śrīmadbhāgavatam 10.43

śrī-śuka uvāca
atha kṛṣṇaś ca rāmaś ca
kṛta-śaucau parantapa
malla-dundubhi-nirghoṣaṁ
śrutvā draṣṭum upeyatuḥ

raṅga-dvāraṁ samāsādya
tasmin nāgam avasthitam
apaśyat kuvalayāpīḍaṁ
kṛṣṇo ’mbaṣṭha-pracoditam

baddhvā parikaraṁ śauriḥ
samuhya kuṭilālakān
uvāca hastipaṁ vācā
megha-nāda-gabhīrayā

ambaṣṭhāmbaṣṭha mārgaṁ nau
dehy apakrama mā ciram
no cet sa-kuñjaraṁ tvādya
nayāmi yama-sādanam

evaṁ nirbhartsito ’mbaṣṭhaḥ
kupitaḥ kopitaṁ gajam
codayām āsa kṛṣṇāya
kālāntaka-yamopamam

karīndras tam abhidrutya
kareṇa tarasāgrahīt
karād vigalitaḥ so ’muṁ
nihatyāṅghriṣv alīyata

saṅkruddhas tam acakṣāṇo
ghrāṇa-dṛṣṭiḥ sa keśavam
parāmṛśat puṣkareṇa
sa prasahya vinirgataḥ

pucche pragṛhyāti-balaṁ
dhanuṣaḥ pañca-viṁśatim
vicakarṣa yathā nāgaṁ
suparṇa iva līlayā

sa paryāvartamānena
savya-dakṣiṇato ’cyutaḥ
babhrāma bhrāmyamāṇena
go-vatseneva bālakaḥ

tato ’bhimakham abhyetya
pāṇināhatya vāraṇam
prādravan pātayām āsa
spṛśyamānaḥ pade pade

sa dhāvan kṛīdayā bhūmau
patitvā sahasotthitaḥ
tam matvā patitaṁ kruddho
dantābhyāṁ so ’hanat kṣitim

sva-vikrame pratihate
kuñjarendro ’ty-amarṣitaḥ
codyamāno mahāmātraiḥ
kṛṣṇam abhyadravad ruṣā

tam āpatantam āsādya
bhagavān madhusūdanaḥ
nigṛhya pāṇinā hastaṁ
pātayām āsa bhū-tale

patitasya padākramya
mṛgendra iva līlayā
dantam utpāṭya tenebhaṁ
hastipāṁś cāhanad dhariḥ

mṛtakaṁ dvipam utsṛjya
danta-pāṇiḥ samāviśat
aṁsa-nyasta-viṣāṇo ’sṛṅ-
mada-bindubhir aṅkitaḥ
virūḍha-sveda-kaṇikā
vadanāmburuho babhau

vṛtau gopaiḥ katipayair
baladeva-janārdanau
raṅgaṁ viviśatū rājan
gaja-danta-varāyudhau

mallānām aśanir nṛṇāṁ nara-varaḥ strīṇāṁ smaro mūrtimān
gopānāṁ sva-jano ’satāṁ kṣiti-bhujāṁ śāstā sva-pitroḥ śiśuḥ
mṛtyur bhoja-pater virāḍ aviduṣāṁ tattvaṁ paraṁ yogināṁ
vṛṣṇīnāṁ para-devateti vidito raṅgaṁ gataḥ sāgrajaḥ

hataṁ kuvalayāpīḍaṁ
dṛṣṭvā tāv api durjayau
kaṁso manasy api tadā
bhṛśam udvivije nṛpa

tau rejatū raṅga-gatau mahā-bhujau
vicitra-veṣābharaṇa-srag-ambarau
yathā naṭāv uttama-veṣa-dhāriṇau
manaḥ kṣipantau prabhayā nirīkṣatām

nirīkṣya tāv uttama-pūruṣau janā
mañca-sthitā nāgara-rāṣṭrakā nṛpa
praharṣa-vegotkalitekṣaṇānanāḥ
papur na tṛptā nayanais tad-ānanam

pibanta iva cakṣurbhyāṁ
lihanta iva jihvayā
jighranta iva nāsābhyāṁ
śliṣyanta iva bāhubhiḥ

ūcuḥ parasparaṁ te vai
yathā-dṛṣṭaṁ yathā-śrutam
tad-rūpa-guṇa-mādhurya-
prāgalbhya-smāritā iva

etau bhagavataḥ sākṣād
dharer nārāyaṇasya hi
avatīrṇāv ihāṁśena
vasudevasya veśmani

eṣa vai kila devakyāṁ
jāto nītaś ca gokulam
kālam etaṁ vasan gūḍho
vavṛdhe nanda-veśmani

pūtanānena nītāntaṁ
cakravātaś ca dānavaḥ
arjunau guhyakaḥ keśī
dhenuko ’nye ca tad-vidhāḥ

gāvaḥ sa-pālā etena
dāvāgneḥ parimocitāḥ
kāliyo damitaḥ sarpa
indraś ca vimadaḥ kṛtaḥ

saptāham eka-hastena
dhṛto ’dri-pravaro ’munā
varṣa-vātāśanibhyaś ca
paritrātaṁ ca gokulam

gopyo ’sya nitya-mudita-
hasita-prekṣaṇaṁ mukham
paśyantyo vividhāṁs tāpāṁs
taranti smāśramaṁ mudā

vadanty anena vaṁśo ’yaṁ
yadoḥ su-bahu-viśrutaḥ
śriyaṁ yaśo mahatvaṁ ca
lapsyate parirakṣitaḥ

ayaṁ cāsyāgrajaḥ śrīmān
rāmaḥ kamala-locanaḥ
pralambo nihato yena
vatsako ye bakādayaḥ

janeṣv evaṁ bruvāṇeṣu
tūryeṣu ninadatsu ca
kṛṣṇa-rāmau samābhāṣya
cāṇūro vākyam abravīt

he nanda-sūno he rāma
bhavantau vīra-sammatau
niyuddha-kuśalau śrutvā
rājñāhūtau didṛkṣuṇā

priyaṁ rājñaḥ prakurvatyaḥ
śreyo vindanti vai prajāḥ
manasā karmaṇā vācā
viparītam ato ’nyathā

nityaṁ pramuditā gopā
vatsa-pālā yathā-sphuṭam
vaneṣu malla-yuddhena
krīḍantaś cārayanti gāḥ

tasmād rājñaḥ priyaṁ yūyaṁ
vayaṁ ca karavāma he
bhūtāni naḥ prasīdanti
sarva-bhūta-mayo nṛpaḥ

tan niśamyābravīt kṛṣṇo
deśa-kālocitaṁ vacaḥ
niyuddham ātmano ’bhīṣṭaṁ
manyamāno ’bhinandya ca

prajā bhoja-pater asya
vayaṁ cāpi vane-carāḥ
karavāma priyaṁ nityaṁ
tan naḥ param anugrahaḥ

bālā vayaṁ tulya-balaiḥ
krīḍiṣyāmo yathocitam
bhaven niyuddhaṁ mādharmaḥ
spṛśen malla-sabhā-sadaḥ

cāṇūra uvāca
na bālo na kiśoras tvaṁ
balaś ca balināṁ varaḥ
līlayebho hato yena
sahasra-dvipa-sattva-bhṛt

tasmād bhavadbhyāṁ balibhir
yoddhavyaṁ nānayo ’tra vai
mayi vikrama vārṣṇeya
balena saha muṣṭikaḥ