Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൫൬

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 56 — The Syamantaka Jewel and Jāmbavatī in Malayalam)

Vyasa

Also known as satrajita svatanayam krsnaya krtakilbisa

The Syamantaka Jewel and Jāmbavatī. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 56 (The Life of Kṛṣṇa), 46 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
സത്രാജിതഃ സ്വതനയാം കൃഷ്ണായ കൃതകില്ബിഷഃ ।
സ്യമന്തകേന മണിനാ സ്വയമുദ്യമ്യ ദത്തവാന് ॥ ൧ ॥
ശ്രീരാജോവാച
സത്രാജിതഃ കിമകരോദ് ബ്രഹ്മന് കൃഷ്ണസ്യ കില്ബിഷഃ ।
സ്യമന്തകഃ കുതസ്തസ്യ കസ്മാദ് ദത്താ സുതാ ഹരേഃ ॥ ൨ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ആസീത് സത്രാജിതഃ സൂര്യോ ഭക്തസ്യ പരമഃ സഖാ ।
പ്രീതസ്തസ്മൈ മണിം പ്രാദാത് സ ച തുഷ്ടഃ സ്യമന്തകമ് ॥ ൩ ॥
സ തം ബിഭ്രന് മണിം കണ്ഠേ ഭ്രാജമാനോ യഥാ രവിഃ ।
പ്രവിഷ്ടോ ദ്വാരകാം രാജന് തേജസാ നോപലക്ഷിതഃ ॥ ൪ ॥
തം വിലോക്യ ജനാ ദൂരാത്തേജസാ മുഷ്ടദൃഷ്ടയഃ ।
ദീവ്യതേഽക്ഷൈര്ഭഗവതേ ശശംസുഃ സൂര്യശങ്കിതാഃ ॥ ൫ ॥
നാരായണ നമസ്തേഽസ്തു ശങ്ഖചക്രഗദാധര ।
ദാമോദരാരവിന്ദാക്ഷ ഗോവിന്ദ യദുനന്ദന ॥ ൬ ॥
ഏഷ ആയാതി സവിതാ ത്വാം ദിദൃക്ഷുര്ജഗത്പതേ ।
മുഷ്ണന് ഗഭസ്തിചക്രേണ നൃണാം ചക്ഷൂംഷി തിഗ്മഗുഃ ॥ ൭ ॥
നന്വന്വിച്ഛന്തി തേ മാര്ഗം ത്രിലോക്യാം വിബുധര്ഷഭാഃ ।
ജ്ഞാത്വാദ്യ ഗൂഢം യദുഷു ദ്രഷ്ടും ത്വാം യാത്യജഃ പ്രഭോ ॥ ൮ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
നിശമ്യ ബാലവചനം പ്രഹസ്യാമ്ബുജലോചനഃ ।
പ്രാഹ നാസൌ രവിര്ദേവഃ സത്രാജിന്മണിനാ ജ്വലന് ॥ ൯ ॥
സത്രാജിത് സ്വഗൃഹം ശ്രീമത് കൃതകൌതുകമങ്ഗലമ് ।
പ്രവിശ്യ ദേവസദനേ മണിം വിപ്രൈര്ന്യവേശയത് ॥ ൧൦ ॥
ദിനേ ദിനേ സ്വര്ണഭാരാനഷ്ടൌ സ സൃജതി പ്രഭോ ।
ദുര്ഭിക്ഷമാര്യരിഷ്ടാനി സര്പാധിവ്യാധയോഽശുഭാഃ ।
ന സന്തി മായിനസ്തത്ര യത്രാസ്തേഽഭ്യര്ചിതോ മണിഃ ॥ ൧൧ ॥
സ യാചിതോ മണിം ക്വാപി യദുരാജായ ശൌരിണാ ।
നൈവാര്ഥകാമുകഃ പ്രാദാദ് യാച്ഞാഭങ്ഗമതര്കയന് ॥ ൧൨ ॥
