কৰুঁ তব আৰতি হোয নিহাল॥
কপোলন পৈং ঝূলৈ অলকৈ।
কৰ্ণ মেং কৰ্ণফূল চমকৈ,
নৈন কজৰাৰে, মোহিনিযাঁ ডাৰে,
সুমন ৰতনা ৰে,
সো চন্দন কুংকুম কেসৰ ভাল॥১॥
সুছবি জোডী ৰাজত ইক ঠৌৰ,
নহীং হৈ উপমা কোঈ ঔৰ,
নিৰখি ৰতি লজৈ,
মৈন মদ তজৈ, অংগ সুভ সজৈ,
সো ভূষন বৰ মুক্তা-মনি-জাল॥২॥
প্ৰিযা-প্ৰিয অনুপম সুষমা-কংদ,
প্ৰেম-হিয ছাযো পৰমানংদ, মংদ মৃদু হঁসন,
ৰুচিৰ দুতি দসন, মনোহৰ বসন,
দোউ সোহৈং গল বহিযাঁ ডাল॥৩॥
সবৈ মিলি গাৱত সহিত উমংগ,
হোত পুলকাযমান অংগ-অংগ,
ৰংগ জব চঢত, প্ৰেম হিয বঢত, নযন জল কঢত
মধুৰ স্ৱৰ গাৱত দৈ দৈ তাল॥৪॥
প্ৰনত জন ৰামেশ্ৱৰ আধাৰ,
জোৰি কৰ বিনৱত বাৰংবাৰ, কছু নহিং বনত,
নেম-তপ-ৱৰত, ৰহোং পদ নিৰত,
কৰূঁ নৱ আৰতি হোই নিহাল॥৫॥
