— प्रथम —
शांत हो श्रीगुरुदत्ता ।
मम चित्ता शमवी आता ॥
मम चित्ता शमवी आता ॥
तू केवळ माता जनिता ।
सर्वथा तू हितकर्ता ॥
तू आप्त स्वजन भ्राता ।
सर्वथा तूंचि त्राता ॥
भयकर्ता तू भयहर्ता ।
दंडधर्ता तू परिपाता ॥
तुज वाचुनि न दुजी वार्ता ।
तू आर्ता आश्रय दत्ता ॥ १ ॥
सर्वथा तू हितकर्ता ॥
तू आप्त स्वजन भ्राता ।
सर्वथा तूंचि त्राता ॥
भयकर्ता तू भयहर्ता ।
दंडधर्ता तू परिपाता ॥
तुज वाचुनि न दुजी वार्ता ।
तू आर्ता आश्रय दत्ता ॥ १ ॥
शांत हो श्रीगुरुदत्ता ।
मम चित्ता शमवी आता ॥
मम चित्ता शमवी आता ॥
अपराधास्तव गुरुनाथा ।
जरि दंडा धरिसी यथार्था ॥
तरि आम्ही गाउनि गाथा ।
तव चरणी नमवूं माथा ॥
तू तथापि दंडिसी देवा ।
कोणाचा मग करूं धावा ॥
सोडविता दुसरा तेव्हां ।
कोण दत्ता आम्हां त्राता ॥ २ ॥
जरि दंडा धरिसी यथार्था ॥
तरि आम्ही गाउनि गाथा ।
तव चरणी नमवूं माथा ॥
तू तथापि दंडिसी देवा ।
कोणाचा मग करूं धावा ॥
सोडविता दुसरा तेव्हां ।
कोण दत्ता आम्हां त्राता ॥ २ ॥
शांत हो श्रीगुरुदत्ता ।
मम चित्ता शमवी आता ॥
मम चित्ता शमवी आता ॥
तू नटसा होउनि कोपी ।
दंडिताहि आम्ही पापी ॥
पुनरपिही चुकत तथापि ।
आम्हांवरि न च संतापी ॥
गच्छतः स्खलनं क्वापि ।
असें मानुनि नच हो कोपी ॥
निजकृपा लेशा ओपी ।
आम्हांवरि तू भगवंता ॥ ३ ॥
दंडिताहि आम्ही पापी ॥
पुनरपिही चुकत तथापि ।
आम्हांवरि न च संतापी ॥
गच्छतः स्खलनं क्वापि ।
असें मानुनि नच हो कोपी ॥
निजकृपा लेशा ओपी ।
आम्हांवरि तू भगवंता ॥ ३ ॥
शांत हो श्रीगुरुदत्ता ।
मम चित्ता शमवी आता ॥
मम चित्ता शमवी आता ॥
तव पदरीं असता ताता ।
आडमार्गी पाऊल पडतां ॥
सांभाळुनि मार्गावरता ।
आणिता न दूजा त्राता ॥
निजबिरुदा आणुनि चित्ता ।
तू पतितपावन दत्ता ॥
वळे आतां आम्हांवरता ।
करुणाघन तू गुरुनाथा ॥ ४ ॥
आडमार्गी पाऊल पडतां ॥
सांभाळुनि मार्गावरता ।
आणिता न दूजा त्राता ॥
निजबिरुदा आणुनि चित्ता ।
तू पतितपावन दत्ता ॥
वळे आतां आम्हांवरता ।
करुणाघन तू गुरुनाथा ॥ ४ ॥
शांत हो श्रीगुरुदत्ता ।
मम चित्ता शमवी आता ॥
मम चित्ता शमवी आता ॥
सहकुटुंब सहपरिवार ।
दास आम्ही हे घरदार ॥
तव पदी अर्पु असार ।
संसाराहित हा भार ॥
परिहरिसी करुणासिंधो ।
तू दीनादयाळ सुबंधो ॥
आम्हा अघ लेश न बाधो ।
वासुदेव प्रार्थित दत्ता ॥ ५ ॥
दास आम्ही हे घरदार ॥
तव पदी अर्पु असार ।
संसाराहित हा भार ॥
