Brahman

ಮುಣ್ಡಕ ಉಪನಿಷದ್ - ಪ್ರಥಮ ಮುಣ್ಡಕ, ದ್ವಿತೀಯ ಕಾಣ್ಡಃ

(Mundaka Upanishad - First Mundaka, Second Khanda in Kannada)

From Atharva Veda

This text is a significant portion of the Mundaka Upanishad, part of the Atharva Veda. It serves as a philosophical bridge between ritualistic action and spiritual liberation. The verses emphasize that while Vedic rituals performed by the learned lead to worldly rewards, the ultimate truth lies beyond these ephemeral acts. By detailing the proper methods for oblations and the limitations of ritualistic merit, it guides the seeker toward Jnana, or divine knowledge. Chanting and contemplating these verses helps practitioners transcend worldly attachments, purify the mind, and focus their intellect on the realization of the supreme, undying Brahman.

॥ ಪ್ರಥಮಮುಣ್ಡಕೇ ದ್ವಿತೀಯಃ ಖಣ್ಡಃ ॥
ತದೇತ-ಥ್ಸತ್ಯ-ಮ್ಮನ್ತ್ರೇಷು ಕರ್ಮಾಣಿ ಕವಯೋ
ಯಾನ್ಯಪಶ್ಯಂಸ್ತಾನಿ ತ್ರೇತಾಯಾ-ಮ್ಬಹುಧಾ ಸನ್ತತಾನಿ ।
ತಾನ್ಯಾಚರಥ ನಿಯತಂ ಸತ್ಯಕಾಮಾ ಏಷ ವಃ
ಪನ್ಥಾ-ಸ್ಸುಕೃತಸ್ಯ ಲೋಕೇ ॥ 1॥
ಯದಾ ಲೇಲಾಯತೇ ಹ್ಯರ್ಚಿ-ಸ್ಸಮಿದ್ಧೇ ಹವ್ಯವಾಹನೇ ।
ತದಾ-ಽಽಜ್ಯಭಾಗಾವನ್ತರೇಣಾ-ಽಽಹುತೀಃ ಪ್ರತಿಪಾದಯೇತ್ ॥ 2॥
ಯಸ್ಯಾಗ್ನಿಹೋತ್ರಮದರ್​ಶಮಪೌರ್ಣಮಾಸ-
ಮಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಮನಾಗ್ರಯಣಮತಿಥಿವರ್ಜಿತ-ಞ್ಚ ।
ಅಹುತಮವೈಶ್ವದೇವಮವಿಧಿನಾ ಹುತ-
ಮಾಸಪ್ತಮಾಂಸ್ತಸ್ಯ ಲೋಕಾನ್ ಹಿನಸ್ತಿ ॥ 3॥
ಕಾಲೀ ಕರಾಲೀ ಚ ಮನೋಜವಾ ಚ
ಸುಲೋಹಿತಾ ಯಾ ಚ ಸುಧೂಮ್ರವರ್ಣಾ ।
ಸ್ಫುಲಿಙ್ಗಿನೀ ವಿಶ್ವರುಚೀ ಚ ದೇವೀ
ಲೇಲಾಯಮಾನಾ ಇತಿ ಸಪ್ತ ಜಿಹ್ವಾಃ ॥ 4॥
ಏತೇಷು ಯಶ್ಚರತೇ ಭ್ರಾಜಮಾನೇಷು ಯಥಾಕಾಲಂ
ಚಾಹುತಯೋ ಹ್ಯಾದದಾಯನ್ನ್ ।
