വിദഗ്ധോ വാചാം യഃ സമഭവദശോകാവനിതലേ ।
പ്രമാദ്യല്ലങ്കേശസ്മയവിദലനോദ്ദാമമഹിമാ
സ ദദ്യാദസ്മാകം സുരഭിരിഹ വാചാം മധുരതാമ് ॥ ൧॥
സുരദ്രോര്മന്വാനഃ ഫലമിതി പരീപാകമധുരമ് ।
ഗ്രഹീതും തം മാതുര്ബഹിരവതരന്നേവ ജഠരാത്
സമുദ്യുക്തോ യോഽഭൂത് സ വിതരതു ഘാടീം മമ ഗിരാമ് ॥ ൨॥
വിതന്വന്തം സ്തബ്ധം ബധിരമവശം ലോകമഖിലമ് ।
സമാധാതും കൢപ്തം കതി കതി സമീരം സ്തുതിഗിരഃ
സമന്താദ്വൈധാത്ര്യോ ദിവി സമുദിതാ നഃ സ ശരണമ് ॥ ൩॥
സുരാണാം സര്വേഷാം സമഭിലഷിതം ചാപ്യസുലഭമ് ।
തദസ്മിന് ബ്രഹ്മാസ്ത്രം സമജനി യയാ കുണ്ഠിതബലം
നമസ്തസ്യൈ ശക്ത്യൈ പ്രണതജനഗത്യൈ ഭവതു മേ ॥ ൪॥
പയോധിം സംവീക്ഷ്യ ദ്രുതഗലിതധൈര്യേ കപികുലേ ।
ജജൃമ്ഭേ ഗമ്ഭീരാ തനുരധിമഹേന്ദ്രക്ഷിതിധരം
യദീയാ ദിവ്യാ സാ ഭവതു മമ ഭവ്യായ മഹതേ ॥ ൫॥
സമായാതാഃ കേചിന്ന പരിഗണിതാഃ കാര്യവശതഃ ।
വിനശ്യദ്വിശ്വാസേ മരണശരണേ ദുര്ഗതജനേ
സുഖം വാ ദുഃഖം വാ കിമു കലയതേ കാര്യപരതാ ॥ ൬॥
മദോദ്യല്ലോലമ്ബദ്യുതിരുചിരരോമാവലിയുതമ് ।
സമുന്മീലത്സാന്ദ്രത്രിവലിജിതഗങ്ഗാമ്ബുലലിതം
നതാങ്ഗീവൃന്ദം കോ ഭവതി വിമുഖോ വീക്ഷ്യ യദൃതേ ॥ ൭॥
സമഞ്ചദ്വക്ഷോജദ്വയവിഹതകോകീമദഭരാഃ ।
സമൃധ്യത്താരുണ്യാ നിശി വിവസനാ വീക്ഷ്യ യുവതീ-
ര്വിനാ തം ധീരാഗ്ര്യം ജഗതി ഗണയേത് തുച്ഛമിഹ കഃ ॥ ൮॥
ത്രയീവേദ്യാ സ്തുത്യാ ത്രിദശപതിസന്ത്രാണനിപുണാ ।
ദിദീപേ ശാഖേവ ക്ഷിതിനിപതിതാ പ്രോന്നതതരോ-
രശോകോദ്യാനേ യന്നയനസുഭഗാ ദീപ്തികലികാ ॥ ൯॥
ശരജ്ജ്യോത്സ്നാധാരാ ശമധനജനാനന്ദജനനീ ।
അശോകോദ്യാനേഽര്ചിഃകലിതകരുണീ കാപി രുരുചേ
യദഗ്രേ കല്യാണീ കലയതു സ നഃ കാമിതമിഹ ॥ ൧൦॥
നിരൂപാഭിര്ഹംഹോ വിനയരഹിതാഭിഃ പരിവൃതൌ ।
നിദേശേ യോ ഭാവഃ സമജനി രഹോ ഭൂഷണവരേ
ചിരാദ് ദൃഷ്ടേ ദേവ്യാ തമനുഗദിതും കോ നു ചതുരഃ ॥ ൧൧॥
വിധാതും ലങ്കാം വാ ഭസിതകലുഷാം മാരുതസഖഃ ।
യദീയം വാലാഗ്രം സ്വയമധിഗതോ നാദഹദഹോ
സ മേ ദേവോ ഹാര്ദം വ്യപനയതു ഗാഢാന്ധതമസമ് ॥ ൧൨॥
സമുത്കണ്ഠാ സര്വങ്കഷപടുനി ഗമ്ഭീരവചസി ।
അഹോ ദൃഷ്ടാ സീതേത്യമൃതരസനിഷ്യന്ദമധുരേ
നിഷോദദ്ബാലാനാമിവ സ ജയതാന്മാതൃവചനേ ॥ ൧൩॥
യഥാ ധേനോര്വത്സേഽസ്രവദിവ ജഗന്മൂര്തിഹൃദയേ ।
സ ദേവീമൂര്ധാലങ്കരണമഹിതേ ദൃഷ്ടിവിഷയേ
മണൌ സ്യാന്മേ ഭൂത്യൈ പ്രണതജനചിന്താമണിവരേ ॥ ൧൪॥
ജയതു ജയതു ദേവ്യാ അഞ്ജനായാശ്ച ഭാഗ്യമ് ।
ജയതു ച രഘുവീരേ ഭക്തിമദ്ഭാഗധേയം
ജയതു വിശരണാനാം പക്ത്രിമം ഭാഗധേയമ് ॥ ൧൫॥
ഭൂയാദ് ഭൂത്യൈ രസവിദാം ഭക്തിഭാജാം ഹനുമതി ॥ ൧൬॥
