ତାରକ ତୂ ସକଳାଂଚା ଜିଵଲଗ ସୋଯରା॥
ଅନୁତାପାଚେ ଜ୍ଵାଳୀ ଦେହବୁଦ୍ଧି ହରଵିଲୀ॥
ଵୈରାଗ୍ଯାଚୀ ନିଷ୍ଠା ପ୍ରଗଟୁନି ଦାଖଵିଲୀ।
ଅହଂମମତା ଦଵଡୁନି ନିଜଶାନ୍ତୀ ଵରିଲୀ॥୧॥
ଵିରକ୍ତ ଜ୍ଞାନାଚା ଠେଵା ଉଘଡୁନି ଦାଖଵିଲା॥
ଜଗଦୁଦ୍ଧାରାଲାଗୀଂ ଉପାଯ ସୁଚଵିଲା।
ନିଂଦକ ଦୁର୍ଜନାଚା ସଂଦେହ ନିରସୀଲା॥୨॥
କୋରଡ୍ଯାଚି କାଢୁନି ଦାଖଵିଲ୍ଯା ଶେଖୀ॥
ଅପାର କଵିତାଶକ୍ତି ମିଣଵୁନି ଇହଲୋକୀଂ।
କୀର୍ତନ ଶ୍ରଵଣେଂ ତୁମଚ୍ଯା ଉଦ୍ଧରତି ଜନ ଲୋକୀଂ॥୩॥
ଵିଧି ଜନିତା ତୋଚି ଆଠଵ ହା ଦୀଧଲା॥
ତେଣେଂ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦେ ପ୍ରେମା ଡୋଲଵିଲା।
ନ ତୁକେ ମ୍ହଣୋନି ତୁକା ନାମୀଂ ଗୌରଵିଲା॥୪॥
କଳିଚ୍ଯା କାଳାମାଜୀ ଅଦ୍ଭୁତ ଵର୍ତଵିଲେଂ॥
ମାନଵ ଦେହ ଘେଊନି ନିଜଧାମା ଗେଲେ।
ନିଳା ମ୍ହଣେ ସକଳ ସଂତ ତୋଷଵିଲେ॥୫॥
