Lord Krishna

શ્રીમદ્ભાગવતમ્ ૧૦.૧૨

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 12 — Aghāsura Swallows the Boys in Gujarati)

Vyasa

Also known as kvacid vanasaya mano dadhadvrajat

Aghāsura Swallows the Boys. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 12 (The Life of Kṛṣṇa), 44 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

શ્રીશુક ઉવાચ
ક્વચિદ્ વનાશાય મનો દધદ્વ્રજાત્
પ્રાતઃ સમુત્થાય વયસ્યવત્સપાન્ ।
પ્રબોધયઞ્છૃઙ્ગરવેણ ચારુણા
વિનિર્ગતો વત્સપુરઃસરો હરિઃ ॥ ૧ ॥
તેનૈવ સાકં પૃથુકાઃ સહસ્રશઃ
સ્નિગ્ધાઃ સુશિગ્વેત્રવિષાણવેણવઃ ।
સ્વાન્ સ્વાન્ સહસ્રોપરિસઙ્ખ્યયાન્વિતાન્
વત્સાન્ પુરસ્કૃત્ય વિનિર્યયુર્મુદા ॥ ૨ ॥
કૃષ્ણવત્સૈરસઙ્ખ્યાતૈર્યૂથીકૃત્ય સ્વવત્સકાન્ ।
ચારયન્તોઽર્ભલીલાભિર્વિજહ્રુસ્તત્ર તત્ર હ ॥ ૩ ॥
ફલપ્રબાલસ્તવકસુમનઃપિચ્છધાતુભિઃ ।
કાચગુઞ્જામણિસ્વર્ણભૂષિતા અપ્યભૂષયન્ ॥ ૪ ॥
મુષ્ણન્તોઽન્યોન્યશિક્યાદીન્જ્ઞાતાનારાચ્ચ ચિક્ષિપુઃ ।
તત્રત્યાશ્ચ પુનર્દૂરાદ્ધસન્તશ્ચ પુનર્દદુઃ ॥ ૫ ॥
યદિ દૂરં ગતઃ કૃષ્ણો વનશોભેક્ષણાય તમ્ ।
અહં પૂર્વમહં પૂર્વમિતિ સંસ્પૃશ્ય રેમિરે ॥ ૬ ॥
કેચિદ્વેણૂન્વાદયન્તો ધ્માન્તઃ શૃઙ્ગાણિ કેચન ।
કેચિદ્ભૃઙ્ગૈઃ પ્રગાયન્તઃ કૂજન્તઃ કોકિલૈઃ પરે ॥ ૭ ॥
વિચ્છાયાભિઃ પ્રધાવન્તો ગચ્છન્તઃ સાધુ હંસકૈઃ ।
બકૈરુપવિશન્તશ્ચ નૃત્યન્તશ્ચ કલાપિભિઃ ॥ ૮ ॥
વિકર્ષન્તઃ કીશબાલાનારોહન્તશ્ચ તૈર્દ્રુમાન્ ।
વિકુર્વન્તશ્ચ તૈઃ સાકં પ્લવન્તશ્ચ પલાશિષુ ॥ ૯ ॥
સાકં ભેકૈર્વિલઙ્ઘન્તઃ સરિતઃ સ્રવસમ્પ્લુતાઃ ।
વિહસન્તઃ પ્રતિચ્છાયાઃ શપન્તશ્ચ પ્રતિસ્વનાન્ ॥ ૧૦ ॥
ઇત્થં સતાં બ્રહ્મસુખાનુભૂત્યા
દાસ્યં ગતાનાં પરદૈવતેન ।
માયાશ્રિતાનાં નરદારકેણ
સાકં વિજહ્રુઃ કૃતપુણ્યપુઞ્જાઃ ॥ ૧૧ ॥
યત્પાદપાંસુર્બહુજન્મકૃચ્છ્રતો
ધૃતાત્મભિર્યોગિભિરપ્યલભ્યઃ ।
સ એવ યદ્ દૃગ્વિષયઃ સ્વયં સ્થિતઃ
કિં વર્ણ્યતે દિષ્ટમતો વ્રજૌકસામ્ ॥ ૧૨ ॥
અથાઘનામાભ્યપતન્મહાસુર-
સ્તેષાં સુખક્રીડનવીક્ષણાક્ષમઃ ।
નિત્યં યદન્તર્નિજજીવિતેપ્સુભિઃ
પીતામૃતૈરપ્યમરૈઃ પ્રતીક્ષ્યતે ॥ ૧૩ ॥
દૃષ્ટ્વાર્ભકાન્ કૃષ્ણમુખાનઘાસુરઃ