തമേകദാ മണിം കണ്ഠേ പ്രതിമുച്യ മഹാപ്രഭമ് ।
പ്രസേനോ ഹയമാരുഹ്യ മൃഗായാം വ്യചരദ് വനേ ॥ ൧൩ ॥
പ്രസേനം സഹയം ഹത്വാ മണിമാച്ഛിദ്യ കേശരീ ।
ഗിരിം വിശന് ജാമ്ബവതാ നിഹതോ മണിമിച്ഛതാ ॥ ൧൪ ॥
സോഽപി ചക്രേ കുമാരസ്യ മണിം ക്രീഡനകം ബിലേ ।
അപശ്യന് ഭ്രാതരം ഭ്രാതാ സത്രാജിത് പര്യതപ്യത ॥ ൧൫ ॥
പ്രായഃ കൃഷ്ണേന നിഹതോ മണിഗ്രീവോ വനം ഗതഃ ।
ഭ്രാതാ മമേതി തച്ഛ്രുത്വാ കര്ണേ കര്ണേഽജപന് ജനാഃ ॥ ൧൬ ॥
ഭഗവാംസ്തദുപശ്രുത്യ ദുര്യശോ ലിപ്തമാത്മനി ।
മാര്ഷ്ടും പ്രസേനപദവീമന്വപദ്യത നാഗരൈഃ ॥ ൧൭ ॥
ഹതം പ്രസേനം അശ്വം ച വീക്ഷ്യ കേശരിണാ വനേ ।
തം ചാദ്രിപൃഷ്ഠേ നിഹതമൃക്ഷേണ ദദൃശുര്ജനാഃ ॥ ൧൮ ॥
ഋക്ഷരാജബിലം ഭീമമന്ധേന തമസാവൃതമ് ।
ഏകോ വിവേശ ഭഗവാനവസ്ഥാപ്യ ബഹിഃ പ്രജാഃ ॥ ൧൯ ॥
തത്ര ദൃഷ്ട്വാ മണിപ്രേഷ്ഠം ബാലക്രീഡനകം കൃതമ് ।
ഹര്തും കൃതമതിസ്തസ്മിന്നവതസ്ഥേഽര്ഭകാന്തികേ ॥ ൨൦ ॥
തമപൂര്വം നരം ദൃഷ്ട്വാ ധാത്രീ ചുക്രോശ ഭീതവത് ।
തച്ഛ്രുത്വാഭ്യദ്രവത് ക്രുദ്ധോ ജാമ്ബവാന് ബലിനാം വരഃ ॥ ൨൧ ॥
സ വൈ ഭഗവതാ തേന യുയുധേ സ്വാമിനാത്മനഃ ।
പുരുഷം പ്രാകൃതം മത്വാ കുപിതോ നാനുഭാവവിത് ॥ ൨൨ ॥
ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം സുതുമുലമുഭയോര്വിജിഗീഷതോഃ ।
ആയുധാശ്മദ്രുമൈര്ദോര്ഭിഃ ക്രവ്യാര്ഥേ ശ്യേനയോരിവ ॥ ൨൩ ॥
ആസീത്തദഷ്ടാവിംശാഹമിതരേതരമുഷ്ടിഭിഃ ।
വജ്രനിഷ്പേഷപരുഷൈരവിശ്രമമഹര്നിശമ് ॥ ൨൪ ॥
കൃഷ്ണമുഷ്ടിവിനിഷ്പാതനിഷ്പിഷ്ടാങ്ഗോരുബന്ധനഃ ।
ക്ഷീണസത്ത്വഃ സ്വിന്നഗാത്രസ്തമാഹാതീവ വിസ്മിതഃ ॥ ൨൫ ॥
ജാനേ ത്വാം സര്വഭൂതാനാം പ്രാണ ഓജഃ സഹോ ബലമ് ।
വിഷ്ണും പുരാണപുരുഷം പ്രഭവിഷ്ണുമധീശ്വരമ് ॥ ൨൬ ॥
ത്വം ഹി വിശ്വസൃജാം സ്രഷ്ടാ സൃഷ്ടാനാമപി യച്ച സത് ।
കാലഃ കലയതാമീശഃ പര ആത്മാ തഥാത്മനാമ് ॥ ൨൭ ॥
യസ്യേഷദുത്കലിതരോഷകടാക്ഷമോക്ഷൈ-
ര്വര്ത്മാദിശത് ക്ഷുഭിതനക്രതിമിങ്ഗലോഽബ്ധിഃ ।
സേതുഃ കൃതഃ സ്വയശ ഉജ്ജ്വലിതാ ച ലങ്കാ
രക്ഷഃശിരാംസി ഭുവി പേതുരിഷുക്ഷതാനി ॥ ൨൮ ॥
ഇതി വിജ്ഞാതവിജ്ഞാനമൃക്ഷരാജാനമച്യുതഃ ।
വ്യാജഹാര മഹാരാജ ഭഗവാന് ദേവകീസുതഃ ॥ ൨൯ ॥
