Agni

1.2 - ആപ ഉന്ദന്തു ജീവസേ - കൃഷ്ണ യജുര്വേദ തൈത്തിരീയ സംഹിതാ പാഠഃ

(Apa Undantu Jivase - Krishna Yajurveda Taittiriya Samhita in Malayalam)

From Krishna Yajurveda

This sacred Vedic hymn is excerpted from the Taittiriya Samhita of the Krishna Yajurveda, specifically associated with the Agnishtoma ritual. It invokes the purifying power of water to bestow longevity, vitality, and brilliance upon the practitioner. The mantra acts as a consecration, seeking to cleanse the individual of impurities while inviting divine grace through the element of water. Chanting this verse is believed to harmonize one's physical and spiritual energy, fostering internal purity and protecting the devotee from negativity. It serves as a profound meditative bridge between the human seeker and the cosmic forces of nature.

കൃഷ്ണ യജുര്വേദീയ തൈത്തിരീയ സംഹിതായാ-മ്പ്രഥമകാണ്ഡേ ദ്വിതീയഃ പ്രശ്നഃ - അഗ്നിഷ്ടോമേ ക്രയഃ
ഓ-ന്നമഃ പരമാത്മനേ, ശ്രീ മഹാഗണപതയേ നമഃ,
ശ്രീ ഗുരുഭ്യോ നമഃ । ഹരിഃ ഓമ് ॥
ആപ ഉന്ദന്തു ജീവസേ ദീര്ഘായുത്വായ വര്ചസ ഓഷധേ ത്രായസ്വൈനഗ്ഗ് സ്വധിതേ മൈനഗ്ം ഹിഗ്ംസീ-ര്ദേവശ്രൂരേതാനി പ്ര വപേ സ്വസ്ത്യുത്തരാണ്യശീയാപോ അസ്മാ-ന്മാതരഃ ശുന്ധന്തു ഘൃതേന നോ ഘൃതപുവഃ പുനന്തു വിശ്വമസ്മ-ത്പ്ര വഹന്തു രിപ്രമുദാഭ്യ-ശ്ശുചിരാ പൂത ഏമി സോമസ്യ തനൂരസി തനുവ-മ്മേ പാഹി മഹീനാ-മ്പയോ-ഽസി വര്ചോധാ അസി വര്ചോ- [വര്ചഃ, മയി ധേഹി വൃത്രസ്യ] 1
മയി ധേഹി വൃത്രസ്യ കനീനികാ-ഽസി ചക്ഷുഷ്പാ അസി ചക്ഷുര്മേ പാഹി ചിത്പതിസ്ത്വാ പുനാതു വാക്പതിസ്ത്വാ പുനാതു ദേവസ്ത്വാ സവിതാ പുനാത്വച്ഛിദ്രേണ പവിത്രേണ വസോ-സ്സൂര്യസ്യ രശ്മിഭിസ്തസ്യ തേ പവിത്രപതേ പവിത്രേണ യസ്മൈ ക-മ്പുനേ തച്ഛകേയമാ വോ ദേവാസ ഈമഹേ സത്യധര്മാണോ അദ്ധ്വരേ യദ്വോ ദേവാസ ആഗുരേ യജ്ഞിയാസോ ഹവാമഹ ഇന്ദ്രാഗ്നീ ദ്യാവാപൃഥിവീ ആപ ഓഷധീ സ്ത്വ-ന്ദീക്ഷാണാ-മധിപതിരസീഹ മാ സന്ത-മ്പാഹി ॥ 2 ॥
