Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൧൨

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 12 — Aghāsura Swallows the Boys in Malayalam)

Vyasa

Also known as kvacid vanasaya mano dadhadvrajat

Aghāsura Swallows the Boys. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 12 (The Life of Kṛṣṇa), 44 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
ക്വചിദ് വനാശായ മനോ ദധദ്വ്രജാത്
പ്രാതഃ സമുത്ഥായ വയസ്യവത്സപാന് ।
പ്രബോധയഞ്ഛൃങ്ഗരവേണ ചാരുണാ
വിനിര്ഗതോ വത്സപുരഃസരോ ഹരിഃ ॥ ൧ ॥
തേനൈവ സാകം പൃഥുകാഃ സഹസ്രശഃ
സ്നിഗ്ധാഃ സുശിഗ്വേത്രവിഷാണവേണവഃ ।
സ്വാന് സ്വാന് സഹസ്രോപരിസങ്ഖ്യയാന്വിതാന്
വത്സാന് പുരസ്കൃത്യ വിനിര്യയുര്മുദാ ॥ ൨ ॥
കൃഷ്ണവത്സൈരസങ്ഖ്യാതൈര്യൂഥീകൃത്യ സ്വവത്സകാന് ।
ചാരയന്തോഽര്ഭലീലാഭിര്വിജഹ്രുസ്തത്ര തത്ര ഹ ॥ ൩ ॥
ഫലപ്രബാലസ്തവകസുമനഃപിച്ഛധാതുഭിഃ ।
കാചഗുഞ്ജാമണിസ്വര്ണഭൂഷിതാ അപ്യഭൂഷയന് ॥ ൪ ॥
മുഷ്ണന്തോഽന്യോന്യശിക്യാദീന്ജ്ഞാതാനാരാച്ച ചിക്ഷിപുഃ ।
തത്രത്യാശ്ച പുനര്ദൂരാദ്ധസന്തശ്ച പുനര്ദദുഃ ॥ ൫ ॥
യദി ദൂരം ഗതഃ കൃഷ്ണോ വനശോഭേക്ഷണായ തമ് ।
അഹം പൂര്വമഹം പൂര്വമിതി സംസ്പൃശ്യ രേമിരേ ॥ ൬ ॥
കേചിദ്വേണൂന്വാദയന്തോ ധ്മാന്തഃ ശൃങ്ഗാണി കേചന ।
കേചിദ്ഭൃങ്ഗൈഃ പ്രഗായന്തഃ കൂജന്തഃ കോകിലൈഃ പരേ ॥ ൭ ॥
വിച്ഛായാഭിഃ പ്രധാവന്തോ ഗച്ഛന്തഃ സാധു ഹംസകൈഃ ।
ബകൈരുപവിശന്തശ്ച നൃത്യന്തശ്ച കലാപിഭിഃ ॥ ൮ ॥
വികര്ഷന്തഃ കീശബാലാനാരോഹന്തശ്ച തൈര്ദ്രുമാന് ।
വികുര്വന്തശ്ച തൈഃ സാകം പ്ലവന്തശ്ച പലാശിഷു ॥ ൯ ॥
സാകം ഭേകൈര്വിലങ്ഘന്തഃ സരിതഃ സ്രവസമ്പ്ലുതാഃ ।
