সিংহা লোকনেং কৰুন । ঐক পুঢীল কথন।
তংতূক সংসাৰীং অসূন । ভজে গুৰুসী যামমাত্ৰ ॥১॥
তংতূক সংসাৰীং অসূন । ভজে গুৰুসী যামমাত্ৰ ॥১॥
তল্লোক শ্ৰীশৈলাসী । জাতাং বোলৱিতী ত্যাসী ।
তযা ৱদে তো গুৰুপাশীং । শ্ৰীশৈলেশমল্লিকাৰ্জুন ॥২॥
তযা ৱদে তো গুৰুপাশীং । শ্ৰীশৈলেশমল্লিকাৰ্জুন ॥২॥
সৰ্ৱত্ৰ হা গুৰু এক । পাষাণ পাহূং জাতী লোক ।
তে ত্যা নিংদুনী গেলে লোক । যে তংতুক গুৰুপাশী ॥৩॥
তে ত্যা নিংদুনী গেলে লোক । যে তংতুক গুৰুপাশী ॥৩॥
তো পায ৱংদী ত্যাসী । গুৰু পুসে কা জাসী ।
তো তসেংচি সাংগ ত্যাসী । চতুৰ্দশী পুঢেং আলী ॥৪॥
তো তসেংচি সাংগ ত্যাসী । চতুৰ্দশী পুঢেং আলী ॥৪॥
নভো মাৰ্গে গুৰুতযা । নেউনী দাৱিতী শ্ৰীশৈল্য ।
দেৱা পাহে তো লোক তযা । পুসোনী সাচ ন মানীং ॥৫॥
দেৱা পাহে তো লোক তযা । পুসোনী সাচ ন মানীং ॥৫॥
লিংগীৱিলোকী তৈং গুৰুসী । স্থনমহাত্ম্যগুৰুত্যাসী ।
সাংগেপংপাপুৰীংশিৱাসী । পাহুনি শ্ৱানাযেৰাজত্ৱ ॥৬॥
সাংগেপংপাপুৰীংশিৱাসী । পাহুনি শ্ৱানাযেৰাজত্ৱ ॥৬॥
স্ত্ৰীৱশ্য তো জৰি কাং শৈৱ । পুসতাং স্ত্ৰীলা প্ৰাক্স্ৱভাৱ ।
সাংগে, ৰাণীপুসেস্ৱভাৱ । ম্হণে তোকৱডীংতূংপূৰ্ৱী ॥
সাংগে, ৰাণীপুসেস্ৱভাৱ । ম্হণে তোকৱডীংতূংপূৰ্ৱী ॥
আলংবিলেং মাংস পাহূন । শ্ৰীশৈলাগ্ৰীং ধাৰ যেঊন।
তুজলা মাৰী ম্হণূন । ৰাণী হোৱূন ৰমসীং ॥৮॥
তুজলা মাৰী ম্হণূন । ৰাণী হোৱূন ৰমসীং ॥৮॥
তূং মী ভৱিষ্যড্জন্মীং । হোৱূং ৰাজে, অংতী স্ৱধামী ।
জাৱূং ম্হণে, তংতুকামীং । ক্ষেত্ৰধামী আণিলে তুলা ॥
জাৱূং ম্হণে, তংতুকামীং । ক্ষেত্ৰধামী আণিলে তুলা ॥
জৈং ৱৰ্ত্যগ্ৰীং লাগে আগ । তৈং হো শীঘ্ৰ ধ্ৱাংতভংগ ।
তমা হোতাং গুৰুসংগ । আৱৃত্তিভংগ হোং তযাচা ॥১০॥
তমা হোতাং গুৰুসংগ । আৱৃত্তিভংগ হোং তযাচা ॥১০॥
ত্যা অৱ্যাগ্ৰাগুৰুসংগমীং । আণৱূনীধাডিতীগ্ৰামীং ।
ত্যালা ভ্ৰাংত ম্হণতীগ্ৰামী । মঠধামীং আণি ভক্তাতো
প্ৰত্যযযেযাত্ৰিক যেতাং । সৰ্ৱাংলা যে নিম্ৰাংততা ।
ম্হণেতী দেৱ গুৰুনাথা । তংতুকা ভক্তাগ্ৰ্যমানিতী ॥১২॥
ত্যালা ভ্ৰাংত ম্হণতীগ্ৰামী । মঠধামীং আণি ভক্তাতো
প্ৰত্যযযেযাত্ৰিক যেতাং । সৰ্ৱাংলা যে নিম্ৰাংততা ।
ম্হণেতী দেৱ গুৰুনাথা । তংতুকা ভক্তাগ্ৰ্যমানিতী ॥১২॥
ইতি শ্ৰী০প০প০ৱা০স০ৱি সাৰে শ্ৰীপৰ্ৱতযাত্ৰাৱৰ্ণনং নাম চতুশ্চত্ৱাৰিংশো০