Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൫൭

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 57 — Śatadhanvā Slain and the Jewel Returned in Malayalam)

Vyasa

Śatadhanvā Slain and the Jewel Returned. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 57 (The Life of Kṛṣṇa), 42 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീബാദരായണിരുവാച
വിജ്ഞാതാര്ഥോഽപി ഗോവിന്ദോ ദഗ്ധാനാകര്ണ്യ പാണ്ഡവാന് ।
കുന്തീം ച കുല്യകരണേ സഹരാമോ യയൌ കുരൂന് ॥ ൧ ॥
ഭീഷ്മം കൃപം സവിദുരം ഗാന്ധാരീം ദ്രോണമേവ ച ।
തുല്യദുഃഖൌ ച സങ്ഗമ്യ ഹാ കഷ്ടമിതി ഹോചതുഃ ॥ ൨ ॥
ലബ്ധ്വൈതദന്തരം രാജന് ശതധന്വാനമൂചതുഃ ।
അക്രൂരകൃതവര്മാണൌ മനിഃ കസ്മാന്ന ഗൃഹ്യതേ ॥ ൩ ॥
യോഽസ്മഭ്യം സമ്പ്രതിശ്രുത്യ കന്യാരത്നം വിഗര്ഹ്യ നഃ ।
കൃഷ്ണായാദാന്ന സത്രാജിത് കസ്മാദ് ഭ്രാതരമന്വിയാത് ॥ ൪ ॥
ഏവം ഭിന്നമതിസ്താഭ്യാം സത്രാജിതമസത്തമഃ ।
ശയാനമവധീല്ലോഭാത് സ പാപഃ ക്ഷീണജീവിതഃ ॥ ൫ ॥
സ്ത്രീണാം വിക്രോശമാനാനാം ക്രന്ദന്തീനാമനാഥവത് ।
ഹത്വാ പശൂന് സൌനികവന്മണിമാദായ ജഗ്മിവാന് ॥ ൬ ॥
സത്യഭാമാ ച പിതരം ഹതം വീക്ഷ്യ ശുചാര്പിതാ ।
വ്യലപത്താത താതേതി ഹാ ഹതാസ്മീതി മുഹ്യതീ ॥ ൭ ॥
തൈലദ്രോണ്യാം മൃതം പ്രാസ്യ ജഗാമ ഗജസാഹ്വയമ് ।
കൃഷ്ണായ വിദിതാര്ഥായ തപ്താചഖ്യൌ പിതുര്വധമ് ॥ ൮ ॥
തദാകര്ണ്യേശ്വരൌ രാജന്നനുസൃത്യ നൃലോകതാമ് ।
അഹോ നഃ പരമം കഷ്ടമിത്യസ്രാക്ഷൌ വിലേപതുഃ ॥ ൯ ॥
ആഗത്യ ഭഗവാംസ്തസ്മാത് സഭാര്യഃ സാഗ്രജഃ പുരമ് ।
ശതധന്വാനമാരേഭേ ഹന്തും ഹര്തും മണിം തതഃ ॥ ൧൦ ॥
സോഽപി കൃതോദ്യമം ജ്ഞാത്വാ ഭീതഃ പ്രാണപരീപ്സയാ ।
സാഹായ്യേ കൃതവര്മാണമയാചത സ ചാബ്രവീത് ॥ ൧൧ ॥
നാഹമീസ്വരയോഃ കുര്യാം ഹേലനം രാമകൃഷ്ണയോഃ ।
