Goddess Lakshmi

শ্ৰীসূক্তং পৌৰাণিকম্

(Sri Suktam Pauranikam in Assamese)

Also known as puranic sri suktam · sri sukta pauranika · hiranyavarnam himaraupya haram

The Puranic Sri Sukta — the version used at the bathing of the goddess, distinct from the Vedic khila of the same name that most readers know. It keeps the shape of the Vedic hymn and its opening words, gold-coloured, and then diverges: gold-coloured, wearing a necklace of snow-white silver, the moon, and yours, and of the form of gold; call Lakshmi here for my sake, Jatavedas, she who has taken the form of a doe. That last detail is what marks the Puranic recension and the reason for its separate life — the Puranas tell of Lakshmi taking the shape of a golden doe and wandering in the forest, and the hymn addresses her in that form. The staged text carries the source's Hindi note recording that story.

॥ শ্ৰীসূক্তং পৌৰাণিকম্ ॥
॥ ৱিনিযোগঃ ॥
দেৱ্যভিষেকে পৌৰাণং শ্ৰীসূক্তম্ -
॥ স্তোত্ৰম্ ॥
হিৰণ্যৱৰ্ণাং হিমৰৌপ্যহাৰাং চন্দ্ৰাং ত্ৱদীযাং চ হিৰণ্যৰূপাম্ ।
লক্ষ্মীং মৃগীৰূপধৰাং (১) শ্ৰিযং ত্ৱং মদৰ্থমাকাৰয জাতৱেদঃ ॥ ১॥
যস্যাং সুলক্ষ্ম্যামহমাগতাযাং হিৰণ্যগোঽশ্ৱাত্মজমিত্ৰদাসান্ ।
লভেযমাশু হ্যনপাযিনীং তাং মদৰ্থমাকাৰয জাতৱেদঃ ॥ ২॥
প্ৰত্যাহ্ৱযে তামহমশ্ৱপূৰ্ৱাং দেৱীং শ্ৰিযং মধ্যৰথাং সমীপম্ ।
প্ৰবোধিনীং হস্তিসুবৃংহিতেনাহূতা মযা সা কিল সেৱতাং মাম্ ॥ ৩॥
কাংসোস্মিতাং তামিহদ্মৱৰ্ণামাদ্ৰাং সুৱৰ্ণাৱৰণাং জ্ৱলন্তীম্ ।
তৃপ্তাং হি ভক্তানথ তৰ্পযন্তীমুপহ্ৱযেঽহং কমলাসনস্থাম্ ॥ ৪॥
লোকে জ্ৱলন্তীং যশসা প্ৰভাসাং চন্দ্ৰামুদামুত দেৱজুষ্টাম্ ।
তাং পদ্মৰূপাং শৰণং প্ৰপদ্যে শ্ৰিযং ৱৃণে ত্ৱোং ৱ্ৰজতামলক্ষ্মীঃ ॥ ৫॥
ৱনস্পতিস্তে তপসোঽধিজাতো ৱৃক্ষোঽথ বিল্ৱস্তৰুণাৰ্কৱৰ্ণে ।
ফলানি তস্য ত্ৱদনুগ্ৰহেণ মাযা অলক্ষ্মীশ্চ নুদন্তু বাহ্যাঃ ॥ ৬॥
উপৈতু মাং দেৱসখঃ কুবেৰঃ সা দক্ষকন্যা মণিনা চ কীৰ্তিঃ ।
জাতোঽস্মি ৰাষ্ট্ৰে কিল মৰ্ত্যলোকে কীৰ্তিং সমৃদ্ধিং চ দদাতু মহ্যম্ ॥ ৭॥
ক্ষুত্তৃট্কৃশাঙ্গী মলিনামলক্ষ্মীং তৱাগ্ৰজাং তামুতনাশযামি ।
সৰ্ৱামভূতিং হ্যসমৃদ্ধিমম্বে গৃহাঞ্চ (গৃহাচ্চ) নিষ্কাসয মে দ্ৰুতং ত্ৱম্ ॥ ৮॥
কেনাপ্যধৰ্ষাম্মথ গন্ধচিহ্নাং পুষ্টাং গৱাশ্ৱাদিযুতাং চ নিত্যম্ ।
পদ্মালযে সৰ্ৱজনেশ্ৱৰীং তাং প্ৰত্যাহ্ৱযেঽহং খলু মত্সমীপম্ ॥ ৯॥
লভেমহি শ্ৰীমনসশ্চ কামং ৱাচস্তু সত্যং চ সুকল্পিতং ৱৈ ।
অন্নস্য ভক্ষ্যং চ পযঃ পশূনাং সম্পদ্ধি ময্যাশ্ৰযতাং যশশ্চ ॥ ১০॥
মযি প্ৰসাদং কুৰু কৰ্দম ত্ৱং প্ৰজাৱতী শ্ৰীৰভৱত্ত্ৱযা হি ।
কুলে প্ৰতিষ্ঠাপয মেং শ্ৰিযং ৱৈ ত্ৱন্মাতৰং তামুত পদ্মমালাম্ ॥ ১১॥
স্নিগ্ধানি চাপোঽভিসৃজন্ত্ৱজস্ৰং চিক্লীতৱাসং কুৰু মদ্গৃহে ত্ৱম্ ।
কুলে শ্ৰিযং মাতৰমাশুমেঽদ্য শ্ৰীপুত্ৰ সংৱাসযতাং চ দেৱীম্ ॥ ১২॥
তাং পিঙ্গলাং পুষ্কৰিণীং চ লক্ষ্মীমাদ্ৰাং চ পুষ্টিং শুভপদ্মমালাম্ ।
চন্দ্ৰপ্ৰকাশাং চ হিৰণ্যৰূপাং মদৰ্থমাকাৰয জাতৱেদঃ ॥ ১৩॥
আদ্ৰাং(আদ্ৰীং) তথা যষ্টিকৰাং সুৱৰ্ণাং তাং যষ্টিৰূপামথ হেমমালাম্ ।
সূৰ্যপ্ৰকাশাং চ হিৰণ্যৰূপাং মদৰ্থমাকাৰয জাতৱেদঃ ॥ ১৪॥
যস্যাং প্ৰভূতং কনকং চ গাৱো দাস্যস্তুৰঙ্গান্পুৰুষাংশ্চ সত্যাম্ ।
ৱিন্দেযমাশু হ্যনপাযিনীং তাং মদৰ্থমাকাৰয জাতৱেদঃ ॥ ১৫॥
॥ ফলশ্ৰুতিঃ ॥
শ্ৰিযঃ পঞ্চদশশ্লোকং সূক্তং পৌৰাণমন্ৱহম্ ।
যঃ পঠেজ্জুহুযাচ্চাজ্যং শ্ৰীযুতঃ সততং ভৱেত্ ॥ ১৬॥
॥ ইতি পৌৰাণীকম্ শ্ৰীসূক্তং সমাপ্তম্ ॥
(১)
মৃগীৰূপধৰাংঃ
"শ্ৰীৰ্ধৃত্ৱা হৰিণীৰূপমৰণ্যে সঞ্চাৰ হ" — পুৰাণোং কে অনুসাৰ, এক বাৰ দেৱী লক্ষ্মী নে সুনহৰী হিৰণী (মৃগী) কা ৰূপ ধাৰণ কৰ ৱন মেং ৱিচৰণ কিযা থা।

Explore More