Lord Krishna

শ্ৰীমদ্ভাগৱতম্ ১০.১২

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 12 — Aghāsura Swallows the Boys in Assamese)

Vyasa

Also known as kvacid vanasaya mano dadhadvrajat

Aghāsura Swallows the Boys. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 12 (The Life of Kṛṣṇa), 44 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

শ্ৰীশুক উৱাচ
ক্ৱচিদ্ ৱনাশায মনো দধদ্ৱ্ৰজাত্
প্ৰাতঃ সমুত্থায ৱযস্যৱত্সপান্ ।
প্ৰবোধযঞ্ছৃঙ্গৰৱেণ চাৰুণা
ৱিনিৰ্গতো ৱত্সপুৰঃসৰো হৰিঃ ॥ ১ ॥
তেনৈৱ সাকং পৃথুকাঃ সহস্ৰশঃ
স্নিগ্ধাঃ সুশিগ্ৱেত্ৰৱিষাণৱেণৱঃ ।
স্ৱান্ স্ৱান্ সহস্ৰোপৰিসঙ্খ্যযান্ৱিতান্
ৱত্সান্ পুৰস্কৃত্য ৱিনিৰ্যযুৰ্মুদা ॥ ২ ॥
কৃষ্ণৱত্সৈৰসঙ্খ্যাতৈৰ্যূথীকৃত্য স্ৱৱত্সকান্ ।
চাৰযন্তোঽৰ্ভলীলাভিৰ্ৱিজহ্ৰুস্তত্ৰ তত্ৰ হ ॥ ৩ ॥
ফলপ্ৰবালস্তৱকসুমনঃপিচ্ছধাতুভিঃ ।
কাচগুঞ্জামণিস্ৱৰ্ণভূষিতা অপ্যভূষযন্ ॥ ৪ ॥
মুষ্ণন্তোঽন্যোন্যশিক্যাদীন্জ্ঞাতানাৰাচ্চ চিক্ষিপুঃ ।
তত্ৰত্যাশ্চ পুনৰ্দূৰাদ্ধসন্তশ্চ পুনৰ্দদুঃ ॥ ৫ ॥
যদি দূৰং গতঃ কৃষ্ণো ৱনশোভেক্ষণায তম্ ।
অহং পূৰ্ৱমহং পূৰ্ৱমিতি সংস্পৃশ্য ৰেমিৰে ॥ ৬ ॥
কেচিদ্ৱেণূন্ৱাদযন্তো ধ্মান্তঃ শৃঙ্গাণি কেচন ।
কেচিদ্ভৃঙ্গৈঃ প্ৰগাযন্তঃ কূজন্তঃ কোকিলৈঃ পৰে ॥ ৭ ॥
ৱিচ্ছাযাভিঃ প্ৰধাৱন্তো গচ্ছন্তঃ সাধু হংসকৈঃ ।
বকৈৰুপৱিশন্তশ্চ নৃত্যন্তশ্চ কলাপিভিঃ ॥ ৮ ॥
ৱিকৰ্ষন্তঃ কীশবালানাৰোহন্তশ্চ তৈৰ্দ্ৰুমান্ ।
ৱিকুৰ্ৱন্তশ্চ তৈঃ সাকং প্লৱন্তশ্চ পলাশিষু ॥ ৯ ॥
সাকং ভেকৈৰ্ৱিলঙ্ঘন্তঃ সৰিতঃ স্ৰৱসম্প্লুতাঃ ।
