Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൧൩

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 13 — Brahmā Steals the Calves and the Boys in Malayalam)

Vyasa

Also known as sadhu prstam mahabhaga tvaya bhagavatottama

Brahmā Steals the Calves and the Boys. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 13 (The Life of Kṛṣṇa), 64 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

#of 64
ശ്രീശുക ഉവാച
സാധു പൃഷ്ടം മഹാഭാഗ ത്വയാ ഭാഗവതോത്തമ ।
യന്നൂതനയസീശസ്യ ശൃണ്വന്നപി കഥാം മുഹുഃ ॥ ൧ ॥
സതാമയം സാരഭൃതാം നിസര്ഗോ
യദര്ഥവാണീശ്രുതിചേതസാമപി ।
പ്രതിക്ഷണം നവ്യവദച്യുതസ്യ യത്
സ്ത്രിയാ വിടാനാമിവ സാധുവാര്താ ॥ ൨ ॥
ശൃണുഷ്വാവഹിതോ രാജന്നപി ഗുഹ്യം വദാമി തേ ।
ബ്രൂയുഃ സ്നിഗ്ധസ്യ ശിഷ്യസ്യ ഗുരവോ ഗുഹ്യമപ്യുത ॥ ൩ ॥
തഥാഘവദനാന്മൃത്യോ രക്ഷിത്വാ വത്സപാലകാന് ।
സരിത്പുലിനമാനീയ ഭഗവാനിദമബ്രവീത് ॥ ൪ ॥
അഹോഽതിരമ്യം പുലിനം വയസ്യാഃ
സ്വകേലിസമ്പന്മൃദുലാച്ഛബാലുകമ് ।
സ്ഫുടത്സരോഗന്ധഹൃതാലിപത്രിക-
ധ്വനിപ്രതിധ്വാനലസദ്ദ്രുമാകുലമ് ॥ ൫ ॥
അത്ര ഭോക്തവ്യമസ്മാഭിര്ദിവാരൂഢം ക്ഷുധാര്ദിതാഃ ।
വത്സാഃ സമീപേഽപഃ പീത്വാ ചരന്തു ശനകൈസ്തൃണമ് ॥ ൬ ॥
തഥേതി പായയിത്വാര്ഭാ വത്സാനാരുധ്യ ശാദ്വലേ ।
മുക്ത്വാ ശിക്യാനി ബുഭുജുഃ സമം ഭഗവതാ മുദാ ॥ ൭ ॥
കൃഷ്ണസ്യ വിഷ്വക് പുരുരാജിമണ്ഡലൈ-
രഭ്യാനനാഃ ഫുല്ലദൃശോ വ്രജാര്ഭകാഃ ।
സഹോപവിഷ്ടാ വിപിനേ വിരേജു-
ശ്ഛദാ യഥാമ്ഭോരുഹകര്ണികായാഃ ॥ ൮ ॥
കേചിത് പുഷ്പൈര്ദലൈഃ കേചിത്പല്ലവൈരങ്കുരൈഃ ഫലൈഃ ।
ശിഗ്ഭിസ്ത്വഗ്ഭിര്ദൃഷദ്ഭിശ്ച ബുഭുജുഃ കൃതഭാജനാഃ ॥ ൯ ॥
സര്വേ മിഥോ ദര്ശയന്തഃ സ്വസ്വഭോജ്യരുചിം പൃഥക് ।
ഹസന്തോ ഹാസയന്തശ്ചാഭ്യവജഹ്രുഃ സഹേശ്വരാഃ ॥ ൧൦ ॥
