Various Vedic Deities associated with Nakshatras

1.5 - നക്ഷത്രേഷ്ടികാണ്ഡമ് - കൃഷ്ണ യജുര്വേദ തൈത്തിരീയ ബ്രാഹ്മണ പാഠഃ - അഗ്നേഃ കൃത്തികാഃ

(Nakshatreshti Kandam in Malayalam)

From Krishna Yajurveda Taittiriya Brahmana

The Nakshatreshti Kandam is a sacred section of the Taittiriya Brahmana from the Krishna Yajurveda. It systematically addresses the celestial constellations, or Nakshatras, and their presiding deities. By invoking the divine energy connected to each star, this liturgical text provides a framework for rituals aimed at harmony with cosmic cycles. Chanting these mantras is believed to align an individual with the specific energetic vibrations of the stars, fostering protection, spiritual growth, and success in endeavors. It serves as a profound tool for Vedic practitioners seeking to appease celestial forces and gain auspicious influence over their life path.

കൃഷ്ണ യജുര്വേദീയ തൈത്തിരീയ ബ്രാഹ്മണേ പ്രഥമാഷ്ടകേ പഞ്ചമഃ പ്രപാഠകഃ - നക്ഷത്രേഷ്ടികാണ്ഡമ്
ഓ-ന്നമഃ പരമാത്മനേ, ശ്രീ മഹാഗണപതയേ നമഃ,
ശ്രീ ഗുരുഭ്യോ നമഃ । ഹരിഃ ഓമ് ॥
അനുവാകം 1 - നക്ഷത്രേഷ്ടകാമന്ത്രാഃ, വികൃതിരൂപചയനഗതാഃ
അഗ്നേഃ കൃത്തികാഃ । ശുക്ര-മ്പരസ്താ-ജ്ജ്യോതി-രവസ്താത് ॥ പ്രജാപതേ രോഹിണീ । ആപഃ പരസ്താദോഷധയോ ഽവസ്താത് ॥ സോമസ്യേന്വകാ വിതതാനി । പരസ്താദ്വയന്തോ ഽവസ്താത് ॥ രുദ്രസ്യ ബാഹൂ । മൃഗയവഃ പരസ്താദ്വിക്ഷാരോ-ഽവസ്താത് ॥ അദിത്യൈ പുനര്വസൂ । വാതഃ പരസ്താദാര്ദ്ര-മവസ്താത് ॥ 1 ॥
ബൃഹസ്പതേസ്തിഷ്യഃ । ജുഹ്വതഃ പരസ്താ-ദ്യജമാനാ അവസ്താത് ॥ സര്പാണാ-മാശ്രേഷാഃ । അഭ്യാഗച്ഛന്തഃ പരസ്താദഭ്യാനൃത്യന്തോ-ഽവസ്താത് ॥ പിതൃണാ-മ്മഘാഃ । രുദന്തഃ പരസ്താദപഭ്രഗ്ംശോ-ഽവസ്താത് ॥ അര്യമ്ണഃ പൂര്വേ ഫല്ഗുനീ । ജായാ പരസ്താദൃഷഭോ-ഽവസ്താത് ॥ ഭഗസ്യോത്തരേ । വഹതവഃ പരസ്താദ്വഹമാനാ അവസ്താത് ॥ 2 ॥
ദേവസ്യ സവിതുര്-ഹസ്തഃ । പ്രസവഃ പരസ്താ-ഥ്സനിരവസ്താത് ॥ ഇന്ദ്രസ്യ ചിത്രാ । ഋത-മ്പരസ്താ-ഥ്സത്യ-മവസ്താത് ॥ വായോ-ര്നിഷ്ട്യാ വ്രതതിഃ । പരസ്താ-ദസിദ്ധി-രവസ്താത് ॥ ഇന്ദ്രാഗ്നിയോ-ര്വിശാഖേ । യുഗാനി പരസ്താത്-കൃഷമാണാ അവസ്താത് ॥ മിത്രസ്യാ-നൂരാധാഃ । അഭ്യാരോഹത്-പരസ്താ-ദഭ്യാരൂഢ-മവസ്താത് ॥ 3 ॥
ഇന്ദ്രസ്യ രോഹിണീ । ശൃണത്-പരസ്താത്-പ്രതിശൃണ-ദവസ്താത് ॥ നിര്-ഋത്യൈ-മൂലവര്ഹണീ । പ്രതിഭഞ്ജന്തഃ പരസ്താത്-പ്രതിശൃണന്തോ-ഽവസ്താത് ॥ അപാ-മ്പൂര്വാ അഷാഢാഃ । വര്ചഃ പരസ്താ-ഥ്സമിതി-രവസ്താത് ॥ വിശ്വേഷാ-ന്ദേവാനാ-മുത്തരാഃ । അഭിജയത്-പരസ്താ-ദഭിജിത-മവസ്താത് ॥ വിഷ്ണോ-ശ്ശ്രോണാ പൃച്ഛമാനാഃ । പരസ്താത്-പന്ഥാ അവസ്താത് ॥ 4 ॥
വസൂനാഗ് ശ്രവിഷ്ഠാഃ । ഭൂത-മ്പരസ്താ-ദ്ഭൂതിരവസ്താത് ॥ ഇന്ദ്രസ്യ-ശതഭിഷക് । വിശ്വവ്യചാഃ പരസ്താ-ദ്വിശ്വക്ഷിതി-രവസ്താത് ॥ അജസ്യൈകപദഃ പൂര്വേ പ്രോഷ്ഠപദാഃ । വൈശ്വാനര-മ്പരസ്താ-ദ്വൈശ്വാവസവ-മവസ്താത് ॥ അഹേര്ബുധ്നിയ-സ്യോത്തരേ । അഭിഷിഞ്ചന്തഃ പരസ്താ-ദഭിഷുണ്വന്തോ-ഽവസ്താത് ॥ പൂഷ്ണോ രേവതീ । ഗാവഃ പരസ്താ-ദ്വഥ്സാ അവസ്താത് ॥ അശ്വിനോരശ്വയുജൌ । ഗ്രാമഃ പരസ്താഥ്സേനാ ഽവസ്താത് ॥ യമസ്യാപഭരണീഃ । അപകര്ഷന്തഃ പരസ്താ-ദപവഹന്തോ-ഽവസ്താത് ॥ പൂര്ണാ പശ്ചാദുത പൂര്ണാ പുരസ്താദുന്മധ്യതഃ പൌര്ണമാസീ ജിഗായ । തസ്യാ-ന്ദേവാ അധി സംവഁസന്ത ഉത്തമേ നാക ഇഹ മാദയന്താമ് ॥, യത്തേ ദേവാ അദധു ര്ഭാഗധേയമമാവാസ്യേ സംവഁസന്തോ മഹിത്വാ । സാനോ യജ്ഞ-മ്പിപൃഹി വിശ്വവാരേ രയി-ന്നോ ധേഹി സുഭഗേ സുവീരമ് ॥ ॥ 5 ॥
