ഗീതഗോവിന്ദം അഷ്ടമഃ സര്ഗഃ - വിലക്ഷ്യ ലക്ഷ്മീപതിഃ

॥ വിലക്ഷ്യലക്ഷ്മീപതിഃ ॥
അഥ കഥമപി യാമിനീം വിനീയ സ്മരശരജര്ജരിതാപി സാ പ്രഭാതേ ।
അനുനയവചനം വദന്തമഗ്രേ പ്രണതമപി പ്രിയമാഹ സാഭ്യസൂയമ് ॥ 49 ॥

॥ ഗീതം 17 ॥
രജനിജനിതഗുരുജാഗരരാഗകഷായിതമലസനിവേശമ് ।
വഹതി നയനമനുരാഗമിവ സ്ഫുടമുദിതരസാഭിനിവേശമ് ॥
ഹരിഹരി യാഹി മാധവ യാഹി കേശവ മാ വദ കൈതവവാദം താമനുസര സരസീരുഹലോചന യാ തവ ഹരതി വിഷാദമ് ॥ 50 ॥
കജ്ജലമലിനവിലോചനചുമ്ബനവിരചിതനീലിമരൂപമ് ।
ദശനവസനമരുണം തവ കൃഷ്ണ തനോതി തനോരനുരൂപമ് ॥ 2 ॥
വപുരനുഹരതി തവ സ്മരസങ്ഗരഖരനഖരക്ഷതരേഖമ് ।
മരകതശകലകലിതകലധൌതലിപിരേവ രതിജയലേഖമ് ॥ 3 ॥
ചരണകമലഗലദലക്തകസിക്തമിദം തവ ഹൃദയമുദാരമ് ।
ദര്ശയതീവ ബഹിര്മദനദ്രുമനവകിസലയപരിവാരമ് ॥ 4 ॥
ദശനപദം ഭവദധരഗതം മമ ജനയതി ചേതസി ഖേദമ് ।
കഥയതി കഥമധുനാപി മയാ സഹ തവ വപുരേതദഭേദമ് ॥ 5 ॥
ബഹിരിവ മലിനതരം തവ കൃഷ്ണ മനോഽപി ഭവിഷ്യതി നൂനമ് ।
കഥമഥ വഞ്ചയസേ ജനമനുഗതമസമശരജ്വരദൂനമ് ॥ 6 ॥
ഭ്രമതി ഭവാനബലാകവലായ വനേഷു കിമത്ര വിചിത്രമ് ।
പ്രഥയതി പൂതനികൈവ വധൂവധനിര്ദയബാലചരിത്രമ് ॥ 7 ॥
ശ്രീജയദേവഭണിതരതിവഞ്ചിതഖണ്ഡിതയുവതിവിലാപമ് ।
ശൃണുത സുധാമധുരം വിബുധാ വിബുധാലയതോഽപി ദുരാപമ് ॥ 8 ॥
തദേവം പശ്യന്ത്യാഃ പ്രസരദനുരാഗം ബഹിരിവ പ്രിയാപാദാലക്തച്ഛുരിതമരുണച്ഛായഹൃദയമ് ।
മമാദ്യ പ്രഖ്യാതപ്രണയഭരഭങ്ഗേന കിതവ ത്വദാലോകഃ ശോകാദപി കിമപി ലജ്ജാം ജനയതി ॥ 50 ॥