Lord Dattatreya

শ্ৰী দত্তাত্ৰেয কৰুণা ত্ৰিপদি (মৰাঠী)

(Sri Dattatreya Karunatripadi in Assamese)

Vasudevananda Saraswati

Also known as shri dattatreya karunatripadi · shree dattatreya karunatripadi · dattatreya karunatripadi

The Karuṇā Tripadī of Vāsudevānanda Sarasvatī, in Marathi and in three parts, and the most widely sung text in the Datta tradition. It opens on the line that everyone knows it by — śānta ho Śrīgurudattā, mama cittā śamavī ātā, be at peace, Gurudatta, and quiet my mind now — and returns to it as a refrain. What follows is argued rather than merely felt. You alone are mother and father, kinsman and brother, and the only protector; you are the one who causes fear and the one who removes it, and the one who holds the rod. Then the difficulty the whole prayer turns on: if you punish us justly for our offence we will still sing your praise and bow at your feet, but if you are the one striking, whom are we to run to — who else is left to save us from you?

— প্ৰথম —
শাংত হো শ্ৰীগুৰুদত্তা ।
মম চিত্তা শমৱী আতা ॥
তূ কেৱল় মাতা জনিতা ।
সৰ্ৱথা তূ হিতকৰ্তা ॥
তূ আপ্ত স্ৱজন ভ্ৰাতা ।
সৰ্ৱথা তূংচি ত্ৰাতা ॥
ভযকৰ্তা তূ ভযহৰ্তা ।
দংডধৰ্তা তূ পৰিপাতা ॥
তুজ ৱাচুনি ন দুজী ৱাৰ্তা ।
তূ আৰ্তা আশ্ৰয দত্তা ॥ ১ ॥
শাংত হো শ্ৰীগুৰুদত্তা ।
মম চিত্তা শমৱী আতা ॥
অপৰাধাস্তৱ গুৰুনাথা ।
জৰি দংডা ধৰিসী যথাৰ্থা ॥
তৰি আম্হী গাউনি গাথা ।
তৱ চৰণী নমৱূং মাথা ॥
তূ তথাপি দংডিসী দেৱা ।
কোণাচা মগ কৰূং ধাৱা ॥
সোডৱিতা দুসৰা তেৱ্হাং ।
কোণ দত্তা আম্হাং ত্ৰাতা ॥ ২ ॥
শাংত হো শ্ৰীগুৰুদত্তা ।
মম চিত্তা শমৱী আতা ॥
তূ নটসা হোউনি কোপী ।
দংডিতাহি আম্হী পাপী ॥
পুনৰপিহী চুকত তথাপি ।
আম্হাংৱৰি ন চ সংতাপী ॥
গচ্ছতঃ স্খলনং ক্ৱাপি ।
অসেং মানুনি নচ হো কোপী ॥
নিজকৃপা লেশা ওপী ।
আম্হাংৱৰি তূ ভগৱংতা ॥ ৩ ॥
শাংত হো শ্ৰীগুৰুদত্তা ।
মম চিত্তা শমৱী আতা ॥
তৱ পদৰীং অসতা তাতা ।
আডমাৰ্গী পাঊল পডতাং ॥
সাংভাল়ুনি মাৰ্গাৱৰতা ।
আণিতা ন দূজা ত্ৰাতা ॥
নিজবিৰুদা আণুনি চিত্তা ।
তূ পতিতপাৱন দত্তা ॥
ৱল়ে আতাং আম্হাংৱৰতা ।
কৰুণাঘন তূ গুৰুনাথা ॥ ৪ ॥
শাংত হো শ্ৰীগুৰুদত্তা ।
মম চিত্তা শমৱী আতা ॥
সহকুটুংব সহপৰিৱাৰ ।
দাস আম্হী হে ঘৰদাৰ ॥
তৱ পদী অৰ্পু অসাৰ ।
সংসাৰাহিত হা ভাৰ ॥
পৰিহৰিসী কৰুণাসিংধো ।
তূ দীনাদযাল় সুবংধো ॥
আম্হা অঘ লেশ ন বাধো ।
ৱাসুদেৱ প্ৰাৰ্থিত দত্তা ॥ ৫ ॥
শাংত হো শ্ৰীগুৰুদত্তা ।
মম চিত্তা শমৱী আতা ॥
— দ্ৱিতীয —
শ্ৰীগুৰুদত্তা জয ভগৱংতা ।
তে মন নিষ্ঠুৰ ন কৰী আতা ॥
চোৰেং দ্ৱিজাসী মাৰীতা মন জে ।
কল়ৱল়লেং তে কল়ৱল়ো আতা ॥ ১ ॥
শ্ৰীগুৰুদত্তা জয ভগৱংতা ।
তে মন নিষ্ঠুৰ ন কৰী আতা ॥
পোটশুল়ানে দ্ৱিজ তডফডতা ।
কল়ৱল়লেং তে কল়ৱল়ো আতা ॥ ২ ॥
শ্ৰীগুৰুদত্তা জয ভগৱংতা ।
তে মন নিষ্ঠুৰ ন কৰী আতা ॥
দ্ৱিজসুত মৰতা ৱল়লে তে মন ।
হো কী উদাসীন ন ৱল়ে আতা ॥ ৩ ॥
শ্ৰীগুৰুদত্তা জয ভগৱংতা ।
তে মন নিষ্ঠুৰ ন কৰী আতা ॥
সতিপতি মৰতা কাকুল়তী যেতা ।
ৱল়লে তে মন ন ৱল়ে কী আতা ॥ ৪ ॥
শ্ৰীগুৰুদত্তা জয ভগৱংতা ।
তে মন নিষ্ঠুৰ ন কৰী আতা ॥
শ্ৰীগুৰুদত্তা ত্যজি নিষ্ঠুৰতা ।
কোমল চিত্তা ৱল়ৱী আতা ॥ ৫ ॥
শ্ৰীগুৰুদত্তা জয ভগৱংতা ।
তে মন নিষ্ঠুৰ ন কৰী আতা ॥
— তৃতীয —
জয কৰুণাঘন নিজজনজীৱন ।
অনসূযানংদন পাহি জনাৰ্দন ॥
নিজ অপৰাধে উফৰাটী দৃষ্টী ।
হোঊনি পোটী ভয ধৰূ পাৱন ॥ ১ ॥
জয কৰুণাঘন নিজজনজীৱন ।
অনসূযানংদন পাহি জনাৰ্দন ॥
তূ কৰুণাকৰ কধী আম্হাৱৰ ।
ৰুসশী ন কিংকৰ ৱৰদ কৃপাঘন ॥ ২ ॥
জয কৰুণাঘন নিজজনজীৱন ।
অনসূযানংদন পাহি জনাৰ্দন ॥
ৱাৰী অপৰাধ তূ মাযবাপ ।
তৱ মনী কোপ লেশ ন ৱামন ॥ ৩ ॥
জয কৰুণাঘন নিজজনজীৱন ।
অনসূযানংদন পাহি জনাৰ্দন ॥
বালক অপৰাধা গণে জৰী মাতা ।
তৰী কোণ ত্ৰাতা দেঈল জীৱন ॥ ৪ ॥
জয কৰুণাঘন নিজজনজীৱন ।
অনসূযানংদন পাহি জনাৰ্দন ॥
প্ৰাৰ্থী ৱাসুদেৱ পদী ঠেৱী ভাৱ ।
পদী দেৱো ঠাৱ দেৱ অত্ৰিনংদন ॥ ৫ ॥
জয কৰুণাঘন নিজজনজীৱন ।
অনসূযানংদন পাহি জনাৰ্দন ॥

Explore More