(ആര്ദ്രമവസ്താ-ദ്- വഹമാനാ അവസ്താ - ദഭ്യാരൂഢമവസ്താത് - പന്ഥാ അവസ്താ-ദ്- വഥ്സാ അവസ്താ-ത്പഞ്ച ച) (അ. 1)
അനുവാകം 2 - കര്മാനുഷ്ഠാനാര്ഹഃ നക്ഷത്രരൂപഃ പുണ്യകാലഃ
യ-ത്പുണ്യ-ന്നക്ഷത്രമ് । ത-ദ്ബ-ട്കുര്വീതോപവ്യുഷമ് । യദാ വൈ സൂര്യ ഉദേതി । അഥ നക്ഷത്ര-ന്നൈതി । യാവതി തത്ര സൂര്യോ ഗച്ഛേത് । യത്ര ജഘന്യ-മ്പശ്യേത് । താവതി കുര്വീത യ-ത്കാരീ സ്യാത് । പുണ്യാഹ ഏവ കുരുതേ । ഏവഗ്ം ഹ വൈ യജ്ഞേഷു-ഞ്ച ശതദ്യുമ്ന-ഞ്ച മാഥ്സ്യോ നിരവസായയാ-ഞ്ചകാര ॥ 6 ॥
യോ വൈ നക്ഷത്രിയ-മ്പ്രജാപതിം-വേഁദ । ഉഭയോരേനം-ലോഁകയോര്വിദുഃ । ഹസ്ത ഏവാസ്യ ഹസ്തഃ । ചിത്രാ ശിരഃ । നിഷ്ട്യാ ഹൃദയമ് । ഊരൂ വിശാഖേ । പ്രതിഷ്ഠാ ഽനൂരാധാഃ । ഏഷ വൈ നക്ഷത്രിയഃ പ്രജാപതിഃ । യ ഏവം-വേഁദ । ഉഭയോരേനം-ലോഁകയോര്വിദുഃ ॥ 7 ॥
അസ്മിഗ്ഗ്ശ്ചാ-മുഷ്മിഗ്ഗ്ശ്ച ॥ യാ-ങ്കാമയേത ദുഹിതര-മ്പ്രിയാ സ്യാദിതി । താ-ന്നിഷ്ട്യായാ-ന്ദദ്യാത് । പ്രിയൈവ ഭവതി । നേവ തു പുനരാഗച്ഛതി ॥ അഭിജിന്നാമ നക്ഷത്രമ് । ഉപരിഷ്ടാ-ദഷാഢാനാമ് । അവസ്താച്ഛ്രോണായൈ । ദേവാസുരാ-സ്സംയഁത്താ ആസന്ന് । തേ ദേവാസ്തസ്മി-ന്നക്ഷത്രേ-ഽഭ്യജയന്ന് ॥ 8 ॥
യദഭ്യജയന്ന് । തദഭിജിതോ-ഽഭിജിത്ത്വമ് । യ-ങ്കാമയേതാ-നപജയ്യ-ഞ്ജയേദിതി । തമേതസ്മി-ന്നക്ഷത്രേ യാതയേത് । അനപജയ്യമേവ ജയതി । പാപപരാജിതമിവ തു ॥ പ്രജാപതിഃ പശൂനസൃജത । തേ നക്ഷത്ര-ന്നക്ഷത്ര-മുപാതിഷ്ഠന്ത । തേ സമാവന്ത ഏവാഭവന്ന് । തേ രേവതീ-മുപാതിഷ്ഠന്ത ॥ 9 ॥
തേ രേവത്യാ-മ്പ്രാഭവന്ന് । തസ്മാ-ദ്രേവത്യാ-മ്പശൂനാ-ങ്കുര്വീത । യ-ത്കിഞ്ചാര്വാചീനഗ്ം സോമാത് । പ്രൈവ ഭവന്തി ॥ സലിലം-വാഁ ഇദമന്തരാസീത് । യദതരന്ന് । ത-ത്താരകാണാ-ന്താരകത്വമ് । യോ വാ ഇഹ യജതേ । അമുഗ്ം സലോക-ന്നക്ഷതേ । തന്നക്ഷത്രാണാ-ന്നക്ഷത്രത്വമ് ॥ 10 ॥
ദേവഗൃഹാ വൈ നക്ഷത്രാണി । യ ഏവം-വേഁദ । ഗൃഹ്യേവ ഭവതി ॥ യാനി വാ ഇമാനി പൃഥിവ്യാശ്ചിത്രാണി । താനി നക്ഷത്രാണി । തസ്മാ-ദശ്ലീലനാമഗ്ഗ്-ശ്ചിത്രേ । നാവസ്യേന്ന യജേത । യഥാ പാപാഹേ കുരുതേ । താദൃഗേവ തത് ॥ ദേവനക്ഷത്രാണി വാ അന്യാനി ॥ 11 ॥
യമനക്ഷത്രാണ്യന്യാനി । കൃത്തികാഃ പ്രഥമമ് । വിശാഖേ ഉത്തമമ് । താനി ദേവനക്ഷത്രാണി । അനൂരാധാഃ പ്രഥമമ് । അപഭരണീ-രുത്തമമ് । താനി യമനക്ഷത്രാണി । യാനി ദേവനക്ഷത്രാണി । താനി ദക്ഷിണേന പരിയന്തി । യാനി യമനക്ഷത്രാണി ॥ 12 ॥
താന്യുത്തരേണ ॥ അന്വേഷാമരാഥ്സ്മേതി । തദനൂരാധാഃ । ജ്യേഷ്ഠമേഷാ-മവധിഷ്മേതി । തജ്ജ്യേഷ്ഠഘ്നീ । മൂലമേഷാമവൃക്ഷാമേതി । ത-ന്മൂലവര്ഹണീ । യന്നാസഹന്ത । തദഷാഢാഃ । യദശ്ലോണത് ॥ 13 ॥
തച്ഛ്രോണാ । യദശൃണോത് । തച്ഛ്രവിഷ്ഠാഃ । യച്ഛത-മഭിഷജ്യന്ന് । തച്ഛതഭിഷക് । പ്രോഷ്ഠപദേഷൂദയച്ഛന്ത । രേവത്യാമരവന്ത । അശ്വയുജോരയുഞ്ജത । അപഭരണീഷ്വ പാവഹന്ന് । താനി വാ ഏതാനി യമനക്ഷത്രാണി ॥ യാന്യേവ ദേവനക്ഷത്രാണി । തേഷു കുര്വീത യത്കാരീ സ്യാത് । പുണ്യാഹ ഏവ കുരുതേ ॥ 14 ॥
(ചകാ - രൈവം-വേഁദോഭയോ രേനം-ലോഁകയോര്വിദു - രജയന് - രേവതീമുപാതിഷ്ഠന്ത - നക്ഷത്രത്വ - മന്യാനി - യാനി യമനക്ഷത്രാ - ണ്യശ്ലോണ--ദ്യമനക്ഷത്രാണി ത്രീണി ച) (അ. 2)
അനുവാകം 3 - കര്മാനുഷ്ഠാനാര്ഹഃ ദിവസഭാഗരൂപഃ ഹേയോപാദേയകാല വിഭാഗഃ
