Goddess Saraswati

ଶ୍ରୀ ଶାରଦା ଚାଲୀସା

(Shree Sharda Chalisa in Odia)

Also known as sharda chalisa · murti svayambhu sarada maihara ana viraja

The Chālīsā of Śāradā as she is worshipped at Maihar, and the shrine rather than the goddess in the abstract is its subject from the first line: the self-arisen image of Śāradā, come and seated at Maihar, holding the rosary and the book, with the vīṇā resting in her hand. The forty couplets that follow open on the acclamation jaya jaya jaya Śāradā mahārānī and call her the primal power and the welfare of the world, four-armed and renowned through the three worlds. One of them dates the shrine in the manner such texts do, saying that by reckoning it was some two thousand years ago that Śārada became manifest and the world came to know it. Its closing dohā asks for the two things the goddess of learning is asked for — devotion and knowledge — and that all ignorance be driven off and she dwell always in the house of the heart.

॥ ଦୋହା ॥
ମୂର୍ତି ସ୍ଵଯଂଭୂ ଶାରଦା, ମୈହର ଆନ ଵିରାଜ।
ମାଲା, ପୁସ୍ତକ, ଧାରିଣୀ, ଵୀଣା କର ମେଂ ସାଜ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜଯ ଜଯ ଜଯ ଶାରଦା ମହାରାନୀ।
ଆଦି ଶକ୍ତି ତୁମ ଜଗ କଲ୍ଯାଣୀ॥
ରୂପ ଚତୁର୍ଭୁଜ ତୁମ୍ହରୋ ମାତା।
ତୀନ ଲୋକ ମହଂ ତୁମ ଵିଖ୍ଯାତା॥
ଦୋ ସହସ୍ର ବର୍ଷହି ଅନୁମାନା।
ପ୍ରଗଟ ଭଈ ଶାରଦ ଜଗ ଜାନା॥
ମୈହର ନଗର ଵିଶ୍ଵ ଵିଖ୍ଯାତା।
ଜହାଁ ବୈଠୀ ଶାରଦ ଜଗ ମାତା॥
ତ୍ରିକୂଟ ପର୍ଵତ ଶାରଦା ଵାସା।
ମୈହର ନଗରୀ ପରମ ପ୍ରକାଶା॥
ଶରଦ ଇନ୍ଦୁ ସମ ବଦନ ତୁମ୍ହାରୋ।
ରୂପ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଅତିଶଯ ପ୍ଯାରୋ॥
କୋଟି ସୂର୍ଯ ସମ ତନ ଦ୍ଯୁତି ପାଵନ।
ରାଜ ହଂସ ତୁମ୍ହାରୋ ଶଚି ଵାହନ॥
କାନନ କୁଣ୍ଡଲ ଲୋଲ ସୁହାଵହି।
ଉରମଣି ଭାଲ ଅନୂପ ଦିଖାଵହିଂ॥
ଵୀଣା ପୁସ୍ତକ ଅଭଯ ଧାରିଣୀ।
ଜଗତ୍ମାତୁ ତୁମ ଜଗ ଵିହାରିଣୀ॥
ବ୍ରହ୍ମ ସୁତା ଅଖଂଡ ଅନୂପା।
ଶାରଦ ଗୁଣ ଗାଵତ ସୁରଭୂପା॥
ହରିହର କରହିଂ ଶାରଦା ବନ୍ଦନ।