ബിഭ്രദ് വേണും ജഠരപടയോഃ ശൃങ്ഗവേത്രേ ച കക്ഷേ
വാമേ പാണൌ മസൃണകവലം തത്ഫലാന്യങ്ഗുലീഷു ।
തിഷ്ഠന് മധ്യേ സ്വപരിസുഹൃദോ ഹാസയന് നര്മഭിഃ സ്വൈഃ
സ്വര്ഗേ ലോകേ മിഷതി ബുഭുജേ യജ്ഞഭുഗ് ബാലകേലിഃ ॥ ൧൧ ॥
ഭാരതൈവം വത്സപേഷു ഭുഞ്ജാനേഷ്വച്യുതാത്മസു ।
വത്സാസ്ത്വന്തര്വനേ ദൂരം വിവിശുസ്തൃണലോഭിതാഃ ॥ ൧൨ ॥
താന് ദൃഷ്ട്വാ ഭയസന്ത്രസ്താനൂചേ കൃഷ്ണോഽസ്യ ഭീഭയമ് ।
മിത്രാണ്യാശാന്മാ വിരമതേഹാനേഷ്യേ വത്സകാനഹമ് ॥ ൧൩ ॥
ഇത്യുക്ത്വാദ്രിദരീകുഞ്ജഗഹ്വരേഷ്വാത്മവത്സകാന് ।
വിചിന്വന്ഭഗവാന്കൃഷ്ണഃ സപാണികവലോ യയൌ ॥ ൧൪ ॥
അമ്ഭോജന്മജനിസ്തദന്തരഗതോ മായാര്ഭകസ്യേശിതു-
ര്ദ്രഷ്ടും മഞ്ജു മഹിത്വമന്യദപി തദ്വത്സാനിതോ വത്സപാന് ।
നീത്വാന്യത്ര കുരൂദ്വഹാന്തരദധാത് ഖേഽവസ്ഥിതോ യഃ പുരാ
ദൃഷ്ട്വാഘാസുരമോക്ഷണം പ്രഭവതഃ പ്രാപ്തഃ പരം വിസ്മയമ് ॥ ൧൫ ॥
തതോ വത്സാനദൃഷ്ട്വൈത്യ പുലിനേഽപി ച വത്സപാന് ।
ഉഭാവപി വനേ കൃഷ്ണോ വിചികായ സമന്തതഃ ॥ ൧൬ ॥
ക്വാപ്യദൃഷ്ട്വാന്തര്വിപിനേ വത്സാന്പാലാംശ്ച വിശ്വവിത് ।
സര്വം വിധികൃതം കൃഷ്ണഃ സഹസാവജഗാമ ഹ ॥ ൧൭ ॥
തതഃ കൃഷ്ണോ മുദം കര്തും തന്മാതൃണാം ച കസ്യ ച ।
ഉഭയായിതമാത്മാനം ചക്രേ വിശ്വകൃദീശ്വരഃ ॥ ൧൮ ॥
യാവദ് വത്സപവത്സകാല്പകവപുര്യാവത് കരാങ്ഘ്ര്യാദികം
യാവദ് യഷ്ടിവിഷാണവേണുദലശിഗ് യാവദ് വിഭൂഷാമ്ബരമ് ।
യാവച്ഛീലഗുണാഭിധാകൃതിവയോ യാവദ് വിഹാരാദികം
സര്വം വിഷ്ണുമയം ഗിരോഽങ്ഗവദജഃ സര്വസ്വരൂപോ ബഭൌ ॥ ൧൯ ॥
സ്വയമാത്മാത്മഗോവത്സാന് പ്രതിവാര്യാത്മവത്സപൈഃ ।
ക്രീഡന്നാത്മവിഹാരൈശ്ച സര്വാത്മാ പ്രാവിശദ് വ്രജമ് ॥ ൨൦ ॥
തത്തദ്വത്സാന്പൃഥങ്നീത്വാ തത്തദ്ഗോഷ്ഠേ നിവേശ്യ സഃ ।
തത്തദാത്മാഭവദ് രാജംസ്തത്തത്സദ്മ പ്രവിഷ്ടവാന് ॥ ൨൧ ॥
തന്മാതരോ വേണുരവത്വരോത്ഥിതാ
ഉത്ഥാപ്യ ദോര്ഭിഃ പരിരഭ്യ നിര്ഭരമ് ।
സ്നേഹസ്നുതസ്തന്യപയഃസുധാസവം
മത്വാ പരം ബ്രഹ്മ സുതാനപായയന് ॥ ൨൨ ॥
