Brahman

കൈവല്യോപനിഷദ്

(Kaivalya Upanishad in Malayalam)

The Kaivalya Upanishad belongs to the Atharva Veda and is counted among the Yoga Upanishads — a group of texts that deal directly with the nature of liberation and the practices that lead to it. The word kaivalya means absolute aloneness or independence — not loneliness, but the recognition that the Self stands alone, complete in itself, needing nothing outside to be whole. The text is short (about twenty-five verses) and moves quickly from a seeker's questions to the highest teaching. The Upanishad opens with the sage Ashvalayana approaching Brahma and asking how the highest can be known.

Reading depth
Lyrics
ഓം ഭദ്രം കര്ണേഭിഃ ശൃണുയാമ ദേവാ ഭദ്രം പശ്യേമാക്ഷഭിര്യജത്രാഃ।
സ്ഥിരൈരങ്ഗൈസ്തുഷ്ടുവാസസ്തനൂഭിര്വ്യശേമ ദേവഹിതം യദായുഃ॥
സ്വസ്തി ന ഇന്ദ്രോ വൃദ്ധശ്രവാഃ സ്വസ്തി നഃ പൂഷാ വിശ്വവേദാഃ।
സ്വസ്തി നസ്താര്ക്ഷ്യോ അരിഷ്ടനേമിഃ സ്വസ്തി നോ ബൃഹസ്പതിര്ദധാതു॥
ഓം ശാന്തിഃ! ശാന്തിഃ!! ശാന്തിഃ!!!
ഓം അഥാശ്വലായനോ ഭഗവന്തം പരമേഷ്ഠിനമുപസമേത്യോവാച ।
അധീഹി ഭഗവന്ബ്രഹ്മവിദ്യാം വരിഷ്ഠാം സദാ സദ്ഭിഃ സേവ്യമാനാം നിഗൂഢാമ് ।
യയാഽചിരാത്സര്വപാപം വ്യപോഹ്യ പരാത്പരം പുരുഷം യാതി വിദ്വാന് ॥ ൧॥
തസ്മൈ സ ഹോവാച പിതാമഹശ്ച ശ്രദ്ധാഭക്തിധ്യാനയോഗാദവൈഹി ॥ ൨॥
ന കര്മണാ ന പ്രജയാ ധനേന ത്യാഗേനൈകേ അമൃതത്വമാനശുഃ ।
പരേണ നാകം നിഹിതം ഗുഹായാം വിഭ്രാജതേ യദ്യതയോ വിശന്തി ॥ ൩॥
വേദാന്തവിജ്ഞാനസുനിശ്ചിതാര്ഥാഃ സംന്യാസയോഗാദ്യതയഃ ശുദ്ധസത്ത്വാഃ ।
തേ ബ്രഹ്മലോകേഷു പരാന്തകാലേ പരാമൃതാഃ പരിമുച്യന്തി സര്വേ ॥ ൪॥
വിവിക്തദേശേ ച സുഖാസനസ്ഥഃ ശുചിഃ സമഗ്രീവശിരഃശരീരഃ ।
അത്യാശ്രമസ്ഥഃ സകലേന്ദ്രിയാണി നിരുധ്യ ഭക്ത്യാ സ്വഗുരും പ്രണമ്യ ।
ഹൃത്പുണ്ഡരീകം വിരജം വിശുദ്ധം വിചിന്ത്യ മധ്യേ വിശദം വിശോകമ് ॥ ൫॥
അചിന്ത്യമവ്യക്തമനന്തരൂപം ശിവം പ്രശാന്തമമൃതം ബ്രഹ്മയോനിമ് ।
തഥാദിമധ്യാന്തവിഹീനമേകം വിഭും ചിദാനന്ദമരൂപമദ്ഭുതമ് ॥൬॥
ഉമാസഹായം പരമേശ്വരം പ്രഭും ത്രിലോചനം നീലകണ്ഠം പ്രശാന്തമ് ।
ധ്യാത്വാ മുനിര്ഗച്ഛതി ഭൂതയോനിം സമസ്തസാക്ഷിം തമസഃ പരസ്താത് ॥ ൭॥
സ ബ്രഹ്മാ സ ശിവഃ സേന്ദ്രഃ സോഽക്ഷരഃ പരമഃ സ്വരാട് ।
സ ഏവ വിഷ്ണുഃ സ പ്രാണഃ സ കാലോഽഗ്നിഃ സ ചന്ദ്രമാഃ ॥ ൮॥
സ ഏവ സര്വം യദ്ഭൂതം യച്ച ഭവ്യം സനാതനമ് ।
