Lord Vishnu

અધિક (પુરુષોત્તમ) માસ કથા અધ્યાય 21

(Purushottam Maas Katha Adhyay 21 in Gujarati)

Also known as Purushottam Maas Katha · Adhik Maas Katha · Adhik Maas Katha adhyay 21

Purushottam Maas Katha Adhyay 21. The Adhik Maas Katha, also called the Purushottam Maas Mahatmya — the mahatmya of the intercalary month that the lunar calendar adds roughly every third year. The month was scorned as malmas, the impure month, until Vishnu took it as his own and gave it his name; the katha is read through, one adhyay a day, for the length of the month.

#of 203
શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
શ્રીસરસ્વત્યૈ નમઃ ॥ શ્રીગુરુભ્યો નમઃ ॥
જયજયાજી સદ્ગુરુ ઉદારા ॥ કરુણાર્ણવા કૃપાસાગરા ॥
તુજવીણ મજ આસરા ॥ નસે દુસરા કૃપાળુવા ॥ ૧ ॥
કૃપાકટાક્ષે નિરખાવેં ॥ ભક્તજન પ્રતિપાળાવેં ॥
અર્ભકાપરી પુરવાવે ॥ લળે માઝે સ્વામિયાં ॥ ૨ ॥
જી જી આળ ઘેતસે બાળક ॥ તે તે પિતા પુરવીત દેખ ॥
તેવીં મી રંકાનુરંક ॥ ઘ્યાવી ભાક મહારાજા ॥ ૩ ॥
ઐકા શ્રોતેજન ચતુર ॥ મલમહિમા પરિકર ॥
જો ઐકતાં ભવ દુસ્તર ॥ નિરસેં સાચાર અનાયાસેં ॥ ૪ ॥
સાયાસ ન કરિતાં અનાયાસેં ॥ સાંપડે નિધીચા સારાંશ ॥
કવડી દેઊનિ સાંપડે પરિસ ॥ કેવીં અવ્હેરાવા ચતુરેં ॥ ૫ ॥
તૈસેંચિ હેં મલમહાત્મ જાણ ॥ લક્ષ્મી નારાયણ સંવાદ પૂર્ણ ॥
અગાધ યેથીંચે પુણ્યાચરણ ॥ કરા સાધન યેવઢેં ॥ ૬ ॥
શ્રીરુવાચ ॥ વદબ્રાહ્મણસેવાયાઃ ફલં કિં સ્યાદ્દયાનિધે ॥
તસ્સેવયાકસ્ય પુનઃ સંજાતં સમ્યગીહિતં ॥ ૧ ॥
લક્ષ્મી વદે જી કૃપાવંતા ॥ માગેં નિવેદિલી જે કથા ॥
તે આકર્ણિલી શ્રવણપંથા ॥ પરી સંશય તત્વતા નિરસિજે ॥ ૭ ॥
બ્રાહ્મણસેવા કેલિયાચેં ફળ ॥ અથવા દાન કેલિયા પુષ્કળ ॥
યાચેં કવણ અસે હો ફળ ॥ કરિતા સફળ કવણ જાલે ॥ ૮ ॥