തതോ നൃപോന്മര്ദനമജ്ജലേപനാ-
ലങ്കാരരക്ഷാതിലകാശനാദിഭിഃ ।
സംലാലിതഃ സ്വാചരിതൈഃ പ്രഹര്ഷയന്
സായം ഗതോ യാമയമേന മാധവഃ ॥ ൨൩ ॥
ഗാവസ്തതോ ഗോഷ്ഠമുപേത്യ സത്വരം
ഹുങ്കാരഘോഷൈഃ പരിഹൂതസങ്ഗതാന് ।
സ്വകാന് സ്വകാന് വത്സതരാനപായയന്
മുഹുര്ലിഹന്ത്യഃ സ്രവദൌധസം പയഃ ॥ ൨൪ ॥
ഗോഗോപീനാം മാതൃതാസ്മിന്നാസീത്സ്നേഹര്ധികാം വിനാ ।
പുരോവദാസ്വപി ഹരേസ്തോകതാ മായയാ വിനാ ॥ ൨൫ ॥
വ്രജൌകസാം സ്വതോകേഷു സ്നേഹവല്ല്യാബ്ദമന്വഹമ് ।
ശനൈര്നിഃസീമ വവൃധേ യഥാ കൃഷ്ണേ ത്വപൂര്വവത് ॥ ൨൬ ॥
ഇത്ഥമാത്മാത്മനാത്മാനം വത്സപാലമിഷേണ സഃ ।
പാലയന് വത്സപോ വര്ഷം ചിക്രീഡേ വനഗോഷ്ഠയോഃ ॥ ൨൭ ॥
ഏകദാ ചാരയന് വത്സാന്സരാമോ വനമാവിശത് ।
പഞ്ചഷാസു ത്രിയാമാസു ഹായനാപൂരണീഷ്വജഃ ॥ ൨൮ ॥
തതോ വിദൂരാച്ചരതോ ഗാവോ വത്സാനുപവ്രജമ് ।
ഗോവര്ധനാദ്രിശിരസി ചരന്ത്യോ ദദൃശുസ്തൃണമ് ॥ ൨൯ ॥
ദൃഷ്ട്വാഥ തത്സ്നേഹവശോഽസ്മൃതാത്മാ
സ ഗോവ്രജോഽത്യാത്മപദുര്ഗമാര്ഗഃ ।
ദ്വിപാത്കകുദ്ഗ്രീവ ഉദാസ്യപുച്ഛോ-
ഽഗാദ്ധുങ്കൃതൈരാസ്രുപയാ ജവേന ॥ ൩൦ ॥
സമേത്യ ഗാവോഽധോ വത്സാന് വത്സവത്യോഽപ്യപായയന് ।
ഗിലന്ത്യ ഇവ ചാങ്ഗാനി ലിഹന്ത്യഃ സ്വൌധസം പയഃ ॥ ൩൧ ॥
ഗോപാസ്തദ്രോധനായാസമൌഘ്യലജ്ജോരുമന്യുനാ ।
ദുര്ഗാധ്വകൃച്ഛ്രതോഽഭ്യേത്യ ഗോവത്സൈര്ദദൃശുഃ സുതാന് ॥ ൩൨ ॥
തദീക്ഷണോത്പ്രേമരസാപ്ലുതാശയാ
ജാതാനുരാഗാ ഗതമന്യവോഽര്ഭകാന് ।
ഉദുഹ്യ ദോര്ഭിഃ പരിരഭ്യ മൂര്ധനി
ഘ്രാണൈരവാപുഃ പരമാം മുദം തേ ॥ ൩൩ ॥
തതഃ പ്രവയസോ ഗോപാസ്തോകാശ്ലേഷസുനിര്വൃതാഃ ।
കൃച്ഛ്രാച്ഛനൈരപഗതാസ്തദനുസ്മൃത്യുദശ്രവഃ ॥ ൩൪ ॥
വ്രജസ്യ രാമഃ പ്രേമര്ധേര്വീക്ഷ്യൌത്കണ്ഠ്യമനുക്ഷണമ് ।
മുക്തസ്തനേഷ്വപത്യേഷ്വപ്യഹേതുവിദചിന്തയത് ॥ ൩൫ ॥
കിമേതദദ്ഭുതമിവ വാസുദേവേഽഖിലാത്മനി ।
വ്രജസ്യ സാത്മനസ്തോകേഷ്വപൂര്വം പ്രേമ വര്ധതേ ॥ ൩൬ ॥
കേയം വാ കുത ആയാതാ ദൈവീ വാ നാര്യുതാസുരീ ।