ദേവസ്യ സവിതുഃ പ്രാതഃ പ്രസവഃ പ്രാണഃ । വരുണസ്യ സായമാസവോ-ഽപാനഃ ॥ യ-ത്പ്രതീചീന-മ്പ്രാതസ്തനാത് । പ്രാചീനഗ്ം സങ്ഗവാത് । തതോ ദേവാ അഗ്നിഷ്ടോമ-ന്നിരമിമത । തത്-തദാത്തവീര്യ-ന്നിര്മാര്ഗഃ ॥ മിത്രസ്യ സങ്ഗവഃ । തത്-പുണ്യ-ന്തേജസ്വ്യഹഃ ।
തസ്മാത്തര്ഹി പശവഃ സമായന്തി ॥ യ-ത്പ്രതീചീനഗ്ം സങ്ഗവാത് ॥ 15 ॥
പ്രാചീന-മ്മദ്ധ്യന്ദിനാത് । തതോ ദേവാ ഉക്ഥ്യ-ന്നിരമിമത । തത്-തദാത്തവീര്യ-ന്നിര്മാര്ഗഃ ॥ ബൃഹസ്പതേ-ര്മദ്ധ്യന്ദിനഃ । തത്-പുണ്യ-ന്തേജസ്വ്യഹഃ । തസ്മാത്തര്ഹി തേക്ഷ്ണിഷ്ഠ-ന്തപതി ॥ യത്-പ്രതീചീന-മ്മദ്ധ്യന്ദിനാത് । പ്രാചീന-മപരാഹ്ണാത് । തതോ ദേവാ-ഷ്ഷോഡശിന-ന്നിരമിമത । തത്തദാത്തവീര്യ-ന്നിര്മാര്ഗഃ ॥ 16 ॥
ഭഗസ്യാപരാഹ്ണഃ । തത്-പുണ്യ-ന്തേജസ്വ്യഹഃ । തസ്മാദപരാഹ്ണേ കുമാര്യോ ഭഗമിച്ഛമാനാ-ശ്ചരന്തി ॥ യത്-പ്രതീചീനമപരാഹ്ണാത് । പ്രാചീനഗ്ം സായാത് । തതോ ദേവാ അതിരാത്ര-ന്നിരമിമത । തത്തദാത്തവീര്യ-ന്നിര്മാര്ഗഃ ॥ വരുണസ്യ സായമ് । തത്-പുണ്യ-ന്തേജസ്വ്യഹഃ । തസ്മാത്തര്ഹി നാനൃതം-വഁദേത് ॥ 17 ॥
ബ്രാഹ്മണോ വാ അഷ്ടാവിഗ്ംശോ നക്ഷത്രാണാമ് । സമാനസ്യാഹ്നഃ പഞ്ച പുണ്യാനി നക്ഷത്രാണി । ചത്വാര്യശ്ലീലാനി । താനി നവ । യച്ച പരസ്താന്നക്ഷത്രാണാം-യഁച്ചാവസ്താത് । താന്യേകാദശ । ബ്രാഹ്മണോ ദ്വാദശഃ । യ ഏവം-വിഁദ്വാന്-ഥ്സംവഁഥ്സരം-വ്രഁത-ഞ്ചരതി । സംവഁഥ്സരേണൈവാസ്യ വ്രത-ങ്ഗുപ്ത-മ്ഭവതി ॥ സമാനസ്യാഹ്നഃ പഞ്ച പുണ്യാനി നക്ഷത്രാണി । ചത്വാര്യശ്ലീലാനി । താനി നവ । ആഗ്നേയീ രാത്രിഃ । ഐന്ദ്രമഹഃ । താന്യേകാദശ । ആദിത്യോ ദ്വാദശഃ । യ ഏവം-വിഁദ്വാന്-ഥ്സംവഁഥ്സരം-വ്രഁത-ഞ്ചരതി । സംവഁഥ്സരേണൈവാസ്യ വ്രത-ങ്ഗുപ്ത-മ്ഭവതി ॥ 18 ॥
(സങ്ഗവാഥ് - ഷോഡശിന-ന്നിരമിമത തത്തദാത്തവീര്യ-ന്നിര്മാഗോ - വദേ-ദ്- ഭവതി സമാനസ്യാഹ്നഃ പഞ്ച പുണ്യാനി നക്ഷത്രാണ്യഷ്ടൌ ച) (അ. 3)
അനുവാകം 4 - സോമശേഷഭൂതാ പാത്രസ്തുതിഃ.(ആധ്വരബ്രാഹ്മണശേഷഃ)
ബ്രഹ്മവാദിനോ വദന്തി । കതി പാത്രാണി യജ്ഞം-വഁഹന്തീതി । ത്രയോദശേതി ബ്രൂയാത് । സ യദ്ബ്രൂയാത് । കസ്താനി നിരമിമീതേതി । പ്രജാപതിരിതി ബ്രൂയാത് । സ യദ്ബ്രൂയാത് । കുതസ്താനി നിരമിമീതേതി । ആത്മന ഇതി । പ്രാണാപാനാഭ്യാ-മേവോപാഗ്-ശ്വന്തര്യാമൌ നിരമിമീത ॥ 19 ॥
വ്യാനാദുപാഗ്ംശു സവനമ് । വാച ഐന്ദ്രവായവമ് । ദക്ഷക്രതുഭ്യാ-മ്മൈത്രാവരുണമ് । ശ്രോത്രാദാശ്വിനമ് । ചക്ഷുഷ-ശ്ശുക്രാ മന്ഥിനൌ । ആത്മന ആഗ്രയണമ് । അങ്ഗേഭ്യ ഉക്ഥ്യമ് । ആയുഷോ ധ്രുവമ് । പ്രതിഷ്ഠായാ ഋതുപാത്രേ ॥ യജ്ഞം-വാഁവ ത-മ്പ്രജാപതി-ര്നിരമിമീത । സ നിര്മിതോ നാദ്ധ്രിയത സമവ്ലീയത । സ ഏതാ-ന്പ്രജാപതി-രപിവാപാന-പശ്യത് । താന്നിരവപത് । തൈര്വൈ സ യജ്ഞമപ്യവപത് । യദപിവാപാ ഭവന്തി । യജ്ഞസ്യ ധൃത്യാ അസംവ്ലഁയായ ॥ 20 ॥
(ഉപാഗ്ശ്വന്തര്യാമൌ നിരമിമീതാ- മിമീത ഷട് ച) (അ. 4)
അനുവാകം 5 - ചാതുര്മാസ്യശേഷാ വപനമന്ത്രാഃ, (രാജസൂയബ്രാഹ്മണമ്)
ഋതമേവ പരമേഷ്ഠി । ഋത-ന്നാത്യേതി കി-ഞ്ചന । ഋതേ സമുദ്ര ആഹിതഃ । ഋതേ ഭൂമിരിയഗ്ഗ് ശ്രിതാ । അഗ്നിസ്തിഗ്മേന ശോചിഷാ । തപ ആക്രാന്ത-മുഷ്ണിഹാ । ശിരസ്തപസ്യാഹിതമ് । വൈശ്വാനരസ്യ തേജസാ । ഋതേനാസ്യ നിവര്തയേ । സത്യേന പരിവര്തയേ ॥ 21 ॥
തപസാ-ഽസ്യാനുവര്തയേ । ശിവേനാസ്യോപവര്തയേ । ശഗ്മേനാസ്യാ-ഭിവര്തയേ । തദൃത-ന്ത-ഥ്സത്യമ് । ത-ദ്വ്രത-ന്തച്ഛകേയമ് । തേന ശകേയ-ന്തേന രാദ്ധ്യാസമ് ॥ യ-ദ്ഘര്മഃ പര്യവര്തയത് । അന്താ-ന്പൃഥിവ്യാ ദിവഃ । അഗ്നിരീശാന ഓജസാ । വരുണോ ധീതിഭിഃ സഹ ॥ 22 ॥