હેં સવિસ્તર નિવેદાવેં ॥ કૃપાળુત્વેં પરિસવાવેં ॥
જેવીં બાળકાલાગીં સ્વભાવેં ॥ મુખીં ઘાલી કવળાતેં ॥ ૯ ॥
ઐકૂન લક્ષ્મીચી વાણી ॥ બોલતા જાલા શારંગપાણી ॥
મ્હણે ઐકે હો ચતુર ભામિની ॥ પરોપકારણીં બોલ તુઝે ॥ ૧૦ ॥
વિષ્ણુરુવાચ ॥ શ્રુણુસુંદરી વક્ષ્યામિ દ્વિજસેવા મહોદયં ॥
ઇતિહાસં મહાપુણ્યં દુઃખદારિદ્ર્યનાશનં ॥ ૨ ॥
ઐકે હો સાગર તનયે ॥ દ્વિજસેવા પુણ્યમહોદયે ॥
જે આચરલિયા પાપક્ષય ॥ તાત્કાળ હોય શુભાનને ॥ ૧૧ ॥
અસ્તિદેશો વિરાટખ્યો મહાધનજનાવૃતઃ ॥
પુણ્યવજ્જનપુણ્યાત્મા પુણ્યતીર્થશતાવૃતઃ ॥ ૩ ॥
ન દુર્ભિક્ષં કદાપ્યસ્મિન્કસ્યચિદ્પુણ્યયોગતઃ ॥
રાજવર્યસ્ય દેવસ્ય વરદાનપ્રભાવતઃ ॥ ૪ ॥
વિરાટ દેશાચિયે ઠાયીં ॥ એક આશ્ચર્ય વર્તલેં પાહી ॥
તેં પરિસવૂં સર્વહી ॥ શ્રવણ કરીં એકભાવેં ॥ ૧૨ ॥
હેં સકળ શ્રવણ કેલિયાચેં ફળ ॥ દુઃખ નાસુનિ જાય સકળ ॥
તરી દેશી એક નગર વિશાળ માહુરનામ તયાચે ॥ ૧૩ ॥
તેથીલ જન સમસ્ત પાહી ॥ સ્વધર્માચારી સર્વહી ॥
ધનવાન પુત્ર કલત્ર પાહીં ॥ વ્યાધી નાહીં તિળભરી ॥ ૧૪ ॥
દુઃખ દરિદ્ર રોગ ચિંતા ॥ નસે કોઠેં તયાસીં વાર્તા ॥
રિક્ત હસ્તે ન દવડિતી અતીથા ॥ કથાવાર્તા ઘરોઘરી ॥ ૧૫ ॥
તેથીલ દેવી પરમ દારુણ ॥ રેણુકા તીતે નામાભિધાન ॥
પરશુરામ જનનીપૂર્ણ ॥ ખ્યાતી જાણ ત્રિભુવનીં ॥ ૧૬ ॥
તે જમદગ્નીચી ભાર્યા પાહીં ॥ જગત્રયીં પૂજિતી સર્વહી ॥
કામના પુરવિતસે તેહી ॥ ભક્તજનાચી આદરેં ॥ ૧૭ ॥
અનસૂયામાજી મહાસતી ॥ તેં સ્થાનીં વસે પુણ્યમૂર્તી ॥
જિયેચી કીર્તી વાખાણિતી ॥ પુરાણેં ગાતી અદ્ભુત ॥ ૧૮ ॥
તેથેં વસતી ઋષી સમુદાવો ॥ જે પાપા વેગળે મહાનુભાવો ॥
કેવળ અપરસૂર્ય પાહો ॥ વસતી તે ઠાયી સકલહી ॥ ૧૯ ॥
તંવ તેથીલ શૂદ્ર અસે એક ॥ સાધુ પરમ ભાવાર્થી નિષ્કપટ દેખ ॥
ધનવાન પરમ ધાર્મિક ॥ વિપ્રસેવનીં દેખ સાદરુ ॥ ૨૦ ॥
પ્રતિદિની વિપ્રસેવા કરી ॥ ભાવાર્થે તયાચે ચરણ ચુરી ॥
પાદપ્રક્ષાળપણાતેં ઉષ્ણ વારી ॥ સ્વકરેં આણૂન ઠેવીત ॥ ૨૧ ॥
