वासस्तेन सुकम्पते प्रतिपलं घ्राणं मुहुर्मोदते॥
प्रीतमना भव तव कृते कुर्वे सुनीराजनम्॥१॥
दृष्ट्वैतन् मम मानसे बहुविधा स्वाशा जरीजृम्भते॥
दुर्गे! प्रीतमना भव तव कृते कुर्वे सुनीराजनम्॥२॥
तेन प्रीतमना नमामि सुतरां याचेपि मे कामनाम्॥
दुर्गे! प्रीतमना भव तव कृते कुर्वे सुनीराजनम्॥३॥
दृष्ट्वा मे हृदये विराजति महा-भक्तिर्दयासागरे!॥
दुर्गे! प्रीतमना भव तव कृते कुर्वे सुनीराजनम्॥४॥
तस्मात् तेन मुहुर्जगद्धितकरं सञ्जायते सन्महः॥
दुर्गे! प्रीतमना भव तव कृते कुर्वे सुनीराजनम्॥५॥
