കുരു മയി ദൃഷ്ടിം സകൃപാമസതി യഥാ ബാണേ॥
സ്പര്ശമണിര്ന സുവര്ണം കുരുതേ കിമു ലോഹം॥
പതിതോഽജാമില ഇവ ഗജപതിരിവ വികലോഽഹം।
പ്രഭുരസി വേത്സി ച ദാതും വരസുഖസന്ദോഹം॥൧॥
ഭവതോ നവതോയദമദഹരകാന്തേ യുക്തം॥
പാലയ ന മേ പ്രണശ്യതി ഭക്ത ഇതി യദുക്തം।
സ്മര തത്കലുഷനഗഭിദുര വിദുരഗൃഹേ ഭുക്തമ്॥൨॥
മാതുര്ന മനസ്തോകേ ദൃഷ്ടം കൃതരോഷം॥
ബ്രഹ്മണ്യോഽസി വിധേഹി ത്വം ബ്രാഹ്മണപോഷം।
വിതര മയൂരേ ഭക്തേ കരുണാഘന തോഷമ്॥൩॥