સ્વકરેં ચર્ચી ચંદનાતેં ॥ આંગ મર્દિતસે ભાવાર્થે ॥
પુષ્પમાળા ગુંફોનિ હાતે ॥ સુવાસયુક્ત ઘાલીતસે ॥ ૨૨ ॥
શય્યાવસ્ત્રે અલંકાર ॥ દેઊન તોષવી ધરામર ॥
કોણી આલિયા દારાસમોર ॥ રિક્ત હસ્તેં દવડીના ॥ ૨૩ ॥
આવડે તયા તેંચી ભોજન ॥ ષડ્રસ ઘૃતાસહિત અન્ન ॥
ઇચ્છિત પદાર્થ પુરવી આણૂન ॥ પરી કદા ઉદ્દિગ્ન નોહેચી ॥ ૨૪ ॥
અતિથ આલિયા દ્વારીં ॥ શ્વાનાપરી ગુરગુરી ॥
ભાર્યાહી વર્તે તયાચિ પરી ॥ મ્હણતી લંડભિકારી કેવઢા હા ॥ ૨૫ ॥
પાઠ પુરવિલી માગણારી ॥ ઉસંત નાહી ક્ષણભરી ॥
નિત્યાનિત્ય કોઠૂન વારી ॥ ઘાલાવીં સાચાર તયાતેં ॥ ૨૬ ॥
ઐસા તો નસેચી શૂદ્ર રાવો ॥ ધન પાળના મત યાચેં પાહાહો ॥
નાંવાસારખી કરણી પાહાવો ॥ નિત્યાનિત્ય આચરે ॥ ૨૭ ॥
ભાર્યા તયાચી પતિવ્રતા ॥ એકોમય વર્તતી ઉભયતાં ॥
નુલંઘી કધી પતિવચનાર્થા ધર્મપંથાતેહી વર્તતસે ॥ ૨૮ ॥
તેહી સ્વઅંગેં નિત્યાનિત્ય ॥ વિપ્ર સ્ત્રિયાંચી સેવા કરિત ॥
જે માગતી પ્રિયવસ્તૂ તી પુરવીત ॥ નાહીં ન મ્હણત કદાપિહી ॥ ૨૯ ॥
ઐસીં દંપત્યેં ઉભયતાં ॥ વિપ્રકાજીં ધન વેચિતાં ॥
વાચેં નાણિતીચ સર્વથા ॥ અગર્વિતા દોઘેહી ॥ ૩૦ ॥
સેવાકરિતાં દોઘેંહી ॥ ખેદ ન માનિતીચ કાંહીં ॥
ઉલ્હાસયુક્ત સદાંસર્વદાંહી ॥ ગર્વ નાહીં તિળભરી ॥ ૩૧ ॥
પદરીં અસલિયા ધન ॥ જો અગર્વિત સુખસંપન્ન ॥
તો ઈશ્વરી અંશ જાણ ॥ મ્હણતી સજ્ઞાન વિવેકી ॥ ૩૨ ॥
વિદ્યા અસોન વિનયતા ॥ ધન અસૂનિ લીનતા ॥
શક્તિ અસૂની ગર્વરહિતતા ॥ તો ઈશ્વરી અંશ જાણિજે ॥ ૩૩ ॥
ધન કિતી વેંચિલે ધર્મકાર્યા ॥ હેં સ્મરણચી નાહીં તયા ॥
સદાં કરી શાસ્ત્રચર્ચા ॥ તો ઈશ્વરી અંશ જાણિજે ॥ ૩૪ ॥
કેલેં સુકૃત બોલે વાચેં ॥ ભય માનિલેં લોકનિંદેચેં ॥
ઉણેં બોલે દુર્જનાચેં ॥ તો ઈશ્વરી અંશ જાણિજે ॥ ૩૫ ॥
પરોપકારીં લાવી વયસા ॥ ધર્મકારણીં વેચિતસે પૈસા ॥
સંસાર કરી વૈરાગ્યેં ઐસા ॥ તો ઈશ્વરી અંશ જાણિજે ॥ ૩૬ ॥