(വര്ച - ഓഷധീ- രഷ്ടൌ ച ) (അ. 1)
ആകൂത്യൈ പ്രയുജേ-ഽഗ്നയേ സ്വാഹാ മേധായൈ മനസേ ഽഗ്നയേ സ്വാഹാ ദീക്ഷായൈ തപസേ-ഽഗ്നയേ സ്വാഹാ സരസ്വത്യൈ പൂഷ്ണേ-ഽഗ്നയേ സ്വാഹാ-ഽഽപോ ദേവീ-ര്ബൃഹതീ-ര്വിശ്വശമ്ഭുവോ ദ്യാവാപൃഥിവീ ഉര്വന്തരിക്ഷ-മ്ബൃഹസ്പതിര്നോ ഹവിഷാ വൃധാതു സ്വാഹാ വിശ്വേ ദേവസ്യ നേതുര്മര്തോ വൃണീത സഖ്യം-വിഁശ്വേ രായ ഇഷുദ്ധ്യസി ദ്യുമ്നം-വൃഁണീത പുഷ്യസേ സ്വാഹര്ഖ്സാമയോ-ശ്ശില്പേ സ്ഥസ്തേ വാമാ രഭേ തേ മാ- [തേ മാ, പാതമാ-ഽസ്യ] 3
പാതമാ-ഽസ്യ യജ്ഞസ്യോദൃച ഇമാ-ന്ധിയഗ്ം ശിക്ഷമാണസ്യ ദേവ ക്രതു-ന്ദക്ഷം-വഁരുണ സഗ്ം ശിശാധി യയാ-ഽതി വിശ്വാ ദുരിതാ തരേമ സുതര്മാണമധി നാവഗ്ം രുഹേമോര്ഗസ്യാങ്ഗിരസ്യൂര്ണമ്രദാ ഊര്ജ-മ്മേ യച്ഛ പാഹി മാ മാ മാ ഹിഗ്ംസീ-ര്വിഷ്ണോ-ശ്ശര്മാസി ശര്മ യജമാനസ്യ ശര്മ മേ യച്ഛ നക്ഷത്രാണാ-മ്മാ-ഽതീകാശാ-ത്പാഹീന്ദ്രസ്യ യോനിരസി- [യോനിരസി, മാ മാ ഹിഗ്ംസീഃ] 4
മാ മാ ഹിഗ്ംസീഃ കൃഷ്യൈ ത്വാ സുസസ്യായൈ സുപിപ്പലാഭ്യ-സ്ത്വൌഷധീഭ്യ-സ്സൂപസ്ഥാ ദേവോ വനസ്പതിരൂര്ധ്വോ മാ പാഹ്യോദൃച-സ്സ്വാഹാ യജ്ഞ-മ്മനസാ സ്വാഹാ ദ്യാവാപൃഥിവീഭ്യാഗ് സ്വാഹോരോ-രന്തരിക്ഷാ-ഥ്സ്വാഹാ യജ്ഞം-വാഁതാദാ രഭേ ॥ 5 ॥
( മാ - യോനിരസി - ത്രിഗ്ംശച്ച ) (അ. 2)
ദൈവീ-ന്ധിയ-മ്മനാമഹേ സുമൃഡീകാ-മഭിഷ്ടയേ വര്ചോധാം-യഁജ്ഞവാഹസഗ്ം സുപാരാ നോ അസ-ദ്വശേ । യേ ദേവാ മനോജാതാ മനോയുജഃ സുദക്ഷാ ദക്ഷപിതാരസ്തേ നഃ പാന്തു തേ നോ-ഽവന്തു തേഭ്യോ നമസ്തേഭ്യ-സ്സ്വാഹാ-ഽഗ്നേ ത്വഗ്ം സു ജാഗൃഹി വയഗ്ം സു മന്ദിഷീമഹി ഗോപായ നഃ സ്വസ്തയേ പ്രബുധേ നഃ പുനര്ദദഃ । ത്വമഗ്നേ വ്രതപാ അസി ദേവ ആ മര്ത്യേഷ്വാ । ത്വം- [ത്വമ്, യജ്ഞേഷ്വീഡ്യഃ ।] 6
യജ്ഞേഷ്വീഡ്യഃ ॥ വിശ്വേ ദേവാ അഭി മാമാ-ഽവവൃത്ര-ന്പൂഷാ സന്യാ സോമോ രാധസാ ദേവ-സ്സവിതാ വസോര്വസുദാവാ രാസ്വേയ-ഥ്സോമാ ഽഽഭൂയോ ഭര മാ പൃണ-ന്പൂര്ത്യാ വി രാധി മാ-ഽഹമായുഷാ ചന്ദ്രമസി മമ ഭോഗായ ഭവ വസ്ത്രമസി മമ ഭോഗായ ഭവോസ്രാ-ഽസി മമ ഭോഗായ ഭവ ഹയോ-ഽസി മമ ഭോഗായ ഭവ- [ഭോഗായ ഭവ, ഛാഗോ-ഽസി മമ] 7