ഇന്ദ്രോ മരുദ്ഭി-സ്സഖിഭി-സ്സഹ ॥ അഗ്നിസ്തിഗ്മേന ശോചിഷാ । തപ ആക്രാന്ത-മുഷ്ണിഹാ । ശിരസ്തപസ്യാഹിതമ് । വൈശ്വാനരസ്യ തേജസാ । ഋതേനാസ്യ നിവര്തയേ । സത്യേന പരിവര്തയേ । തപസാ ഽസ്യാനുവര്തയേ । ശിവേനാസ്യോപവര്തയേ । ശഗ്മേനാസ്യാഭിവര്തയേ ॥ 23 ॥
തദൃത-ന്ത-ഥ്സത്യമ് । ത-ദ്വ്രത-ന്തച്ഛകേയമ് । തേന ശകേയ-ന്തേന രാദ്ധ്യാസമ് ॥ യോ അസ്യാഃ പൃഥിവ്യാസ്ത്വചി । നിവര്തയത്യോഷധീഃ । അഗ്നിരീശാന ഓജസാ । വരുണോ ധീതിഭിഃ സഹ । ഇന്ദ്രോ മരുദ്ഭി-സ്സഖിഭി-സ്സഹ ॥ അഗ്നിസ്തിഗ്മേന ശോചിഷാ । തപ ആക്രാന്ത-മുഷ്ണിഹാ ॥ 24 ॥
ശിരസ്തപസ്യാഹിതമ് । വൈശ്വാനരസ്യ തേജസാ । ഋതേനാസ്യ നിവര്തയേ । സത്യേന പരിവര്തയേ । തപസാ ഽസ്യാനുവര്തയേ । ശിവേനാസ്യോപവര്തയേ । ശഗ്മേനാസ്യാ-ഭിവര്തയേ । തദൃത-ന്ത-ഥ്സത്യമ് । ത-ദ്വത-ന്തച്ഛകേയമ് । തേന ശകേയ-ന്തേന രാദ്ധ്യാസമ് ॥ 25 ॥
ഏക-മ്മാസ-മുദസൃജത് । പരമേഷ്ഠീ പ്രജാഭ്യഃ । തേനാഭ്യോ മഹ ആവഹത് । അമൃത-മ്മര്ത്യാഭ്യഃ । പ്രജാമനു പ്രജായസേ । തദു തേ മര്ത്യാമൃതമ് । യേന മാസാ അര്ധമാസാഃ । ഋതവഃ പരിവഥ്സരാഃ । യേന തേ തേ പ്രജാപതേ । ഈജാനസ്യ ന്യവര്തയന്ന് ॥ 26 ॥
തേനാഹമസ്യ ബ്രഹ്മണാ । നിവര്തയാമി ജീവസേ ॥ അഗ്നിസ്തിഗ്മേന ശോചിഷാ । തപ ആക്രാന്ത-മുഷ്ണിഹാ । ശിരസ്തപസ്യാഹിതമ് । വൈശ്വാനരസ്യ തേജസാ । ഋതേനാസ്യ നിവര്തയേ । സത്യേന പരിവര്തയേ । തപസാ ഽസ്യാനുവര്തയേ । ശിവേനാസ്യോപവര്തയേ । ശഗ്മേനാസ്യാഭിവര്തയേ । തദൃത-ന്ത-ഥ്സത്യമ് । ത-ദ്വ്രത-ന്തച്ഛകേയമ് । തേന ശകേയ-ന്തേന രാദ്ധ്യാസമ് ॥ 27 ॥
(പരിവര്തയേ - സഹാ - ഭിവര്തയ - ഉഷ്ണിഹാ - രാദ്ധ്യാസം - ന്യവര്തയന് - നുപവര്തയേ ചത്വാരി ച) (അ. 5)
അനുവാകം 6 - ചാതുര്മാസ്യശേഷാ വപനവിധിഃ (രാജസൂയബ്രാഹ്മണമ്)
ദേവാ വൈ യ-ദ്യജ്ഞേ ഽകുര്വത । തദസുരാ അകുര്വത । തേ-ഽസുരാ ഊര്ധ്വ-മ്പൃഷ്ഠേഭ്യോ നാപശ്യന്ന് । തേ കേശാനഗ്രേ-ഽവപന്ത । അഥ ശ്മശ്രൂണി । അഥോപപക്ഷൌ । തതസ്തേ-ഽവാഞ്ച ആയന്ന് । പരാ-ഽഭവന്ന് । യസ്യൈവം-വഁപന്തി । അവാംഏതി ॥ 28 ॥
അഥോ പരൈവ ഭവതി । അഥ ദേവാ ഊര്ധ്വ-മ്പൃഷ്ഠേഭ്യോ-ഽപശ്യന്ന് । ത ഉപപക്ഷാവഗ്രേ-ഽവപന്ത । അഥ ശ്മശ്രൂണി । അഥ കേശാന് । തതസ്തേ-ഽഭവന്ന് । സുവര്ഗം-ലോഁകമായന്ന് । യസ്യൈവം-വഁപന്തി । ഭവത്യാത്മനാ । അഥോ സുവര്ഗം-ലോഁകമേതി ॥ 29 ॥
അഥൈത-ന്മനു-ര്വപ്ത്രേ മിഥുന-മപശ്യത് । സ ശ്മശ്രൂണ്യഗ്രേ-ഽവപത । അഥോപപക്ഷൌ । അഥ കേശാന് । തതോ വൈ സ പ്രാജായത പ്രജയാ പശുഭിഃ । യസ്യൈവം-വഁപന്തി । പ്ര പ്രജയാ പശുഭി-ര്മിഥുനൈ-ര്ജായതേ ॥ ദേവാസുരാ-സ്സംയഁത്താ ആസന്ന് । തേ സംവഁഥ്സരേ വ്യായച്ഛന്ത । താ-ന്ദേവാശ്ചാതു-ര്മാസ്യൈരേവാഭി പ്രായുഞ്ജത ॥ 30 ॥
വൈശ്വദേവേന ചതുരോ മാസോ-ഽവൃഞ്ജതേന്ദ്രരാജാനഃ । താഞ്ഛീര്ഷന്നി ചാവര്തയന്ത പരി ച । വരുണ പ്രഘാസൈ-ശ്ചതുരോ മാസോ-ഽവൃഞ്ജത വരുണരാജാനഃ । താഞ്ഛീര്ഷന്നി ചാവര്തയന്ത പരി ച । സാകമേധൈശ്ചതുരോ മാസോ-ഽവൃഞ്ജത സോമരാജാനഃ । താഞ്ഛീര.ഷന്നി ചാവര്തയന്ത പരി ച । യാ സംവഁഥ്സര ഉപജീവാ ഽഽസീത് । താമേഷാ-മവൃഞ്ജത । തതോ ദേവാ അഭവന്ന് । പരാ-ഽസുരാഃ ॥ 31 ॥
യ ഏവം-വിഁദ്വാഗ്-ശ്ചാതുര്മാസ്യൈ-ര്യജതേ । ഭ്രാതൃവ്യസ്യൈവ മാസോ വൃക്ത്വാ । ശീര്ഷന്നി ച വര്തയതേ പരി ച । യൈഷാ സംവഁഥ്സര ഉപജീവാ । വൃങ്ക്തേ താ-മ്ഭ്രാതൃവ്യസ്യ । ക്ഷുധാ ഽസ്യ ഭ്രാതൃവ്യഃ പരാ ഭവതി ॥ ലോഹിതായസേന നിവര്തയതേ । യദ്വാ ഇമാമഗ്നിര്-ഋതാവാഗതേ നിവര്തയതി । ഏതദേവൈനാഗ്ം രൂപ-ങ്കൃത്വാ നിവര്തയതി । സാ തത-ശ്ശ്വ-ശ്ശ്വോ ഭൂയസീ ഭവന്ത്യേതി ॥ 32 ॥
