śrīmadbhāgavatam 10.62

śrī-rājovāca
bāṇasya tanayām ūṣām
upayeme yadūttamaḥ
tatra yuddham abhūd ghoraṁ
hari-śaṅkarayor mahat
etat sarvaṁ mahā-yogin
samākhyātuṁ tvam arhasi

śrī-śuka uvāca
bāṇaḥ putra-śata-jyeṣṭho
baler āsīn mahātmanaḥ
yena vāmana-rūpāya
haraye ’dāyi medinī
tasyaurasaḥ suto bānaḥ
śiva-bhakti-rataḥ sadā
mānyo vadānyo dhīmāṁś ca
satya-sandho dṛḍha-vrataḥ
śoṇitākhye pure ramye
sa rājyam akarot purā
tasya śambhoḥ prasādena
kiṅkarā iva te ’marāḥ
sahasra-bāhur vādyena
tāṇdave ’toṣayan mṛḍam

bhagavān sarva-bhūteśaḥ
śaraṇyo bhakta-vatsalaḥ
vareṇa chandayām āsa
sa taṁ vavre purādhipam

sa ekadāha giriśaṁ
pārśva-sthaṁ vīrya-durmadaḥ
kirīṭenārka-varṇena
saṁspṛśaṁs tat-padāmbujam

namasye tvāṁ mahā-deva
lokānāṁ gurum īśvaram
puṁsām apūrṇa-kāmānāṁ
kāma-pūrāmarāṅghripam

doḥ-sahasraṁ tvayā dattaṁ
paraṁ bhārāya me ’bhavat
tri-lokyāṁ pratiyoddhāraṁ
na labhe tvad ṛte samam

kaṇḍūtyā nibhṛtair dorbhir
yuyutsur dig-gajān aham
ādyāyāṁ cūrṇayann adrīn
bhītās te ’pi pradudruvuḥ

tac chrutvā bhagavān kruddhaḥ
ketus te bhajyate yadā
tvad-darpa-ghnaṁ bhaven mūḍha
saṁyugaṁ mat-samena te

ity uktaḥ kumatir hṛṣṭaḥ
sva-gṛhaṁ prāviśan nṛpa
pratīkṣan giriśādeśaṁ
sva-vīrya-naśanam kudhīḥ

tasyoṣā nāma duhitā
svapne prādyumninā ratim
kanyālabhata kāntena
prāg adṛṣṭa-śrutena sā

sā tatra tam apaśyantī
kvāsi kānteti vādinī
sakhīnāṁ madhya uttasthau
vihvalā vrīḍitā bhṛśam

bāṇasya mantrī kumbhāṇḍaś
citralekhā ca tat-sutā
sakhy apṛcchat sakhīm ūṣāṁ
kautūhala-samanvitā

kaṁ tvaṁ mṛgayase su-bhru
kīdṛśas te manorathaḥ
hasta-grāhaṁ na te ’dyāpi
rāja-putry upalakṣaye

dṛṣṭaḥ kaścin naraḥ svapne
śyāmaḥ kamala-locanaḥ
pīta-vāsā bṛhad-bāhur
yoṣitāṁ hṛdayaṁ-gamaḥ

tam ahaṁ mṛgaye kāntaṁ
pāyayitvādharaṁ madhu
kvāpi yātaḥ spṛhayatīṁ
kṣiptvā māṁ vṛjinārṇave

citralekhovāca
vyasanaṁ te ’pakarṣāmi
tri-lokyāṁ yadi bhāvyate
tam āneṣye varaṁ yas te
mano-hartā tam ādiśa

ity uktvā deva-gandharva
siddha-cāraṇa-pannagān
daitya-vidyādharān yakṣān
manujāṁś ca yathālikhat

manujeṣu ca sā vṛṣnīn
śūram ānakadundubhim
vyalikhad rāma-kṛṣṇau ca
pradyumnaṁ vīkṣya lajjitā

aniruddhaṁ vilikhitaṁ
vīkṣyoṣāvāṅ-mukhī hriyā
so ’sāv asāv iti prāha
smayamānā mahī-pate

citralekhā tam ājñāya
pautraṁ kṛṣṇasya yoginī
yayau vihāyasā rājan
dvārakāṁ kṛṣṇa-pālitām

tatra suptaṁ su-paryaṅke
prādyumniṁ yogam āsthitā
gṛhītvā śoṇita-puraṁ
sakhyai priyam adarśayat

sā ca taṁ sundara-varaṁ
vilokya muditānanā
duṣprekṣye sva-gṛhe pumbhī
reme prādyumninā samam

parārdhya-vāsaḥ-srag-gandha-
dhūpa-dīpāsanādibhiḥ
pāna-bhojana-bhakṣyaiś ca
vākyaiḥ śuśrūṣaṇārcitaḥ

gūḍhaḥ kanyā-pure śaśvat-
pravṛddha-snehayā tayā
nāhar-gaṇān sa bubudhe
ūṣayāpahṛtendriyaḥ

tāṁ tathā yadu-vīreṇa
bhujyamānāṁ hata-vratām
hetubhir lakṣayāṁ cakrur
āpṛītāṁ duravacchadaiḥ

bhaṭā āvedayāṁ cakrū
rājaṁs te duhitur vayam
viceṣṭitaṁ lakṣayāma
kanyāyāḥ kula-dūṣaṇam

anapāyibhir asmābhir
guptāyāś ca gṛhe prabho
kanyāyā dūṣaṇaṁ pumbhir
duṣprekṣyāyā na vidmahe

tataḥ pravyathito bāṇo
duhituḥ śruta-dūṣaṇaḥ
tvaritaḥ kanyakāgāraṁ
prāpto ’drākṣīd yadūdvaham

kāmātmajaṁ taṁ bhuvanaika-sundaraṁ
śyāmaṁ piśaṅgāmbaram ambujekṣaṇam
bṛhad-bhujaṁ kuṇḍala-kuntala-tviṣā
smitāvalokena ca maṇḍitānanam

dīvyantam akṣaiḥ priyayābhinṛmṇayā
tad-aṅga-saṅga-stana-kuṅkuma-srajam
bāhvor dadhānaṁ madhu-mallikāśritāṁ
tasyāgra āsīnam avekṣya vismitaḥ

sa taṁ praviṣṭaṁ vṛtam ātatāyibhir
bhaṭair anīkair avalokya mādhavaḥ
udyamya maurvaṁ parighaṁ vyavasthito
yathāntako daṇḍa-dharo jighāṁsayā

jighṛkṣayā tān paritaḥ prasarpataḥ
śuno yathā śūkara-yūthapo ’hanat
te hanyamānā bhavanād vinirgatā
nirbhinna-mūrdhoru-bhujāḥ pradudruvuḥ

taṁ nāga-pāśair bali-nandano balī
ghnantaṁ sva-sainyaṁ kupito babandha ha
ūṣā bhṛśaṁ śoka-viṣāda-vihvalā
baddhaṁ niśamyāśru-kalākṣy arautsīt

jighṛkṣayā tān paritaḥ prasarpataḥ
śuno yathā sūkarayūthapoha'nat .
te hanyamānā bhavanādvinirgatā
nirbhinnamūrdhorubhujāḥ pradudruvuḥ