પરસ્ત્રી દેખતાં અંધનયનીં ॥ પરનિંદા બોલતાં મુકા વદનીં ॥
આત્મસ્તુતી ઐકતાં બધીર કર્ણી ॥ તો ઈશ્વરી અંશ જાણિજે ॥ ૩૭ ॥
ગેલિયાચા નાહીં ખેદ ॥ પ્રાપ્ત જાહલિયા નાહીં આનંદ ॥
ઝગટેં નેદીં અષ્ટમદ ॥ તો ઈશ્વરી અંશ જાણિજે ॥ ૩૮ ॥
ઐસિયે ચિન્હીં તો વર્તતા ॥ શૂદ્ર આણિ ત્યાચી કાંતા ॥
સન્માર્ગે વર્તતી ઉભયતાં ॥ પુણ્યવાર્તા પૂર્વીચી ॥ ૩૯ ॥
તંવ તેથેં એક વિપરીત ॥ વર્તલેં શ્રવણ કરીં યથાર્થ ॥
શૂદ્રાચે દેહીં કુષ્ટ ભરત ॥ અકસ્માત દૈવયોગ ॥ ૪૦ ॥
રક્ત પૂ ગળે રાત્રંદિવસ ॥ ઉદાસ ઝાલે માનસ ॥
મ્હણે આચરતાં સ્વધર્માસ ॥ કેવી નાશ શરીરીં ॥ ૪૧ ॥
આતાં વિપ્રસેવા કૈચી મજ ॥ ક્ષીણતા પ્રાપ્ત જાલી સહજ ॥
જગીં જાલી થોર કાજ ॥ કવણ કાજ વાંચલિયા ॥ ૪૨ ॥
નેણોં કવણ પાપાચા ઠેવા ॥ આતાં મરણ દે ગા દેવા ॥
ઐસા ઉદાસ જાલા જિવા ॥ પરી આયુષ્ય ઠેવા સરેના ॥ ૪૩ ॥
કૈચી સેવા તયા વિપ્રાચી ॥ વ્યથા અધિકાધિક ત્યાચી ॥
તંવ ભાર્યા સગુણ તયાચી ॥ સત્ય સાચી પતિવ્રતા ॥ ૪૪ ॥
એકદાં પ્રાર્થી ભ્રતારાસ ॥ મ્હણે સ્વામી વ્યથા દિવસેંદિવસ ॥
અધિક જાલી તેણેં માનસ ॥ ખેદરૂપ જાણ સર્વદા ॥ ૪૫ ॥
તરી આતાં પ્રાપ્ત ઝાલા મલમાસ ॥ સમગ્ર જાતી તીર્થસ્નાનાસ ॥
તુમ્હીં તોં ચિત્તીં ઉદાસ ॥ સોડા આસ પ્રપંચાચી ॥ ૪૬ ॥
ધન્ય તેચી પતિવ્રતા ॥ ઉપદેશિતસે તો ભર્તા ॥
લાવી મોક્ષાચિયા પંથા ॥ દેહ અવસ્થા જાણોની ॥ ૪૭ ॥
નાહીં તરી ઇતર જ્યા કાંતા ॥ રડતી આપુલ્યા સુખસ્વાર્થા ॥
મ્હણતી તુમ્હીં મેલિયા સર્વથા ॥ આમુચી અવસ્થા કેવી હોય ॥ ૪૮ ॥
લેંકરેંબાળેં ધાકુટીં સકળ ॥ કોણ કરીલ યાંચા પ્રતિપાળ ॥
અહો દેવા વોખટી વેળ ॥ ફુટકેં કપાળ આમુચેં ॥ ૪૯ ॥
ઐસેં મ્હણૂની સકળ રડતી ॥ પરી તયાચી ન જાણતી ગતિ ॥
જિતા દ્રવ્યા નાશ કરિતી ॥ મેલ્યા રડતી સુખ સ્વાર્થા ॥ ૫૦ ॥
હા તો અનુભવ સકળાંમાગે ॥ અંતી એકલેં જાણે લાગે ॥
કોણી ન યેતી કોણા માગેં ॥ પ્રચીત આંગેં પાહાવીં ॥ ૫૧ ॥
તયાચેં સાર્થક કરિતાં ॥ ધન નવે ચિત્તીં સર્વથા ॥
