, one must perform Sri Varasiddhi Vināyaka Vrata. He adds that the vower must bathe with sesame seed oil, dressed in clean and new clothes, be clean minded on that day and to the best of his strength and ability, make an idol of the Lord using gold, silver, copper or clay, and pray to this idol. He further adds that this idol of Ganesha must be Ekadanta – one-toothed (one-tusked); Shurpa-karna – comprising of ears like a winnowing fan; Chatur-bhuja – the one with four hands, and there’s a noose, elephant goad, kadubu – a traditional stuffed dessert and Abhaya mudra – a gesture of fearlessness in each of his hands. This idol is seated on a well-decorated ornamental dais and is to be worshipped with bhakti – infallible devotion. The vower must offer sandalwood in the name of Ganadhipa (The chief of all Ganas or clans); flowers in the name of Vināyaka (the one without a ruler); incense sticks in the name of Umasuta (the son of Goddess Uma); lamps lit using cotton wicks soaked in ghee, in the name of Rudrapriya (the one loved by Lord Rudra); twenty-one modaks (fried or steamed stuffed dumplings) in the name of Vighna-nāshaka (the destroyer of Obstacles); twenty-one fresh Bermuda grass strips, while chanting twenty-one Ganadhipa names, and aarti (a religious ritual where in a flame/light is offered to the deity) using camphor. Ten of the twenty-one modaks should be donated to needy people along with dakshina (a token of offering either in money or material gifts) and their blessings are to be accepted. If thus done, all the good-intentioned goals and aspirations shall fructify. Earlier, Lord Shiva during the burning of Tripura; King Rāma during the search for his wife, Sīta; Bhagīratha who got the river Gangā to the earth; the Gods and demons during the churning of ocean for Amrita (the elixir of life) and Samba, ailing with leprosy, had performed and gained blessings by observing Varasiddhi Vināyaka Vrata. And thus, Krishna persuaded Yudhishtira to undertake this sacred vow to win back his kingdom.” “By observing this vrata, the impoverished gain wealth, the childless beget offspring, a married woman is guaranteed with long companionship, students earn useful knowledge, and a maiden would be blessed with a perfect husband.” Thus, Sage Sūta preaches the other saints about the Varasiddhi Vināyaka Vrata and summarizes that one would befall wrongful accusations if one peeks at the Moon on the fourth day of the bright fortnight in the Bhādrapada month. As a remedy, one must listen to the Syamantakopakhyana (an apologue about a jewel named Syamantaka). Upon hearing this, the other scholarly monks request Sage Sūta to elaborate about the legend behind Syamantaka jewel. শ্যমন্তকোপাখ্যান (The legend of the Syamantaka Jewel) A very long time ago, Lord Shiva anoints Ganesha as the chief of all Ganas (clan of attendants to Lord Shiva), blesses him with the eight classical siddhis (accomplishments) and buddhi (knowledge) as his two wives in the presence of all the Gods. Lord Brahma further blesses that anyone who offers twenty-one modaks to Lord Ganesha, their hard work shall be fructified with the blessings of the Lord Ganesha. Saying so, Lord Brahma offers twenty-one modaks to Lord Ganesha and seeks blessings to carry on his work of Creation without any impediments. The blissful Ganesha then happens to set off on his vehicle – the mouse along with his two wives, Siddhi and Buddhi on a relaxed vacation. As He passed by the haughty Chandra (the Moon personified), who was arrogant of his beauty, in the Chandraloka (the Moon), He was