ಮಾತಙ್ಗೀಸ್ತೋತ್ರಂ ಚ —
ಆಗಮವಿಪಿನಮಯೂರೀಮಾರ್ಯಾಮನ್ತರ್ವಿಭಾವಯೇ ಗೌರೀಮ್ ॥ ೧॥
ವಾಮಕುಚನಿಹಿತವೀಣಾಂ ವರದಾಂ ಸಙ್ಗೀತಮಾತೃಕಾಂ ವನ್ದೇ ॥ ೨॥
ತರುಣಿಮಕರುಣಾಪೂರಾಂ ಮದಜಲಕಲ್ಲೋಲಲೋಚನಾಂ ವನ್ದೇ ॥ ೩॥
ಮುಖಮಮ್ಬ ಮೋದಯತು ಮಾಂ ಮುಕ್ತಾತಾಟಙ್ಕಮುಗ್ಧಹಸಿತಂ ತೇ ॥ ೪॥
ಶಾನ್ತಾಂ ಮೃದುಲಸ್ವಾನ್ತಾಂ ಕುಚಭರತಾನ್ತಾಂ ನಮಾಮಿ ಶಿವಕಾನ್ತಾಮ್ ॥ ೫॥
ವೀಣಾವಾದನವೇಲಾಽಕಮ್ಪಿತಶಿರಸಾಂ ನಮಾಮಿ ಮಾತಙ್ಗೀಮ್ ॥ ೬॥
ಕರುಣಾಪೂರತರಙ್ಗಂ ಕಲಯೇ ಮಾತಙ್ಗಕನ್ಯಕಾಪಾಙ್ಗಮ್ ॥ ೭॥
ಯೌವನವನಸಾರಙ್ಗೀಂ ಸಙ್ಗೀತಾಮ್ಭೋರುಹಾನುಭವಭೃಙ್ಗೀಮ್ ॥ ೮॥
ಮಾತಸ್ವರೂಪಮನಿಶಂ ಮಙ್ಗಲಸಙ್ಗೀತಸೌರಭಂ ವನ್ದೇ ॥ ೯॥
ಯಃ ಪಠತಿ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಃ ಸಃ ಭವೇತ್ ವಾಗೀಶ್ವರಃ ಭವೇತ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ॥