കോ നു ക്ഷേമായ കല്പേത തയോര്വൃജിനമാചരന് ॥ ൧൨ ॥
കംസഃ സഹാനുഗോഽപീതോ യദ്ദ്വേഷാത്ത്യാജിതഃ ശ്രിയാ ।
ജരാസന്ധഃ സപ്തദശ സംയുഗാദ് വിരഥോ ഗതഃ ॥ ൧൩ ॥
പ്രത്യാഖ്യാതഃ സ ചാക്രൂരം പാര്ഷ്ണിഗ്രാഹമയാചത ।
സോഽപ്യാഹ കോ വിരുധ്യേത വിദ്വാനീശ്വരയോര്ബലമ് ॥ ൧൪ ॥
യ ഇദം ലീലയാ വിശ്വം സൃജത്യവതി ഹന്തി ച ।
ചേഷ്ടാം വിശ്വസൃജോ യസ്യ ന വിദുര്മോഹിതാജയാ ॥ ൧൫ ॥
യഃ സപ്തഹായനഃ ശൈലമുത്പാട്യൈകേന പാണിനാ ।
ദധാര ലീലയാ ബാല ഉച്ഛിലീന്ധ്രമിവാര്ഭകഃ ॥ ൧൬ ॥
നമസ്തസ്മൈ ഭഗവതേ കൃഷ്ണായാദ്ഭുതകര്മണേ ।
അനന്തായാദിഭൂതായ കൂടസ്ഥായാത്മനേ നമഃ ॥ ൧൭ ॥
പ്രത്യാഖ്യാതഃ സ തേനാപി ശതധന്വാ മഹാമണിമ് ।
തസ്മിന് ന്യസ്യാശ്വമാരുഹ്യ ശതയോജനഗം യയൌ ॥ ൧൮ ॥
ഗരുഡധ്വജമാരുഹ്യ രഥം രാമജനാര്ദനൌ ।
അന്വയാതാം മഹാവേഗൈരശ്വൈ രാജന് ഗുരുദ്രുഹമ് ॥ ൧൯ ॥
മിഥിലായാമുപവനേ വിസൃജ്യ പതിതം ഹയമ് ।
പദ്ഭ്യാമധാവത് സന്ത്രസ്തഃ കൃഷ്ണോഽപ്യന്വദ്രവദ് രുഷാ ॥ ൨൦ ॥
പദാതേര്ഭഗവാംസ്തസ്യ പദാതിസ്തിഗ്മനേമിനാ ।
ചക്രേണ ശിര ഉത്കൃത്യ വാസസോര്വ്യചിനോന്മണിമ് ॥ ൨൧ ॥
അലബ്ധമണിരാഗത്യ കൃഷ്ണ ആഹാഗ്രജാന്തികമ് ।
വൃഥാ ഹതഃ ശതധനുര്മണിസ്തത്ര ന വിദ്യതേ ॥ ൨൨ ॥
തത ആഹ ബലോ നൂനം സ മണിഃ ശതധന്വനാ ।
കസ്മിംശ്ചിത് പുരുഷേ ന്യസ്തസ്തമന്വേഷ പുരം വ്രജ ॥ ൨൩ ॥
അഹം വൈദേഹമിച്ഛാമി ദ്രഷ്ടും പ്രിയതമം മമ ।
ഇത്യുക്ത്വാ മിഥിലാം രാജന് വിവേശ യദുനന്ദനഃ ॥ ൨൪ ॥
തം ദൃഷ്ട്വാ സഹസോത്ഥായ മൈഥിലഃ പ്രീതമാനസഃ ।
അര്ഹയാമാസ വിധിവദര്ഹണീയം സമര്ഹണൈഃ ॥ ൨൫ ॥
ഉവാസ തസ്യാം കതിചിന്മിഥിലായാം സമാ വിഭുഃ ।
മാനിതഃ പ്രീതിയുക്തേന ജനകേന മഹാത്മനാ ।
തതോഽശിക്ഷദ് ഗദാം കാലേ ധാര്തരാഷ്ട്രഃ സുയോധനഃ ॥ ൨൬ ॥
കേശവോ ദ്വാരകാമേത്യ നിധനം ശതധന്വനഃ ।
അപ്രാപ്തിം ച മണേഃ പ്രാഹ പ്രിയായാഃ പ്രിയകൃദ് വിഭുഃ ॥ ൨൭ ॥
തതഃ സ കാരയാമാസ ക്രിയാ ബന്ധോര്ഹതസ്യ വൈ ।
