Lord Hanuman

হনুমত্প্ৰসাদস্তোত্ৰম্

(Hanumatprasadastotram in Assamese)

Bhairoji Ranganatha

Also known as hanumat prasada stotram bhairoji · hanumatprasadastotra · vilaso vaidehihrdayakamalonmilanakala

A poet's hymn, and what it asks for throughout is not protection but speech. Its first verse sets him in the Ashoka grove as the adept of words, skilled in the art of making the lotus of Vaidehi's heart open, and asks him to give us here the sweetness of words. The second is the childhood, told for the same purpose: taking the lord of lights as he rose in the sky for a fruit of the wish-tree, ripe and sweet, he set out to seize it while he was still coming out of his mother — may he grant a flood to my speech. The third remembers what happened when the Wind withdrew, the whole world left stiff and deaf and helpless, and the powers in heaven casting about for words that would appease him. Its long ornate metre is as much the point as its matter.

ৱিলাসো ৱৈদেহীহৃদযকমলোন্মীলনকলা-
ৱিদগ্ধো ৱাচাং যঃ সমভৱদশোকাৱনিতলে ।
প্ৰমাদ্যল্লঙ্কেশস্মযৱিদলনোদ্দামমহিমা
স দদ্যাদস্মাকং সুৰভিৰিহ ৱাচাং মধুৰতাম্ ॥ ১॥
ত্ৱিষামীশং দেৱং ৱিযতি সমুদঞ্চত্স্ৱকিৰণং
সুৰদ্ৰোৰ্মন্ৱানঃ ফলমিতি পৰীপাকমধুৰম্ ।
গ্ৰহীতুং তং মাতুৰ্বহিৰৱতৰন্নেৱ জঠৰাত্
সমুদ্যুক্তো যোঽভূত্ স ৱিতৰতু ঘাটীং মম গিৰাম্ ॥ ২॥
তুৰাসাহি স্তোকং ৰচিতৱতি যস্মিন্নৱিনযং
ৱিতন্ৱন্তং স্তব্ধং বধিৰমৱশং লোকমখিলম্ ।
সমাধাতুং কৢপ্তং কতি কতি সমীৰং স্তুতিগিৰঃ
সমন্তাদ্ৱৈধাত্ৰ্যো দিৱি সমুদিতা নঃ স শৰণম্ ॥ ৩॥
তপস্তপ্ত্ৱা তীৱ্ৰং জগতি শৰদাং যচ্ছতমহো
সুৰাণাং সৰ্ৱেষাং সমভিলষিতং চাপ্যসুলভম্ ।
তদস্মিন্ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰং সমজনি যযা কুণ্ঠিতবলং
নমস্তস্যৈ শক্ত্যৈ প্ৰণতজনগত্যৈ ভৱতু মে ॥ ৪॥
পুৰস্তাদুল্লোলোচ্চলদলঘুৱীচীতৰলিতং
পযোধিং সংৱীক্ষ্য দ্ৰুতগলিতধৈৰ্যে কপিকুলে ।
জজৃম্ভে গম্ভীৰা তনুৰধিমহেন্দ্ৰক্ষিতিধৰং
