Lord Hanuman

હનુમત્પ્રસાદસ્તોત્રમ્

(Hanumatprasadastotram in Gujarati)

Bhairoji Ranganatha

Also known as hanumat prasada stotram bhairoji · hanumatprasadastotra · vilaso vaidehihrdayakamalonmilanakala

A poet's hymn, and what it asks for throughout is not protection but speech. Its first verse sets him in the Ashoka grove as the adept of words, skilled in the art of making the lotus of Vaidehi's heart open, and asks him to give us here the sweetness of words. The second is the childhood, told for the same purpose: taking the lord of lights as he rose in the sky for a fruit of the wish-tree, ripe and sweet, he set out to seize it while he was still coming out of his mother — may he grant a flood to my speech. The third remembers what happened when the Wind withdrew, the whole world left stiff and deaf and helpless, and the powers in heaven casting about for words that would appease him. Its long ornate metre is as much the point as its matter.

વિલાસો વૈદેહીહૃદયકમલોન્મીલનકલા-
વિદગ્ધો વાચાં યઃ સમભવદશોકાવનિતલે ।
પ્રમાદ્યલ્લઙ્કેશસ્મયવિદલનોદ્દામમહિમા
સ દદ્યાદસ્માકં સુરભિરિહ વાચાં મધુરતામ્ ॥ ૧॥
ત્વિષામીશં દેવં વિયતિ સમુદઞ્ચત્સ્વકિરણં
સુરદ્રોર્મન્વાનઃ ફલમિતિ પરીપાકમધુરમ્ ।
ગ્રહીતું તં માતુર્બહિરવતરન્નેવ જઠરાત્
સમુદ્યુક્તો યોઽભૂત્ સ વિતરતુ ઘાટીં મમ ગિરામ્ ॥ ૨॥
તુરાસાહિ સ્તોકં રચિતવતિ યસ્મિન્નવિનયં
વિતન્વન્તં સ્તબ્ધં બધિરમવશં લોકમખિલમ્ ।
સમાધાતું કૢપ્તં કતિ કતિ સમીરં સ્તુતિગિરઃ
સમન્તાદ્વૈધાત્ર્યો દિવિ સમુદિતા નઃ સ શરણમ્ ॥ ૩॥
તપસ્તપ્ત્વા તીવ્રં જગતિ શરદાં યચ્છતમહો
સુરાણાં સર્વેષાં સમભિલષિતં ચાપ્યસુલભમ્ ।
તદસ્મિન્ બ્રહ્માસ્ત્રં સમજનિ યયા કુણ્ઠિતબલં
નમસ્તસ્યૈ શક્ત્યૈ પ્રણતજનગત્યૈ ભવતુ મે ॥ ૪॥
પુરસ્તાદુલ્લોલોચ્ચલદલઘુવીચીતરલિતં
પયોધિં સંવીક્ષ્ય દ્રુતગલિતધૈર્યે કપિકુલે ।
જજૃમ્ભે ગમ્ભીરા તનુરધિમહેન્દ્રક્ષિતિધરં