അഭിമൃശ്യാരവിന്ദാക്ഷഃ പാണിനാ ശംകരേണ തമ് ।
കൃപയാ പരയാ ഭക്തം മേഘഗമ്ഭീരയാ ഗിരാ ॥ ൩൦ ॥
മണിഹേതോരിഹ പ്രാപ്താ വയമൃക്ഷപതേ ബിലമ് ।
മിഥ്യാഭിശാപം പ്രമൃജന്നാത്മനോ മണിനാമുനാ ॥ ൩൧ ॥
ഇത്യുക്തഃ സ്വാം ദുഹിതരം കന്യാം ജാമ്ബവതീം മുദാ ।
അര്ഹണാര്ഥം സ മണിനാ കൃഷ്ണായോപജഹാര ഹ ॥ ൩൨ ॥
അദൃഷ്ട്വാ നിര്ഗമം ശൌരേഃ പ്രവിഷ്ടസ്യ ബിലം ജനാഃ ।
പ്രതീക്ഷ്യ ദ്വാദശാഹാനി ദുഃഖിതാഃ സ്വപുരം യയുഃ ॥ ൩൩ ॥
നിശമ്യ ദേവകീ ദേവീ രക്മിണ്യാനകദുന്ദുഭിഃ ।
സുഹൃദോ ജ്ഞാതയോഽശോചന് ബിലാത് കൃഷ്ണമനിര്ഗതമ് ॥ ൩൪ ॥
സത്രാജിതം ശപന്തസ്തേ ദുഃഖിതാ ദ്വാരകൌകസഃ ।
ഉപതസ്ഥുശ്ചന്ദ്രഭാഗാം ദുര്ഗാം കൃഷ്ണോപലബ്ധയേ ॥ ൩൫ ॥
തേഷാം തു ദേവ്യുപസ്ഥാനാത് പ്രത്യാദിഷ്ടാശിഷാ സ ച ।
പ്രാദുര്ബഭൂവ സിദ്ധാര്ഥഃ സദാരോ ഹര്ഷയന് ഹരിഃ ॥ ൩൬ ॥
ഉപലഭ്യ ഹൃഷീകേശം മൃതം പുനരിവാഗതമ് ।
സഹ പത്ന്യാ മണിഗ്രീവം സര്വേ ജാതമഹോത്സവാഃ ॥ ൩൭ ॥
സത്രാജിതം സമാഹൂയ സഭായാം രാജസന്നിധൌ ।
പ്രാപ്തിം ചാഖ്യായ ഭഗവാന് മണിം തസ്മൈ ന്യവേദയത് ॥ ൩൮ ॥
സ ചാതിവ്രീഡിതോ രത്നം ഗൃഹീത്വാവാങ്മുഖസ്തതഃ ।
അനുതപ്യമാനോ ഭവനമഗമത് സ്വേന പാപ്മനാ ॥ ൩൯ ॥
സോഽനുധ്യായംസ്തദേവാഘം ബലവദ്വിഗ്രഹാകുലഃ ।
കഥം മൃജാമ്യാത്മരജഃ പ്രസീദേദ് വാച്യുതഃ കഥമ് ॥ ൪൦ ॥
കിം കൃത്വാ സാധു മഹ്യം സ്യാന്ന ശപേദ് വാ ജനോ യഥാ ।
അദീര്ഘദര്ശനം ക്ഷുദ്രം മൂഢം ദ്രവിണലോലുപമ് ॥ ൪൧ ॥
ദാസ്യേ ദുഹിതരം തസ്മൈ സ്ത്രീരത്നം രത്നമേവ ച ।
ഉപായോഽയം സമീചീനസ്തസ്യ ശാന്തിര്ന ചാന്യഥാ ॥ ൪൨ ॥
ഏവം വ്യവസിതോ ബുദ്ധ്യാ സത്രാജിത് സ്വസുതാം ശുഭാമ് ।
മണിം ച സ്വയമുദ്യമ്യ കൃഷ്ണായോപജഹാര ഹ ॥ ൪൩ ॥
താം സത്യഭാമാം ഭഗവാനുപയേമേ യഥാവിധി ।
ബഹുഭിര്യാചിതാം ശീലരൂപൌദാര്യഗുണാന്വിതാമ് ॥ ൪൪ ॥
ഭഗവാനാഹ ന മണിം പ്രതീച്ഛാമോ വയം നൃപ ।
തവാസ്താം ദേവഭക്തസ്യ വയം ച ഫലഭാഗിനഃ ॥ ൪൫ ॥
ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവാതേ മഹാപുരാണേ പാരമഹംസ്യാം
സംഹിതായാം ദശമസ്കന്ധേ ഉത്തരാര്ധേ സ്യമന്തകോ-
പാഖ്യാനേ ഷട്പഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ

Explore More