Lord Hanuman

ହନୁମତ୍ପ୍ରସାଦସ୍ତୋତ୍ରମ୍

(Hanumatprasadastotram in Odia)

Bhairoji Ranganatha

Also known as hanumat prasada stotram bhairoji · hanumatprasadastotra · vilaso vaidehihrdayakamalonmilanakala

A poet's hymn, and what it asks for throughout is not protection but speech. Its first verse sets him in the Ashoka grove as the adept of words, skilled in the art of making the lotus of Vaidehi's heart open, and asks him to give us here the sweetness of words. The second is the childhood, told for the same purpose: taking the lord of lights as he rose in the sky for a fruit of the wish-tree, ripe and sweet, he set out to seize it while he was still coming out of his mother — may he grant a flood to my speech. The third remembers what happened when the Wind withdrew, the whole world left stiff and deaf and helpless, and the powers in heaven casting about for words that would appease him. Its long ornate metre is as much the point as its matter.

ଵିଲାସୋ ଵୈଦେହୀହୃଦଯକମଲୋନ୍ମୀଲନକଲା-
ଵିଦଗ୍ଧୋ ଵାଚାଂ ଯଃ ସମଭଵଦଶୋକାଵନିତଲେ ।
ପ୍ରମାଦ୍ଯଲ୍ଲଙ୍କେଶସ୍ମଯଵିଦଲନୋଦ୍ଦାମମହିମା
ସ ଦଦ୍ଯାଦସ୍ମାକଂ ସୁରଭିରିହ ଵାଚାଂ ମଧୁରତାମ୍ ॥ ୧॥
ତ୍ଵିଷାମୀଶଂ ଦେଵଂ ଵିଯତି ସମୁଦଞ୍ଚତ୍ସ୍ଵକିରଣଂ
ସୁରଦ୍ରୋର୍ମନ୍ଵାନଃ ଫଲମିତି ପରୀପାକମଧୁରମ୍ ।
ଗ୍ରହୀତୁଂ ତଂ ମାତୁର୍ବହିରଵତରନ୍ନେଵ ଜଠରାତ୍
ସମୁଦ୍ଯୁକ୍ତୋ ଯୋଽଭୂତ୍ ସ ଵିତରତୁ ଘାଟୀଂ ମମ ଗିରାମ୍ ॥ ୨॥
ତୁରାସାହି ସ୍ତୋକଂ ରଚିତଵତି ଯସ୍ମିନ୍ନଵିନଯଂ
ଵିତନ୍ଵନ୍ତଂ ସ୍ତବ୍ଧଂ ବଧିରମଵଶଂ ଲୋକମଖିଲମ୍ ।
ସମାଧାତୁଂ କୢପ୍ତଂ କତି କତି ସମୀରଂ ସ୍ତୁତିଗିରଃ
ସମନ୍ତାଦ୍ଵୈଧାତ୍ର୍ଯୋ ଦିଵି ସମୁଦିତା ନଃ ସ ଶରଣମ୍ ॥ ୩॥
ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ତୀଵ୍ରଂ ଜଗତି ଶରଦାଂ ଯଚ୍ଛତମହୋ
ସୁରାଣାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ସମଭିଲଷିତଂ ଚାପ୍ଯସୁଲଭମ୍ ।
ତଦସ୍ମିନ୍ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ ସମଜନି ଯଯା କୁଣ୍ଠିତବଲଂ
ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ଶକ୍ତ୍ଯୈ ପ୍ରଣତଜନଗତ୍ଯୈ ଭଵତୁ ମେ ॥ ୪॥
ପୁରସ୍ତାଦୁଲ୍ଲୋଲୋଚ୍ଚଲଦଲଘୁଵୀଚୀତରଲିତଂ
ପଯୋଧିଂ ସଂଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଦ୍ରୁତଗଲିତଧୈର୍ଯେ କପିକୁଲେ ।
ଜଜୃମ୍ଭେ ଗମ୍ଭୀରା ତନୁରଧିମହେନ୍ଦ୍ରକ୍ଷିତିଧରଂ
ଯଦୀଯା ଦିଵ୍ଯା ସା ଭଵତୁ ମମ ଭଵ୍ଯାଯ ମହତେ ॥ ୫॥
