॥ षष्ठः सर्गः ॥
अथ तां गन्तुमशक्तां चिरमनुरक्तां लतागृहे दृष्ट्वा ।
तच्चरितं गोविन्दे मनसिजमन्दे सखी प्राह ॥ 37 ॥
तदधरमधुरमधूनि पिबन्तम् ॥
नाथ हरे जगन्नाथ हरे सीदति राधा वासगृहे - ध्रुवम् ॥ 1 ॥
पतति पदानि कियन्ति चलन्ती ॥ 2 ॥
जीवति परमिह तव रतिकलया ॥ 3 ॥
मधुरिपुरहमिति भावनशीला ॥ 4 ॥
हरिरिति वदति सखीमनुवारम् ॥ 5 ॥
हरिरुपगतइति तिमिरमनल्पम् ॥ 6 ॥
विलपति रोदिति वासकसज्जा ॥ 7 ॥
रसिकजनं तनुतामतिमुदितम् ॥ 8 ॥
तव कितव विधत्तेऽमन्दकन्दर्पचिन्तां रसजलधिनिमग्ना ध्यानलग्ना मृगाक्षी ॥ 38 ॥
इत्याकल्पविकल्पतल्परचनासङ्कल्पलीलाशत-व्यासक्तापि विना त्वया वरतनुर्नैषा निशां नेष्यति ॥ 39 ॥
रधायावचनं तदध्वगमुखान्नन्दान्तिकेगोपतो गोविन्दस्यजयन्ति सायमतिथिप्राशस्त्यगर्भागिरः॥ 40 ॥