വിഹസന്തഃ പ്രതിച്ഛായാഃ ശപന്തശ്ച പ്രതിസ്വനാന് ॥ ൧൦ ॥
ഇത്ഥം സതാം ബ്രഹ്മസുഖാനുഭൂത്യാ
ദാസ്യം ഗതാനാം പരദൈവതേന ।
മായാശ്രിതാനാം നരദാരകേണ
സാകം വിജഹ്രുഃ കൃതപുണ്യപുഞ്ജാഃ ॥ ൧൧ ॥
യത്പാദപാംസുര്ബഹുജന്മകൃച്ഛ്രതോ
ധൃതാത്മഭിര്യോഗിഭിരപ്യലഭ്യഃ ।
സ ഏവ യദ് ദൃഗ്വിഷയഃ സ്വയം സ്ഥിതഃ
കിം വര്ണ്യതേ ദിഷ്ടമതോ വ്രജൌകസാമ് ॥ ൧൨ ॥
അഥാഘനാമാഭ്യപതന്മഹാസുര-
സ്തേഷാം സുഖക്രീഡനവീക്ഷണാക്ഷമഃ ।
നിത്യം യദന്തര്നിജജീവിതേപ്സുഭിഃ
പീതാമൃതൈരപ്യമരൈഃ പ്രതീക്ഷ്യതേ ॥ ൧൩ ॥
ദൃഷ്ട്വാര്ഭകാന് കൃഷ്ണമുഖാനഘാസുരഃ
കംസാനുശിഷ്ടഃ സ ബകീബകാനുജഃ ।
അയം തു മേ സോദരനാശകൃത്തയോ-
ര്ദ്വയോര്മമൈനം സബലം ഹനിഷ്യേ ॥ ൧൪ ॥
ഏതേ യദാ മത്സുഹൃദോസ്തിലാപഃ
കൃതാസ്തദാ നഷ്ടസമാ വ്രജൌകസഃ ।
പ്രാണേ ഗതേ വര്ഷ്മസു കാ നു ചിന്താ
പ്രജാസവഃ പ്രാണഭൃതോ ഹി യേ തേ ॥ ൧൫ ॥
ഇതി വ്യവസ്യാജഗരം ബൃഹദ് വപുഃ
സ യോജനായാമമഹാദ്രിപീവരമ് ।
ധൃത്വാദ്ഭുതം വ്യാത്തഗുഹാനനം തദാ
പഥി വ്യശേത ഗ്രസനാശയാ ഖലഃ ॥ ൧൬ ॥
ധരാധരോഷ്ഠോ ജലദോത്തരോഷ്ഠോ
ദര്യാനനാന്തോ ഗിരിശൃങ്ഗദംഷ്ട്രഃ ।
ധ്വാന്താന്തരാസ്യോ വിതതാധ്വജിഹ്വഃ
പരുഷാനിലശ്വാസദവേക്ഷണോഷ്ണഃ ॥ ൧൭ ॥
ദൃഷ്ട്വാ തം താദൃശം സര്വേ മത്വാ വൃന്ദാവനശ്രിയമ് ।
വ്യാത്താജഗരതുണ്ഡേന ഹ്യുത്പ്രേക്ഷന്തേ സ്മ ലീലയാ ॥ ൧൮ ॥
അഹോ മിത്രാണി ഗദത സത്ത്വകൂടം പുരഃ സ്ഥിതമ് ।
അസ്മത്സങ്ഗ്രസനവ്യാത്തവ്യാലതുണ്ഡായതേ ന വാ ॥ ൧൯ ॥
സത്യമര്കകരാരക്തമുത്തരാഹനുവദ് ധനമ് ।
അധരാഹനുവദ്രോധസ്തത്പ്രതിച്ഛായയാരുണമ് ॥ ൨൦ ॥
പ്രതിസ്പര്ധേതേ സൃക്കഭ്യാം സവ്യാസവ്യേ നഗോദരേ ।
തുങ്ഗശൃങ്ഗാലയോഽപ്യേതാസ്തദ്ദംഷ്ട്രാഭിശ്ച പശ്യത ॥ ൨൧ ॥
ആസ്തൃതായാമമാര്ഗോഽയം രസനാം പ്രതിഗര്ജതി ।