ଵରୁଣ କୁବେର କରହିଂ ଅଭିନନ୍ଦନ॥
ଶାରଦ ରୂପ ଚଣ୍ଡୀ ଅଵତାରା।
ଚଣ୍ଡ-ମୁଣ୍ଡ ଅସୁରନ ସଂହାରା॥
ମହିଷା ସୁର ଵଧ କୀନ୍ହି ଭଵାନୀ।
ଦୁର୍ଗା ବନ ଶାରଦ କଲ୍ଯାଣୀ॥
ଧରା ରୂପ ଶାରଦ ଭଈ ଚଣ୍ଡୀ।
ରକ୍ତ ବୀଜ କାଟା ରଣ ମୁଣ୍ଡୀ॥
ତୁଲସୀ ସୂର୍ଯ ଆଦି ଵିଦ୍ଵାନା।
ଶାରଦ ସୁଯଶ ସଦୈଵ ବଖାନା॥
କାଲିଦାସ ଭଏ ଅତି ଵିଖ୍ଯାତା।
ତୁମ୍ହାରୀ ଦଯା ଶାରଦା ମାତା॥
ଵାଲ୍ମୀକ ନାରଦ ମୁନି ଦେଵା।
ପୁନି-ପୁନି କରହିଂ ଶାରଦା ସେଵା॥
ଚରଣ-ଶରଣ ଦେଵହୁ ଜଗ ମାଯା।
ସବ ଜଗ ଵ୍ଯାପହିଂ ଶାରଦ ମାଯା॥
ଅଣୁ-ପରମାଣୁ ଶାରଦା ଵାସା।
ପରମ ଶକ୍ତିମଯ ପରମ ପ୍ରକାଶା॥
ହେ ଶାରଦ ତୁମ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ଵରୂପା।
ଶିଵ ଵିରଂଚି ପୂଜହିଂ ନର ଭୂପା॥
ବ୍ରହ୍ମ ଶକ୍ତି ନହି ଏକଉ ଭେଦା।
ଶାରଦ କେ ଗୁଣ ଗାଵହିଂ ଵେଦା॥
ଜଯ ଜଗ ବନ୍ଦନି ଵିଶ୍ଵ ସ୍ଵରୁପା।
ନିର୍ଗୁଣ-ସଗୁଣ ଶାରଦହିଂ ରୁପା॥
ସୁମିରହୁ ଶାରଦ ନାମ ଅଖଂଡା।
ଵ୍ଯାପଇ ନହିଂ କଲିକାଲ ପ୍ରଚଣ୍ଡା॥
ସୂର୍ଯ ଚନ୍ଦ୍ର ନଭ ମଣ୍ଡଲ ତାରେ।
ଶାରଦ କୃପା ଚମକତେ ସାରେ॥
ଉଦ୍ଭଵ ସ୍ଥିତି ପ୍ରଲଯ କାରିଣୀ।
ବନ୍ଦଉ ଶାରଦ ଜଗତ ତାରିଣୀ॥
ଦୁଃଖ ଦରିଦ୍ର ସବ ଜାହିଂ ନସାଈ।
ତୁମ୍ହାରୀ କୃପା ଶାରଦା ମାଈ॥
ପରମ ପୁନୀତି ଜଗତ ଅଧାରା।
ମାତୁ ଶାରଦା ଜ୍ଞାନ ତୁମ୍ହାରା॥
ଵିଦ୍ଯା ବୁଦ୍ଧି ମିଲହିଂ ସୁଖଦାନୀ।
ଜଯ ଜଯ ଜଯ ଶାରଦା ଭଵାନୀ॥
ଶାରଦେ ପୂଜନ ଜୋ ଜନ କରହୀଂ।
ନିଶ୍ଚଯ ତେ ଭଵ ସାଗର ତରହୀଂ॥
ଶାରଦ କୃପା ମିଲହିଂ ଶୁଚି ଜ୍ଞାନା।
ହୋଈ ସକଲ ଵିଧି ଅତି କଲ୍ଯାଣା॥
ଜଗ କେ ଵିଷଯ ମହା ଦୁଃଖ ଦାଈ।
ଭଜହୁଁ ଶାରଦା ଅତି ସୁଖ ପାଈ॥
ପରମ ପ୍ରକାଶ ଶାରଦା ତୋରା।
ଦିଵ୍ଯ କିରଣ ଦେଵହୁଁ ମମ ଓରା॥
ପରମାନନ୍ଦ ମଗନ ମନ ହୋଈ।
ମାତୁ ଶାରଦା ସୁମିରଈ ଜୋଈ॥
ଚିତ୍ତ ଶାନ୍ତ ହୋଵହିଂ ଜପ ଧ୍ଯାନା।
ଭଜହୁଁ ଶାରଦା ହୋଵହିଂ ଜ୍ଞାନା॥
ରଚନା ରଚିତ ଶାରଦା କେରୀ।
ପାଠ କରହିଂ ଭଵ ଛଟଈ ଫେରୀ॥
ସତ୍-ସତ୍ ନମନ ପଢୀହେ ଧରିଧ୍ଯାନା।
ଶାରଦ ମାତୁ କରହିଂ କଲ୍ଯାଣା॥
ଶାରଦ ମହିମା କୋ ଜଗ ଜାନା।
ନେତି-ନେତି କହ ଵେଦ ବଖାନା॥
ସତ୍-ସତ୍ ନମନ ଶାରଦା ତୋରା।
କୃପା ଦୃଷ୍ଟି କୀଜୈ ମମ ଓରା॥
ଜୋ ଜନ ସେଵା କରହିଂ ତୁମ୍ହାରୀ।
ତିନ କହଁ କତହୁଁ ନାହି ଦୁଃଖଭାରୀ॥
ଜୋ ଯହ ପାଠ କରୈ ଚାଲୀସା।
ମାତୁ ଶାରଦା ଦେହୁଁ ଆଶୀଷା॥
॥ ଦୋହା ॥
ବନ୍ଦଉଁ ଶାରଦ ଚରଣ ରଜ, ଭକ୍ତି ଜ୍ଞାନ ମୋହି ଦେହୁଁ।
ସକଲ ଅଵିଦ୍ଯା ଦୂର କର, ସଦା ବସହୁ ଉରଗେହୁଁ॥
ଜଯ-ଜଯ ମାଈ ଶାରଦା, ମୈହର ତେରୌ ଧାମ।
ଶରଣ ମାତୁ ମୋହିଂ ଲୀଜିଏ, ତୋହି ଭଜହୁଁ ନିଷ୍କାମ॥

Explore More