(ವರಾಹ ಪುರಾಣೇ ಸಪ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯೇ)
ಧೃತಕ್ಷಮಂ ಕ್ಷುಧಿತಜನಾರ್ತಿನಾಶನಮ್ ।
ಶಿವಂ ವಿಶಾಲಾಽಸುರಸೈನ್ಯಮರ್ದನಂ
ನಮಾಮ್ಯಹಂ ಹೃತಸಕಲಾಽಶುಭಂ ಸ್ಮೃತೌ ॥ ೧ ॥
ಪುರಾತನಂ ವಿಮಲಮಲಂ ನೃಣಾಂ ಗತಿಮ್ ।
ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಂ ಹೃತಧರಣಿಂ ಬಲೋರ್ಜಿತಂ
ಗದಾಧರಂ ರಹಸಿ ನಮಾಮಿ ಕೇಶವಮ್ ॥ ೨ ॥
ಶ್ರಿಯಾ ವೃತಂ ವಿಗತಮಲಂ ವಿಚಕ್ಷಣಮ್ ।
ಕ್ಷಿತೀಶ್ವರೈರಪಗತಕಿಲ್ಬಿಷೈಃ ಸ್ತುತಂ
ಗದಾಧರಂ ಪ್ರಣಮತಿ ಯಃ ಸುಖಂ ವಸೇತ್ ॥ ೩ ॥
ಕೇಯೂರಹಾರಾಙ್ಗದಮೌಲಿಧಾರಿಣಮ್ ।
ಅಬ್ಧೌ ಶಯಾನಂ ಚ ರಥಾಙ್ಗಪಾಣಿನಂ
ಗದಾಧರಂ ಪ್ರಣಮತಿ ಯಃ ಸುಖಂ ವಸೇತ್ ॥ ೪ ॥
ತಥಾ ತೃತೀಯೇ ನೀಲವರ್ಣಮಚ್ಯುತಮ್ ।
ಕಲೌ ಯುಗೇಽಲಿಪ್ರತಿಮಂ ಮಹೇಶ್ವರಂ
ಗದಾಧರಂ ಪ್ರಣಮತಿ ಯಃ ಸುಖಂ ವಸೇತ್ ॥ ೫ ॥
ತಥೈವ ನಾರಾಯಣರೂಪತೋ ಜಗತ್ ।
ಪ್ರಪಾಲಯೇದ್ರುದ್ರವಪುಸ್ತಥಾನ್ತಕೃ-
-ದ್ಗದಾಧರೋ ಜಯತು ಷಡರ್ಧಮೂರ್ತಿಮಾನ್ ॥ ೬ ॥
-ಸ್ತ್ವೇತೇಷು ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಸಮುದ್ಭವಃ ಕಿಲ ।
ಸ ಚೈಕ ಏವ ತ್ರಿವಿಧೋ ಗದಾಧರೋ
ದಧಾತು ಧೈರ್ಯಂ ಮಮ ಧರ್ಮಮೋಕ್ಷಯೋಃ ॥ ೭ ॥
-ರ್ವಿಯೋಗನಕ್ರಕ್ರಮಣೈಃ ಸುಭೀಷಣೈಃ ।
ಮಜ್ಜನ್ತಮುಚ್ಚೈಃ ಸುತರಾಂ ಮಹಾಪ್ಲವೋ
ಗದಾಧರೋ ಮಾಮುದಧೌ ತು ಯೋಽತರತ್ ॥ ೮ ॥
ಸ್ವಶಕ್ತಿತಶ್ಚಾಣ್ಡಮಿದಂ ಸಸರ್ಜ ಹ ।
ತಸ್ಮಿನ್ ಜಲೋತ್ಥಾಸನಮಾಪ ತೈಜಸಂ
ಸಸರ್ಜ ಯಸ್ತಂ ಪ್ರಣತೋಽಸ್ಮಿ ಭೂಧರಮ್ ॥ ೯ ॥
ಸುರಾದಿಸಂರಕ್ಷಣತೋ ವೃಷಾಕಪಿಃ ।
ಮುಖಸ್ವರೂಪೇಣ ಸ ಸನ್ತತೋ ವಿಭು-
-ರ್ಗದಾಧರೋ ಮೇ ವಿದಧಾತು ಸದ್ಗತಿಮ್ ॥ ೧೦ ॥