ഛാഗോ-ഽസി മമ ഭോഗായ ഭവ മേഷോ-ഽസി മമ ഭോഗായ ഭവ വായവേ ത്വാ വരുണായ ത്വാ നിര്-ഋത്യൈ ത്വാ രുദ്രായ ത്വാ ദേവീരാപോ അപാ-ന്നപാദ്യ ഊര്മിര്-ഹവിഷ്യ ഇന്ദ്രിയാവാ-ന്മദിന്തമസ്തം-വോഁ മാ-ഽവ ക്രമിഷമച്ഛിന്ന-ന്തന്തു-മ്പൃഥിവ്യാ അനു ഗേഷ-മ്ഭദ്രാദഭി ശ്രേയഃ പ്രേഹി ബൃഹസ്പതിഃ പുരഏതാ തേ അസ്ത്വഥേമവ സ്യ വര ആ പൃഥിവ്യാ ആരേ ശത്രൂന് കൃണുഹി സര്വവീര ഏദമഗന്മ ദേവയജന-മ്പൃഥിവ്യാ വിശ്വേ ദേവാ യദജുഷന്ത പൂര്വ ഋഖ്സാമാഭ്യാം-യഁജുഷാ സന്തരന്തോ രായസ്പോഷേണ സമിഷാ മദേമ ॥ 8 ॥
( ആ ത്വഗ്ം-ഹയോ-ഽസി മമ ഭോഗായ ഭവ-സ്യ-പഞ്ചവിഗ്ംശതിശ്ച ) (അ. 3)
ഇയ-ന്തേ ശുക്ര തനൂരിദം-വഁര്ചസ്തയാ സ-മ്ഭവ ഭ്രാജ-ങ്ഗച്ഛ ജൂരസി ധൃതാ മനസാ ജുഷ്ടാ വിഷ്ണവേ തസ്യാസ്തേ സത്യസവസഃ പ്രസവേ വാചോ യന്ത്രമശീയ സ്വാഹാ ശുക്രമസ്യമൃതമസി വൈശ്വദേവഗ്ം ഹവി-സ്സൂര്യസ്യ ചക്ഷുരാ -ഽരുഹമഗ്നേ രക്ഷ്ണഃ കനീനികാം-യഁദേതശേഭിരീയസേ ഭ്രാജമാനോ വിപശ്ചിതാ ചിദസി മനാ-ഽസി ധീരസി ദക്ഷിണാ- [ദക്ഷിണാ, അസി യജ്ഞിയാ-ഽസി] 9
-ഽസി യജ്ഞിയാ-ഽസി ക്ഷത്രിയാ ഽസ്യദിതി-രസ്യുഭയതശ്ശീര്ഷ്ണീ സാ ന-സ്സുപ്രാചീ സുപ്രതീചീ സ-മ്ഭവ മിത്രസ്ത്വാ പദി ബദ്ധ്നാതു പൂഷാ-ഽദ്ധ്വനഃ പാത്വിന്ദ്രായാ-ദ്ധ്യക്ഷായാനു ത്വാ മാതാ മന്യതാമനു പിതാ-ഽനു ഭ്രാതാ സഗര്ഭ്യോ-ഽനു സഖാ സയൂഥ്യ-സ്സാ ദേവി ദേവമച്ഛേഹീന്ദ്രായ സോമഗ്ം രുദ്രസ്ത്വാ ഽഽവര്തയതു മിത്രസ്യ പഥാ സ്വസ്തി സോമസഖാ പുനരേഹി സഹ രയ്യാ ॥ 10 ॥
( ദക്ഷിണാ-സോമസഖാ, പഞ്ച ച ) (അ. 4)
വസ്വ്യസി രുദ്രാ-ഽസ്യദിതി-രസ്യാദിത്യാ-ഽസി ശുക്രാ-ഽസി ചന്ദ്രാ-ഽസി ബൃഹസ്പതിസ്ത്വാ സുമ്നേ രണ്വതു രുദ്രോ വസുഭിരാ ചികേതു പൃഥിവ്യാസ്ത്വാ മൂര്ധന്നാ ജിഘര്മി ദേവയജന ഇഡായാഃ പദേ ഘൃതവതി സ്വാഹാ പരിലിഖിതഗ്ം രക്ഷഃ പരിലിഖിതാ അരാതയ ഇദമഹഗ്ം രക്ഷസോ ഗ്രീവാ അപി കൃന്താമി യോ-ഽസ്മാ-ന്ദ്വേഷ്ടി യ-ഞ്ച വയ-ന്ദ്വിഷ്മ ഇദമസ്യ ഗ്രീവാ [ഗ്രീവാഃ, അപി കൃന്താമ്യസ്മേ] 11