ഏഷാമന്തര്ഗതം ധ്വാന്തമേതദപ്യന്തരാനനമ് ॥ ൨൨ ॥
ദാവോഷ്ണഖരവാതോഽയം ശ്വാസവദ്ഭാതി പശ്യത ।
തദ്ദഗ്ധസത്ത്വദുര്ഗന്ധോഽപ്യന്തരാമിഷഗന്ധവത് ॥ ൨൩ ॥
അസ്മാന് കിമത്ര ഗ്രസിതാ നിവിഷ്ടാ-
നയം തഥാ ചേദ് ബകവദ് വിനങ്ക്ഷ്യതി ।
ക്ഷണാദനേനേതി ബകാര്യുശന്മുഖം
വീക്ഷ്യോദ്ധസന്തഃ കരതാഡനൈര്യയുഃ ॥ ൨൪ ॥
ഇത്ഥം മിഥോഽതഥ്യമതജ്ജ്ഞഭാഷിതം
ശ്രുത്വാ വിചിന്ത്യേത്യമൃഷാ മൃഷായതേ ।
രക്ഷോ വിദിത്വാഖിലഭൂതഹൃത്സ്ഥിതഃ
സ്വാനാം നിരോദ്ധും ഭഗവാന് മനോ ദധേ ॥ ൨൫ ॥
താവത് പ്രവിഷ്ടാസ്ത്വസുരോദരാന്തരം
പരം ന ഗീര്ണാഃ ശിശവഃ സവത്സാഃ ।
പ്രതീക്ഷമാണേന ബകാരിവേശനം
ഹതസ്വകാന്തസ്മരണേന രക്ഷസാ ॥ ൨൬ ॥
താന് വീക്ഷ്യ കൃഷ്ണഃ സകലാഭയപ്രദോ
ഹ്യനന്യനാഥാന് സ്വകരാദവച്യുതാന് ।
ദീനാംശ്ച മൃത്യോര്ജഠരാഗ്നിഘാസാന്
ഘൃണാര്ദിതോ ദിഷ്ടകൃതേന വിസ്മിതഃ ॥ ൨൭ ॥
കൃത്യം കിമത്രാസ്യ ഖലസ്യ ജീവനം
ന വാ അമീഷാം ച സതാം വിഹിംസനമ് ।
ദ്വയം കഥം സ്യാദിതി സംവിചിന്ത്യ
ജ്ഞാത്വാവിശത്തുണ്ഡമശേഷദൃഗ്ഘരിഃ ॥ ൨൮ ॥
തദാ ഘനച്ഛദാ ദേവാ ഭയാദ്ധാഹേതി ചുക്രുശുഃ ।
ജഹൃഷുര്യേ ച കംസാദ്യാഃ കൌണപാസ്ത്വഘബാന്ധവാഃ ॥ ൨൯ ॥
തച്ഛ്രുത്വാ ഭഗവാന്കൃഷ്ണസ്ത്വവ്യയഃ സാര്ഭവത്സകമ് ।
ചൂര്ണീചികീര്ഷോരാത്മാനം തരസാ വവൃധേ ഗലേ ॥ ൩൦ ॥
തതോഽതികായസ്യ നിരുദ്ധമാര്ഗിണോ
ഹ്യുദ്ഗീര്ണദൃഷ്ടേര്ഭ്രമതസ്ത്വിതസ്തതഃ ।
പൂര്ണോഽന്തരങ്ഗേ പവനോ നിരുദ്ധോ
മൂര്ധന് വിനിര്ഭിദ്യ വിനിര്ഗതോ ബഹിഃ ॥ ൩൧ ॥
തേനൈവ സര്വേഷു ബഹിര്ഗതേഷു
പ്രാണേഷു വത്സാന് സുഹൃദഃ പരേതാന് ।
ദൃഷ്ടയാ സ്വയോത്ഥാപ്യ തദന്വിതഃ പുന-
ര്വക്ത്രാന്മുകുന്ദോ ഭഗവാന് വിനിര്യയൌ ॥ ൩൨ ॥
പീനാഹിഭോഗോത്ഥിതമദ്ഭുതം മഹ-
ജ്ജ്യോതിഃ സ്വധാമ്നാ ജ്വലയദ് ദിശോ ദശ ।
പ്രതീക്ഷ്യ ഖേഽവസ്ഥിതമീശനിര്ഗമം