મ્હણતી હે સરલિયા આતાં ॥ લેકુરેં કેઉતા જગતી હે ॥ ૫૨ ॥
જન્મવરી જેં ધન સાંચલેં ॥ તે ધર્મકાજીં નાહીં લવિલેં ॥
શેવટીહી કામા નાહીં આલેં ॥ સાર્થકાવીણ ગેલે પ્રાણી તે ॥ ૫૩ ॥
સાર્થકાવીણ પ્રાણિયાસિ ॥ સુટકા નાહીં મૃત્યુપુરીસી ॥
હેં ન જાણૂન માનસીં ॥ શેવટીં કાસાવિસી હોતાતી ॥ ૫૪ ॥
યાલાગીં ચતુર જે જ્ઞાની ॥ સાર્થકાવિણ વય ન ઘાલાવેં કોણી ॥
એકા ચક્રપાણીવાંચુની ॥ સોડવિતા નસે સર્વથા ॥ ૫૫ ॥
મ્હણાલ દ્રવ્યાવિણ સાર્થક ન ઘડે ॥ તરીં શરીર ઝિજવાવેં રોકડેં ॥
યાસી તો નાહીં અવઘડ ॥ નામસ્મરણ ઘડે જિવ્હેસીં ॥ ૫૬ ॥
નામસ્મરણાતેં ઉસંત નાહીં ॥ રિકામીં બડબડ સર્વાંઠાયીં ॥
પુરાણીં જાતાં અવસર નાહીં ॥ રિકામા ઠાઈં અનુસરત ॥ ૫૭ ॥
ઐસે જે વ્યર્થ ઘાલિતી વય ॥ તયાતેં કેઉતા તરુણોપાય ॥
કાંહીં તરીં ધરીં સોય ॥ આતાં તૂં યા કર્માચી ॥ ૫૮ ॥
દુર્લભ નરદેહ લાધલા ॥ બહુતાં સુકૃતેં પ્રાપ્ત જાલા ॥
તો કવડીચે બદલા નાહીં આલા ॥ ઘાત કેલા આપુલા આપણ ॥ ૫૯ ॥
અસો હા પાલ્હાળ બહુસાળ ॥ શ્રોતે મ્હણતી ઉઠલેં કપાળ ॥
કથા ટાકૂનિ પાલ્હાળ ॥ વ્યર્થ લાવિલા કવીનેં ॥ ૬૦ ॥
દૃષ્ટાંતીં બોલણેં લાગે ॥ મ્હણોનિ ન યાહો રાગેં ॥
કથા રાહિલી જી માગેં ॥ પરિસા આંગેં સર્વહી ॥ ૬૧ ॥
ઇતર સ્ત્રિયા પરિયેસી ॥ તે શૂદ્ર વનિતા નવ્હે તૈસી ॥
ઉપદેશિતસે ભ્રતારાસી ॥ જાવેં તીર્થાસી મ્હણોની ॥ ૬૨॥
તયાસીં માનલેં ઉત્તર ॥ બુદ્ધીતવ કર્માનુસાર ॥
પૂર્વ સુકૃત ઘડલે સાચાર ॥ ઉભેં ઠાકલેં યેઊની ॥ ૬૩ ॥
આજવરી વિપ્રસેવા કેલી ॥ તેચી આતાં કામા આલી ॥
વાસના તયાચી ફિરલી ॥ વૃત્તી મુરડલી સુખસ્વાર્થા ॥ ૬૪ ॥
યાલાગીં પહિલેંચિ અસાવેં દૃઢપણ ॥ વેળેચી કામા ન પડે આઠવણ ॥
મ્હણોની નિત્યાનિત્ય મન ॥ વ્હાવેં અનન્ય ભગવંતીં ॥ ૬૫ ॥
તંવ તો શૂદ્ર કાય કરિતા જાલા ॥ આકર્ણોનિ કાંતેચ્યા બોલા ॥
ધનાચા સંચય હોતા કેલા ॥ તો યથા ભાગેં વિભાગિતા જાલા ॥ ૬૬ ॥
