Goddess Durga

ശ്രീ ദുര്ഗാ ആര്യാ സ്തവമ്

(Sri Durga Arya Stavam in Malayalam)

From Mahabharata

Also known as shri durga arya stavam · shree durga arya stavam · durga arya stavam

Thirty-six verses from the Harivamsha, spoken by Vaishampayana and placed just before Krishna's birth, in which the Goddess is told what she is in every place at once. The list keeps one of the oldest strata of her worship: her dwelling on fearful mountain peaks, in rivers and in caves; the honour paid her by the Shabaras, Barbaras and Pulindas; the peacock-feather banner; the crowd of cocks, goats, rams, lions and tigers, and the loud bells; the offerings of wine and flesh. She is the sister of Baladeva and the daughter of Nandagopa, Sita to ploughmen and Dharani to living things, the tide of the sea, Rohini among the stars, memory in Dvaipayana and speech in Valmiki. The frame closes it: the Lord tells her she will delude Kamsa, and vanishes.

॥ ശ്രീ ദുര്ഗാ ആര്യാ സ്തവമ് ॥
॥ വൈശമ്പായന ഉവാച॥
ആര്യാസ്തവം പ്രവക്ഷ്യാമി യഥോക്തമൃഷിഭിഃ പുരാ ।
നാരായണീം നമസ്യാമി ദേവീം ത്രിഭുവനേശ്വരീമ് ॥ ൧ ॥
ത്വം ഹി സിദ്ധിര്ധൃതിഃ കീര്തിഃ ശ്രീര്വിദ്യാ സന്നതിര്മതിഃ ।
സന്ധ്യാ രാത്രിഃ പ്രഭാ നിദ്രാ കാലരാത്രിസ്തഥൈവ ച ॥ ൨ ॥
ആര്യാ കാത്യായനീ ദേവീ കൌശികീ ബ്രഹ്മചാരിണീ ।
ജനനീ സിദ്ധസേനസ്യ ഉഗ്രചാരീ മഹാബലാ ॥ ൩ ॥
ജയാ ച വിജയാ ചൈവ പുഷ്ടിസ്തുഷ്ടിഃ ക്ഷമാ ദയാ ।
ജ്യേഷ്ഠാ യമസ്യ ഭഗിനീ നീലകൌശേയവാസിനീ ॥ ൪ ॥
ബഹുരൂപാ വിരൂപാ ച അനേകവിധിചാരിണീ ।
വിരൂപാക്ഷീ വിശാലാക്ഷീ ഭക്താനാം പരിരക്ഷിണീ ॥ ൫ ॥
പര്വതാഗ്രേഷു ഘോരേഷു നദീഷു ച ഗുഹാസു ച ।
