Goddess Durga

శ్రీ దుర్గా ఆర్యా స్తవమ్

(Sri Durga Arya Stavam in Telugu)

From Mahabharata

Also known as shri durga arya stavam · shree durga arya stavam · durga arya stavam

Thirty-six verses from the Harivamsha, spoken by Vaishampayana and placed just before Krishna's birth, in which the Goddess is told what she is in every place at once. The list keeps one of the oldest strata of her worship: her dwelling on fearful mountain peaks, in rivers and in caves; the honour paid her by the Shabaras, Barbaras and Pulindas; the peacock-feather banner; the crowd of cocks, goats, rams, lions and tigers, and the loud bells; the offerings of wine and flesh. She is the sister of Baladeva and the daughter of Nandagopa, Sita to ploughmen and Dharani to living things, the tide of the sea, Rohini among the stars, memory in Dvaipayana and speech in Valmiki. The frame closes it: the Lord tells her she will delude Kamsa, and vanishes.

॥ శ్రీ దుర్గా ఆర్యా స్తవమ్ ॥
॥ వైశమ్పాయన ఉవాచ॥
ఆర్యాస్తవం ప్రవక్ష్యామి యథోక్తమృషిభిః పురా ।
నారాయణీం నమస్యామి దేవీం త్రిభువనేశ్వరీమ్ ॥ ౧ ॥
త్వం హి సిద్ధిర్ధృతిః కీర్తిః శ్రీర్విద్యా సన్నతిర్మతిః ।
సన్ధ్యా రాత్రిః ప్రభా నిద్రా కాలరాత్రిస్తథైవ చ ॥ ౨ ॥
ఆర్యా కాత్యాయనీ దేవీ కౌశికీ బ్రహ్మచారిణీ ।
జననీ సిద్ధసేనస్య ఉగ్రచారీ మహాబలా ॥ ౩ ॥
జయా చ విజయా చైవ పుష్టిస్తుష్టిః క్షమా దయా ।
జ్యేష్ఠా యమస్య భగినీ నీలకౌశేయవాసినీ ॥ ౪ ॥
బహురూపా విరూపా చ అనేకవిధిచారిణీ ।
విరూపాక్షీ విశాలాక్షీ భక్తానాం పరిరక్షిణీ ॥ ౫ ॥
పర్వతాగ్రేషు ఘోరేషు నదీషు చ గుహాసు చ ।
వాసస్తే చ మహాదేవి వనేషూపవనేషు చ ॥ ౬ ॥
శబరైర్బర్బరైశ్చైవ పులిన్దైశ్చ సుపూజితా ।
మయూరపిచ్ఛధ్వజినీ లోకాన్ క్రమసి సర్వశః ॥ ౭ ॥
కుకుటైశ్ఛాగలైర్మేషైః సింహైర్వ్యాఘ్రైః సమాకులా ।
ఘణ్టానినాదబహులా విన్ధ్యవాసిన్యభిశ్రుతా ॥ ౮ ॥
త్రిశూలీ పట్టిశధరా సూర్యచన్ద్రపతాకినీ ।
నవమీ కృష్ణపక్షస్య శుక్లస్యైకాదశీ తథా ॥ ౯ ॥
భగినీ బలదేవస్య రజనీ కలహప్రియా ।
ఆవాసః సర్వభూతానాం నిష్ఠా చ పరమా గతిః ॥ ౧౦ ॥
నన్దగోపసుతా చైవ దేవానాం విజయావహా ।
చీరవాసాః సువాసాశ్చ రౌద్రీ సన్ధ్యాచరీ నిశా ॥ ౧౧ ॥
ప్రకీర్ణకేశీ మృత్యుశ్చ సురామాంసబలిప్రియా ।
లక్ష్మీరలక్ష్మీరూపేణ దానవానాం వధాయ చ ॥ ౧౨ ॥
సావిత్రీ చాపి దేవానాం మాతా మన్త్రగణస్య చ ।
కన్యానాం బ్రహ్మచర్యా త్వం సౌభాగ్యం ప్రమదాసు చ ॥ ౧౩ ॥
అన్తర్వేదీ చ యజ్ఞానామృత్విజాం చైవ దక్షిణా ।
కర్షకాణాం చ సీతేతి భూతానాం ధరణీతి చ ॥ ౧౪ ॥