laughed at in a condescending manner by Chandra. The enraged Ganesha curses that his beauty shall wane. Chandra gets terrified of the curse and hides under a lotus. The other Gods found pity and persuaded Chandra to offer respectful apologies to the Lord. Upon doing so, an obliging Ganesha, offered to reduce the gravity of curse and announced that anyone who peeks at Chandra on the fourth day of the bright fortnight in the Bhādrapada month shall be subject to wrongful accusations, and to be released of the perilous bane, one must read or listen to the legend of Syamantaka jewel. Chandra was filled with humility and devotion and observed the Varasiddhi Vināyaka Vrata as a token of gratitude. In the Dwapara Yuga, Lord Narayana incarnates as the son of Vasudeva and Devaki, bearing the name Krishna, with a sole intention of relieving the earth of all the evils (and thus reducing the load it bears). Ugrasena’s son Satrājit, a Yadava nobleman prayed ardently to the Sun God. Upon being delighted by his devotion, the Sun God appears in front of him as a dazzling fiery shape. Satrājit requests the Lord to appear in a less blinding form. The Sun God removes the Syamantaka jewel off his neck so as to show His real self with a body like burnished copper and slightly red eyes. Satrājit was elated and offered his greetings and adorations, for which he was gifted with the boon of Syamantaka jewel. He was also apprised that if worn with utter austerity and cleanliness (with respect to both body and mind), the jewel would bestow eight folds of gold each day. When Satrājit returned to Dwāraka with Syamantaka jewel around his neck, people mistook him for the Sun God. He later presented it to his brother Prasena, who was also a ruler of the Yādava province. On one such day, Prasena happened to wear the Syamantaka jewel and set off hunting with Krishna and Balarāma. In the forest, Prasena was killed unfortunately by a lion that takes the jewel along with it. However, later, the lion was killed by the king of bears, Jāmbavanta, who adorned this jewel on his daughter, Jāmbavati in his cave. At the same time, as Krishna returned to Dwāraka, a wrongful rumour spread across the city like wildfire alleging that Krishna killed Prasena in the forest for the Syamantaka jewel. Krishna having felt miserable at this blame, learnt from Sage Narada that performing Varasiddhi Vināyaka Vrata on the fourth day of the bright fortnight in the Bhādrapada month would liberate him of all the blame. Having followed his instructions, Krishna set off to the forest, tracing the whereabouts of Prasena. The path led him to the traces of Prasena and the lion, both of whom were dead by then, and then to the cave of Jāmbavanta. Krishna discovered the Syamantaka jewel around Jāmbavati. An overjoyed Krishna blew his conch and attracted the attention of Jāmbavanta. A violent war broke out between the two inside the cave for twenty-one days. The people outside the cave almost lost hopes that Krishna would make it alive, while inside the cave Krishna had to engage for a very long time to gradually tire out Jāmbavanta. Eventually, Krishna presents his Rāmāvatāra (incarnation as Lord Rāma) and thus reveals that He is indeed the respected friend of Jāmbavanta from the Treta Yuga. Jāmbavanta then, graciously accepts defeat and offers his daughter Jāmbavati in marriage to Krishna. And then, along with her even the Syamantaka jewel makes its way to Dwāraka. Krishna goes on to return the jewel to Satrājit, who upon knowing the truth, offers his daughter Satyabhāma in marriage to Krishna and lets him keep the Syamantaka jewel. Thus, the peeking of Chandra on that particular day and the corresponding observance of Varasiddhi Vināyaka Vrata absolved Krishna off the wrongful accusation. Similarly, anyone who happens to catch a glimpse of the moon on the fourth day of Bhādrapada month, during the bright fortnight can chant the following verse to be free of the consequences: সিংহঃ প্ৰসেনমৱধীত্ সিংহো ঝ্āম্বৱতা হতঃ । সুকুমাৰক মা ৰোদীঃ তৱ-হ্যেষ-শ্শ্যমন্তকঃ ॥ ইতি ধাত্ৰ্যুক্ত সুশ্লোকং যশ্চ স্মৃত্যা জলং পিবেত্ । দৈৱদৃষ্ট নষ্ট চন্দ্ৰ দোষাদেৱ প্ৰমুচ্যতে । A lion killed Prasena; the lion was killed by Jāmbavan. Don't cry, O dear child! This Syamantaka jewel is yours. The one who reads this Sloka and drinks water afterwards will not face any wrongful blame even when they see the moon on this day. Also, one is not just liberated from wrongful blame due to such circumstances by either reading or listening to this legend about the Syamantaka jewel but is also blessed with all kinds of comforts and happiness by Ganesha. It is in this way, Sage Sūta explains about the story behind Varasiddhi Vināyaka to all the scholars and monks seated in his hermitage. Thus, ends the excerpt from Skānda Purāna about the Legend of Syamantaka Jewel. উদ্ৱাসন যজ্ঞেন যজ্ঞমযজন্ত দেৱাঃ । তানি ধৰ্মাণি প্ৰথমান্যাসন্ন্ । তে হ নাক-ম্মহিমানঃ সচন্তে । যত্ৰ পূৰ্ৱে সাধ্যা-স্সন্তি দেৱাঃ ॥ অস্মিন্ বিম্বে প্ৰতিষ্ঠিতং ৱৰসিদ্ধি ৱিনাযকং যথাস্থানমুদ্ৱাসযমি ॥ সঙ্কট নাশন গণেশ স্তোত্ৰং প্ৰণম্য শিৰসা দেৱং গৌৰীপুত্ৰং ৱিনাযকম্ । ভক্তাৱাসং স্মৰেন্নিত্যমাযুষ্কামাৰ্থসিদ্ধযে ॥ 1 ॥ প্ৰথমং ৱক্ৰতুণ্ডং চ একদন্তং দ্ৱিতীযকম্ । তৃতীযং কৃষ্ণপিঙ্গাক্ষং গজৱক্ত্ৰং চতুৰ্থকম্ ॥ 2 ॥ লম্বোদৰং পঞ্চমং চ ষষ্ঠং ৱিকটমেৱ চ । সপ্তমং ৱিঘ্নৰাজং চ ধূম্ৰৱৰ্ণং তথাষ্টমম্ ॥ 3 ॥ নৱমং ভালচন্দ্ৰং চ দশমং তু ৱিনাযকম্ । একাদশং গণপতিং দ্ৱাদশং তু গজাননম্ ॥ 4 ॥ দ্ৱাদশৈতানি নামানি ত্ৰিসন্ধ্যং যঃ পঠেন্নৰঃ । ন চ ৱিঘ্নভযং তস্য সৰ্ৱসিদ্ধিকৰং পৰম্ ॥ 5 ॥ ৱিদ্যাৰ্থী লভতে ৱিদ্যাং ধনাৰ্থী লভতে ধনম্ । পুত্ৰাৰ্থী লভতে পুত্ৰান্মোক্ষাৰ্থী লভতে গতিম্ ॥ 6 ॥ জপেদ্গণপতিস্তোত্ৰং ষড্ভিৰ্মাসৈঃ ফলং লভেত্ । সংৱত্সৰেণ সিদ্ধিং চ লভতে নাত্ৰ সংশযঃ ॥ 7 ॥ অষ্টভ্যো ব্ৰাহ্মণেভ্যশ্চ লিখিত্ৱা যঃ সমৰ্পযেত্ । তস্য ৱিদ্যা ভৱেত্সৰ্ৱা গণেশস্য প্ৰসাদতঃ ॥ 8 ॥ ইতি শ্ৰীনাৰদপুৰাণে সঙ্কষ্টনাশনং নাম গণেশ স্তোত্ৰম্ । ৱিনাযক মঙ্গলাচৰণং (তেলুগু) উ ॥ তোণ্ডমুনেকদন্তমু তোৰপু বোজ্জযু ৱাম হস্তমুন্ মেণ্ডুগ ম্ৰোযু গজ্জেলু মেল্লনি চূপুলু মন্দহাসমুন্ কোণ্ডোক গুজ্জু ৰূপমুন কোৰিন ৱিদ্যলকেল্ল নোজ্জৱৈ যুণ্ডেডু পাৰ্ৱতী তনয ওযি গণাধিপা! নীকু ম্ৰোক্কেদন্ তোলুত নৱিঘ্নমস্তনুচু ধূৰ্জটী নন্দন নীকু ম্ৰোক্কেদন্ ফলিতমু সেযৱয্য নিনু প্ৰাৰ্ধন জেসেদ নেকদন্ত না ৱলপটি চেতি ঘণ্টমুন ৱাক্কুন নেপুডু বাযকুণ্ডুমী তলপুন নিন্নু ৱেডেদনু দৈৱগণাধিপ লোক নাযকা! ক ॥ তলচিতিনে গণনাথুনি তলচিতিনে ৱিঘ্নপতিনি দলচিন পনিগা দলচিতিনে হেৰম্বুনি দলচিন না ৱিঘ্নমুলনু তোলগুট কোৰকুন্ অটুকুলু কোব্বৰি পলুকুলু চিটি বেল্লমু নানুব্ৰালু চেৰকু ৰসম্বুন্ নিটলাক্ষুনগ্ৰ সুতুনকু পটুকৰমুগ ৱিন্দু চেতু প্ৰাৰ্থিন্তু মদিন্ ও বোজ্জগণপয্য নী বণ্টু নেনয্য – উণ্ড্ৰাল্ল মীদিকি দণ্ডু পম্পু । কম্মনি নেয্যিযু কডুমুদ্দপপ্পুনু – বোজ্জৱিৰুগগ দিনুচু পোৰলুকোনুচু । জয মঙ্গলং নিত্য শুভ মঙ্গলম্ । ৱেণ্ডিপল্লেৰমুলো ৱেযিৱেল মুত্যালু – কোণ্ডলুগ নীলমুলু কলিযবোসি । মেণ্ডুগনু হাৰমুলু মেডনিণ্ড ৱেসিকোনি – দণ্ডিগা নীকিত্তু ধৱলাৰতি ॥ জয ॥ শ্ৰীমূৰ্তিৱন্দ্যুনকু চিন্মযানন্দুনকু - ভাসুৰস্তোত্ৰুনকু শাশ্ৱতুনকু । সোমাৰ্কনেত্ৰুনকু সুন্দৰাকাৰুনকু - কামৰূপুনকু শ্ৰী গণনাধুনকুনু ॥ জয ॥ একদন্তম্বুনু এল্লগজৱদনম্বু – বাগযিন তোণ্ডম্বু ৱলপু কডুপু । জোকযুন মূষিকমু সোৰিদিনেক্কাডুচুনু – ভৱ্যুডগু দেৱগণপতিকি নিপুডু ॥ জয ॥ চেঙ্গল্ৱ চেমন্তি চেলৰেগি গন্নেৰু তামৰলু তঙ্গেডু তৰচুগানু । পুষ্পজাতুলু তেচ্চি পূজিন্তু নেনেপুডু বহুবুদ্ধি গণপতিকি বাগুগানু ॥জয ॥

Explore More