അപി കൃന്താമ്യസ്മേ രായസ്ത്വേ രായസ്തോതേ രായ-സ്സ-ന്ദേവി ദേവ്യോര്വശ്യാ പശ്യസ്വ ത്വഷ്ടീമതീ തേ സപേയ സുരേതാ രേതോ ദധാനാ വീരം-വിഁദേയ തവ സന്ദൃശി മാ-ഽഹഗ്ംരായസ്പോഷേണ വി യോഷമ് ॥ 12 ॥
( അസ്യ ഗ്രീവാ-ഏകാന്ന ത്രിഗ്ംശച്ച ) (അ. 5)
അഗ്ംശുനാ തേ അഗ്ംശുഃ പൃച്യതാ-മ്പരുഷാ പരു-ര്ഗന്ധസ്തേ കാമമവതു മദായ രസോ അച്യുതോ ഽമാത്യോ-ഽസി ശുക്രസ്തേ ഗ്രഹോ-ഽഭി ത്യ-ന്ദേവഗ്ം സവിതാരമൂണ്യോഃ കവിക്രതുമര്ചാമി സത്യസവസഗ്ം രത്നധാമഭി പ്രിയ-മ്മതിമൂര്ധ്വാ യസ്യാമതിര്ഭാ അദിദ്യുത-ഥ്സവീമനി ഹിരണ്യപാണിരമിമീത സുക്രതുഃ കൃപാ സുവഃ । പ്രജാഭ്യസ്ത്വാ പ്രാണായ ത്വാ വ്യാനായ ത്വാ പ്രജാസ്ത്വമനു പ്രാണിഹി പ്രജാസ്ത്വാമനു പ്രാണന്തു ॥ 13 ॥
(അനു-സപ്ത ച) (അ. 6)
സോമ-ന്തേ ക്രീണാമ്യൂര്ജസ്വന്ത-മ്പയസ്വന്തം-വീഁര്യാവന്തമഭി-മാതിഷാഹഗ്ം ശുക്ര-ന്തേ ശുക്രേണ ക്രീണാമി ചന്ദ്ര-ഞ്ചന്ദ്രേണാമൃതമമൃതേന സമ്യത്തേ ഗോരസ്മേ ചന്ദ്രാണി തപസസ്തനൂരസി പ്രജാപതേ-ര്വര്ണസ്തസ്യാസ്തേ സഹസ്രപോഷ-മ്പുഷ്യന്ത്യാശ്ചരമേണ പശുനാ ക്രീണാമ്യസ്മേ തേ ബന്ധുര്മയി തേ രായഃ ശ്രയന്താമസ്മേ ജ്യോതിഃ സോമവിക്രയിണി തമോ മിത്രോ ന ഏഹി സുമിത്രധാ ഇന്ദ്രസ്യോരു മാ വിശ ദക്ഷിണ-മുശന്നുശന്തഗ്ഗ് സ്യോന-സ്സ്യോനഗ്ഗ് സ്വാന ഭ്രാജാങ്ഘാരേ ബമ്ഭാരേ ഹസ്ത സുഹസ്ത കൃശാനവേതേ വഃ സോമ ക്രയണാസ്താ-ന്രക്ഷദ്ധ്വ-മ്മാ വോ ദഭന്ന് ॥ 14 ॥
(ഉരും-ദ്വാവിഗ്ംശതിശ്ച) (അ. 7)
ഉദായുഷാ സ്വായുഷോദോഷധീനാഗ്ം രസേനോ-ത്പര്ജന്യസ്യ ശുഷ്മേണോദസ്ഥാമമൃതാഗ്ം അനു । ഉര്വന്തരിക്ഷമന്വിഹ്യദിത്യാ-സ്സദോ-ഽസ്യദിത്യാ-സ്സദ ആ സീദാസ്തഭ്നാ-ദ്ദ്യാമൃഷഭോ അന്തരിക്ഷമമിമീത വരിമാണ-മ്പൃഥിവ്യാ ആ-ഽസീദ-ദ്വിശ്വാ ഭുവനാനി സമ്രാ-ഡ്വിശ്വേത്താനി വരുണസ്യ വ്രതാനി വനേഷു വ്യന്തരിക്ഷ-ന്തതാന വാജമര്വഥ്സു പയോ അഘ്നിയാസു ഹൃഥ്സു- [ ] ॥ 15 ॥
ക്രതും-വഁരുണോ വിക്ഷ്വഗ്നി-ന്ദിവി സൂര്യമദധാ-ഥ്സോമമദ്രാവുദുത്യ-ഞ്ജാതവേദസ-ന്ദേവം-വഁഹന്തി കേതവഃ । ദൃശേ വിശ്വായ സൂര്യമ് ॥ ഉസ്രാവേത-ന്ധൂര്ഷാഹാവനശ്രൂ അവീരഹണൌ ബ്രഹ്മചോദനൌ വരുണസ്യ സ്കമ്ഭനമസി വരുണസ്യ സ്കമ്ഭസര്ജനമസി പ്രത്യസ്തോ വരുണസ്യ പാശഃ ॥ 16 ॥