വാസസ്തേ ച മഹാദേവി വനേഷൂപവനേഷു ച ॥ ൬ ॥
ശബരൈര്ബര്ബരൈശ്ചൈവ പുലിന്ദൈശ്ച സുപൂജിതാ ।
മയൂരപിച്ഛധ്വജിനീ ലോകാന് ക്രമസി സര്വശഃ ॥ ൭ ॥
കുകുടൈശ്ഛാഗലൈര്മേഷൈഃ സിംഹൈര്വ്യാഘ്രൈഃ സമാകുലാ ।
ഘണ്ടാനിനാദബഹുലാ വിന്ധ്യവാസിന്യഭിശ്രുതാ ॥ ൮ ॥
ത്രിശൂലീ പട്ടിശധരാ സൂര്യചന്ദ്രപതാകിനീ ।
നവമീ കൃഷ്ണപക്ഷസ്യ ശുക്ലസ്യൈകാദശീ തഥാ ॥ ൯ ॥
ഭഗിനീ ബലദേവസ്യ രജനീ കലഹപ്രിയാ ।
ആവാസഃ സര്വഭൂതാനാം നിഷ്ഠാ ച പരമാ ഗതിഃ ॥ ൧൦ ॥
നന്ദഗോപസുതാ ചൈവ ദേവാനാം വിജയാവഹാ ।
ചീരവാസാഃ സുവാസാശ്ച രൌദ്രീ സന്ധ്യാചരീ നിശാ ॥ ൧൧ ॥
പ്രകീര്ണകേശീ മൃത്യുശ്ച സുരാമാംസബലിപ്രിയാ ।
ലക്ഷ്മീരലക്ഷ്മീരൂപേണ ദാനവാനാം വധായ ച ॥ ൧൨ ॥
സാവിത്രീ ചാപി ദേവാനാം മാതാ മന്ത്രഗണസ്യ ച ।
കന്യാനാം ബ്രഹ്മചര്യാ ത്വം സൌഭാഗ്യം പ്രമദാസു ച ॥ ൧൩ ॥
അന്തര്വേദീ ച യജ്ഞാനാമൃത്വിജാം ചൈവ ദക്ഷിണാ ।
കര്ഷകാണാം ച സീതേതി ഭൂതാനാം ധരണീതി ച ॥ ൧൪ ॥
സിദ്ധിഃ സാമ്യാത്രികാണാം തു വേലാ ത്വം സാഗരസ്യ ച ॥
യക്ഷാണാം പ്രഥമാ യക്ഷീ നാഗാനാം സുരസേതി ച ॥ ൧൫ ॥
ബ്രഹ്മവാദിന്യഥോ ദീക്ഷാ ശോഭാ ച പരമാ തഥാ ।
ജ്യോതിഷാം ത്വം പ്രഭാ ദേവി നക്ഷത്രാണാം ച രോഹിണീ ॥ ൧൬ ॥
രാജദ്വാരേഷു തീര്ഥേഷു നദീനാം സങ്ഗമേഷു ച ।
പൂര്ണാ ച പൂര്ണിമാ ചന്ദ്രേ കൃത്തിവാസാ ഇതി സ്മൃതാ ॥ ൧൭ ॥
സരസ്വതീ ച വാല്മീകേ സ്മൃതിര്ദ്വൈപായനേ തഥാ ।
ഋഷീണാം ധര്മബുദ്ധിസ്തു ദേവാനാം മാനസീ തഥാ ॥ ൧൮ ॥
സുരാ ദേവീ തു ഭൂതേഷു സ്തൂയസേ ത്വം സ്വകര്മഭിഃ ।
ഇന്ദ്രസ്യ ചാരുദൃഷ്ടിസ്ത്വം സഹസ്രനയനേതി ച ॥ ൧൯ ॥
താപസാനാം ച ദേവീ ത്വമരണീ ചാഗ്നിഹോത്രിണാമ് ।
ക്ഷുധാ ച സര്വഭൂതാനാം തൃപ്തിസ്ത്വം ദൈവതേഷു ച ॥ ൨൦ ॥
സ്വാഹാ തൃപ്തിര്ധൃതിര്മേധാ വസൂനാം ത്വം വസൂമതീ ।
ആശാ ത്വം മാനുഷാണാം ച പുഷ്ടിശ്ച കൃതകര്മണാമ് ॥ ൨൧ ॥
ദിശശ്ച വിദിശശ്ചൈവ തഥാ ഹ്യഗ്നിശിഖാ പ്രഭാ ।
ശകുനീ പൂതനാ ത്വം ച രേവതീ ച സുദാരുണാ ॥ ൨൨ ॥
നിദ്രാപി സര്വഭൂതാനാം മോഹിനീ ക്ഷത്രിയാ തഥാ ।