કંસાનુશિષ્ટઃ સ બકીબકાનુજઃ ।
અયં તુ મે સોદરનાશકૃત્તયો-
ર્દ્વયોર્મમૈનં સબલં હનિષ્યે ॥ ૧૪ ॥
એતે યદા મત્સુહૃદોસ્તિલાપઃ
કૃતાસ્તદા નષ્ટસમા વ્રજૌકસઃ ।
પ્રાણે ગતે વર્ષ્મસુ કા નુ ચિન્તા
પ્રજાસવઃ પ્રાણભૃતો હિ યે તે ॥ ૧૫ ॥
ઇતિ વ્યવસ્યાજગરં બૃહદ્ વપુઃ
સ યોજનાયામમહાદ્રિપીવરમ્ ।
ધૃત્વાદ્ભુતં વ્યાત્તગુહાનનં તદા
પથિ વ્યશેત ગ્રસનાશયા ખલઃ ॥ ૧૬ ॥
ધરાધરોષ્ઠો જલદોત્તરોષ્ઠો
દર્યાનનાન્તો ગિરિશૃઙ્ગદંષ્ટ્રઃ ।
ધ્વાન્તાન્તરાસ્યો વિતતાધ્વજિહ્વઃ
પરુષાનિલશ્વાસદવેક્ષણોષ્ણઃ ॥ ૧૭ ॥
દૃષ્ટ્વા તં તાદૃશં સર્વે મત્વા વૃન્દાવનશ્રિયમ્ ।
વ્યાત્તાજગરતુણ્ડેન હ્યુત્પ્રેક્ષન્તે સ્મ લીલયા ॥ ૧૮ ॥
અહો મિત્રાણિ ગદત સત્ત્વકૂટં પુરઃ સ્થિતમ્ ।
અસ્મત્સઙ્ગ્રસનવ્યાત્તવ્યાલતુણ્ડાયતે ન વા ॥ ૧૯ ॥
સત્યમર્કકરારક્તમુત્તરાહનુવદ્ ધનમ્ ।
અધરાહનુવદ્રોધસ્તત્પ્રતિચ્છાયયારુણમ્ ॥ ૨૦ ॥
પ્રતિસ્પર્ધેતે સૃક્કભ્યાં સવ્યાસવ્યે નગોદરે ।
તુઙ્ગશૃઙ્ગાલયોઽપ્યેતાસ્તદ્દંષ્ટ્રાભિશ્ચ પશ્યત ॥ ૨૧ ॥
આસ્તૃતાયામમાર્ગોઽયં રસનાં પ્રતિગર્જતિ ।
એષામન્તર્ગતં ધ્વાન્તમેતદપ્યન્તરાનનમ્ ॥ ૨૨ ॥
દાવોષ્ણખરવાતોઽયં શ્વાસવદ્ભાતિ પશ્યત ।
તદ્દગ્ધસત્ત્વદુર્ગન્ધોઽપ્યન્તરામિષગન્ધવત્ ॥ ૨૩ ॥
અસ્માન્ કિમત્ર ગ્રસિતા નિવિષ્ટા-
નયં તથા ચેદ્ બકવદ્ વિનઙ્ક્ષ્યતિ ।
ક્ષણાદનેનેતિ બકાર્યુશન્મુખં
વીક્ષ્યોદ્ધસન્તઃ કરતાડનૈર્યયુઃ ॥ ૨૪ ॥
ઇત્થં મિથોઽતથ્યમતજ્જ્ઞભાષિતં
શ્રુત્વા વિચિન્ત્યેત્યમૃષા મૃષાયતે ।
રક્ષો વિદિત્વાખિલભૂતહૃત્સ્થિતઃ
સ્વાનાં નિરોદ્ધું ભગવાન્ મનો દધે ॥ ૨૫ ॥
તાવત્ પ્રવિષ્ટાસ્ત્વસુરોદરાન્તરં
પરં ન ગીર્ણાઃ શિશવઃ સવત્સાઃ ।
પ્રતીક્ષમાણેન બકારિવેશનં
હતસ્વકાન્તસ્મરણેન રક્ષસા ॥ ૨૬ ॥
તાન્ વીક્ષ્ય કૃષ્ણઃ સકલાભયપ્રદો
હ્યનન્યનાથાન્ સ્વકરાદવચ્યુતાન્ ।
દીનાંશ્ચ મૃત્યોર્જઠરાગ્નિઘાસાન્
ઘૃણાર્દિતો દિષ્ટકૃતેન વિસ્મિતઃ ॥ ૨૭ ॥
કૃત્યં કિમત્રાસ્ય ખલસ્ય જીવનં
ન વા અમીષાં ચ સતાં વિહિંસનમ્ ।
દ્વયં કથં સ્યાદિતિ સંવિચિન્ત્ય
જ્ઞાત્વાવિશત્તુણ્ડમશેષદૃગ્ઘરિઃ ॥ ૨૮ ॥
તદા ઘનચ્છદા દેવા ભયાદ્ધાહેતિ ચુક્રુશુઃ ।
જહૃષુર્યે ચ કંસાદ્યાઃ કૌણપાસ્ત્વઘબાન્ધવાઃ ॥ ૨૯ ॥