പ്രായോ മായാസ്തു മേ ഭര്തുര്നാന്യാ മേഽപി വിമോഹിനീ ॥ ൩൭ ॥
ഇതി സഞ്ചിന്ത്യ ദാശാര്ഹോ വത്സാന്സവയസാനപി ।
സര്വാനാചഷ്ട വൈകുണ്ഠം ചക്ഷുഷാ വയുനേന സഃ ॥ ൩൮ ॥
നൈതേ സുരേശാ ഋഷയോ ന ചൈതേ
ത്വമേവ ഭാസീശ ഭിദാശ്രയേഽപി ।
സര്വം പൃഥക്ത്വം നിഗമാത് കഥം വദേ-
ത്യുക്തേന വൃത്തം പ്രഭുണാ ബലോഽവൈത് ॥ ൩൯ ॥
താവദേത്യാത്മഭൂരാത്മമാനേന ത്രുട്യനേഹസാ ।
പുരോവദാബ്ദം ക്രീഡന്തം ദദൃശേ സകലം ഹരിമ് ॥ ൪൦ ॥
യാവന്തോ ഗോകുലേ ബാലാഃ സവത്സാഃ സര്വ ഏവ ഹി ।
മായാശയേ ശയാനാ മേ നാദ്യാപി പുനരുത്ഥിതാഃ ॥ ൪൧ ॥
ഇത ഏതേഽത്ര കുത്രത്യാ മന്മായാമോഹിതേതരേ ।
താവന്ത ഏവ തത്രാബ്ദം ക്രീഡന്തോ വിഷ്ണുനാ സമമ് ॥ ൪൨ ॥
ഏവമേതേഷു ഭേദേഷു ചിരം ധ്യാത്വാ സ ആത്മഭൂഃ ।
സത്യാഃ കേ കതരേ നേതി ജ്ഞാതും നേഷ്ടേ കഥഞ്ചന ॥ ൪൩ ॥
ഏവം സമ്മോഹയന് വിഷ്ണും വിമോഹം വിശ്വമോഹനമ് ।
സ്വയൈവ മായയാജോഽപി സ്വയമേവ വിമോഹിതഃ ॥ ൪൪ ॥
തമ്യാം തമോവന്നൈഹാരം ഖദ്യോതാര്ചിരിവാഹനി ।
മഹതീതരമായൈശ്യം നിഹന്ത്യാത്മനി യുഞ്ജതഃ ॥ ൪൫ ॥
താവത് സര്വേ വത്സപാലാഃ പശ്യതോഽജസ്യ തത്ക്ഷണാത് ।
വ്യദൃശ്യന്ത ഘനശ്യാമാഃ പീതകൌശേയവാസസഃ ॥ ൪൬ ॥
ചതുര്ഭുജാഃ ശങ്ഖചക്രഗദാരാജീവപാണയഃ ।
കിരീടിനഃ കുണ്ഡലിനോ ഹാരിണോ വനമാലിനഃ ॥ ൪൭ ॥
ശ്രീവത്സാങ്ഗദദോരത്നകമ്ബുകങ്കണപാണയഃ ।
നൂപുരൈഃ കടകൈര്ഭാതാഃ കടിസൂത്രാങ്ഗുലീയകൈഃ ॥ ൪൮ ॥
ആങ്ഘ്രിമസ്തകമാപൂര്ണാസ്തുലസീനവദാമഭിഃ ।
കോമലൈഃ സര്വഗാത്രേഷു ഭൂരിപുണ്യവദര്പിതൈഃ ॥ ൪൯ ॥
ചന്ദ്രികാവിശദസ്മേരൈഃ സാരുണാപാങ്ഗവീക്ഷിതൈഃ ।
സ്വകാര്ഥാനാമിവ രജഃസത്ത്വാഭ്യാം സ്രഷ്ടൃപാലകാഃ ॥ ൫൦ ॥
ആത്മാദിസ്തമ്ബപര്യന്തൈര്മൂര്തിമദ്ഭിശ്ചരാചരൈഃ ।
നൃത്യഗീതാദ്യനേകാര്ഹൈഃ പൃഥക്പൃഥഗുപാസിതാഃ ॥ ൫൧ ॥
അണിമാദ്യൈര്മഹിമഭിരജാദ്യാഭിര്വിഭൂതിഭിഃ ।
ചതുര്വിംശതിഭിസ്തത്ത്വൈഃ പരീതാ മഹദാദിഭിഃ ॥ ൫൨ ॥
കാലസ്വഭാവസംസ്കാരകാമകര്മഗുണാദിഭിഃ ।