പ്രജായതേ । യ ഏവം-വിഁദ്വാഁല്ലോഹിതായസേന നിവര്തയതേ । ഏതദേവ രൂപ-ങ്കൃത്വാ നിവര്തയതേ । സ തത-ശ്ശ്വ-ശ്ശ്വോ ഭൂയാന്-ഭവന്നേതി । പ്രൈവ ജായതേ ॥ ത്രേണ്യാ ശലല്യാ നിവര്തയേത । ത്രീണി ത്രീണി വൈ ദേവാനാമൃദ്ധാനി । ത്രീണി ഛന്ദാഗ്ംസി । ത്രീണി സവനാനി । ത്രയ ഇമേ ലോകാഃ ॥ 33 ॥
ഋദ്ധ്യാമേവ ത-ദ്വീര്യ ഏഷു ലോകേഷു പ്രതി തിഷ്ഠതി ॥ യച്ചാതുര്മാസ്യയാ-ജ്യാത്മനോ നാവദ്യേത് । ദേവേഭ്യ ആവൃശ്ച്യേത । ചതൃഷു ചതൃഷു മാസേഷു നിവര്തയേത । പരോക്ഷമേവ ത-ദ്ദേവേഭ്യ ആത്മനോ-ഽവദ്യത്യനാ വ്രസ്കായ ॥ ദേവാനാം-വാഁ ഏഷ ആനീതഃ । യശ്ചാതുര്മാസ്യയാജീ । യ ഏവം-വിഁദ്വാന്നി ച വര്തയതേ പരി ച । ദേവതാ ഏവാപ്യേതി । നാസ്യ രുദ്രഃ പ്രജാ-മ്പശൂ-നഭിമന്യതേ ॥ 34 ॥
(ഏത്യേ- ത്യ - യുഞ്ജതാ - സുരാ - ഏതി - ലോകാ - മന്യതേ) (അ. 6)
അനുവാകം 7 - അഗ്നിചയനശേഷാ ഇഷ്ടകോപധാനമന്ത്രാഃ, തത്ര സന്തത്യാഖ്യേഷ്ടകാമന്ത്രാഃ
ആയുഷഃ പ്രാണഗ്ം സന്തനു । പ്രാണാദപാനഗ്ം സന്തനു । അപാനാ-ദ്വ്യാനഗ്ം സന്തനു । വ്യാനാച്ചക്ഷു-സ്സന്തനു । ചക്ഷുഷ-ശ്ശ്രോത്രഗ്ം സന്തനു । ശ്രോത്രാ-ന്മന-സ്സന്തനു । മനസോ വാചഗ്ം സന്തനു । വാച ആത്മാനഗ്ം സന്തനു । ആത്മനഃ പൃഥിവീഗ്ം സന്തനു । പൃഥിവ്യാ അന്തരിക്ഷഗ്ം സന്തനു । അന്തരിക്ഷാ-ദ്ദിവഗ്ം സന്തനു ।ദിവ-സ്സുവ-സ്സന്തനു ॥ 35 ॥
(അന്തരിക്ഷഗ്ം സന്തനു ദ്വേ ച) (അ. 7)
അനുവാകം 8 - അഗ്നിചയനശേഷാ ഥര്വശിരോ-ഽഭിധാനാനാമിഷ്ടകാനാ-മ്മന്ത്രാഃ
ഇന്ദ്രോ ദധീചോ അസ്ഥഭിഃ । വൃത്രാണ്യ പ്രതിഷ്കുതഃ । ജഘാന നവ തീര്നവ ॥ ഇച്ഛന്നശ്വസ്യ യച്ഛിരഃ । പര്വതേഷ്വപ ശ്രിതമ് । ത-ദ്വിദച്ഛര്യണാവതി ॥ അത്രാ ഹ ഗോരമന്വത । നാമ ത്വഷ്ടുരപീച്യമ് । ഇത്ഥാ ചന്ദ്രമസോ ഗൃഹേ ॥ ഇന്ദ്രമിദ്ഗാഥിനോ ബൃഹത് ॥ 36 ॥
ഇന്ദ്രമര്കേഭിരര്കിണഃ । ഇന്ദ്രം-വാഁണീരനൂഷത ॥ ഇന്ദ്ര ഇദ്ധര്യോ-സ്സചാ । സമ്മിശ്ല ആവചോ യുജാ । ഇന്ദ്രോ വജ്രീ ഹിരണ്യയഃ ॥ ഇന്ദ്രോ ദീര്ഘായ ചക്ഷസേ । ആ സൂര്യഗ്ം രോഹയ-ദ്ദിവി । വി ഗോഭിരദ്രിമൈരയത് ॥ ഇന്ദ്ര വാജേഷു നോ അവ । സഹസ്ര പ്രധനേഷു ച ॥ 37 ॥
ഉഗ്ര ഉഗ്രാഭിരൂതിഭിഃ ॥ തമിന്ദ്രം-വാഁജയാമസി । മഹേ വൃത്രായ ഹന്തവേ । സ വൃഷാ വൃഷഭോ ഭുവത് ॥ ഇന്ദ്ര-സ്സദാമനേ കൃതഃ । ഓജിഷ്ഠ-സ്സ ബലേ ഹിതഃ । ദ്യുമ്നീ ശ്ലോകീ സ സൌമ്യഃ ॥ ഗിരാ വജ്രോ ന സമ്ഭൃതഃ । സബലോ അനപച്യുതഃ । വവക്ഷു-രുഗ്രോ അസ്തൃതഃ ॥ 38 ॥
(ബൃഹ- ച്ചാ - സ്തൃതഃ) (അ. 8)
അനുവാകം 9 - സോമശേഷഭൂതാ ഇഷ്ടയഃ. (ആധ്വരബ്രാഹ്മണമ്)
ദേവാസുരാ-സ്സംയഁത്താ ആസന്ന് । സ പ്രജാപതിരിന്ദ്ര-ഞ്ജ്യേഷ്ഠ-മ്പുത്രമപ ന്യധത്ത । നേദേനമസുരാ ബലീയാഗ്ം സോ-ഽഹനന്നിതി । പ്രഹ്രാദോ ഹ വൈ കായാധവഃ । വിരോചനഗ്ഗ് സ്വ-മ്പുത്രമപ ന്യധത്ത । നേദേന-ന്ദേവാ അഹനന്നിതി । തേ ദേവാഃ പ്രജാപതി-മുപസമേത്യോചുഃ । നാരാജകസ്യ യുദ്ധമസ്തി । ഇന്ദ്രമന്വിച്ഛാമേതി । തം-യഁജ്ഞക്രതുഭി-രന്വൈച്ഛന്ന് ॥ 39 ॥
തം-യഁജ്ഞക്രതുഭിര്നാന്വവിന്ദന്ന് । തമിഷ്ടിഭി-രന്വൈച്ഛന്ന് । തമിഷ്ടിഭി-രന്വവിന്ദന്ന് । തദിഷ്ടീനാ-മിഷ്ടിത്വമ് । ഏഷ്ടയോ ഹ വൈ നാമ । താ ഇഷ്ടയ ഇത്യാചക്ഷതേ പരോക്ഷേണ । പരോക്ഷപ്രിയാ ഇവ ഹി ദേവാഃ ॥ തസ്മാ ഏതമാഗ്നാവൈഷ്ണവ-മേകാദശകപാല-ന്ദീക്ഷണീയ-ന്നിരവപന്ന് । തദപദ്രുത്യാതന്വത । താന്പത്നീ സംയാഁജാന്ത ഉപാനയന്ന് ॥ 40 ॥