ৱিহসন্তঃ প্ৰতিচ্ছাযাঃ শপন্তশ্চ প্ৰতিস্ৱনান্ ॥ ১০ ॥
ইত্থং সতাং ব্ৰহ্মসুখানুভূত্যা
দাস্যং গতানাং পৰদৈৱতেন ।
মাযাশ্ৰিতানাং নৰদাৰকেণ
সাকং ৱিজহ্ৰুঃ কৃতপুণ্যপুঞ্জাঃ ॥ ১১ ॥
যত্পাদপাংসুৰ্বহুজন্মকৃচ্ছ্ৰতো
ধৃতাত্মভিৰ্যোগিভিৰপ্যলভ্যঃ ।
স এৱ যদ্ দৃগ্ৱিষযঃ স্ৱযং স্থিতঃ
কিং ৱৰ্ণ্যতে দিষ্টমতো ৱ্ৰজৌকসাম্ ॥ ১২ ॥
অথাঘনামাভ্যপতন্মহাসুৰ-
স্তেষাং সুখক্ৰীডনৱীক্ষণাক্ষমঃ ।
নিত্যং যদন্তৰ্নিজজীৱিতেপ্সুভিঃ
পীতামৃতৈৰপ্যমৰৈঃ প্ৰতীক্ষ্যতে ॥ ১৩ ॥
দৃষ্ট্ৱাৰ্ভকান্ কৃষ্ণমুখানঘাসুৰঃ
কংসানুশিষ্টঃ স বকীবকানুজঃ ।
অযং তু মে সোদৰনাশকৃত্তযো-
ৰ্দ্ৱযোৰ্মমৈনং সবলং হনিষ্যে ॥ ১৪ ॥
এতে যদা মত্সুহৃদোস্তিলাপঃ
কৃতাস্তদা নষ্টসমা ৱ্ৰজৌকসঃ ।
প্ৰাণে গতে ৱৰ্ষ্মসু কা নু চিন্তা
প্ৰজাসৱঃ প্ৰাণভৃতো হি যে তে ॥ ১৫ ॥
ইতি ৱ্যৱস্যাজগৰং বৃহদ্ ৱপুঃ
স যোজনাযামমহাদ্ৰিপীৱৰম্ ।
ধৃত্ৱাদ্ভুতং ৱ্যাত্তগুহাননং তদা
পথি ৱ্যশেত গ্ৰসনাশযা খলঃ ॥ ১৬ ॥
ধৰাধৰোষ্ঠো জলদোত্তৰোষ্ঠো
দৰ্যাননান্তো গিৰিশৃঙ্গদংষ্ট্ৰঃ ।
ধ্ৱান্তান্তৰাস্যো ৱিততাধ্ৱজিহ্ৱঃ
পৰুষানিলশ্ৱাসদৱেক্ষণোষ্ণঃ ॥ ১৭ ॥
দৃষ্ট্ৱা তং তাদৃশং সৰ্ৱে মত্ৱা ৱৃন্দাৱনশ্ৰিযম্ ।
ৱ্যাত্তাজগৰতুণ্ডেন হ্যুত্প্ৰেক্ষন্তে স্ম লীলযা ॥ ১৮ ॥
অহো মিত্ৰাণি গদত সত্ত্ৱকূটং পুৰঃ স্থিতম্ ।
অস্মত্সঙ্গ্ৰসনৱ্যাত্তৱ্যালতুণ্ডাযতে ন ৱা ॥ ১৯ ॥
সত্যমৰ্ককৰাৰক্তমুত্তৰাহনুৱদ্ ধনম্ ।
অধৰাহনুৱদ্ৰোধস্তত্প্ৰতিচ্ছাযযাৰুণম্ ॥ ২০ ॥
প্ৰতিস্পৰ্ধেতে সৃক্কভ্যাং সৱ্যাসৱ্যে নগোদৰে ।
তুঙ্গশৃঙ্গালযোঽপ্যেতাস্তদ্দংষ্ট্ৰাভিশ্চ পশ্যত ॥ ২১ ॥
আস্তৃতাযামমাৰ্গোঽযং ৰসনাং প্ৰতিগৰ্জতি ।
