Lord Hanuman

ഹനുമത്പ്രസാദസ്തോത്രമ്

(Hanumatprasadastotram in Malayalam)

Bhairoji Ranganatha

Also known as hanumat prasada stotram bhairoji · hanumatprasadastotra · vilaso vaidehihrdayakamalonmilanakala

A poet's hymn, and what it asks for throughout is not protection but speech. Its first verse sets him in the Ashoka grove as the adept of words, skilled in the art of making the lotus of Vaidehi's heart open, and asks him to give us here the sweetness of words. The second is the childhood, told for the same purpose: taking the lord of lights as he rose in the sky for a fruit of the wish-tree, ripe and sweet, he set out to seize it while he was still coming out of his mother — may he grant a flood to my speech. The third remembers what happened when the Wind withdrew, the whole world left stiff and deaf and helpless, and the powers in heaven casting about for words that would appease him. Its long ornate metre is as much the point as its matter.

വിലാസോ വൈദേഹീഹൃദയകമലോന്മീലനകലാ-
വിദഗ്ധോ വാചാം യഃ സമഭവദശോകാവനിതലേ ।
പ്രമാദ്യല്ലങ്കേശസ്മയവിദലനോദ്ദാമമഹിമാ
സ ദദ്യാദസ്മാകം സുരഭിരിഹ വാചാം മധുരതാമ് ॥ ൧॥
ത്വിഷാമീശം ദേവം വിയതി സമുദഞ്ചത്സ്വകിരണം
സുരദ്രോര്മന്വാനഃ ഫലമിതി പരീപാകമധുരമ് ।
ഗ്രഹീതും തം മാതുര്ബഹിരവതരന്നേവ ജഠരാത്
സമുദ്യുക്തോ യോഽഭൂത് സ വിതരതു ഘാടീം മമ ഗിരാമ് ॥ ൨॥
തുരാസാഹി സ്തോകം രചിതവതി യസ്മിന്നവിനയം
വിതന്വന്തം സ്തബ്ധം ബധിരമവശം ലോകമഖിലമ് ।
സമാധാതും കൢപ്തം കതി കതി സമീരം സ്തുതിഗിരഃ
സമന്താദ്വൈധാത്ര്യോ ദിവി സമുദിതാ നഃ സ ശരണമ് ॥ ൩॥
തപസ്തപ്ത്വാ തീവ്രം ജഗതി ശരദാം യച്ഛതമഹോ
സുരാണാം സര്വേഷാം സമഭിലഷിതം ചാപ്യസുലഭമ് ।
തദസ്മിന് ബ്രഹ്മാസ്ത്രം സമജനി യയാ കുണ്ഠിതബലം
നമസ്തസ്യൈ ശക്ത്യൈ പ്രണതജനഗത്യൈ ഭവതു മേ ॥ ൪॥
പുരസ്താദുല്ലോലോച്ചലദലഘുവീചീതരലിതം
പയോധിം സംവീക്ഷ്യ ദ്രുതഗലിതധൈര്യേ കപികുലേ ।
ജജൃമ്ഭേ ഗമ്ഭീരാ തനുരധിമഹേന്ദ്രക്ഷിതിധരം
യദീയാ ദിവ്യാ സാ ഭവതു മമ ഭവ്യായ മഹതേ ॥ ൫॥