തേ തദ-ന്തമേവ കൃത്വോദദ്രവന്ന് ॥ തേ പ്രായണീയമഭി സമാരോഹന്ന് । തദപദ്രുത്യാതന്വത । താഞ്ഛംയ്വഁന്ത ഉപാനയന്ന് । തേ തദതമ്മേവ കൃത്വോദദ്രവന്ന് ॥ ത ആതിഥ്യമഭി സമാരോഹന്ന് । തദപദ്രുത്യാതന്വത । താനിഡാന്ത ഉപാനയന്ന് । തേ തദതമ്മേവ കൃത്വോദദ്രവന്ന് । തസ്മാ ദേതാ ഏതദന്താ ഇഷ്ടയ-സ്സന്തിഷ്ഠന്തേ ॥ 41 ॥
ഏവഗ്ം ഹി ദേവാ അകുര്വത । ഇതി ദേവാ അകുര്വത । ഇത്യു വൈ മനുഷ്യാഃ കുര്വതേ ॥ തേ ദേവാ ഊചുഃ । യദ്വാ ഇദമുച്ചൈ-ര്യജ്ഞേന ചരാമ । തന്നോ-ഽസുരാഃ പാപ്മാ-ഽനുവിന്ദന്തി । ഉപാഗ്ംശൂപസദാ ചരാമ । തഥാ നോ-ഽസുരാഃ പാപ്മാ നാനുവേഥ്സ്യന്തീതി । ത ഉപാഗ്ംശൂപസദ-മതന്വത । തിസ്ര ഏവ സാമിധേനീരനൂച്യ ॥ 42 ॥
സ്രുവേണാഘാര-മാഘാര്യ । തിസ്രഃ പരാചീ-രാഹുതീര്-ഹുത്വാ । സ്രുവേണോപസദ-ഞ്ജുഹവാഞ്ചക്രുഃ । ഉഗ്രം-വഁചോ അപാവധീ-ന്ത്വേഷം-വഁചോ അപാവധീഗ് സ്വാഹേതി । അശനയാപിപാസേ ഹ വാ ഉഗ്രം-വഁചഃ । ഏനശ്ച വൈരഹത്യ-ഞ്ച ത്വേഷം-വഁചഃ । ഏതഗ്ം ഹ വാവ തച്ചതുര്ധാവിഹിത-മ്പാപ്മാന-ന്ദേവാ അപജഘ്നിരേ ॥ തഥോ ഏവൈതദേവം-വിഁദ്യജമാനഃ । തിസ്ര ഏവ സാമിധേനീരനൂച്യ । സ്രുവേണാഘാര-മാഘാര്യ ॥ 43 ॥
തിസ്രഃ പരാചീരാഹുതീര്-ഹുത്വാ । സ്രുവേണോപസദ-ഞ്ജുഹോതി । ഉഗ്രം-വഁചോ അപാവധീ-ന്ത്വേഷം-വഁചോ അപാവധീഗ് സ്വാഹേതി । അശനയാപിപാസേ ഹ വാ ഉഗ്രം-വഁചഃ । ഏനശ്ച വൈരഹത്യ-ഞ്ച ത്വേഷം-വഁചഃ । ഏതമേവ തച്ചതുര്ധാ-വിഹിത-മ്പാപ്മാനം-യഁജമാനോ-ഽപഹതേ ॥ തേ-ഽഭിനീയൈവാഹഃ പശുമാ-ഽലഭന്ത । അഹ്ന ഏവ ത-ദ്ദേവാ അവര്തി-മ്പാപ്മാന-മ്മൃത്യുമപജഘ്നിരേ । തേനാഭിനീയേവ രാത്രേഃ പ്രാചരന്ന് । രാത്രിയാ ഏവ ത-ദ്ദേവാ അവര്തി-മ്പാപ്മാന-മ്മൃത്യുമപജഘ്നിരേ ॥ 44 ॥
തസ്മാദഭിനീയൈവാഹഃ പശുമാലഭേത । അഹ്ന ഏവ ത-ദ്യജമാനോ ഽവര്തി-മ്പാപ്മാന-മ്ഭ്രാതൃവ്യാനപനുദതേ । തേനാഭിനീയേവ രാത്രേഃ പ്രചരേത് । രാത്രിയാ ഏവ ത-ദ്യജമാനോ ഽവര്തി-മ്പാപ്മാന-മ്ഭ്രാതൃവ്യാനപനുദതേ ॥ സ ഏഷ ഉപവസഥീയേ ഽഹന്-ദ്വിദേവത്യഃ പശുരാലഭ്യതേ । ദ്വയം-വാഁ അസ്മിന് ഁലോകേ യജമാനഃ । അസ്ഥി ച മാഗ്ംസ-ഞ്ച । അസ്ഥി ചൈവ തേന മാഗ്ംസ-ഞ്ച യജമാന-സ്സഗ്ഗ് സ്കുരുതേ ॥ താ വാ ഏതാഃ പഞ്ച ദേവതാഃ । അഗ്നീഷോമാ-വഗ്നി-ര്മിത്രാവരുണൌ ॥ 45 ॥
പഞ്ചപഞ്ചീ വൈ യജമാനഃ । ത്വമ്മാഗ്ം സഗ്ഗ് സ്നാവാസ്ഥി മജ്ജാ । ഏതമേവ തത്പഞ്ചധാ വിഹിതമാത്മാനം-വഁരുണപാശാ-ന്മുഞ്ചതി । ഭേഷജതായൈ നിര്വരുണത്വായ ॥ തഗ്ം സപ്തഭി-ശ്ഛന്ദോഭിഃ പ്രാതരഹ്വയന്ന് । തസ്മാഥ്സപ്ത ചതുരുത്തരാണി ഛന്ദാഗ്ംസി പ്രാതരനുവാകേ-ഽനൂച്യന്തേ ॥ തമേതയോ-പസമേത്യോ-പാസീദന്ന് । ഉപാസ്മൈ ഗായതാ നര ഇതി । തസ്മാ ദേതയാ ബഹിഷ്പവമാന ഉപസദ്യഃ ॥ 46 ॥
(ഐച്ഛന് - നനയഗ്ഗ് - സ്തിഷ്ഠന്തേ - ഽനൂച്യാ - നൂച്യ സ്രുവേണാഘാരമാഘാര്യ - രാത്രിയാ ഏവ ത-ദ്ദേവാ അവര്തി-മ്പാപ്മാനം മൃത്യുമപജഘ്നിരേ - മിത്രാവരുണൌ - +നവ ച ) (അ. 9)
(ദേവാ യജമാനോ ദേവാ ദേവാ യജമാനോ യജമാനോ-ഽലഭന്ത പ്രാചരഁല്ലഭേത പ്രചരേദാലഭന്താലഭേത മൃത്യുമപജഘ്നിരേ ഭ്രാതൃവ്യാന്)
അനുവാകം 10 - ത്രിവൃദാദിസ്തോമരൂപാണി സോമങ്ഗാനി. (ആധ്വരബ്രാഹ്മണമ്)
സ സമുദ്ര ഉത്തരതഃ പ്രാജ്വല-ദ്ഭൂമ്യന്തേന । ഏഷ വാവ സ സമുദ്രഃ । യച്ചാത്വാലഃ । ഏഷ ഉ വേവ സ ഭൂമ്യന്തഃ । യദ്വേദ്യന്തഃ । തദേതത്-ത്രിശല-ന്ത്രിപൂരുഷമ് । തസ്മാത്-ത-ന്ത്രിവിതസ്ത-ങ്ഖനന്തി ॥ സ സുവര്ണരജതാഭ്യാ-ങ്കുശീഭ്യാ-മ്പരിഗൃഹീത ആസീത് । തം-യഁദസ്യാ അദ്ധ്യജനയന്ന് । തസ്മാദാദിത്യഃ ॥ 47 ॥