এষামন্তৰ্গতং ধ্ৱান্তমেতদপ্যন্তৰাননম্ ॥ ২২ ॥
দাৱোষ্ণখৰৱাতোঽযং শ্ৱাসৱদ্ভাতি পশ্যত ।
তদ্দগ্ধসত্ত্ৱদুৰ্গন্ধোঽপ্যন্তৰামিষগন্ধৱত্ ॥ ২৩ ॥
অস্মান্ কিমত্ৰ গ্ৰসিতা নিৱিষ্টা-
নযং তথা চেদ্ বকৱদ্ ৱিনঙ্ক্ষ্যতি ।
ক্ষণাদনেনেতি বকাৰ্যুশন্মুখং
ৱীক্ষ্যোদ্ধসন্তঃ কৰতাডনৈৰ্যযুঃ ॥ ২৪ ॥
ইত্থং মিথোঽতথ্যমতজ্জ্ঞভাষিতং
শ্ৰুত্ৱা ৱিচিন্ত্যেত্যমৃষা মৃষাযতে ।
ৰক্ষো ৱিদিত্ৱাখিলভূতহৃত্স্থিতঃ
স্ৱানাং নিৰোদ্ধুং ভগৱান্ মনো দধে ॥ ২৫ ॥
তাৱত্ প্ৰৱিষ্টাস্ত্ৱসুৰোদৰান্তৰং
পৰং ন গীৰ্ণাঃ শিশৱঃ সৱত্সাঃ ।
প্ৰতীক্ষমাণেন বকাৰিৱেশনং
হতস্ৱকান্তস্মৰণেন ৰক্ষসা ॥ ২৬ ॥
তান্ ৱীক্ষ্য কৃষ্ণঃ সকলাভযপ্ৰদো
হ্যনন্যনাথান্ স্ৱকৰাদৱচ্যুতান্ ।
দীনাংশ্চ মৃত্যোৰ্জঠৰাগ্নিঘাসান্
ঘৃণাৰ্দিতো দিষ্টকৃতেন ৱিস্মিতঃ ॥ ২৭ ॥
কৃত্যং কিমত্ৰাস্য খলস্য জীৱনং
ন ৱা অমীষাং চ সতাং ৱিহিংসনম্ ।
দ্ৱযং কথং স্যাদিতি সংৱিচিন্ত্য
জ্ঞাত্ৱাৱিশত্তুণ্ডমশেষদৃগ্ঘৰিঃ ॥ ২৮ ॥
তদা ঘনচ্ছদা দেৱা ভযাদ্ধাহেতি চুক্ৰুশুঃ ।
জহৃষুৰ্যে চ কংসাদ্যাঃ কৌণপাস্ত্ৱঘবান্ধৱাঃ ॥ ২৯ ॥
তচ্ছ্ৰুত্ৱা ভগৱান্কৃষ্ণস্ত্ৱৱ্যযঃ সাৰ্ভৱত্সকম্ ।
চূৰ্ণীচিকীৰ্ষোৰাত্মানং তৰসা ৱৱৃধে গলে ॥ ৩০ ॥
ততোঽতিকাযস্য নিৰুদ্ধমাৰ্গিণো
হ্যুদ্গীৰ্ণদৃষ্টেৰ্ভ্ৰমতস্ত্ৱিতস্ততঃ ।
পূৰ্ণোঽন্তৰঙ্গে পৱনো নিৰুদ্ধো
মূৰ্ধন্ ৱিনিৰ্ভিদ্য ৱিনিৰ্গতো বহিঃ ॥ ৩১ ॥
তেনৈৱ সৰ্ৱেষু বহিৰ্গতেষু
প্ৰাণেষু ৱত্সান্ সুহৃদঃ পৰেতান্ ।
দৃষ্টযা স্ৱযোত্থাপ্য তদন্ৱিতঃ পুন-
ৰ্ৱক্ত্ৰান্মুকুন্দো ভগৱান্ ৱিনিৰ্যযৌ ॥ ৩২ ॥
পীনাহিভোগোত্থিতমদ্ভুতং মহ-
জ্জ্যোতিঃ স্ৱধাম্না জ্ৱলযদ্ দিশো দশ ।
প্ৰতীক্ষ্য খেঽৱস্থিতমীশনিৰ্গমং