സാകം സുഹൃദ്ഭിര്ഭഗവാന് യാ യാഃ സ്യുഃ സാമ്പരായികീഃ ॥ ൨൮ ॥
അക്രൂരഃ കൃതവര്മാ ച ശ്രുത്വാ ശതധനോര്വധമ് ।
വ്യൂഷതുര്ഭയവിത്രസ്തൌ ദ്വാരകായാഃ പ്രയോജകൌ ॥ ൨൯ ॥
അക്രൂരേ പ്രോഷിതേഽരിഷ്ടാന്യാസന് വൈ ദ്വാരകൌകസാമ് ।
ശാരീരാ മാനസാസ്താപാ മുഹുര്ദൈവികഭൌതികാഃ ॥ ൩൦ ॥
ഇത്യങ്ഗോപദിശന്ത്യേകേ വിസ്മൃത്യ പ്രാഗുദാഹൃതമ് ।
മുനിവാസനിവാസേ കിം ഘടേതാരിഷ്ടദര്ശനമ് ॥ ൩൧ ॥
ദേവേഽവര്ഷതി കാശീശഃ ശ്വഫല്കായാഗതായ വൈ ।
സ്വസുതാം ഗാന്ദിനീം പ്രാദാത് തതോഽവര്ഷത് സ്മ കാശിഷു ॥ ൩൨ ॥
തത്സുതസ്തത്പ്രഭാവോഽസാവക്രൂരോ യത്ര യത്ര ഹ ।
ദേവോഽഭിവര്ഷതേ തത്ര നോപതാപാ ന മാരീകാഃ ॥ ൩൩ ॥
ഇതി വൃദ്ധവചഃ ശ്രുത്വാ നൈതാവദിഹ കാരണമ് ।
ഇതി മത്വാ സമാനായ്യ പ്രാഹാക്രൂരം ജനാര്ദനഃ ॥ ൩൪ ॥
പൂജയിത്വാഭിഭാഷ്യൈനം കഥയിത്വാ പ്രിയാഃ കഥാഃ ।
വിജ്ഞാതാഖിലചിത്തജ്ഞഃ സ്മയമാന ഉവാചഹ ॥ ൩൫ ॥
നനു ദാനപതേ ന്യസ്തസ്ത്വയ്യാസ്തേ ശതധന്വനാ ।
സ്യമന്തകോ മനിഃ ശ്രീമാന് വിദിതഃ പൂര്വമേവ നഃ ॥ ൩൬ ॥
സത്രാജിതോഽനപത്യത്വാദ് ഗൃഹ്ണീയുര്ദുഹിതുഃ സുതാഃ ।
ദായം നിനീയാപഃ പിണ്ഡാന് വിമുച്യര്ണം ച ശേഷിതമ് ॥ ൩൭ ॥
തഥാപി ദുര്ധരസ്ത്വന്യൈസ്ത്വയ്യാസ്താം സുവ്രതേ മണിഃ ।
കിന്തു മാമഗ്രജഃ സമ്യങ്ന പ്രത്യേതി മണിം പ്രതി ॥ ൩൮ ॥
ദര്ശയസ്വ മഹാഭാഗ ബന്ധൂനാം ശാന്തിമാവഹ ।
അവ്യുച്ഛിന്നാ മഖാസ്തേഽദ്യ വര്തന്തേ രുക്മവേദയഃ ॥ ൩൯ ॥
ഏവം സാമഭിരാലബ്ധഃ ശ്വഫല്കതനയോ മണിമ് ।
ആദായ വാസസാച്ഛന്നഃ ദദൌ സൂര്യസമപ്രഭമ് ॥ ൪൦ ॥
സ്യമന്തകം ദര്ശയിത്വാ ജ്ഞാതിഭ്യോ രജ ആത്മനഃ ।
വിമൃജ്യ മണിനാ ഭൂയസ്തസ്മൈ പ്രത്യര്പയത് പ്രഭുഃ ॥ ൪൧ ॥
യസ്ത്വേതദ് ഭഗവത ഈശ്വരസ്യ വിഷ്ണോ-
ര്വീര്യാഢ്യം വൃജിനഹരം സുമങ്ഗലം ച ।
ആഖ്യാനം പഠതി ശൃണോത്യനുസ്മരേദ് വാ
ദുഷ്കീര്തിം ദുരിതമപോഹ്യ യാതി ശാന്തിമ് ॥ ൪൨ ॥

Explore More