( ഹൃഥ്സു-പഞ്ചത്രിഗ്ംശച്ച ) (അ. 8)
പ്ര ച്യവസ്വ ഭുവസ്പതേ വിശ്വാന്യഭി ധാമാനി മാ ത്വാ പരിപരീ വിദന്മാ ത്വാ പരിപന്ഥിനോ വിദന്മാ ത്വാ വൃകാ അഘായവോ മാ ഗന്ധര്വോ വിശ്വാവസുരാ ദഘച്ഛ്യേനോ ഭൂത്വാ പരാ പത യജമാനസ്യ നോ ഗൃഹേ ദേവൈ-സ്സഗ്ഗ്സ്കൃതം-യഁജമാനസ്യ സ്വസ്ത്യയന്യസ്യപി പന്ഥാമഗസ്മഹി സ്വസ്തിഗാ-മനേഹസം-യേഁന വിശ്വാഃ പരി ദ്വിഷോ വൃണക്തി വിന്ദതേ വസു നമോ മിത്രസ്യ വരുണസ്യ ചക്ഷസേ മഹോ ദേവായ തദൃതഗ്ം സപര്യത ദൂരേദൃശേ ദേവജാതായ കേതവേ ദിവസ്പുത്രായ സൂര്യായ ശഗ്ംസത വരുണസ്യ സ്കമ്ഭനമസി വരുണസ്യ സ്കമ്ഭസര്ജന-മസ്യുന്മുക്തോ വരുണസ്യ പാശഃ ॥ 17 ॥
( മിത്രസ്യ-ത്രയോവിഗ്ംശതിശ്ച ) (അ. 9)
അഗ്നേ-രാതിഥ്യമസി വിഷ്ണവേ ത്വാ സോമസ്യാ-ഽഽതിഥ്യമസി വിഷ്ണവേ ത്വാ-ഽതിഥേരാതിഥ്യമസി വിഷ്ണവേ ത്വാ-ഽഗ്നയേ ത്വാ രായസ്പോഷദാവ്ന്നേ വിഷ്ണവേ ത്വാ ശ്യേനായ ത്വാ സോമഭൃതേ വിഷ്ണവേ ത്വാ യാ തേ ധാമാനി ഹവിഷാ യജന്തി താ തേ വിശ്വാ പരിഭൂരസ്തു യജ്ഞ-ങ്ഗയസ്ഫാനഃ പ്രതരണ-സ്സുവീരോ-ഽവീരഹാ പ്രചരാ സോമ ദുര്യാനദിത്യാ-സ്സദോ-ഽസ്യദിത്യാ-സ്സദ ആ- [സദ ആ, സീദ വരുണോ-ഽസി] ॥ 18 ॥
സീദ വരുണോ-ഽസി ധൃതവ്രതോ വാരുണമസി ശംയോഁ-ര്ദേവാനാഗ്ം സഖ്യാന്മാ ദേവാനാ-മപസ-ശ്ഛിഥ്സ്മഹ്യാപതയേ ത്വാ ഗൃഹ്ണാമി പരിപതയേ ത്വാ ഗൃഹ്ണാമി തനൂനപ്ത്രേ ത്വാ ഗൃഹ്ണാമി ശാക്വരായ ത്വാ ഗൃഹ്ണാമി ശക്മന്നോജിഷ്ഠായ ത്വാ ഗൃഹ്ണാമ്യ-നാധൃഷ്ടമസ്യ-നാധൃഷ്യ-ന്ദേവാനാമോജോ- ഽഭിഷസ്തിപാ അനഭിശസ്തേ-ഽന്യമനു മേ ദീക്ഷാ-ന്ദീക്ഷാപതി-ര്മന്യതാമനു തപസ്തപസ്പതിരഞ്ജസാ സത്യമുപ ഗേഷഗ്ം സുവിതേ മാ ധാഃ ॥ 19 ॥
( ആ-മൈ-ക-ഞ്ച ) (അ. 10)
അഗ്ംശുരഗ്ംശുസ്തേ ദേവ സോമാ-ഽഽപ്യായതാ-മിന്ദ്രായൈകധനവിദ ആ തുഭ്യമിന്ദ്രഃ പ്യായതാമാ ത്വമിന്ദ്രായ പ്യായസ്വാ-ഽഽപ്യായയ സഖീന്-ഥ്സന്യാ മേധയാ സ്വസ്തി തേ ദേവ സോമ സുത്യാമശീയേഷ്ടാ രായഃ പ്രേഷേ ഭഗായര്തമൃതവാദിഭ്യോ നമോ ദിവേ നമഃ പൃഥിവ്യാ അഗ്നേ വ്രതപതേ ത്വം-വ്രഁതാനാം-വ്രഁതപതിരസി യാ മമ തനൂരേഷാ സാ ത്വയി [ത്വയി, യാ തവ] ॥ 20 ॥
