শ্ৰী গোৱৰ্ধন মহাৰাজ, তেৰে মাথে মুকুট বিৰাজ ৰহেযো ।
তোপে পান চঢে, তোপে ফূল চঢে, তোপে চঢে দূধ কী ধাৰ।
তেৰে মাথে মুকুট বিৰাজ ৰহেযো॥
তোপে পান চঢে, তোপে ফূল চঢে, তোপে চঢে দূধ কী ধাৰ।
তেৰে মাথে মুকুট বিৰাজ ৰহেযো॥
তেৰী সাত কোস কী পৰিকম্মা, ঔৰ চকলেশ্ৱৰ হৈ ৱিশ্ৰাম।
তেৰে মাথে মুকুট বিৰাজ ৰহেযো॥
তেৰে গলে মেং কংঠা সোহে, তেৰী ঝাংকী বনী ৱিশাল।
তেৰে মাথে মুকুট বিৰাজ ৰহেযো॥
তেৰে মাথে মুকুট বিৰাজ ৰহেযো॥
তেৰে গলে মেং কংঠা সোহে, তেৰী ঝাংকী বনী ৱিশাল।
তেৰে মাথে মুকুট বিৰাজ ৰহেযো॥
তেৰী ঝাংকী বনী ৱিশাল, জো নৰ দৰ্শন কৰনে আৱে।
সো নৰ বডে ভাগশালী, পাপ-তাপ সব মিট জাৱে॥
তেৰে মাথে মুকুট বিৰাজ ৰহেযো॥
সো নৰ বডে ভাগশালী, পাপ-তাপ সব মিট জাৱে॥
তেৰে মাথে মুকুট বিৰাজ ৰহেযো॥
॥ ইতি সংপূৰ্ণংম্ ॥