परिहरिसी करुणासिंधो ।
तू दीनादयाळ सुबंधो ॥
आम्हा अघ लेश न बाधो ।
वासुदेव प्रार्थित दत्ता ॥ ५ ॥
शांत हो श्रीगुरुदत्ता ।
मम चित्ता शमवी आता ॥
मम चित्ता शमवी आता ॥
— द्वितीय —
श्रीगुरुदत्ता जय भगवंता ।
ते मन निष्ठुर न करी आता ॥
ते मन निष्ठुर न करी आता ॥
चोरें द्विजासी मारीता मन जे ।
कळवळलें ते कळवळो आता ॥ १ ॥
कळवळलें ते कळवळो आता ॥ १ ॥
श्रीगुरुदत्ता जय भगवंता ।
ते मन निष्ठुर न करी आता ॥
ते मन निष्ठुर न करी आता ॥
पोटशुळाने द्विज तडफडता ।
कळवळलें ते कळवळो आता ॥ २ ॥
कळवळलें ते कळवळो आता ॥ २ ॥
श्रीगुरुदत्ता जय भगवंता ।
ते मन निष्ठुर न करी आता ॥
ते मन निष्ठुर न करी आता ॥
द्विजसुत मरता वळले ते मन ।
हो की उदासीन न वळे आता ॥ ३ ॥
हो की उदासीन न वळे आता ॥ ३ ॥
श्रीगुरुदत्ता जय भगवंता ।
ते मन निष्ठुर न करी आता ॥
ते मन निष्ठुर न करी आता ॥
सतिपति मरता काकुळती येता ।
वळले ते मन न वळे की आता ॥ ४ ॥
वळले ते मन न वळे की आता ॥ ४ ॥
श्रीगुरुदत्ता जय भगवंता ।
ते मन निष्ठुर न करी आता ॥
ते मन निष्ठुर न करी आता ॥
श्रीगुरुदत्ता त्यजि निष्ठुरता ।
कोमल चित्ता वळवी आता ॥ ५ ॥
कोमल चित्ता वळवी आता ॥ ५ ॥
श्रीगुरुदत्ता जय भगवंता ।
ते मन निष्ठुर न करी आता ॥
ते मन निष्ठुर न करी आता ॥
— तृतीय —
जय करुणाघन निजजनजीवन ।
अनसूयानंदन पाहि जनार्दन ॥
अनसूयानंदन पाहि जनार्दन ॥
निज अपराधे उफराटी दृष्टी ।
होऊनि पोटी भय धरू पावन ॥ १ ॥
होऊनि पोटी भय धरू पावन ॥ १ ॥
जय करुणाघन निजजनजीवन ।
अनसूयानंदन पाहि जनार्दन ॥
अनसूयानंदन पाहि जनार्दन ॥
तू करुणाकर कधी आम्हावर ।
रुसशी न किंकर वरद कृपाघन ॥ २ ॥
रुसशी न किंकर वरद कृपाघन ॥ २ ॥
जय करुणाघन निजजनजीवन ।
अनसूयानंदन पाहि जनार्दन ॥
अनसूयानंदन पाहि जनार्दन ॥
वारी अपराध तू मायबाप ।
तव मनी कोप लेश न वामन ॥ ३ ॥
तव मनी कोप लेश न वामन ॥ ३ ॥
जय करुणाघन निजजनजीवन ।
अनसूयानंदन पाहि जनार्दन ॥
अनसूयानंदन पाहि जनार्दन ॥
बालक अपराधा गणे जरी माता ।
तरी कोण त्राता देईल जीवन ॥ ४ ॥
तरी कोण त्राता देईल जीवन ॥ ४ ॥
जय करुणाघन निजजनजीवन ।
अनसूयानंदन पाहि जनार्दन ॥
अनसूयानंदन पाहि जनार्दन ॥
प्रार्थी वासुदेव पदी ठेवी भाव ।
पदी देवो ठाव देव अत्रिनंदन ॥ ५ ॥
पदी देवो ठाव देव अत्रिनंदन ॥ ५ ॥
जय करुणाघन निजजनजीवन ।
अनसूयानंदन पाहि जनार्दन ॥
अनसूयानंदन पाहि जनार्दन ॥