വിവേശ തസ്മിന് മിഷതാം ദിവൌകസാമ് ॥ ൩൩ ॥
തതോഽതിഹൃഷ്ടാഃ സ്വകൃതോഽകൃതാര്ഹണം
പുഷ്പൈഃ സുഗാ അപ്സരസശ്ച നര്തനൈഃ ।
ഗീതൈഃ സുരാ വാദ്യധരാശ്ച വാദ്യകൈഃ
സ്തവൈശ്ച വിപ്രാ ജയനിഃസ്വനൈര്ഗണാഃ ॥ ൩൪ ॥
തദദ്ഭുതസ്തോത്രസുവാദ്യഗീതികാ-
ജയാദിനൈകോത്സവമങ്ഗലസ്വനാന് ।
ശ്രുത്വാ സ്വധാമ്നോഽന്ത്യജ ആഗതോഽചിരാദ്
ദൃഷ്ട്വാ മഹീശസ്യ ജഗാമ വിസ്മയമ് ॥ ൩൫ ॥
രാജന്നാജഗരം ചര്മ ശുഷ്കം വൃന്ദാവനേഽദ്ഭുതമ് ।
വ്രജൌകസാം ബഹുതിഥം ബഭൂവാക്രീഡഗഹ്വരമ് ॥ ൩൬ ॥
ഏതത് കൌമാരജം കര്മ ഹരേരാത്മാഹിമോക്ഷണമ് ।
മൃത്യോഃ പൌഗണ്ഡകേ ബാലാ ദൃഷ്ട്വോചുര്വിസ്മിതാ വ്രജേ ॥ ൩൭ ॥
നൈതദ് വിചിത്രം മനുജാര്ഭമായിനഃ
പരാവരാണാം പരമസ്യ വേധസഃ ।
അഘോഽപി യത്സ്പര്ശനധൌതപാതകഃ
പ്രാപാത്മസാമ്യം ത്വസതാം സുദുര്ലഭമ് ॥ ൩൮ ॥
സകൃദ് യദങ്ഗപ്രതിമാന്തരാഹിതാ
മനോമയീ ഭാഗവതീം ദദൌ ഗതിമ് ।
സ ഏവ നിത്യാത്മസുഖാനുഭൂത്യഭി-
വ്യുദസ്തമായോഽന്തര്ഗതോ ഹി കിം പുനഃ ॥ ൩൯ ॥
ശ്രീസൂത ഉവാച
ഇത്ഥം ദ്വിജാ യാദവദേവദത്തഃ
ശ്രുത്വാ സ്വരാതുശ്ചരിതം വിചിത്രമ് ।
പപ്രച്ഛ ഭൂയോഽപി തദേവ പുണ്യം
വൈയാസകിം യന്നിഗൃഹീതചേതാഃ ॥ ൪൦ ॥
ശ്രീരാജോവാച
ബ്രഹ്മന്കാലാന്തരകൃതം തത്കാലീനം കഥം ഭവേത് ।
യത് കൌമാരേ ഹരികൃതം ജഗുഃ പൌഗണ്ഡകേഽര്ഭകാഃ ॥ ൪൧ ॥
തദ് ബ്രൂഹി മേ മഹായോഗിന്പരം കൌതൂഹലം ഗുരോ ।
നൂനമേതദ്ധരേരേവ മായാ ഭവതി നാന്യഥാ ॥ ൪൨ ॥
വയം ധന്യതമാ ലോകേ ഗുരോഽപി ക്ഷത്രബന്ധവഃ ।
വയം പിബാമോ മുഹുസ്ത്വത്തഃ പുണ്യം കൃഷ്ണകഥാമൃതമ് ॥ ൪൩ ॥
ശ്രീസൂത ഉവാച
ഇത്ഥം സ്മ പൃഷ്ടഃ സ തു ബാദരായണി-
സ്തത്സ്മാരിതാനന്തഹൃതാഖിലേന്ദ്രിയഃ ।
കൃച്ഛ്രാത് പുനര്ലബ്ധബഹിര്ദൃശിഃ ശനൈഃ
പ്രത്യാഹ തം ഭാഗവതോത്തമോത്തമ ॥ ൪൪ ॥

Explore More