సిద్ధిః సామ్యాత్రికాణాం తు వేలా త్వం సాగరస్య చ ॥
యక్షాణాం ప్రథమా యక్షీ నాగానాం సురసేతి చ ॥ ౧౫ ॥
బ్రహ్మవాదిన్యథో దీక్షా శోభా చ పరమా తథా ।
జ్యోతిషాం త్వం ప్రభా దేవి నక్షత్రాణాం చ రోహిణీ ॥ ౧౬ ॥
రాజద్వారేషు తీర్థేషు నదీనాం సఙ్గమేషు చ ।
పూర్ణా చ పూర్ణిమా చన్ద్రే కృత్తివాసా ఇతి స్మృతా ॥ ౧౭ ॥
సరస్వతీ చ వాల్మీకే స్మృతిర్ద్వైపాయనే తథా ।
ఋషీణాం ధర్మబుద్ధిస్తు దేవానాం మానసీ తథా ॥ ౧౮ ॥
సురా దేవీ తు భూతేషు స్తూయసే త్వం స్వకర్మభిః ।
ఇన్ద్రస్య చారుదృష్టిస్త్వం సహస్రనయనేతి చ ॥ ౧౯ ॥
తాపసానాం చ దేవీ త్వమరణీ చాగ్నిహోత్రిణామ్ ।
క్షుధా చ సర్వభూతానాం తృప్తిస్త్వం దైవతేషు చ ॥ ౨౦ ॥
స్వాహా తృప్తిర్ధృతిర్మేధా వసూనాం త్వం వసూమతీ ।
ఆశా త్వం మానుషాణాం చ పుష్టిశ్చ కృతకర్మణామ్ ॥ ౨౧ ॥
దిశశ్చ విదిశశ్చైవ తథా హ్యగ్నిశిఖా ప్రభా ।
శకునీ పూతనా త్వం చ రేవతీ చ సుదారుణా ॥ ౨౨ ॥
నిద్రాపి సర్వభూతానాం మోహినీ క్షత్రియా తథా ।
విద్యానాం బ్రహ్మవిద్యా త్వమోఙ్కారోఽథ వషట్ తథా ॥ ౨౩ ॥
నారీణాం పార్వతీం చ త్వాం పౌరాణీమృషయో విదుః ।
అరున్ధతీ చ సాధ్వీనాం ప్రజాపతివచో యథా ॥ ౨౪ ॥
పర్యాయనామభిర్దివ్యైరిన్ద్రాణీ చేతి విశ్రుతా ।
త్వయా వ్యాప్తమిదం సర్వం జగత్ స్థావరజఙ్గమమ్ ॥ ౨౫ ॥
సఙ్గ్రామేషు చ సర్వేషు అగ్నిప్రజ్వలితేషు చ ।
నదీతీరేషు చౌరేషు కాన్తారేషు భయేషు చ ॥ ౨౬ ॥
ప్రవాసే రాజబన్ధే చ శత్రూణాం చ ప్రమర్దనే ।
ప్రయాణాద్యేషు సర్వేషు త్వం హి రక్షా న సంశయః ॥ ౨౭ ॥
త్వయి మే హదయం దేవి త్వయి చిత్తం మనస్త్వయి ।
రక్ష మాం సర్వపాపేభ్యః ప్రసాదం కర్తుమర్హసి ॥ ౨౮ ॥
॥ ఫలశ్రుతి ॥
ఇమం యః సుస్తవం దివ్యమితి వ్యాసప్రకల్పితమ్ ।
యః పఠేత్ ప్రాతరుత్థాయ శుచిః ప్రయతమానసః ॥ ౨౯ ॥
త్రిభిర్మాసైః కాఙ్క్షితం చ ఫలం వై సమ్ప్రయచ్ఛసి ।
షడ్భిర్మాసైర్వరిష్ఠం తు వరమేకం ప్రయచ్ఛసి ॥ ౩౦ ॥
అర్చితా తు త్రిభిర్మాసైర్దివ్యం చక్షుః ప్రయచ్ఛసి ।
సంవత్సరేణ సిద్ధిం తు యథాకామం ప్రయచ్ఛసి ॥ ౩౧ ॥
సత్యం బ్రహ్మ చ దివ్యం చ ద్వైపాయనవచో యథా ।
నృణాం బన్ధం వధం ఘోరం పుత్రనాశం ధనక్షయమ్ ॥ ౩౨ ॥
వ్యాధిమృత్యుభయం చైవ పూజితా శమయిష్యసి ।
భవిష్యసి మహాభాగే వరదా కామరూపిణీ ॥ ౩౩ ॥
మోహయిత్వా చ తం కంసమేకా త్వం భోక్ష్యసే జగత్ ।
అహమప్యాత్మనో వృత్తిం విధాస్యే గోషు గోపవత్ ॥ ౩౪ ॥
స్వవృద్ధ్యర్థమహం చైవ కరిష్యే కంసగోపతామ్ ।
ఏవం తాం స సమాదిశ్య గతోన్తర్ధానమీశ్వరః ॥ ౩౫ ॥
సా చాపి తం నమస్కృత్య తథాస్త్వితి చ నిశ్చితా ।
యశ్చైతత్పఠతే స్తోత్రం శృణుయాద్వాప్యభీక్ష్ణశః ।
సర్వార్థసిద్ధిం లభతే నరో నాస్త్యత్ర సంశయః ॥ ౩౬ ॥
॥ ఇతి శ్రీమహాభారతే ఖిలభాగే హరివంశే విష్ణుపర్వణి తృతీయోఽధ్యాయే ఆర్యా స్తవమ్ ॥

Explore More