മഹാവേഗേ തസ്മിന് തരതി ജലധിം സാഹ്യവിധയേ
സമായാതാഃ കേചിന്ന പരിഗണിതാഃ കാര്യവശതഃ ।
വിനശ്യദ്വിശ്വാസേ മരണശരണേ ദുര്ഗതജനേ
സുഖം വാ ദുഃഖം വാ കിമു കലയതേ കാര്യപരതാ ॥ ൬॥
ഗഭീരപ്രോന്മീലന്നതവലിതനാഭീവിലസിതം
മദോദ്യല്ലോലമ്ബദ്യുതിരുചിരരോമാവലിയുതമ് ।
സമുന്മീലത്സാന്ദ്രത്രിവലിജിതഗങ്ഗാമ്ബുലലിതം
നതാങ്ഗീവൃന്ദം കോ ഭവതി വിമുഖോ വീക്ഷ്യ യദൃതേ ॥ ൭॥
സ്ഫുടന്മല്ലീമാലാകലിതകബരീഭാരരുചിരാഃ
സമഞ്ചദ്വക്ഷോജദ്വയവിഹതകോകീമദഭരാഃ ।
സമൃധ്യത്താരുണ്യാ നിശി വിവസനാ വീക്ഷ്യ യുവതീ-
ര്വിനാ തം ധീരാഗ്ര്യം ജഗതി ഗണയേത് തുച്ഛമിഹ കഃ ॥ ൮॥
ത്രിലോകീകല്യാണീ ത്രിഷവണപരാണാമഭിമതാ
ത്രയീവേദ്യാ സ്തുത്യാ ത്രിദശപതിസന്ത്രാണനിപുണാ ।
ദിദീപേ ശാഖേവ ക്ഷിതിനിപതിതാ പ്രോന്നതതരോ-
രശോകോദ്യാനേ യന്നയനസുഭഗാ ദീപ്തികലികാ ॥ ൯॥
ദയാസാരദ്രോണീ ദരദലിതപങ്കേരുഹരുചിഃ
ശരജ്ജ്യോത്സ്നാധാരാ ശമധനജനാനന്ദജനനീ ।
അശോകോദ്യാനേഽര്ചിഃകലിതകരുണീ കാപി രുരുചേ
യദഗ്രേ കല്യാണീ കലയതു സ നഃ കാമിതമിഹ ॥ ൧൦॥
വിലുപ്തേ വിശ്വാസേ വിഗതവതി ധൈര്യേ ദ്രുമതലേ
നിരൂപാഭിര്ഹംഹോ വിനയരഹിതാഭിഃ പരിവൃതൌ ।
നിദേശേ യോ ഭാവഃ സമജനി രഹോ ഭൂഷണവരേ
ചിരാദ് ദൃഷ്ടേ ദേവ്യാ തമനുഗദിതും കോ നു ചതുരഃ ॥ ൧൧॥
പടീയാന് പാഥോധേഃ സലിലമഖിലം ശോഷകലിലം
വിധാതും ലങ്കാം വാ ഭസിതകലുഷാം മാരുതസഖഃ ।
യദീയം വാലാഗ്രം സ്വയമധിഗതോ നാദഹദഹോ
സ മേ ദേവോ ഹാര്ദം വ്യപനയതു ഗാഢാന്ധതമസമ് ॥ ൧൨॥
സമുത്സാഹം ബ്രൂമഃ കഥമിവ കപീനാം യദുദിതേ
സമുത്കണ്ഠാ സര്വങ്കഷപടുനി ഗമ്ഭീരവചസി ।
അഹോ ദൃഷ്ടാ സീതേത്യമൃതരസനിഷ്യന്ദമധുരേ
നിഷോദദ്ബാലാനാമിവ സ ജയതാന്മാതൃവചനേ ॥ ൧൩॥
യദാനീതേ സാന്ദ്രസ്ഫുരദനുപമാനന്ദലഹരീ
യഥാ ധേനോര്വത്സേഽസ്രവദിവ ജഗന്മൂര്തിഹൃദയേ ।
സ ദേവീമൂര്ധാലങ്കരണമഹിതേ ദൃഷ്ടിവിഷയേ
മണൌ സ്യാന്മേ ഭൂത്യൈ പ്രണതജനചിന്താമണിവരേ ॥ ൧൪॥
ജയതു ജയതു രമ്യം ബ്രഹ്മചര്യസ്യ ഭാഗ്യം
ജയതു ജയതു ദേവ്യാ അഞ്ജനായാശ്ച ഭാഗ്യമ് ।
ജയതു ച രഘുവീരേ ഭക്തിമദ്ഭാഗധേയം
ജയതു വിശരണാനാം പക്ത്രിമം ഭാഗധേയമ് ॥ ൧൫॥
ഭൈരോജീരങ്ഗനാഥേന കൃതം സ്തോത്രം ഹനുമതഃ ।
ഭൂയാദ് ഭൂത്യൈ രസവിദാം ഭക്തിഭാജാം ഹനുമതി ॥ ൧൬॥
॥ ഇതി ഭൈരജീരങ്ഗനാഥകൃതം ശ്രീഹനുമത്പ്രസാദസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ॥

Explore More