(વરાહ પુરાણે સપ્તમોઽધ્યાયે)
ધૃતક્ષમં ક્ષુધિતજનાર્તિનાશનમ્ ।
શિવં વિશાલાઽસુરસૈન્યમર્દનં
નમામ્યહં હૃતસકલાઽશુભં સ્મૃતૌ ॥ ૧ ॥
પુરાતનં વિમલમલં નૃણાં ગતિમ્ ।
ત્રિવિક્રમં હૃતધરણિં બલોર્જિતં
ગદાધરં રહસિ નમામિ કેશવમ્ ॥ ૨ ॥
શ્રિયા વૃતં વિગતમલં વિચક્ષણમ્ ।
ક્ષિતીશ્વરૈરપગતકિલ્બિષૈઃ સ્તુતં
ગદાધરં પ્રણમતિ યઃ સુખં વસેત્ ॥ ૩ ॥
કેયૂરહારાઙ્ગદમૌલિધારિણમ્ ।
અબ્ધૌ શયાનં ચ રથાઙ્ગપાણિનં
ગદાધરં પ્રણમતિ યઃ સુખં વસેત્ ॥ ૪ ॥
તથા તૃતીયે નીલવર્ણમચ્યુતમ્ ।
કલૌ યુગેઽલિપ્રતિમં મહેશ્વરં
ગદાધરં પ્રણમતિ યઃ સુખં વસેત્ ॥ ૫ ॥
તથૈવ નારાયણરૂપતો જગત્ ।
પ્રપાલયેદ્રુદ્રવપુસ્તથાન્તકૃ-
-દ્ગદાધરો જયતુ ષડર્ધમૂર્તિમાન્ ॥ ૬ ॥
-સ્ત્વેતેષુ વિશ્વસ્ય સમુદ્ભવઃ કિલ ।
સ ચૈક એવ ત્રિવિધો ગદાધરો
દધાતુ ધૈર્યં મમ ધર્મમોક્ષયોઃ ॥ ૭ ॥
-ર્વિયોગનક્રક્રમણૈઃ સુભીષણૈઃ ।
મજ્જન્તમુચ્ચૈઃ સુતરાં મહાપ્લવો
ગદાધરો મામુદધૌ તુ યોઽતરત્ ॥ ૮ ॥
સ્વશક્તિતશ્ચાણ્ડમિદં સસર્જ હ ।
તસ્મિન્ જલોત્થાસનમાપ તૈજસં
સસર્જ યસ્તં પ્રણતોઽસ્મિ ભૂધરમ્ ॥ ૯ ॥
સુરાદિસંરક્ષણતો વૃષાકપિઃ ।
મુખસ્વરૂપેણ સ સન્તતો વિભુ-
-ર્ગદાધરો મે વિદધાતુ સદ્ગતિમ્ ॥ ૧૦ ॥