યદીયા દિવ્યા સા ભવતુ મમ ભવ્યાય મહતે ॥ ૫॥
મહાવેગે તસ્મિન્ તરતિ જલધિં સાહ્યવિધયે
સમાયાતાઃ કેચિન્ન પરિગણિતાઃ કાર્યવશતઃ ।
વિનશ્યદ્વિશ્વાસે મરણશરણે દુર્ગતજને
સુખં વા દુઃખં વા કિમુ કલયતે કાર્યપરતા ॥ ૬॥
ગભીરપ્રોન્મીલન્નતવલિતનાભીવિલસિતં
મદોદ્યલ્લોલમ્બદ્યુતિરુચિરરોમાવલિયુતમ્ ।
સમુન્મીલત્સાન્દ્રત્રિવલિજિતગઙ્ગામ્બુલલિતં
નતાઙ્ગીવૃન્દં કો ભવતિ વિમુખો વીક્ષ્ય યદૃતે ॥ ૭॥
સ્ફુટન્મલ્લીમાલાકલિતકબરીભારરુચિરાઃ
સમઞ્ચદ્વક્ષોજદ્વયવિહતકોકીમદભરાઃ ।
સમૃધ્યત્તારુણ્યા નિશિ વિવસના વીક્ષ્ય યુવતી-
ર્વિના તં ધીરાગ્ર્યં જગતિ ગણયેત્ તુચ્છમિહ કઃ ॥ ૮॥
ત્રિલોકીકલ્યાણી ત્રિષવણપરાણામભિમતા
ત્રયીવેદ્યા સ્તુત્યા ત્રિદશપતિસન્ત્રાણનિપુણા ।
દિદીપે શાખેવ ક્ષિતિનિપતિતા પ્રોન્નતતરો-
રશોકોદ્યાને યન્નયનસુભગા દીપ્તિકલિકા ॥ ૯॥
દયાસારદ્રોણી દરદલિતપઙ્કેરુહરુચિઃ
શરજ્જ્યોત્સ્નાધારા શમધનજનાનન્દજનની ।
અશોકોદ્યાનેઽર્ચિઃકલિતકરુણી કાપિ રુરુચે
યદગ્રે કલ્યાણી કલયતુ સ નઃ કામિતમિહ ॥ ૧૦॥
વિલુપ્તે વિશ્વાસે વિગતવતિ ધૈર્યે દ્રુમતલે
નિરૂપાભિર્હંહો વિનયરહિતાભિઃ પરિવૃતૌ ।
નિદેશે યો ભાવઃ સમજનિ રહો ભૂષણવરે
ચિરાદ્ દૃષ્ટે દેવ્યા તમનુગદિતું કો નુ ચતુરઃ ॥ ૧૧॥
પટીયાન્ પાથોધેઃ સલિલમખિલં શોષકલિલં
વિધાતું લઙ્કાં વા ભસિતકલુષાં મારુતસખઃ ।
યદીયં વાલાગ્રં સ્વયમધિગતો નાદહદહો
સ મે દેવો હાર્દં વ્યપનયતુ ગાઢાન્ધતમસમ્ ॥ ૧૨॥
સમુત્સાહં બ્રૂમઃ કથમિવ કપીનાં યદુદિતે
સમુત્કણ્ઠા સર્વઙ્કષપટુનિ ગમ્ભીરવચસિ ।
અહો દૃષ્ટા સીતેત્યમૃતરસનિષ્યન્દમધુરે
નિષોદદ્બાલાનામિવ સ જયતાન્માતૃવચને ॥ ૧૩॥
યદાનીતે સાન્દ્રસ્ફુરદનુપમાનન્દલહરી
યથા ધેનોર્વત્સેઽસ્રવદિવ જગન્મૂર્તિહૃદયે ।
સ દેવીમૂર્ધાલઙ્કરણમહિતે દૃષ્ટિવિષયે
મણૌ સ્યાન્મે ભૂત્યૈ પ્રણતજનચિન્તામણિવરે ॥ ૧૪॥
જયતુ જયતુ રમ્યં બ્રહ્મચર્યસ્ય ભાગ્યં
જયતુ જયતુ દેવ્યા અઞ્જનાયાશ્ચ ભાગ્યમ્ ।
જયતુ ચ રઘુવીરે ભક્તિમદ્ભાગધેયં
જયતુ વિશરણાનાં પક્ત્રિમં ભાગધેયમ્ ॥ ૧૫॥
ભૈરોજીરઙ્ગનાથેન કૃતં સ્તોત્રં હનુમતઃ ।
ભૂયાદ્ ભૂત્યૈ રસવિદાં ભક્તિભાજાં હનુમતિ ॥ ૧૬॥
॥ ઇતિ ભૈરજીરઙ્ગનાથકૃતં શ્રીહનુમત્પ્રસાદસ્તોત્રં સમ્પૂર્ણમ્ ॥

Explore More