ৱিৱেশ তস্মিন্ মিষতাং দিৱৌকসাম্ ॥ ৩৩ ॥
ততোঽতিহৃষ্টাঃ স্ৱকৃতোঽকৃতাৰ্হণং
পুষ্পৈঃ সুগা অপ্সৰসশ্চ নৰ্তনৈঃ ।
গীতৈঃ সুৰা ৱাদ্যধৰাশ্চ ৱাদ্যকৈঃ
স্তৱৈশ্চ ৱিপ্ৰা জযনিঃস্ৱনৈৰ্গণাঃ ॥ ৩৪ ॥
তদদ্ভুতস্তোত্ৰসুৱাদ্যগীতিকা-
জযাদিনৈকোত্সৱমঙ্গলস্ৱনান্ ।
শ্ৰুত্ৱা স্ৱধাম্নোঽন্ত্যজ আগতোঽচিৰাদ্
দৃষ্ট্ৱা মহীশস্য জগাম ৱিস্মযম্ ॥ ৩৫ ॥
ৰাজন্নাজগৰং চৰ্ম শুষ্কং ৱৃন্দাৱনেঽদ্ভুতম্ ।
ৱ্ৰজৌকসাং বহুতিথং বভূৱাক্ৰীডগহ্ৱৰম্ ॥ ৩৬ ॥
এতত্ কৌমাৰজং কৰ্ম হৰেৰাত্মাহিমোক্ষণম্ ।
মৃত্যোঃ পৌগণ্ডকে বালা দৃষ্ট্ৱোচুৰ্ৱিস্মিতা ৱ্ৰজে ॥ ৩৭ ॥
নৈতদ্ ৱিচিত্ৰং মনুজাৰ্ভমাযিনঃ
পৰাৱৰাণাং পৰমস্য ৱেধসঃ ।
অঘোঽপি যত্স্পৰ্শনধৌতপাতকঃ
প্ৰাপাত্মসাম্যং ত্ৱসতাং সুদুৰ্লভম্ ॥ ৩৮ ॥
সকৃদ্ যদঙ্গপ্ৰতিমান্তৰাহিতা
মনোমযী ভাগৱতীং দদৌ গতিম্ ।
স এৱ নিত্যাত্মসুখানুভূত্যভি-
ৱ্যুদস্তমাযোঽন্তৰ্গতো হি কিং পুনঃ ॥ ৩৯ ॥
শ্ৰীসূত উৱাচ
ইত্থং দ্ৱিজা যাদৱদেৱদত্তঃ
শ্ৰুত্ৱা স্ৱৰাতুশ্চৰিতং ৱিচিত্ৰম্ ।
পপ্ৰচ্ছ ভূযোঽপি তদেৱ পুণ্যং
ৱৈযাসকিং যন্নিগৃহীতচেতাঃ ॥ ৪০ ॥
শ্ৰীৰাজোৱাচ
ব্ৰহ্মন্কালান্তৰকৃতং তত্কালীনং কথং ভৱেত্ ।
যত্ কৌমাৰে হৰিকৃতং জগুঃ পৌগণ্ডকেঽৰ্ভকাঃ ॥ ৪১ ॥
তদ্ ব্ৰূহি মে মহাযোগিন্পৰং কৌতূহলং গুৰো ।
নূনমেতদ্ধৰেৰেৱ মাযা ভৱতি নান্যথা ॥ ৪২ ॥
ৱযং ধন্যতমা লোকে গুৰোঽপি ক্ষত্ৰবন্ধৱঃ ।
ৱযং পিবামো মুহুস্ত্ৱত্তঃ পুণ্যং কৃষ্ণকথামৃতম্ ॥ ৪৩ ॥
শ্ৰীসূত উৱাচ
ইত্থং স্ম পৃষ্টঃ স তু বাদৰাযণি-
স্তত্স্মাৰিতানন্তহৃতাখিলেন্দ্ৰিযঃ ।
কৃচ্ছ্ৰাত্ পুনৰ্লব্ধবহিৰ্দৃশিঃ শনৈঃ
প্ৰত্যাহ তং ভাগৱতোত্তমোত্তম ॥ ৪৪ ॥

Explore More