যদীযা দিৱ্যা সা ভৱতু মম ভৱ্যায মহতে ॥ ৫॥
মহাৱেগে তস্মিন্ তৰতি জলধিং সাহ্যৱিধযে
সমাযাতাঃ কেচিন্ন পৰিগণিতাঃ কাৰ্যৱশতঃ ।
ৱিনশ্যদ্ৱিশ্ৱাসে মৰণশৰণে দুৰ্গতজনে
সুখং ৱা দুঃখং ৱা কিমু কলযতে কাৰ্যপৰতা ॥ ৬॥
গভীৰপ্ৰোন্মীলন্নতৱলিতনাভীৱিলসিতং
মদোদ্যল্লোলম্বদ্যুতিৰুচিৰৰোমাৱলিযুতম্ ।
সমুন্মীলত্সান্দ্ৰত্ৰিৱলিজিতগঙ্গাম্বুললিতং
নতাঙ্গীৱৃন্দং কো ভৱতি ৱিমুখো ৱীক্ষ্য যদৃতে ॥ ৭॥
স্ফুটন্মল্লীমালাকলিতকবৰীভাৰৰুচিৰাঃ
সমঞ্চদ্ৱক্ষোজদ্ৱযৱিহতকোকীমদভৰাঃ ।
সমৃধ্যত্তাৰুণ্যা নিশি ৱিৱসনা ৱীক্ষ্য যুৱতী-
ৰ্ৱিনা তং ধীৰাগ্ৰ্যং জগতি গণযেত্ তুচ্ছমিহ কঃ ॥ ৮॥
ত্ৰিলোকীকল্যাণী ত্ৰিষৱণপৰাণামভিমতা
ত্ৰযীৱেদ্যা স্তুত্যা ত্ৰিদশপতিসন্ত্ৰাণনিপুণা ।
দিদীপে শাখেৱ ক্ষিতিনিপতিতা প্ৰোন্নততৰো-
ৰশোকোদ্যানে যন্নযনসুভগা দীপ্তিকলিকা ॥ ৯॥
দযাসাৰদ্ৰোণী দৰদলিতপঙ্কেৰুহৰুচিঃ
শৰজ্জ্যোত্স্নাধাৰা শমধনজনানন্দজননী ।
অশোকোদ্যানেঽৰ্চিঃকলিতকৰুণী কাপি ৰুৰুচে
যদগ্ৰে কল্যাণী কলযতু স নঃ কামিতমিহ ॥ ১০॥
ৱিলুপ্তে ৱিশ্ৱাসে ৱিগতৱতি ধৈৰ্যে দ্ৰুমতলে
নিৰূপাভিৰ্হংহো ৱিনযৰহিতাভিঃ পৰিৱৃতৌ ।
নিদেশে যো ভাৱঃ সমজনি ৰহো ভূষণৱৰে
চিৰাদ্ দৃষ্টে দেৱ্যা তমনুগদিতুং কো নু চতুৰঃ ॥ ১১॥
পটীযান্ পাথোধেঃ সলিলমখিলং শোষকলিলং
ৱিধাতুং লঙ্কাং ৱা ভসিতকলুষাং মাৰুতসখঃ ।
যদীযং ৱালাগ্ৰং স্ৱযমধিগতো নাদহদহো
স মে দেৱো হাৰ্দং ৱ্যপনযতু গাঢান্ধতমসম্ ॥ ১২॥
সমুত্সাহং ব্ৰূমঃ কথমিৱ কপীনাং যদুদিতে
সমুত্কণ্ঠা সৰ্ৱঙ্কষপটুনি গম্ভীৰৱচসি ।
অহো দৃষ্টা সীতেত্যমৃতৰসনিষ্যন্দমধুৰে
নিষোদদ্বালানামিৱ স জযতান্মাতৃৱচনে ॥ ১৩॥
যদানীতে সান্দ্ৰস্ফুৰদনুপমানন্দলহৰী
যথা ধেনোৰ্ৱত্সেঽস্ৰৱদিৱ জগন্মূৰ্তিহৃদযে ।
স দেৱীমূৰ্ধালঙ্কৰণমহিতে দৃষ্টিৱিষযে
মণৌ স্যান্মে ভূত্যৈ প্ৰণতজনচিন্তামণিৱৰে ॥ ১৪॥
জযতু জযতু ৰম্যং ব্ৰহ্মচৰ্যস্য ভাগ্যং
জযতু জযতু দেৱ্যা অঞ্জনাযাশ্চ ভাগ্যম্ ।
জযতু চ ৰঘুৱীৰে ভক্তিমদ্ভাগধেযং
জযতু ৱিশৰণানাং পক্ত্ৰিমং ভাগধেযম্ ॥ ১৫॥
ভৈৰোজীৰঙ্গনাথেন কৃতং স্তোত্ৰং হনুমতঃ ।
ভূযাদ্ ভূত্যৈ ৰসৱিদাং ভক্তিভাজাং হনুমতি ॥ ১৬॥
॥ ইতি ভৈৰজীৰঙ্গনাথকৃতং শ্ৰীহনুমত্প্ৰসাদস্তোত্ৰং সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More