അഥ യ-ഥ്സുവര്ണരജതാഭ്യാ-ങ്കുശീഭ്യാ-മ്പരിഗൃഹീത ആസീത് । സാ-ഽസ്യ കൌശികതാ ॥ ത-ന്ത്രിവൃതാ-ഽഭി പ്രാസ്തുവത । ത-ന്ത്രിവൃതാ ഽഽദദത । ത-ന്ത്രിവൃതാ ഽഽഹരന്ന് । യാവതീ ത്രിവൃതോ മാത്രാ ॥ ത-മ്പഞ്ചദശേനാഭി പ്രാസ്തുവത । ത-മ്പഞ്ചദശേനാദദത । ത-മ്പഞ്ചദശേനാഹരന്ന് । യാവതീ പഞ്ചദശസ്യ മാത്രാ ॥ 48 ॥
തഗ്ം സപ്തദശേനാഭി പ്രാസ്തുവത । തഗ്ം സപ്തദശേനാദദത । തഗ്ം സപ്തദശേനാഹരന്ന് । യാവതീ സപ്തദശസ്യ മാത്രാ । തസ്യ സപ്തദശേന ഹ്രിയമാണസ്യ തേജോ ഹരോ-ഽപതത് । തമേകവിഗ്ം ശേനാഭി പ്രാസ്തുവത । തമേകവിഗ്ംശേനാദദത । തമേകവിഗ്ംശേനാഹരന്ന് । യാവത്യേകവിഗ്ംശസ്യ മാത്രാ ॥ തേ യത്-ത്രിവൃതാ സ്തുവതേ ॥ 49 ॥
ത്രിവൃതൈവ ത-ദ്യജമാനമാദദതേ । ത-ന്ത്രിവൃതൈവ ഹരന്തി । യാവതീ ത്രിവൃതോ മാത്രാ । അഗ്നിര്വൈ ത്രിവൃത് । യാവദ്വാ അഗ്നേര്ദഹതോ ധൂമ ഉദേത്യാനുവ്യേതി । താവതീ ത്രിവൃതോ മാത്രാ । അഗ്നേരേവൈന-ന്തത് । മാത്രാഗ്ം സായുജ്യഗ്ം സലോകതാ-ങ്ഗമയന്തി ॥ അഥ യത്പഞ്ചദശേന സ്തുവതേ । പഞ്ചദശേനൈവ ത-ദ്യജമാന-മാദദതേ ॥ 50 ॥
ത-മ്പഞ്ചദശേനൈവ ഹരന്തി । യാവതീ പഞ്ചദശസ്യ മാത്രാ । ചന്ദ്രമാ വൈ പഞ്ചദശഃ । ഏഷ ഹി പഞ്ചദശ്യാമപക്ഷീയതേ । പഞ്ചദശ്യാ-മാപൂര്യതേ । ചന്ദ്രമസ ഏവൈന-ന്തത് । മാത്രാഗ്ം സായുജ്യഗ്ം സലോകതാ-ങ്ഗമയന്തി । അഥ യഥ്സപ്തദശേന സ്തുവതേ । സപ്തദശേനൈവ ത-ദ്യജമാനമാദദതേ । തഗ്ം സപ്തദശേനൈവ ഹരന്തി ॥ 51 ॥
യാവതീ സപ്തദശസ്യ മാത്രാ । പ്രജാപതിര്വൈ സപ്തദശഃ । പ്രജാപതേരേവൈന-ന്തത് । മാത്രാഗ്ം സായുജ്യഗ്ം സലോകതാ-ങ്ഗമയന്തി । അഥ യദേകവിഗ്ംശേന സ്തുവതേ । ഏകവിഗ്ംശേനൈവ ത-ദ്യജമാന-മാദദതേ । തമേകവിഗ്ംശേനൈവ ഹരന്തി । യാവത്യേകവിഗ്ംശസ്യ മാത്രാ । അസൌ വാ ആദിത്യ ഏകവിഗ്ംശഃ । ആദിത്യസ്യൈവൈന-ന്തത് ॥ 52 ॥
മാത്രാഗ്ം സായുജ്യഗ്ം സലോകതാ-ങ്ഗമയന്തി ॥ തേ കുശ്യൌ । വ്യഘ്നന്ന് । തേ അഹോരാത്രേ അഭവതാമ് । അഹരേവ സുവര്ണാ ഽഭവത് । രജതാ രാത്രിഃ । സ യദാദിത്യ ഉദേതി । ഏതാമേവ തഥ്സുവര്ണാ-ങ്കുശീമനു സമേതി । അഥ യദസ്തമേതി । ഏതാമേവ ത-ദ്രജതാ-ങ്കുശീമനു സംവിഁശതി ॥ പ്രഹ്രാദോ ഹ വൈ കായാധവഃ । വിരോചനഗ്ഗ് സ്വ-മ്പുത്രമുദാസ്യത് । സ പ്രദരോ-ഽഭവത് । തസ്മാ-ത്പ്രദരാദുദക-ന്നാചാമേത് ॥ 53 ॥
(ആദിത്യഃ - പഞ്ചദശസ്യ മാത്രാ - സ്തുവതേ - പഞ്ചദശേനൈവ ത-ദ്യജമാനമാദദതേ - സപ്തദശേനൈവ ഹരന് - ത്യാദിത്യസ്യൈവൈനന്ത-ദ് വിശതി ചത്വാരി ച) (അ. 10)
അനുവാകം 11 - സവനീയപശുപുരോഡാശാഃ (ആധ്വരബ്രാഹ്മണമ്)
യേ വൈ ചത്വാര-സ്സ്തോമാഃ । കൃത-ന്തത് । അഥ യേ പഞ്ച । കലി-സ്സഃ । തസ്മാച്ചതുഷ്ടോമഃ । തച്ചതുഷ്ടോമസ്യ ചതുഷ്ടോമത്വമ് ॥ തദാഹുഃ । കതമാനി താനി ജ്യോതീഗ്ംഷി । യ ഏതസ്യ സ്തോമാ ഇതി । ത്രിവൃത്-പഞ്ചദശ-സ്സപ്തദശ ഏകവിഗ്ംശഃ ॥ 54 ॥
ഏതാനി വാവ താനി ജ്യോതീഗ്ംഷി । യ ഏതസ്യ സ്തോമാഃ ॥ സോ-ഽബ്രവീത് । സപ്തദശേന ഹ്രിയമാണോ വ്യലേശിഷി । ഭിഷജ്യത മേതി । തമശ്വിനൌ ധാനാഭി-രഭിഷജ്യതാമ് । പൂഷാ കരമ്ഭേണ । ഭാരതീ പരിവാപേണ । മിത്രാവരുണൌ പയസ്യയാ ॥ തദാഹുഃ ॥ 55 ॥
യദശ്വിഭ്യാ-ന്ധാനാഃ । പൂഷ്ണഃ കരമ്ഭഃ । ഭാരത്യൈ പരിവാപഃ । മിത്രാവരുണയോഃ പയസ്യാ-ഽഥ । കസ്മാദേതേഷാഗ്ം ഹവിഷാമിന്ദ്രമേവ യജന്തീതി । ഏതാ ഹ്യേന-ന്ദേവതാ ഇതി ബ്രൂയാത് । ഏതൈര്-ഹവിര്ഭി-രഭിഷജ്യഗ്ഗ്-സ്തസ്മാദിതി ॥ തം-വഁസവോ-ഽഷ്ടാകപാലേന പ്രാതസ്സവനേ-ഽഭിഷജ്യന്ന് । രുദ്രാ ഏകാദശകപാലേന മാദ്ധ്യന്ദിനേ സവനേ । വിശ്വേ ദേവാ ദ്വാദശകപാലേന തൃതീയസവനേ ॥ 56 ॥
