કુરુ મયિ દૃષ્ટિં સકૃપામસતિ યથા બાણે॥
સ્પર્શમણિર્ન સુવર્ણં કુરુતે કિમુ લોહં॥
પતિતોઽજામિલ ઇવ ગજપતિરિવ વિકલોઽહં।
પ્રભુરસિ વેત્સિ ચ દાતું વરસુખસન્દોહં॥૧॥
ભવતો નવતોયદમદહરકાન્તે યુક્તં॥
પાલય ન મે પ્રણશ્યતિ ભક્ત ઇતિ યદુક્તં।
સ્મર તત્કલુષનગભિદુર વિદુરગૃહે ભુક્તમ્॥૨॥
માતુર્ન મનસ્તોકે દૃષ્ટં કૃતરોષં॥
બ્રહ્મણ્યોઽસિ વિધેહિ ત્વં બ્રાહ્મણપોષં।
વિતર મયૂરે ભક્તે કરુણાઘન તોષમ્॥૩॥