એક ભાગ કાંતેંલાગિં દેત ॥ દો ભાગ સ્વપુત્રાતેં દેત ॥
એક આપણા પૈં ઠેવિત ॥ તીર્થયાત્રા નિમિત્ય ધર્માતેં ॥ ૬૭ ॥
ઐસા સકળ ધનાચા વ્યય કેલા ॥ મગ પરિવારેંસીં નિઘતાં જાલા ॥
સમાગમેં વિપ્રાંચા મેળા ॥ સવેં ચાલિલા અપાર ॥ ૬૮ ॥
માર્ગી જાતાં સકળાંચા ॥ સેવકા હાતીં સમાચાર ત્યાંચા ॥
ઘેતસે પદાર્થાંની સાચા ॥ કરિ સ્વધનાચા વ્યય પૈં ॥ ૬૯ ॥
ઐસેં કરિતાં તયાતેં ॥ પ્રાપ્ત જાલે ગૌતમી તેં ॥
વાસ્તવ્ય કેલેં તેથેં ॥ માસ પરિયંત તે ઠાયીં ॥ ૭૦ ॥
તંવ તો પુરુષોત્તમ માસ ॥ સકળ જાણૂની જન જાતી સ્નાનાસ ॥
આપણહી ઉઠત બૈસત જાતસે ॥ સર્વાંમાગે સ્નાનાસીં ॥ ૭૧ ॥
આધીંચ ગૌતમી પવિત્રતા ॥ વરી મલમાસ પ્રાપ્ત હોતાં ॥
તેં પુણ્ય ન ભૂતો ન ભવિષ્યતા ॥ વરી પ્રાપ્તતા સત્સંગ ॥ ૭૨ ॥
એક ગંગાબિંદુ ઝગટતાં શરીરીં ॥ તાત્કાળ હોય પાપાચી બોહરી ॥
સંત બ્રાહ્મણ સેવા તયાવરી ॥ હે તો અધિકાધિક હોય પૈં ॥ ૭૩ ॥
એતત્તાલતમાલસલસરલવ્યાલોલવલ્લીલતા ॥
છન્નં સૂરકરપ્રતાપરહિતં શંખેંદુ કુંદોજ્વલં ॥ ૫ ॥
ગંધર્વામર સિદ્ધકિન્નરવધૂતુંગસ્તનસ્ફાલિતં ॥
સ્નાનાય પ્રતિવાસરં ભવતુ મે ગાંગં જલં નિર્મલં ॥ ૬ ॥
ઐસા શૂદ્ર સ્નાન કરિતસે ॥ વરી બ્રાહ્મણાંચે ચરણતીર્થ પ્રાશીતસે ॥
તેંચી સ્વયેં શરીરા લાવિતસે ॥ તેં તીર્થ ગંગોદકેંસી ॥ ૭૪ ॥
ઐસા નેમ એક માસવરી પૂર્ણ ॥ આચરલા તો શૂદ્ર જાણ ॥
તંવ નવલ જાલેં તેચ ક્ષણ ॥ માસગણના સંપૂર્ણ હોતાં ॥ ૭૫ ॥
તયાચા કુષ્ટ જાઊનિ પાહે ॥ શરીરીં જાલા દિવ્ય દેહે ॥
મના ચોજ માનિતાહે ॥ મ્હણે નવલ કાય હેં જાલેં ॥ ૭૬ ॥
યા વ્યાધીમુળે બહુત ॥ દ્રવ્ય વેંચલેં અપરિમિત ॥
પરી વ્યાધી નવ્હે શાંત ॥ તો સ્નાનેંચ નિઃપાત જાહલા ॥ ૭૭ ॥
ચમત્કાર પાહોનિ અદ્ભુત ॥ મગ તેથેંચ બૈસલા હેત ॥
મગ હર્ષભરિત હોઊન તેથે ॥ ઉદ્યાપનાતેં કરિતસે ॥ ૭૮ ॥
બ્રાહ્મણ સંતર્પણ યથાવિધીં ॥ ઘૃતપાચિત અન્નેં સંપાદી ॥
નાનાસ્નાનદાનાચા વિધી ॥ વિપ્રા કરીં અર્પિતસે ॥ ૭૯ ॥
