ಕುರು ಮಯಿ ದೃಷ್ಟಿಂ ಸಕೃಪಾಮಸತಿ ಯಥಾ ಬಾಣೇ॥
ಸ್ಪರ್ಶಮಣಿರ್ನ ಸುವರ್ಣಂ ಕುರುತೇ ಕಿಮು ಲೋಹಂ॥
ಪತಿತೋಽಜಾಮಿಲ ಇವ ಗಜಪತಿರಿವ ವಿಕಲೋಽಹಂ।
ಪ್ರಭುರಸಿ ವೇತ್ಸಿ ಚ ದಾತುಂ ವರಸುಖಸನ್ದೋಹಂ॥೧॥
ಭವತೋ ನವತೋಯದಮದಹರಕಾನ್ತೇ ಯುಕ್ತಂ॥
ಪಾಲಯ ನ ಮೇ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ ಭಕ್ತ ಇತಿ ಯದುಕ್ತಂ।
ಸ್ಮರ ತತ್ಕಲುಷನಗಭಿದುರ ವಿದುರಗೃಹೇ ಭುಕ್ತಮ್॥೨॥
ಮಾತುರ್ನ ಮನಸ್ತೋಕೇ ದೃಷ್ಟಂ ಕೃತರೋಷಂ॥
ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೋಽಸಿ ವಿಧೇಹಿ ತ್ವಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪೋಷಂ।
ವಿತರ ಮಯೂರೇ ಭಕ್ತೇ ಕರುಣಾಘನ ತೋಷಮ್॥೩॥