ମହାଵେଗେ ତସ୍ମିନ୍ ତରତି ଜଲଧିଂ ସାହ୍ଯଵିଧଯେ
ସମାଯାତାଃ କେଚିନ୍ନ ପରିଗଣିତାଃ କାର୍ଯଵଶତଃ ।
ଵିନଶ୍ଯଦ୍ଵିଶ୍ଵାସେ ମରଣଶରଣେ ଦୁର୍ଗତଜନେ
ସୁଖଂ ଵା ଦୁଃଖଂ ଵା କିମୁ କଲଯତେ କାର୍ଯପରତା ॥ ୬॥
ଗଭୀରପ୍ରୋନ୍ମୀଲନ୍ନତଵଲିତନାଭୀଵିଲସିତଂ
ମଦୋଦ୍ଯଲ୍ଲୋଲମ୍ବଦ୍ଯୁତିରୁଚିରରୋମାଵଲିଯୁତମ୍ ।
ସମୁନ୍ମୀଲତ୍ସାନ୍ଦ୍ରତ୍ରିଵଲିଜିତଗଙ୍ଗାମ୍ବୁଲଲିତଂ
ନତାଙ୍ଗୀଵୃନ୍ଦଂ କୋ ଭଵତି ଵିମୁଖୋ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଯଦୃତେ ॥ ୭॥
ସ୍ଫୁଟନ୍ମଲ୍ଲୀମାଲାକଲିତକବରୀଭାରରୁଚିରାଃ
ସମଞ୍ଚଦ୍ଵକ୍ଷୋଜଦ୍ଵଯଵିହତକୋକୀମଦଭରାଃ ।
ସମୃଧ୍ଯତ୍ତାରୁଣ୍ଯା ନିଶି ଵିଵସନା ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଯୁଵତୀ-
ର୍ଵିନା ତଂ ଧୀରାଗ୍ର୍ଯଂ ଜଗତି ଗଣଯେତ୍ ତୁଚ୍ଛମିହ କଃ ॥ ୮॥
ତ୍ରିଲୋକୀକଲ୍ଯାଣୀ ତ୍ରିଷଵଣପରାଣାମଭିମତା
ତ୍ରଯୀଵେଦ୍ଯା ସ୍ତୁତ୍ଯା ତ୍ରିଦଶପତିସନ୍ତ୍ରାଣନିପୁଣା ।
ଦିଦୀପେ ଶାଖେଵ କ୍ଷିତିନିପତିତା ପ୍ରୋନ୍ନତତରୋ-
ରଶୋକୋଦ୍ଯାନେ ଯନ୍ନଯନସୁଭଗା ଦୀପ୍ତିକଲିକା ॥ ୯॥
ଦଯାସାରଦ୍ରୋଣୀ ଦରଦଲିତପଙ୍କେରୁହରୁଚିଃ
ଶରଜ୍ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନାଧାରା ଶମଧନଜନାନନ୍ଦଜନନୀ ।
ଅଶୋକୋଦ୍ଯାନେଽର୍ଚିଃକଲିତକରୁଣୀ କାପି ରୁରୁଚେ
ଯଦଗ୍ରେ କଲ୍ଯାଣୀ କଲଯତୁ ସ ନଃ କାମିତମିହ ॥ ୧୦॥
ଵିଲୁପ୍ତେ ଵିଶ୍ଵାସେ ଵିଗତଵତି ଧୈର୍ଯେ ଦ୍ରୁମତଲେ
ନିରୂପାଭିର୍ହଂହୋ ଵିନଯରହିତାଭିଃ ପରିଵୃତୌ ।
ନିଦେଶେ ଯୋ ଭାଵଃ ସମଜନି ରହୋ ଭୂଷଣଵରେ
ଚିରାଦ୍ ଦୃଷ୍ଟେ ଦେଵ୍ଯା ତମନୁଗଦିତୁଂ କୋ ନୁ ଚତୁରଃ ॥ ୧୧॥
ପଟୀଯାନ୍ ପାଥୋଧେଃ ସଲିଲମଖିଲଂ ଶୋଷକଲିଲଂ
ଵିଧାତୁଂ ଲଙ୍କାଂ ଵା ଭସିତକଲୁଷାଂ ମାରୁତସଖଃ ।
ଯଦୀଯଂ ଵାଲାଗ୍ରଂ ସ୍ଵଯମଧିଗତୋ ନାଦହଦହୋ
ସ ମେ ଦେଵୋ ହାର୍ଦଂ ଵ୍ଯପନଯତୁ ଗାଢାନ୍ଧତମସମ୍ ॥ ୧୨॥
ସମୁତ୍ସାହଂ ବ୍ରୂମଃ କଥମିଵ କପୀନାଂ ଯଦୁଦିତେ
ସମୁତ୍କଣ୍ଠା ସର୍ଵଙ୍କଷପଟୁନି ଗମ୍ଭୀରଵଚସି ।
ଅହୋ ଦୃଷ୍ଟା ସୀତେତ୍ଯମୃତରସନିଷ୍ଯନ୍ଦମଧୁରେ
ନିଷୋଦଦ୍ବାଲାନାମିଵ ସ ଜଯତାନ୍ମାତୃଵଚନେ ॥ ୧୩॥
ଯଦାନୀତେ ସାନ୍ଦ୍ରସ୍ଫୁରଦନୁପମାନନ୍ଦଲହରୀ
ଯଥା ଧେନୋର୍ଵତ୍ସେଽସ୍ରଵଦିଵ ଜଗନ୍ମୂର୍ତିହୃଦଯେ ।
ସ ଦେଵୀମୂର୍ଧାଲଙ୍କରଣମହିତେ ଦୃଷ୍ଟିଵିଷଯେ
ମଣୌ ସ୍ଯାନ୍ମେ ଭୂତ୍ଯୈ ପ୍ରଣତଜନଚିନ୍ତାମଣିଵରେ ॥ ୧୪॥
ଜଯତୁ ଜଯତୁ ରମ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯସ୍ଯ ଭାଗ୍ଯଂ
ଜଯତୁ ଜଯତୁ ଦେଵ୍ଯା ଅଞ୍ଜନାଯାଶ୍ଚ ଭାଗ୍ଯମ୍ ।
ଜଯତୁ ଚ ରଘୁଵୀରେ ଭକ୍ତିମଦ୍ଭାଗଧେଯଂ
ଜଯତୁ ଵିଶରଣାନାଂ ପକ୍ତ୍ରିମଂ ଭାଗଧେଯମ୍ ॥ ୧୫॥
ଭୈରୋଜୀରଙ୍ଗନାଥେନ କୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ହନୁମତଃ ।
ଭୂଯାଦ୍ ଭୂତ୍ଯୈ ରସଵିଦାଂ ଭକ୍ତିଭାଜାଂ ହନୁମତି ॥ ୧୬॥
॥ ଇତି ଭୈରଜୀରଙ୍ଗନାଥକୃତଂ ଶ୍ରୀହନୁମତ୍ପ୍ରସାଦସ୍ତୋତ୍ରଂ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

Explore More