कुरु मयि दृष्टिं सकृपामसति यथा बाणे॥
स्पर्शमणिर्न सुवर्णं कुरुते किमु लोहं॥
पतितोऽजामिल इव गजपतिरिव विकलोऽहं।
प्रभुरसि वेत्सि च दातुं वरसुखसन्दोहं॥१॥
भवतो नवतोयदमदहरकान्ते युक्तं॥
पालय न मे प्रणश्यति भक्त इति यदुक्तं।
स्मर तत्कलुषनगभिदुर विदुरगृहे भुक्तम्॥२॥
मातुर्न मनस्तोके दृष्टं कृतरोषं॥
ब्रह्मण्योऽसि विधेहि त्वं ब्राह्मणपोषं।
वितर मयूरे भक्ते करुणाघन तोषम्॥३॥