ജ്ഞാത്വാ തം മൃത്യുമത്യേതി നാന്യഃ പന്ഥാ വിമുക്തയേ ॥ ൯॥
സര്വഭൂതസ്ഥമാത്മാനം സര്വഭൂതാനി ചാത്മനി ।
സമ്പശ്യന്ബ്രഹ്മ പരമം യാതി നാന്യേന ഹേതുനാ ॥ ൧൦॥
ആത്മാനമരണിം കൃത്വാ പ്രണവം ചോത്തരാരണിമ് ।
ജ്ഞാനനിര്മഥനാഭ്യാസാത്പാശം ദഹതി പണ്ഡിതഃ ॥ ൧൧॥
സ ഏവ മായാപരിമോഹിതാത്മാ ശരീരമാസ്ഥായ കരോതി സര്വമ് ।
സ്ത്ര്യന്നപാനാദിവിചിത്രഭോഗൈഃ സ ഏവ ജാഗ്രത്പരിതൃപ്തിമേതി ॥ ൧൨॥
സ്വപ്നേ സ ജീവഃ സുഖദുഃഖഭോക്താ സ്വമായയാ കല്പിതജീവലോകേ ।
സുഷുപ്തികാലേ സകലേ വിലീനേ തമോഽഭിഭൂതഃ സുഖരൂപമേതി ॥ ൧൩॥
പുനശ്ച ജന്മാന്തരകര്മയോഗാത്സ ഏവ ജീവഃ സ്വപിതി പ്രബുദ്ധഃ ।
പുരത്രയേ ക്രീഡതി യശ്ച ജീവസ്തതസ്തു ജാതം സകലം വിചിത്രമ് ।
ആധാരമാനന്ദമഖണ്ഡബോധം യസ്മിഁല്ലയം യാതി പുരത്രയം ച ॥ ൧൪॥
ഏതസ്മാജ്ജായതേ പ്രാണോ മനഃ സര്വേന്ദ്രിയാണി ച ।
ഖം വായുര്ജ്യോതിരാപശ്ച പൃഥ്വീ വിശ്വസ്യ ധാരിണീ ॥ ൧൫॥
യത്പരം ബ്രഹ്മ സര്വാത്മാ വിശ്വസ്യായതനം മഹത് ।
സൂക്ഷ്മാത്സൂക്ഷ്മതരം നിത്യം തത്ത്വമേവ ത്വമേവ തത് ॥ ൧൬॥
ജാഗ്രത്സ്വപ്നസുഷുപ്ത്യാദിപ്രപഞ്ചം യത്പ്രകാശതേ ।
തദ്ബ്രഹ്മാഹമിതി ജ്ഞാത്വാ സര്വബന്ധൈഃ പ്രമുച്യതേ ॥ ൧൭॥
ത്രിഷു ധാമസു യദ്ഭോഗ്യം ഭോക്താ ഭോഗശ്ച യദ്ഭവേത് ।
തേഭ്യോ വിലക്ഷണഃ സാക്ഷീ ചിന്മാത്രോഽഹം സദാശിവഃ ॥ ൧൮॥
മയ്യേവ സകലം ജാതം മയി സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതമ് ।
മയി സര്വം ലയം യാതി തദ്ബ്രഹ്മാദ്വയമസ്മ്യഹമ് ॥ ൧൯॥
അണോരണീയാനഹമേവ തദ്വന്മഹാനഹം വിശ്വമഹം വിചിത്രമ് ।
പുരാതനോഽഹം പുരുഷോഽഹമീശോ ഹിരണ്മയോഽഹം ശിവരൂപമസ്മി ॥ ൨൦॥
അപാണിപാദോഽഹമചിന്ത്യശക്തിഃ പശ്യാമ്യചക്ഷുഃ സ ശൃണോമ്യകര്ണഃ ।
അഹം വിജാനാമി വിവിക്തരൂപോ ന ചാസ്തി വേത്താ മമ ചിത്സദാഽഹമ് ॥ ൨൧
വേദൈരനേകൈരഹമേവ വേദ്യോ വേദാന്തകൃദ്വേദവിദേവ ചാഹമ് ।
ന പുണ്യപാപേ മമ നാസ്തി നാശോ ന ജന്മ ദേഹേന്ദ്രിയബുദ്ധിരസ്തി ॥ ൨൨॥
ന ഭൂമിരാപോ ന ച വഹ്നിരസ്തി ന ചാനിലോ മേഽസ്തി ന ചാമ്ബരം ച ।
ഏവം വിദിത്വാ പരമാത്മരൂപം ഗുഹാശയം നിഷ്കലമദ്വിതീയമ് ॥ ൨൩
സമസ്തസാക്ഷിം സദസദ്വിഹീനം പ്രയാതി ശുദ്ധം പരമാത്മരൂപമ് ॥൨൪
യഃ ശതരുദ്രിയമധീതേ സോഽഗ്നിപൂതോ ഭവതി സുരാപാനാത്പൂതോ ഭവതി
സ ബ്രഹ്മഹത്യായാഃ പൂതോ ഭവതി സ സുവര്ണസ്തേയാത്പൂതോ ഭവതി
സ കൃത്യാകൃത്യാത്പൂതോ ഭവതി തസ്മാദവിമുക്തമാശ്രിതോ
ഭവത്യത്യാശ്രമീ സര്വദാ സകൃദ്വാ ജപേത് ॥
അനേന ജ്ഞാനമാപ്നോതി സംസാരാര്ണവനാശനമ് । തസ്മാദേവം
വിദിത്വൈനം കൈവല്യം പദമശ്നുതേ കൈവല്യം പദമശ്നുത ഇതി ॥

Explore More