യാ തവ തനൂരിയഗ്ം സാ മയി സഹ നൌ വ്രതപതേ വ്രതിനോ-ര്വ്രതാനി യാ തേ അഗ്നേ രുദ്രിയാ തനൂസ്തയാ നഃ പാഹി തസ്യാസ്തേ സ്വാഹാ യാ തേ അഗ്നേ-ഽയാശയാ രജാശയാ ഹരാശയാ തനൂര്വര്ഷിഷ്ഠാ ഗഹ്വരേഷ്ഠോ-ഽഗ്രം-വഁചോ അപാവധീ-ന്ത്വേഷം-വഁചോ അപാവധീഗ് സ്വാഹാ ॥ 21 ॥
( ത്വയി-ചത്വാരിഗ്ംശച്ച ) (അ. 11)
വിത്തായനീ മേ-ഽസി തിക്തായനീ മേ-ഽസ്യവതാന്മാ നാഥിതമവതാന്മാ വ്യഥിതം-വിഁദേരഗ്നിര്നഭോ നാമാഗ്നേ അങ്ഗിരോ യോ-ഽസ്യാ-മ്പൃഥിവ്യാമസ്യായുഷാ നാമ്നേഹി യത്തേ-ഽനാധൃഷ്ട-ന്നാമ യജ്ഞിയ-ന്തേന ത്വാ-ഽഽദധേ-ഽഗ്നേ അങ്ഗിരോ യോ ദ്വിതീയസ്യാ-ന്തൃതീയസ്യാ-മ്പൃഥിവ്യാ-മസ്യായുഷാ നാമ്നേഹി യത്തേ-ഽനാധൃഷ്ട-ന്നാമ- [ ] 22
യജ്ഞിയ-ന്തേന ത്വാ-ഽഽദധേ സിഗ്ംഹീരസി മഹിഷീരസ്യുരു പ്രഥസ്വോരു തേ യജ്ഞപതിഃ പ്രഥതാ-ന്ധ്രുവാ-ഽസി ദേവേഭ്യഃ ശുന്ധസ്വ ദേവേഭ്യഃ ശുമ്ഭസ്വേന്ദ്രഘോഷസ്ത്വാ വസുഭിഃ പുരസ്താ-ത്പാതു മനോജവാസ്ത്വാ പിതൃഭി-ര്ദക്ഷിണതഃ പാതു പ്രചേതാസ്ത്വാ രുദ്രൈഃ പശ്ചാ-ത്പാതു വിശ്വകര്മാ ത്വാ-ഽഽദിത്യൈരുത്തരതഃ പാതു സിഗ്ംഹീരസി സപത്നസാഹീ സ്വാഹാ സിഗ്ംഹീരസി സുപ്രജാവനി-സ്സ്വാഹാ സിഗ്ംഹീ- [സിഗ്ംഹീഃ, അസി രായസ്പോഷവനി-സ്സ്വാഹാ] 23
രസി രായസ്പോഷവനി-സ്സ്വാഹാ സിഗ്ംഹീരസ്യാദിത്യവനി-സ്സ്വാഹാ സിഗ്ംഹീരസ്യാ വഹ ദേവാന്ദേവയതേ യജമാനായ സ്വാഹാ ഭൂതേഭ്യസ്ത്വാ വിശ്വായുരസി പൃഥിവീ-ന്ദൃഗ്ംഹ ധ്രുവക്ഷിദസ്യന്തരിക്ഷ-ന്ദൃഗ്ംഹാച്യുതക്ഷിദസി ദിവ-ന്ദൃഗ്ംഹാഗ്നേ-ര്ഭസ്മാസ്യഗ്നേഃ പുരീഷമസി ॥ 24 ॥
(നാമ-സുപ്രജാവനി-സ്സ്വാഹാ സിഗ്ംസീഃ; പഞ്ചത്രിഗ്ംശച്ച ) (അ. 12)
യുഞ്ജതേ മന ഉത യുഞ്ജതേ ധിയോ വിപ്രാ വിപ്രസ്യ ബൃഹതോ വിപശ്ചിതഃ । വി ഹോത്രാ ദധേ വയുനാവിദേക ഇന്മഹീ ദേവസ്യ സവിതുഃ പരിഷ്ടുതിഃ ॥ സുവാഗ്ദേവ ദുര്യാഗ്ം ആ വദ ദേവശ്രുതൌ ദേവേഷ്വാ ഘോഷേഥാമാ നോ വീരോ ജായതാ-ങ്കര്മണ്യോ യഗ്ം സര്വേ-ഽനു ജീവാമ യോ ബഹൂനാമസദ്വശീ ॥ ഇദം-വിഁഷ്ണു-ര്വിചക്രമേ ത്രേധാ നി ദധേ പദമ് ॥ സമൂഢമസ്യ [സമൂഢമസ്യ, പാഗ്ംസുര] 25
