অধ্যায 1
ঋত-ম্পিবন্তৌ সুকৃতস্য লোকে গুহা-ম্প্ৰৱিষ্টৌ পৰমে পৰাৰ্ধে।
ছাযাতপৌ ব্ৰহ্মৱিদো ৱদন্তি পঞ্চাগ্নযো যে চ ত্ৰিণাচিকেতাঃ ॥1॥
অভয-ন্তিতীৰ্ষতা-ম্পাৰ-ন্নাচিকেতং শকেমহি ॥2॥
বুদ্ধি-ন্তু সাৰথিং-ৱিঁদ্ধি মনঃ প্ৰগ্ৰহমেৱ চ ॥3॥
আত্মেন্দ্ৰিযমনোযুক্ত-ম্ভোক্তেত্যাহুৰ্মনীষিণঃ ॥4॥
তস্যেন্দ্ৰিযাণ্যৱশ্যানি দুষ্টাশ্ৱা ইৱ সাৰথেঃ ॥5॥
তস্যেন্দ্ৰিযাণি ৱশ্যানি সদশ্ৱা ইৱ সাৰথেঃ ॥6॥
ন স তত্পদমাপ্নোতি সংসাৰ-ঞ্চাধিগচ্ছতি ॥7॥
স তু তত্পদমাপ্নোতি যস্মাদ্ ভূযো ন জাযতে ॥8॥
সো-ঽধ্ৱনঃ পাৰমাপ্নোতি তদ্ৱিষ্ণোঃ পৰম-ম্পদম্ ॥9॥
মনসস্তু পৰা বুদ্ধিৰ্বুদ্ধেৰাত্মা মহান্পৰঃ ॥10॥
পুৰুষান্ন পৰ-ঙ্কিঞ্চিত্সা কাষ্ঠা সা পৰা গতিঃ ॥11॥
দৃশ্যতে ত্ৱগ্ৰ্যযা বুদ্ধ্যা সূক্ষ্মযা সূক্ষ্মদৰ্শিভিঃ ॥12॥
জ্ঞানমাত্মনি মহতি নিযচ্ছেত্তদ্যচ্ছেচ্ছান্ত আত্মনি ॥13॥
ক্ষুৰস্য ধাৰা নিশিতা দুৰত্যযা দুৰ্গ-ম্পথস্তত্কৱযো ৱদন্তি ॥14॥
অনাদ্যনন্ত-ম্মহতঃ পৰ-ন্ধ্ৰুৱ-ন্নিচায্য তন্মৃত্যুমুখা-ত্প্ৰমুচ্যতে ॥15॥
উক্ত্ৱা শ্ৰুত্ৱা চ মেধাৱী ব্ৰহ্মলোকে মহীযতে ॥16॥
প্ৰযত-শ্শ্ৰাদ্ধকালে ৱা তদানন্ত্যায কল্পতে।
তদানন্ত্যায কল্পত ইতি ॥17॥