ત્રૈત્રીણિદશક ॥ અપૂપ કરૂન ઘૃતપાક ॥
તે કાંસ્યપાત્રી નિક્ષેપૂન દેખ ॥ વાયન દેત વિપ્રાતેં ॥ ૮૦ ॥
સઆજ્યેંસી તેં તંવ વાણ ॥ વરી શક્તિનુસાર ઘાલુનિ સુવર્ણ ॥
દક્ષિણેસહિત દેતસે દાન ॥ ભાવેં જનાર્દન સ્મરોની ॥ ૮૧ ॥
ઐસેં ઉદ્યાપન કરૂનિયા ॥ ઉલ્હાસેસી રાહિલા ત્યાચ ઠાયાં ॥
નિત્ય સ્મરોનિ કેશવરાયા ॥ સ્નાન સારી ગંગોદકીં ॥ ૮૨ ॥
સમૂળ પાપ લેશ ઝડલા ॥ આણિ કુષ્ટહી સમૂળ ગેલા ॥
તંવ તો સમીપ કાળ પાતલા ॥ વિપ્ર દેખતાં તયાતેં ॥ ૮૩ ॥
તે વિષ્ણુદૂત યેઊનિ ॥ તાત્કાળ વાહિલા વિમાનીં ॥
ઐસી સ્નાનાચી અગાધ કરણી ॥ પાવલા નિર્વાણીં મોક્ષાતેં ॥ ૮૪ ॥
કોટિ પાપાચા ક્ષય કરૂનીં ॥ કાયા કષ્ટવિલી તીર્થસેવનીં ॥
ઐસેં પુણ્ય આચરોની ॥ પાવલા નિર્વાણીં મોક્ષાતેં ॥ ૮૫ ॥
આધીં અર્પાવેં મગ પાવાવેં ॥ જૈસેં દ્યાવેં તૈસેં ઘ્યાવેં ॥
શરીરીં કષ્ટ ભોગાવે ॥ મગ પાવાવેં સુખાતેં ॥ ૮૬ ॥
જૈસેં વેવ્હારી દેતા ધન ॥ અથવા સવાઈસી ધાન્ય ॥
તેં વ્યાજાસહિત યેત પરતૂન ॥ તેવી જાણ હે ગોષ્ટી ॥ ૮૭ ॥
ભક્તિભાવેં અર્પિતાં આડકા ॥ મી કદાં ન ઘેઈ ફુકા ॥
વશ્ય જાલો ભાવા એકા ॥ સ્વપદીં નિકા નેઈં તયાતેં ॥ ૮૮ ॥
ઐસેં પુરુષોત્તમ બોલિલા ॥ તો લક્ષ્મીનેં આકર્ણિલા ॥
તોચિ તુમ્હાં શ્રોતિયાંતેં કથિલા ॥ પ્રાકૃત ભાષેકરૂની ॥ ૮૯ ॥
આતાં પુઢેં લક્ષ્મી કરીલ પ્રશ્ન ॥ ત્યાચેં ઉત્તર દેઈલ જનાર્દન ॥
તેં પરિસા શ્રોતેજન ॥ અતિ આદરેં કરૂનિયા ॥ ૯૦ ॥
શ્રોતા અસલિયા સાદર ॥ તરી વક્તૃત્વા હર્ષનિર્ભર ॥
મ્હણોનિ જોડૂનિયાં કર ॥ વારંવાર પ્રાર્થિતો ॥ ૯૧ ॥
જૈસે વૃક્ષમુળી ઘાલિતાં ઉદક ॥ મગ તો ફોફાવે અધિકાધિક ॥
તૈસા શ્રોતિયાં અસલિયા નેટક ॥ ફોંફાવેં દેખવાગ્વલ્લી ॥ ૯૨ ॥
ઇતિ સ્વસ્તિ શ્રીમલમહાત્મ ગ્રંથ ॥ પદ્મપુરાણીંચેં સંમત ॥
મનોહરસુત વિરચિત ॥ એકવિંશતિતમોઽધ્યાય ગોડ હા ॥ ૨૧ ॥
શ્રીકૃષ્ણાર્પણમસ્તુ ॥
ઓવ્યાઃ ૯૨ ॥ શ્લોકઃ ૬ ॥
॥ ઇતિ એકવિંશતિતમોઽધ્યાયઃ ॥

Explore More