സ്വമഹിധ്വസ്തമഹിഭിര്മൂര്തിമദ്ഭിരുപാസിതാഃ ॥ ൫൩ ॥
സത്യജ്ഞാനാനന്താനന്ദമാത്രൈകരസമൂര്തയഃ ।
അസ്പൃഷ്ടഭൂരിമാഹാത്മ്യാ അപി ഹ്യുപനിഷദ്ദൃശാമ് ॥ ൫൪ ॥
ഏവം സകൃദ് ദദര്ശാജഃ പരബ്രഹ്മാത്മനോഽഖിലാന് ।
യസ്യ ഭാസാ സര്വമിദം വിഭാതി സചരാചരമ് ॥ ൫൫ ॥
തതോഽതികുതുകോദ്വൃത്യസ്തിമിതൈകാദശേന്ദ്രിയഃ ।
തദ്ധാമ്നാഭൂദജസ്തൂഷ്ണീം പൂര്ദേവ്യന്തീവ പുത്രികാ ॥ ൫൬ ॥
ഇതീരേശേഽതര്ക്യേ നിജമഹിമനി സ്വപ്രമിതികേ
പരത്രാജാതോഽതന്നിരസനമുഖബ്രഹ്മകമിതൌ ।
അനീശേഽപി ദ്രഷ്ടും കിമിദമിതി വാ മുഹ്യതി സതി
ചച്ഛാദാജോ ജ്ഞാത്വാ സപദി പരമോഽജാജവനികാമ് ॥ ൫൭ ॥
തതോഽര്വാക്പ്രതിലബ്ധാക്ഷഃ കഃ പരേതവദുത്ഥിതഃ ।
കൃച്ഛ്രാദുന്മീല്യ വൈ ദൃഷ്ടീരാചഷ്ടേദം സഹാത്മനാ ॥ ൫൮ ॥
സപദ്യേവാഭിതഃ പശ്യന് ദിശോഽപശ്യത്പുരഃസ്ഥിതമ് ।
വൃന്ദാവനം ജനാജീവ്യദ്രുമാകീര്ണം സമാപ്രിയമ് ॥ ൫൯ ॥
യത്ര നൈസര്ഗദുര്വൈരാഃ സഹാസന് നൃമൃഗാദയഃ ।
മിത്രാണീവാജിതാവാസദ്രുതരുട്തര്ഷകാദികമ് ॥ ൬൦ ॥
തത്രോദ്വഹത് പശുപവംശശിശുത്വനാട്യം
ബ്രഹ്മാദ്വയം പരമനന്തമഗാധബോധമ് ।
വത്സാന് സഖീനിവ പുരാ പരിതോ വിചിന്വ-
ദേകം സപാണികവലം പരമേഷ്ഠ്യചഷ്ട ॥ ൬൧ ॥
ദൃഷ്ട്വാ ത്വരേണ നിജധോരണതോഽവതീര്യ
പൃഥ്വ്യാം വപുഃ കനകദണ്ഡമിവാഭിപാത്യ ।
സ്പൃഷ്ട്വാ ചതുര്മുകുടകോടിഭിരങ്ഘ്രിയുഗ്മം
നത്വാ മുദശ്രുസുജലൈരകൃതാഭിഷേകമ് ॥ ൬൨ ॥
ഉത്ഥായോത്ഥായ കൃഷ്ണസ്യ ചിരസ്യ പാദയോഃ പതന് ।
ആസ്തേ മഹിത്വം പ്രാഗ്ദൃഷ്ടം സ്മൃത്വാ സ്മൃത്വാ പുനഃ പുനഃ ॥ ൬൩ ॥
ശനൈരഥോത്ഥായ വിമൃജ്യ ലോചനേ
മുകുന്ദമുദ്വീക്ഷ്യ വിനമ്രകന്ധരഃ ।
കൃതാഞ്ജലിഃ പ്രശ്രയവാന് സമാഹിതഃ
സവേപഥുര്ഗദ്ഗദയൈലതേലയാ ॥ ൬൪ ॥
ജ്ഞാനേ പ്രയാസമുദപാസ്യ നമന്ത ഏവ
ജീവന്തി സന്മുഖരിതാം ഭവദീയവാര്താമ് ।
സ്ഥാനേ സ്ഥിതാഃ ശ്രുതിഗതാം തനുവാങ്മനോഭി-
ര്യേ പ്രായശോഽജിത ജിതോഽപ്യസി തൈസ്ത്രിലോക്യാമ് ॥

Explore More