പാഗ്ംസുര ഇരാവതീ ധേനുമതീ ഹി ഭൂതഗ്ം സൂയവസിനീ മനവേ യശസ്യേ । വ്യസ്കഭ്നാ-ദ്രോദസീ വിഷ്ണുരേതേ ദാധാര പൃഥിവീമഭിതോ മയൂഖൈഃ ॥ പ്രാചീ പ്രേതമദ്ധ്വര-ങ്കല്പയന്തീ ഊര്ധ്വം-യഁജ്ഞ-ന്നയത-മ്മാ ജീഹ്വരതമത്ര രമേഥാം-വഁര്ഷ്മ-ന്പൃഥിവ്യാ ദിവോ വാ വിഷ്ണവുത വാ പൃഥിവ്യാ മഹോ വാ വിഷ്ണവുത വാ-ഽന്തരിക്ഷാദ്ധസ്തൌ പൃണസ്വ ബഹുഭി-ര്വസവ്യൈരാ പ്ര യച്ഛ [പ്ര യച്ഛ, ദക്ഷിണാദോത] 26
ദക്ഷിണാദോത സവ്യാത് । വിഷ്ണോര്നുകം-വീഁര്യാണി പ്ര വോചം-യഃ ഁപാര്ഥിവാനി വിമമേ രജാഗ്ംസി യോ അസ്കഭായദുത്തരഗ്ം സധസ്ഥം-വിഁചക്രമാണ സ്ത്രേധോരുഗായോ വിഷ്ണോ രരാടമസി വിഷ്ണോഃ പൃഷ്ഠമസി വിഷ്ണോ-ശ്ശ്നപ്ത്രേ സ്ഥോ വിഷ്ണോ-സ്സ്യൂരസി വിഷ്ണോ-ര്ധ്രുവമസി വൈഷ്ണവമസി വിഷ്ണവേ ത്വാ ॥ 27 ॥
( അസ്യ-യച്ഛൈകാന്ന ചത്വാരിഗ്ംശച്ച ) (അ. 13)
കൃണുഷ്വ പാജഃ പ്രസിതിന്ന പൃഥ്വീം-യാഁഹി രാജേവാമവാഗ്ം ഇഭേന । തൃഷ്വീമനു പ്രസിതിം-ദ്രൂണാനോ-ഽസ്താ-ഽസി വിദ്ധ്യ രക്ഷസ സ്തപിഷ്ഠൈഃ ॥ തവ ഭ്രമാസ ആശുയാ പന്തത്യനു സ്പൃശ-ധൃഷതാ ശോശുചാനഃ । തപൂഗ്ഷ്യഗ്നേ ജുഹ്വാ പതങ്ഗാനസന്ദിതോ വിസൃജ വിഷ്വഗുല്കാഃ ॥ പ്രതിസ്പശോ വിസൃജ-തൂര്ണിതമോ ഭവാ പായുര്വിശോ അസ്യാ അദബ്ധഃ । യോ നോ ദൂരേ അഘശഗ്ംസോ [അഘശഗ്ംസഃ, യോ അന്ത്യഗ്നേ] 28
യോ അന്ത്യഗ്നേ മാകിഷ്ടേ വ്യഥിരാ ദധര്ഷീത് ॥ ഉദഗ്നേ തിഷ്ഠ പ്രത്യാ ഽഽതനുഷ്വ ന്യമിത്രാഗ്ം ഓഷതാ-ത്തിഗ്മഹേതേ । യോ നോ അരാതിഗ്ം സമിധാന ചക്രേ നീചാ ത-ന്ധക്ഷ്യതസ-ന്ന ശുഷ്കമ് ॥ ഊര്ധ്വോ ഭവ പ്രതിവിദ്ധ്യാ-ഽദ്ധ്യസ്മദാവിഷ്കൃണുഷ്വ ദൈവ്യാന്യഗ്നേ । അവസ്ഥിരാ തനുഹി യാതുജൂനാ-ഞ്ജാമിമജാമിം പ്രമൃണീഹി ശത്രൂന് ॥ സ തേ [സ തേ, ജാനാതി സുമതിം] 29
ജാനാതി സുമതിം-യഁവിഷ്ഠയ ഈവതേ ബ്രഹ്മണേ ഗാതുമൈരത് । വിശ്വാന്യസ്മൈ സുദിനാനി രായോ ദ്യുമ്നാന്യര്യോ വിദുരോ അഭി ദ്യൌത് ॥ സേദഗ്നേ അസ്തു സുഭഗഃ സുദാനു-ര്യസ്ത്വാ നിത്യേന ഹവിഷായ ഉക്ഥൈഃ । പിപ്രീഷതി സ്വ ആയുഷി ദുരോണേ വിശ്വേദസ്മൈ സുദിനാ സാ-ഽസദിഷ്ടിഃ ॥ അര്ചാമി തേ സുമതി-ങ്ഘോഷ്യര്വാഖ്-സന്തേ വാ വാ താ ജരതാ- [വാ വാ താ ജരതാമ്, ഇയങ്ഗീഃ] 30