તચ્છ્રુત્વા ભગવાન્કૃષ્ણસ્ત્વવ્યયઃ સાર્ભવત્સકમ્ ।
ચૂર્ણીચિકીર્ષોરાત્માનં તરસા વવૃધે ગલે ॥ ૩૦ ॥
તતોઽતિકાયસ્ય નિરુદ્ધમાર્ગિણો
હ્યુદ્ગીર્ણદૃષ્ટેર્ભ્રમતસ્ત્વિતસ્તતઃ ।
પૂર્ણોઽન્તરઙ્ગે પવનો નિરુદ્ધો
મૂર્ધન્ વિનિર્ભિદ્ય વિનિર્ગતો બહિઃ ॥ ૩૧ ॥
તેનૈવ સર્વેષુ બહિર્ગતેષુ
પ્રાણેષુ વત્સાન્ સુહૃદઃ પરેતાન્ ।
દૃષ્ટયા સ્વયોત્થાપ્ય તદન્વિતઃ પુન-
ર્વક્ત્રાન્મુકુન્દો ભગવાન્ વિનિર્યયૌ ॥ ૩૨ ॥
પીનાહિભોગોત્થિતમદ્ભુતં મહ-
જ્જ્યોતિઃ સ્વધામ્ના જ્વલયદ્ દિશો દશ ।
પ્રતીક્ષ્ય ખેઽવસ્થિતમીશનિર્ગમં
વિવેશ તસ્મિન્ મિષતાં દિવૌકસામ્ ॥ ૩૩ ॥
તતોઽતિહૃષ્ટાઃ સ્વકૃતોઽકૃતાર્હણં
પુષ્પૈઃ સુગા અપ્સરસશ્ચ નર્તનૈઃ ।
ગીતૈઃ સુરા વાદ્યધરાશ્ચ વાદ્યકૈઃ
સ્તવૈશ્ચ વિપ્રા જયનિઃસ્વનૈર્ગણાઃ ॥ ૩૪ ॥
તદદ્ભુતસ્તોત્રસુવાદ્યગીતિકા-
જયાદિનૈકોત્સવમઙ્ગલસ્વનાન્ ।
શ્રુત્વા સ્વધામ્નોઽન્ત્યજ આગતોઽચિરાદ્
દૃષ્ટ્વા મહીશસ્ય જગામ વિસ્મયમ્ ॥ ૩૫ ॥
રાજન્નાજગરં ચર્મ શુષ્કં વૃન્દાવનેઽદ્ભુતમ્ ।
વ્રજૌકસાં બહુતિથં બભૂવાક્રીડગહ્વરમ્ ॥ ૩૬ ॥
એતત્ કૌમારજં કર્મ હરેરાત્માહિમોક્ષણમ્ ।
મૃત્યોઃ પૌગણ્ડકે બાલા દૃષ્ટ્વોચુર્વિસ્મિતા વ્રજે ॥ ૩૭ ॥
નૈતદ્ વિચિત્રં મનુજાર્ભમાયિનઃ
પરાવરાણાં પરમસ્ય વેધસઃ ।
અઘોઽપિ યત્સ્પર્શનધૌતપાતકઃ
પ્રાપાત્મસામ્યં ત્વસતાં સુદુર્લભમ્ ॥ ૩૮ ॥
સકૃદ્ યદઙ્ગપ્રતિમાન્તરાહિતા
મનોમયી ભાગવતીં દદૌ ગતિમ્ ।
સ એવ નિત્યાત્મસુખાનુભૂત્યભિ-
વ્યુદસ્તમાયોઽન્તર્ગતો હિ કિં પુનઃ ॥ ૩૯ ॥
શ્રીસૂત ઉવાચ
ઇત્થં દ્વિજા યાદવદેવદત્તઃ
શ્રુત્વા સ્વરાતુશ્ચરિતં વિચિત્રમ્ ।
પપ્રચ્છ ભૂયોઽપિ તદેવ પુણ્યં
વૈયાસકિં યન્નિગૃહીતચેતાઃ ॥ ૪૦ ॥
શ્રીરાજોવાચ
બ્રહ્મન્કાલાન્તરકૃતં તત્કાલીનં કથં ભવેત્ ।
યત્ કૌમારે હરિકૃતં જગુઃ પૌગણ્ડકેઽર્ભકાઃ ॥ ૪૧ ॥
તદ્ બ્રૂહિ મે મહાયોગિન્પરં કૌતૂહલં ગુરો ।
નૂનમેતદ્ધરેરેવ માયા ભવતિ નાન્યથા ॥ ૪૨ ॥
વયં ધન્યતમા લોકે ગુરોઽપિ ક્ષત્રબન્ધવઃ ।
વયં પિબામો મુહુસ્ત્વત્તઃ પુણ્યં કૃષ્ણકથામૃતમ્ ॥ ૪૩ ॥
શ્રીસૂત ઉવાચ
ઇત્થં સ્મ પૃષ્ટઃ સ તુ બાદરાયણિ-
સ્તત્સ્મારિતાનન્તહૃતાખિલેન્દ્રિયઃ ।
કૃચ્છ્રાત્ પુનર્લબ્ધબહિર્દૃશિઃ શનૈઃ
પ્રત્યાહ તં ભાગવતોત્તમોત્તમ ॥ ૪૪ ॥

Explore More