വിദ്യാനാം ബ്രഹ്മവിദ്യാ ത്വമോങ്കാരോഽഥ വഷട് തഥാ ॥ ൨൩ ॥
നാരീണാം പാര്വതീം ച ത്വാം പൌരാണീമൃഷയോ വിദുഃ ।
അരുന്ധതീ ച സാധ്വീനാം പ്രജാപതിവചോ യഥാ ॥ ൨൪ ॥
പര്യായനാമഭിര്ദിവ്യൈരിന്ദ്രാണീ ചേതി വിശ്രുതാ ।
ത്വയാ വ്യാപ്തമിദം സര്വം ജഗത് സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് ॥ ൨൫ ॥
സങ്ഗ്രാമേഷു ച സര്വേഷു അഗ്നിപ്രജ്വലിതേഷു ച ।
നദീതീരേഷു ചൌരേഷു കാന്താരേഷു ഭയേഷു ച ॥ ൨൬ ॥
പ്രവാസേ രാജബന്ധേ ച ശത്രൂണാം ച പ്രമര്ദനേ ।
പ്രയാണാദ്യേഷു സര്വേഷു ത്വം ഹി രക്ഷാ ന സംശയഃ ॥ ൨൭ ॥
ത്വയി മേ ഹദയം ദേവി ത്വയി ചിത്തം മനസ്ത്വയി ।
രക്ഷ മാം സര്വപാപേഭ്യഃ പ്രസാദം കര്തുമര്ഹസി ॥ ൨൮ ॥
॥ ഫലശ്രുതി ॥
ഇമം യഃ സുസ്തവം ദിവ്യമിതി വ്യാസപ്രകല്പിതമ് ।
യഃ പഠേത് പ്രാതരുത്ഥായ ശുചിഃ പ്രയതമാനസഃ ॥ ൨൯ ॥
ത്രിഭിര്മാസൈഃ കാങ്ക്ഷിതം ച ഫലം വൈ സമ്പ്രയച്ഛസി ।
ഷഡ്ഭിര്മാസൈര്വരിഷ്ഠം തു വരമേകം പ്രയച്ഛസി ॥ ൩൦ ॥
അര്ചിതാ തു ത്രിഭിര്മാസൈര്ദിവ്യം ചക്ഷുഃ പ്രയച്ഛസി ।
സംവത്സരേണ സിദ്ധിം തു യഥാകാമം പ്രയച്ഛസി ॥ ൩൧ ॥
സത്യം ബ്രഹ്മ ച ദിവ്യം ച ദ്വൈപായനവചോ യഥാ ।
നൃണാം ബന്ധം വധം ഘോരം പുത്രനാശം ധനക്ഷയമ് ॥ ൩൨ ॥
വ്യാധിമൃത്യുഭയം ചൈവ പൂജിതാ ശമയിഷ്യസി ।
ഭവിഷ്യസി മഹാഭാഗേ വരദാ കാമരൂപിണീ ॥ ൩൩ ॥
മോഹയിത്വാ ച തം കംസമേകാ ത്വം ഭോക്ഷ്യസേ ജഗത് ।
അഹമപ്യാത്മനോ വൃത്തിം വിധാസ്യേ ഗോഷു ഗോപവത് ॥ ൩൪ ॥
സ്വവൃദ്ധ്യര്ഥമഹം ചൈവ കരിഷ്യേ കംസഗോപതാമ് ।
ഏവം താം സ സമാദിശ്യ ഗതോന്തര്ധാനമീശ്വരഃ ॥ ൩൫ ॥
സാ ചാപി തം നമസ്കൃത്യ തഥാസ്ത്വിതി ച നിശ്ചിതാ ।
യശ്ചൈതത്പഠതേ സ്തോത്രം ശൃണുയാദ്വാപ്യഭീക്ഷ്ണശഃ ।
സര്വാര്ഥസിദ്ധിം ലഭതേ നരോ നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ ॥ ൩൬ ॥
॥ ഇതി ശ്രീമഹാഭാരതേ ഖിലഭാഗേ ഹരിവംശേ വിഷ്ണുപര്വണി തൃതീയോഽധ്യായേ ആര്യാ സ്തവമ് ॥

Explore More