ತ-ನ್ನಯನ್ತ್ಯೇತಾ-ಸ್ಸೂರ್ಯಸ್ಯ ರಶ್ಮಯೋ ಯತ್ರ
ದೇವಾನಾ-ಮ್ಪತಿರೇಕೋ-ಽಧಿವಾಸಃ ॥ 5॥
ಏಹ್ಯೇಹೀತಿ ತಮಾಹುತಯ-ಸ್ಸುವರ್ಚಸಃ
ಸೂರ್ಯಸ್ಯ ರಶ್ಮಿಭಿರ್ಯಜಮಾನಂ-ವಁಹನ್ತಿ ।
ಪ್ರಿಯಾಂ-ವಾಁಚಮಭಿವದನ್ತ್ಯೋ-ಽರ್ಚಯನ್ತ್ಯ
ಏಷ ವಃ ಪುಣ್ಯ-ಸ್ಸುಕೃತೋ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಃ ॥ 6॥
ಪ್ಲವಾ ಹ್ಯೇತೇ ಅದೃಢಾ ಯಜ್ಞರೂಪಾ
ಅಷ್ಟಾದಶೋಕ್ತಮವರಂ-ಯೇಁಷು ಕರ್ಮ ।
ಏತಚ್ಛ್ರೇಯೋ ಯೇ-ಽಭಿನನ್ದನ್ತಿ ಮೂಢಾ
ಜರಾಮೃತ್ಯು-ನ್ತೇ ಪುನರೇವಾಪಿ ಯನ್ತಿ ॥ 7॥
ಅವಿದ್ಯಾಯಾಮನ್ತರೇ ವರ್ತಮಾನಾಃ
ಸ್ವಯ-ನ್ಧೀರಾಃ ಪಣ್ಡಿತ-ಮ್ಮನ್ಯಮಾನಾಃ ।
ಜಙ್ಘನ್ಯಮಾನಾಃ ಪರಿಯನ್ತಿ ಮೂಢಾ
ಅನ್ಧೇನೈವ ನೀಯಮಾನಾ ಯಥಾನ್ಧಾಃ ॥ 8॥
ಅವಿದ್ಯಾಯಾ-ಮ್ಬಹುಧಾ ವರ್ತಮಾನಾ ವಯಂ
ಕೃತಾರ್ಥಾ ಇತ್ಯಭಿಮನ್ಯನ್ತಿ ಬಾಲಾಃ ।
ಯ-ತ್ಕರ್ಮಿಣೋ ನ ಪ್ರವೇದಯನ್ತಿ ರಾಗಾತ್
ತೇನಾತುರಾಃ, ಕ್ಷೀಣಲೋಕಾಶ್ಚ್ಯವನ್ತೇ ॥ 9॥
ಇಷ್ಟಾಪೂರ್ತ-ಮ್ಮನ್ಯಮಾನಾ ವರಿಷ್ಠಂ
ನಾನ್ಯಚ್ಛ್ರೇಯೋ ವೇದಯನ್ತೇ ಪ್ರಮೂಢಾಃ ।
ನಾಕಸ್ಯ ಪೃಷ್ಠೇ ತೇ ಸುಕೃತೇ-ಽನುಭೂತ್ವೇಮಂ
ಲೋಕಂ ಹೀನತರಂ-ವಾಁ ವಿಶನ್ತಿ ॥ 10॥
ತಪಸ್ಶ್ರದ್ಧೇ ಯೇ ಹ್ಯುಪವಸನ್ತ್ಯರಣ್ಯೇ
ಶಾನ್ತಾ ವಿದ್ವಾಂಸೋ ಭೈಕ್ಷ್ಯಚರ್ಯಾ-ಞ್ಚರನ್ತಃ ।
ಸೂರ್ಯದ್ವಾರೇಣ ತೇ ವಿರಜಾಃ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ
ಯತ್ರಾಮೃತ-ಸ್ಸ ಪುರುಷೋ ಹ್ಯವ್ಯಯಾತ್ಮಾ ॥ 11॥
ಪರೀಕ್ಷ್ಯ ಲೋಕಾನ್ ಕರ್ಮಚಿತಾ-ನ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ
ನಿರ್ವೇದಮಾಯಾನ್ನಾಸ್ತ್ಯಕೃತಃ ಕೃತೇನ ।
ತದ್ವಿಜ್ಞಾನಾರ್ಥಂ ಸ ಗುರುಮೇವಾಭಿಗಚ್ಛೇತ್
ಸಮಿತ್ಪಾಣಿ-ಶ್ಶ್ರೋತ್ರಿಯ-ಮ್ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠಮ್ ॥ 12॥
ತಸ್ಮೈ ಸ ವಿದ್ವಾನುಪಸನ್ನಾಯ ಸಮ್ಯಕ್
ಪ್ರಶಾನ್ತಚಿತ್ತಾಯ ಶಮಾನ್ವಿತಾಯ ।
ಯೇನಾಕ್ಷರ-ಮ್ಪುರುಷಂ-ವೇಁದ ಸತ್ಯ-ಮ್ಪ್ರೋವಾಚ
ತಾ-ನ್ತತ್ತ್ವತೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯಾಮ್ ॥ 13॥
॥ ಇತಿ ಮುಣ್ಡಕೋಪನಿಷದಿ ಪ್ರಥಮಮುಣ್ಡಕೇ ದ್ವಿತೀಯಃ ಖಣ್ಡಃ ॥

Explore More