സ യദഷ്ടാകപാലാ-ന്പ്രാതസ്സവനേ കുര്യാത് । ഏകാദശകപാലാ-ന്മാദ്ധ്യന്ദിനേ സവനേ । ദ്വാദശകപാലാഗ് സ്തൃതീയ സവനേ । വിലോമ ത-ദ്യജ്ഞസ്യ ക്രിയേത । ഏകാദശകപാലാനേവ പ്രാതസ്സവനേ കുര്യാത് । ഏകാദശകപാലാ-ന്മാദ്ധ്യന്ദിനേ സവനേ । ഏകാദശകപാലാഗ് സ്തൃതീയ സവനേ । യജ്ഞസ്യ സലോമത്വായ ॥ തദാഹുഃ । യ-ദ്വസൂനാ-മ്പ്രാതസ്സവനമ് । രുദ്രാണാ-മ്മാദ്ധ്യന്ദിനഗ്ം സവനമ് । വിശ്വേഷാ-ന്ദേവാനാ-ന്തൃതീയസവനമ് । അഥ കസ്മാദേതേഷാഗ്ം ഹവിഷാമിന്ദ്രമേവ യജന്തീതി । ഏതാ ഹ്യേന-ന്ദേവതാ ഇതി ബ്രൂയാത് । ഏതൈര്-ഹവിര്ഭിരഭിഷജ്യഗ്ഗ് സ്തസ്മാദിതി ॥ 57 ॥
(ഏകവിഗ്ംശ-ആഹു-സ്തൃതീയസവനേ-പ്രാതസ്സവന-മ്പഞ്ച ച) (അ. 11)
അനുവാകം 12 - സപ്തഛന്ദാംസി പ്രപഞ്ച്യന്തേ (ആധ്വരബ്രാഹ്മണമ്)
തസ്യാവാചോ-ഽവപാദാദബിഭയുഃ । തമേതേഷു സപ്തസു ഛന്ദഃ സ്വശ്രയന്ന് । യദശ്രയന്ന് । തച്ഛ്രായന്തീയസ്യ ശ്രായന്തീയത്വമ് । യദവാരയന്ന് । ത-ദ്വാരവന്തീയസ്യ വാരവന്തീയത്വമ് ॥ തസ്യാവാച ഏവാവപാദാദബിഭയുഃ । തസ്മാ ഏതാനി സപ്ത ചതുരുത്തരാണി ഛന്ദാഗ്സ്യുപാദധുഃ । തേഷാമതി ത്രീണ്യരിച്യന്ത । ന ത്രീണ്യുദഭവന്ന് ॥ 58 ॥
സ ബൃഹതീമേവാ-സ്പൃശത് । ദ്വാഭ്യാമക്ഷരാഭ്യാമ് । അഹോരാത്രാഭ്യാമേവ ॥ തദാഹുഃ । കതമാ സാ ദേവാക്ഷരാ ബൃഹതീ । യസ്യാ-ന്ത-ത്പ്രത്യതിഷ്ഠത് । ദ്വാദശ പൌര്ണമാസ്യഃ । ദ്വാദശാഷ്ടകാഃ । ദ്വാദശാമാവാസ്യാഃ । ഏഷാ വാവ സാ ദേവാക്ഷരാ ബൃഹതീ ॥ 59 ॥
യസ്യാ-ന്ത-ത്പ്രത്യതിഷ്ഠദിതി ॥ യാനി ച ഛന്ദാഗ്-സ്യത്യരിച്യന്ത । യാനി ച നോദഭവന്ന് । താനി നിര്വീര്യാണി ഹീനാന്യമന്യന്ത । സാ ഽബ്രവീ-ദ്ബൃഹതീ । മാമേവ ഭൂത്വാ । മാമുപ സഗ്ഗ് ശ്രയതേതി । ചതുര്ഭിരക്ഷരൈ-രനുഷ്ടുഗ്-ബൃഹതീ-ന്നോദഭവത് । ചതുര്ഭിരക്ഷരൈഃ പങ്ക്തി-ര്ബൃഹതീ-മത്യരിച്യത । തസ്യാമേതാനി ചത്വാര്യക്ഷരാണ്യ-പച്ഛിദ്യാ-ദധാത് ॥ 60 ॥
തേ ബൃഹതീ ഏവ ഭൂത്വാ । ബൃഹതീമുപ സമശ്രയതാമ് ॥ അഷ്ടാഭി-രക്ഷരൈരുഷ്ണിഗ്-ബൃഹതീ-ന്നോദഭവത് । അഷ്ടാഭിരക്ഷരൈസ്ത്രിഷ്ടുഗ്-ബൃഹതീ-മത്യരിച്യത । തസ്യാമേതാ-ന്യഷ്ടാവക്ഷരാണ്യ-പച്ഛിദ്യാദധാത് । തേ ബൃഹതീ ഏവ ഭൂത്വാ । ബൃഹതീമുപ സമശ്രയതാമ് । ദ്വാദശഭി-രക്ഷരൈ-ര്ഗായത്രീ-ബൃഹതീ-ന്നോദഭവത് । ദ്വാദശഭി-രക്ഷരൈ-ര്ജഗതീ-ബൃഹതീ-മത്യരിച്യത । തസ്യാമേതാനി ദ്വാദശാക്ഷരാണ്യ-പച്ഛിദ്യാദധാത് ॥ 61 ॥
തേ ബൃഹതീ ഏവ ഭൂത്വാ । ബൃഹതീമുപ സമശ്രയതാമ് ॥ സോ-ഽബ്രവീത്-പ്രജാപതിഃ । ഛന്ദാഗ്ംസി രഥോ മേ ഭവത । യുഷ്മാഭി-രഹമേത-മദ്ധ്വാനമനു സഞ്ചരാണീതി । തസ്യ ഗായത്രീ ച ജഗതീ ച പക്ഷാവഭവതാമ് । ഉഷ്ണിക്ച ത്രിഷ്ടുപ്ച പ്രഷ്ട്യൌ । അനുഷ്ടുപ്ച പങ്ക്തിശ്ച ധുര്യൌ । ബൃഹത്യേവോദ്ധിരഭവത് । സ ഏത-ഞ്ഛന്ദോരഥമാസ്ഥായ । ഏതമദ്ധ്വാനമനു സമചരത് । ഏതഗ്ം ഹ വൈ ഛന്ദോരഥമാസ്ഥായ । ഏതമദ്ധ്വാനമനു സഞ്ചരതി । യേനൈഷ ഏത-ഥ്സചംരതി । യ ഏവം-വിഁദ്വാന്-ഥ്സോമേന യജതേ । യ ഉചൈനമേവം-വേഁദ ॥ 62 ॥
(അഭവന് - വാവ സാ ദേവാക്ഷരാ ബൃഹ - ത്യദധാ-ദ്- ദ്വാദശാക്ഷരാണ്യപച്ഛിദ്യാദധാ - ദാസ്ഥായ ഷട്ച) (അ. 12) (അഗ്നേഃ കൃത്തികാ - യ-ത്പുണ്യം - ദേവസ്യ സവിതു--ര് ബ്രഹ്മവാദിനഃ ക - ത്യൃതമേവ - ദേവാ വാ - ആയുഷഃ പ്രാണ - മിന്ദ്രോ ദധീചോ -ദേവാസുരാ-സ്സ പ്രജാപതിഃ - സ സമുദ്രോ - യേ വൈ ചത്വാര - സ്തസ്യാവാചോ ദ്വാദശ) (അഗ്നേഃ കൃത്തികാ - ദേവഗൃഹാ - ഋതമേവ - വൈശ്വദേവേന - തേ തദന്ത - ത-മ്പഞ്ചദശേന - തേ ബൃഹതീ ഏവ ദ്വിഷഷ്ടിഃ) (അഗ്നേഃ കൃത്തികാ - യ ഉ ചൈനമേവം-വേഁദ) ॥ ഹരിഃ ഓമ് ॥ ॥ കൃഷ്ണ യജുര്വേദീയ തൈത്തിരീയ ബ്രാഹ്മണേ പ്രഥമാഷ്ടകേ പഞ്ചമഃ പ്രപാഠക-സ്സമാപ്തഃ ।

Explore More