മിയങ്ഗീഃ । സ്വശ്വാസ്ത്വാ സുരഥാ മര്ജയേമാസ്മേ ക്ഷത്രാണി ധാരയേരനു ദ്യൂന് ॥ ഇഹ ത്വാ ഭൂര്യാ ചരേ ദുപത്മ-ന്ദോഷാവസ്ത-ര്ദീദിവാഗ്ംസമനു ദ്യൂന് । ക്രീഡന്തസ്ത്വാ സുമനസ-സ്സപേമാഭി ദ്യുമ്നാ തസ്ഥിവാഗ്ംസോ ജനാനാമ് ॥ യസ്ത്വാ-സ്വശ്വഃ സുഹിരണ്യോ അഗ്ന ഉപയാതി വസുമതാ രഥേന । തസ്യ ത്രാതാ-ഭവസി തസ്യ സഖാ യസ്ത ആതിഥ്യമാനുഷഗ് ജുജോഷത് ॥ മഹോ രുജാമി - [ ] 31
ബന്ധുതാ വചോഭിസ്തന്മാ പിതുര്ഗോതമാദ-ന്വിയായ । ത്വന്നോ അസ്യ വചസ-ശ്ചികിദ്ധി ഹോതര്യവിഷ്ഠ സുക്രതോ ദമൂനാഃ ॥ അസ്വപ്നജ സ്തരണയ-സ്സുശേവാ അതന്ദ്രാസോ-ഽവൃകാ അശ്രമിഷ്ഠാഃ । തേ പായവഃ സദ്ധ്രിയഞ്ചോ നിഷദ്യാ-ഽഗ്നേ തവനഃ പാന്ത്വമൂര ॥ യേ പായവോ മാമതേയ-ന്തേ അഗ്നേ പശ്യന്തോ അന്ധ-ന്ദുരിതാദരക്ഷന്ന് । രരക്ഷതാന്-ഥ്സുകൃതോ വിശ്വവേദാ ദിഫ്സന്ത ഇദ്രിപവോ നാ ഹ [നാ ഹ, ദേഭുഃ] 32
ദേഭുഃ ॥ ത്വയാ വയഗ്ം സധന്യ-സ്ത്വോതാ-സ്തവ പ്രണീത്യശ്യാമ വാജാന് । ഉഭാ ശഗ്ംസാ സൂദയ സത്യതാതേ-ഽനുഷ്ഠുയാ കൃണുഹ്യഹ്രയാണ ॥ അയാ തേ അഗ്നേ സമിധാ വിധേമ പ്രതിസ്തോമഗ്ം ശസ്യമാന-ങ്ഗൃഭായ । ദഹാശസോ രക്ഷസഃ പാഹ്യസ്മാ-ന്ദ്രുഹോ നിദോ മിത്രമഹോ അവദ്യാത് ॥ രക്ഷോഹണം ഁവാജിനമാജിഘര്മി മിത്ര-മ്പ്രഥിഷ്ഠ-മുപയാമി ശര്മ । ശിശാനോ അഗ്നിഃ ക്രതുഭി-സ്സമിദ്ധസ്സനോ ദിവാ [ദിവാ, സരിഷഃ പാതു നക്തം] 33
സരിഷഃ പാതു നക്തമ് ॥ വിജ്യോതിഷാ ബൃഹതാ ഭാത്യഗ്നി-രാവി-ര്വിശ്വാനി കൃണുതേ മഹിത്വാ । പ്രാദേവീ-ര്മായാ-സ്സഹതേ-ദുരേവാ-ശ്ശിശീതേ ശൃങ്ഗേ രക്ഷസേ വിനിക്ഷേ ॥ ഉത സ്വാനാസോ ദിവിഷന്ത്വഗ്നേ സ്തിഗ്മായുധാ രക്ഷസേ ഹന്തവാ ഉ । മദേ ചിദസ്യ പ്രരുജന്തി ഭാമാ ന വരന്തേ പരിബാധോ അദേവീഃ ॥ 34 ॥
(അഘശഗ്ംസഃ-സ തേ-ജരതാഗ്ം-രുജാമി-ഹ -ദിവൈ - കചത്വാരിഗ്ംശച്ച) (അ. 14)
(ആപ ഉന്ദ, ന്ത്വാകൂത്യൈ, ദൈവീ, മിയന്തേ, വസ്വ്യസ്യഗ്ം ശുനാ തേ, സോമന്ത, ഉദായുഷാ, പ്ര ച്യവസ്വാ, ഽഗ്നേ രാതിഥ്യ, -മഗ്ംശുരഗ്ം ശു, ര്വിത്തായനീ മേ-ഽസി, യുഞ്ചതേ, കൃണുഷ്വ പാജ, ശ്ചതുര്ദശ ।)
(ആപോ-വസ്വ്യസി യാ തവേ-യങ്ഗീ-ശ്ചതുസ്ത്രിഗ്ംശത് ।)
(ആപ ഉന്ദന്, ത്വദേവീഃ)
॥ ഹരിഃ ഓമ് ॥
॥ കൃഷ്ണ യജുര്വേദീയ തൈത്തിരീയ സംഹിതായാ-മ്പ്രഥമകാണ്ഡേ ദ്വിതീയഃ പ്രശ്ന-സ്സമാപ്തഃ ॥

Explore More